Capitulo I Fo. VIII uerint ab eius p̄ceptis. Inter que nimirū maledicta ſi nolueris audire vo cē dn̄i dei(inquit) tui vt cuſtodias et facias oīa madata eius. tradet te do minus corruentē ante hoſtes tuos ⁊ diſꝑgaris ꝑ oīa regna terre: opprima. riſqꝫ violentia nec habeas qͥ te liberet. Filij tui ⁊ filie tradent̉ alteri ppl̓o videntibꝰ oculis tuis ⁊ deficiētibꝰ ad conſpectū eoꝝ tota die: nec ſit fortitudo. in manu tua. fructus terre tue ⁊ la bores tuos comedat ppl̓us quē igno ras. ſiſqꝫ ſemꝑ calumniā ſuſtinens. ⁊ opp̄ſſus cūctis diebus: filios genera bis ac filias ⁊ nō frueris qm̄ ducent̉ in captiuitatē. Aduena qͥ tecū verſat̉ in terra aſcendet ſuper te. eritqꝫ ſublimior. tu autē deſcēdes ⁊ eris inferior Ipſe erit in caput: tu eris in caudam Hoc totū quare dixerimꝰ Quatinuſ ex hoc intelligeres qͥd dn̄s. vel quare locutus fuerit ſuꝑ iniquitatē hierl̓m vt non p̄ſcriberet eam ad culpā: ſed vt monendo reuocaret. Qd̓ quia noluit obedire: hec oīa iuſto dei iudicio accidiſſe: que ꝓpheta lachrymabiliter deplorat: ⁊ nihil ex omnibꝰ ꝓphetie verbis q̄ moyſes minatus eſt in aliquo defuiſſe. Propt̉ea Hee(vt reor) huic capitulo p̄ponit̉ ¶ Hec ſiquideꝫ iſta interp̄tatur. Et eſt ſenſus(quia relati uum vel demōſtratiuū eſt ꝙ iſta ſunt iudicia adimpleta. q̄ moyſes olim ſi peccauiſſent dn̄o: comminabat̉. ¶ Un̄ quotiēs nr̄e hierl̓m pn̄ti videlicet eccleſie talia ꝯtigerint. delictoꝝ iudicia valde ingemiſcēdū: qꝛ fiūt hoſtes eiꝰ in capite. ſcꝫ aut heretici. aut pagani. ſicut multis iā cernimus eccleſijs: cer te aut mali ⁊ peſſimi chriſtiani: qui n̄ minus ⁊ ipſi hoſtes iure ſunt appella ti. Et locupletant̉ inimici facūdia diſputandi: cū ſit multa intelligentie pe nuria in viris qͣꝫ ſepe eccleſiaſticis: in tantū vt d̓ his qd̓ ꝓpheta minat̉ iure dictū accipiat̉. Mittā ī eis n̄ famē pa nis neqꝫ ſitim aqͣ: ſꝫ audiēdi verbi dei Qd̓ cū tollit̉ qꝛ gladiꝰ ſpūſſctī ē: ſecte hoſtes: heretici videlicet et ꝑſuaſores eccleflaꝝ deuſiūt in capite: et de ſcpͥturarū ſanctaꝝ dogmatibꝰ lacupletant̉ ꝓpter multitudinē iniqͥtatū nr̄aꝝ. De inde canes muti: qꝛ nō valuimꝰ latra re. orthodoxā videlicet fidē defendere aut plebibꝰ debitā eruditionis doctri nam impendere: paruuli ducunt̉ captiui ante faciem tribulantis. Ergo qꝛ paruuli ſunt in doctrina: nō habētes rectores ac defenſores eccl̓iarum qͥ ſollicitudinē ⁊ curā gerāt ꝓ his paſtoralē: ducunt̉ aūt ab inuiſibilibꝰ captiui. aut certe a viſibilibꝰ nō minꝰ in errorem. quā ⁊ ad flagitia vicioꝝ an te faciem tribulantis: ita vt in lecti ha beāt a quibꝰ ducant̉ vinculis delicto rum ſuoꝝ cōſtricti. ante faciem tribu lātis ⁊ ſi inuiti ne poſſint redire. aut d̓ ſꝫ iugo ſe excutere vicioꝝ ¶ Infelix nimiū ⁊ valde lugēda iuxta mortalē intelligentiā: anie nr̄e captiuitas: qn̄ etiā ⁊ ei hoſtes ſunt ī capite. libertate xp̄i amiſſa ⁊ inmici maligni videlicꝫ pūs de nr̄is locupletati viribꝰ fortio res. Un̄ pie monet̉ ſi ſpūs(inqͥt ſcriptura) poteſtatē habētꝭ aſcenderit ſuper te: locū tuū ne dimiſeris. Alioqͥn ſi nō ſuadentes miſera infelixqꝫ anīa prius audiſſet hoſtes: nequāqꝫ in capite eſſent. Deinde paulatim vſu vici orū excreſcente. de nr̄is iam mal̓ acti bus cōtra nos ipſi aduerſarij locuple tiores fortioreſqꝫ fiunt: ita vt niſi auxilio dei effugere valeamꝰ. Sed quomō effugere poſſimꝰ cū pius dn̄s irri tatꝰ malis iam ꝓpter penā peccati et iniquitatū nr̄arū vindictā iſta locutꝰ
zum Hauptmenü