Capitulo I Fo. VIII uerint ab eius p̄ceptis. Inter que ni­mirū maledicta ſi nolueris audire vo cē dn̄i dei(inquit) tui vt cuſtodias et facias oīa madata eius. tradet te do minus corruentē ante hoſtes tuos ⁊ diſꝑgaris ꝑ oīa regna terre: opprima. riſqꝫ violentia nec habeas qͥ te libe­ret. Filij tui ⁊ filie tradent̉ alteri ppl̓o videntibꝰ oculis tuis ⁊ deficiētibꝰ ad conſpectū eoꝝ tota die: nec ſit fortitu­do. in manu tua. fructus terre tue ⁊ la bores tuos comedat ppl̓us quē igno ras. ſiſqꝫ ſemꝑ calumniā ſuſtinens. ⁊ opp̄ſſus cūctis diebus: filios genera bis ac filias ⁊ nō frueris qm̄ ducent̉ in captiuitatē. Aduena qͥ tecū verſat̉ in terra aſcendet ſuper te. eritqꝫ ſubli­mior. tu autē deſcēdes ⁊ eris inferior Ipſe erit in caput: tu eris in caudam Hoc totū quare dixerimꝰ Quatinuſ ex hoc intelligeres qͥd dn̄s. vel quare locutus fuerit ſuꝑ iniquitatē hierl̓m vt non p̄ſcriberet eam ad culpā: ſed vt monendo reuocaret. Qd̓ quia noluit obedire: hec oīa iuſto dei iudicio acci­diſſe: que ꝓpheta lachrymabiliter de­plorat: ⁊ nihil ex omnibꝰ ꝓphetie ver­bis q̄ moyſes minatus eſt in aliquo defuiſſe. Propt̉ea Hee(vt reor) huic capitulo p̄ponit̉ Hec ſiquideꝫ iſta interp̄tatur. Et eſt ſenſus(quia relati uum vel demōſtratiuū eſt ꝙ iſta ſunt iudicia adimpleta. q̄ moyſes olim ſi peccauiſſent dn̄o: comminabat̉. Un̄ quotiēs nr̄e hierl̓m pn̄ti videlicet ec­cleſie talia ꝯtigerint. delictoꝝ iudicia valde ingemiſcēdū: qꝛ fiūt hoſtes eiꝰ in capite. ſcꝫ aut heretici. aut pagani. ſicut multis iā cernimus eccleſijs: cer te aut mali ⁊ peſſimi chriſtiani: qui n̄ minus ⁊ ipſi hoſtes iure ſunt appella ti. Et locupletant̉ inimici facūdia di­ſputandi: cū ſit multa intelligentie pe nuria in viris qͣꝫ ſepe eccleſiaſticis: in tantū vt d̓ his qd̓ ꝓpheta minat̉ iure dictū accipiat̉. Mittā ī eis n̄ famē pa nis neqꝫ ſitim aqͣ: ſꝫ audiēdi verbi dei Qd̓ cū tollit̉ qꝛ gladiꝰ ſpūſſctī ē: ſecte hoſtes: heretici videlicet et ꝑſuaſores eccleflaꝝ deuſiūt in capite: et de ſcpͥtu­rarū ſanctaꝝ dogmatibꝰ lacupletant̉ ꝓpter multitudinē iniqͥtatū nr̄aꝝ. De inde canes muti: qꝛ nō valuimꝰ latra re. orthodoxā videlicet fidē defendere aut plebibꝰ debitā eruditionis doctri nam impendere: paruuli ducunt̉ ca­ptiui ante faciem tribulantis. Ergo qꝛ paruuli ſunt in doctrina: nō habē­tes rectores ac defenſores eccl̓iarum qͥ ſollicitudinē ⁊ curā gerāt ꝓ his pa­ſtoralē: ducunt̉ aūt ab inuiſibilibꝰ ca­ptiui. aut certe a viſibilibꝰ nō minꝰ in errorem. quā ⁊ ad flagitia vicioꝝ an te faciem tribulantis: ita vt in lecti ha beāt a quibꝰ ducant̉ vinculis delicto rum ſuoꝝ cōſtricti. ante faciem tribu lātis ⁊ ſi inuiti ne poſſint redire. aut d̓ ſꝫ iugo ſe excutere vicioꝝ Infelix nimiū ⁊ valde lugēda iuxta mortalē intelligentiā: anie nr̄e captiuitas: qn̄ etiā ⁊ ei hoſtes ſunt ī capite. libertate xp̄i amiſſa ⁊ inmici maligni videlicꝫ pūs de nr̄is locupletati viribꝰ fortio res. Un̄ pie monet̉ ſi ſpūs(inqͥt ſcri­ptura) poteſtatē habētꝭ aſcenderit ſu­per te: locū tuū ne dimiſeris. Alioqͥn ſi nō ſuadentes miſera infelixqꝫ anīa prius audiſſet hoſtes: nequāqꝫ in ca­pite eſſent. Deinde paulatim vſu vici orū excreſcente. de nr̄is iam mal̓ acti bus cōtra nos ipſi aduerſarij locuple tiores fortioreſqꝫ fiunt: ita vt niſi au­xilio dei effugere valeamꝰ. Sed quo­mō effugere poſſimꝰ cū pius dn̄s irri tatꝰ malis iam ꝓpter penā peccati et iniquitatū nr̄arū vindictā iſta locutꝰ