Sunt nōnulli ſtulti dogmatis magis zelo ama­ritudinis qͣꝫ dilectiōis inflāmati aſſerentes monachos qꝛ mūdo mortui ſūt ⁊ deo viuūt ſacerdotali officio indignos: neqꝫ pnīam aut xp̄ianitatē ſeu abſo lutiōe largiri poſſe ꝑ ſacerdotalis officij iniunctā gr̄am ſꝫ oīno fallūt. Naꝫ ſi ex hac cauſa veteres emuli vera p̄dicarent: apl̓ice ſedis cōpar beatꝰ Gregoriꝰ monachico pollens habitu ad ſummū apicē nullatenꝰ cōſcenderet. cui ſoluē di ligandiqꝫ ptās cōceſſa eſt. Auguſtinꝰ qͦꝫ eiſdē ſctīſſimi grego. diſcipulꝰ· an gloꝝ p̄dicator egregiꝰ. ⁊ pannonienſis martinꝰ: alij qͣꝫplurimi p̄cioſorum monachoꝝ habitu fulgentes: nequaqͣꝫ anulo pontificali ſubarrarent̉. Neqꝫ em̄ Bn̄dictꝰ monachoꝝ p̄ceptor. huiꝰ rei aliquo mō fuit interdictor. ſꝫ eos ſecl̓ariū negocioꝝ dixit exꝑtes eſſe debere. qd̓ qͥdē apl̓icis documentis ⁊ ſan­ctoꝝ patrū inſtitutꝭ. nō ſolū monachis: verūetiā canonicis ſummoꝑe imꝑat̉ Ueris em̄ ⁊ ꝑſpicacibꝰ ſctōꝝ patrū exemplis vt mundo mortui ſint p̄cipitur Credimꝰ em̄ ſacerdotibꝰ monachis: ligandi ſoluendiqꝫ officiū digne ammi­niſtrari. ſi tn̄ digne cōtigerit eos hoc miniſterio ſublimari. Qd̓ euident̓ affir­mat qͥſqͥs ſtatū monachoꝝ habitū ꝯſiderat. Angelꝰ em̄ grece: latine nuncius d̓r. Sacerdotes em̄ monachi atqꝫ canonici qͥ p̄cepta dei anūciāt angeli dicū­tur. Sꝫ vnuſqͥſqꝫ ordo angelicꝰ quanto viciniꝰ deū cōtemplat̉: tanto ſublimi us dignitate firmat̉. Nunqͥd nō vt cherubin monachi ſex alis velant̉. Due in capitio qͦ caput tegit̉. veris demōſtratiōibꝰ affirmat̉. Illd̓ ꝟo qd̓ in brachijs extendit̉: alas duas eſſe dicimꝰ. ⁊ illud qͦ corpꝰ cōdit̉ alas duas. Sic ſex ala­rū numerꝰ certiſſime cōficit̉. Decertantes gͦ cōtra monachos in hac re ſacer­dotalis potentie arcere officio p̄cipimꝰ. vt ab hmōi nefandis auſibus impo­ſterū reprimant̉. qꝛ quanto quiſqꝫ excelſior tanto ſublimior. Hec ex decretis Bonifacij pape. Paſcaſius Ratpertus monachorū omniū peri­pſima. ſeni Adelmanno ſeuero plurimā ⁊ ſempiternaꝫ ſalutem. Multo co­gor longoqꝫ confectꝰ vite tedio: triſtes lacrimarū inire modos. Gemebūda iam qꝛ profecto meis pregrauata malis: inopinate ſenectus non vocata ve­nit. Quā dū inſpicio. ſpecie deformatꝰ: aliena ꝑhorreſco: eo ꝙ me ſubito ani­mo nō mutatus qd̓ fui nō inuenio. Euadere tamen nequeo: illa decipiente q̄ admiſi. Unde cōgelatus vſu longiori durior effectus. nullis iā emolliri queo fletibꝰ: qͣꝫuis multis miſeriaꝝ mearū intus foriſue premar doloribꝰ. quibus cottidie ſaltim ad ſuſpiria propulſus Hieremie ꝓphete: inter diſcrimina vl time vite threnos explanare decreui. Siquidē eius vt emolliar lamentis: qͣti nus nihil ſic addiſcam fragilis vite excidia deplorare: quomō plangit ſanctꝰ ille aliena. Et qꝛ hec etas alios poſcit mores: lꝫ ſero hortāte ſcriptura. qꝛ ſemel domū luctꝰ intraui: ꝓpoſui tanti oꝑis ſtudia nō indiſcuſſa trāſire. lꝫ neminē latinoꝝ legerī explanaſſe threnos: quos ꝓpheta ſymphonizando metro vo­luit legentibꝰ cōmendare. In qͦ nimirū oꝑe ſi qͥppiā poſteris cōdignū enoda­uero. tuo frater iudicio decernendū tranſmitto: qꝛ nulli magis nr̄a cōgruere putaui. ad quoſcunqꝫ oculos direxi. qͣꝫ tibi qͥ ⁊ ſenectute coequarꝭ ⁊ cottidia­nis precum fletibꝰ antecellis.