Seite
Liber quartus btā virgo ex prima ſanctificatōe excellebat puritate omnes baptizatos. Ex ſecūda ſā ctificatōe excellebat puritatem ade. quā ha buit ante peccatū. Per confirmatōnem ex cellebat angelos: qm̄ iſti nec creſcere pn̄t ī premio ſubſtantiali: ſicut nec decreſcere ſꝫ beata virgo ꝓficere potuit in merito: ⁊ nō deficere Puritas quadruplex fuit matris dei in qua nulla creatura ſibi poterit com parari. Prima eſt puritas ſanciificatiōis in vtero. Om̄is enim ratōnalis creature puritas vel eſt nature: vt in angelis. vel eſt gratie gratis date. vt fuit in innocētia prī miſtatus hominis. vel eſt gratie gratū fa cientis. Et iſta tercia eſt maior alijs dua­bus. Un̄ cū in illa ſpecie gr̄e ſctīficatio ma tris fuerit ſuprema patet ꝙ vicit puritatē omnis pure creature. Secunda eſt puri­tas innocentie in vita in qua ſimiliter ex­cellit. quia beata virgo vixit ſine omni pec cato. Et hoc oportuit eſſe maxime gratie que non ſolum ip̄ius naturam ꝑficeret ſꝫ eam ſuper legem nature corrupte extolle­ret. Tercia eſt puritas virginee caſtitatis in qua excellit angelos ⁊ homīes. angelo­quidē. qꝛ ſcd̓m Ieronimū: hoc retinuit ꝑ virtutē caſtitatis qd̓ in angelis eſt neceſſi tatis nature. Item excellit in hoc homīes qꝛ primū exemplar fuit huius integritatꝭ. Pſal adducent̉ regi virgines poſt eā prox īme eius. Preterea on̄ditur illud alia rōe. quia ſumma eſt hec puritas que potiꝰ po­teſt ſuū ſociū quaſi contrarium ſecū pati qͣꝫ poſſit violari. ⁊ talis fuit virginitas dn̄e noſtre que gaudiū matris habet cū virgi­nitatis honore. ⁊ ideo nec primā ſimilem viſa eſt: nec habere ſequentem. Quarta eſt puritas ſanctificatōnis ex ſuꝑuentiōe ſpi­ritus ſctī ⁊ pn̄tie dei in qua ſimiliter excel­lit oēm creaturaꝫ. Cum enim eſſe matrem dei ſit dignitas ſuperior quē pure creatu­re communicare non poteſt neceſſe eſt gra­tiam ab hoc diſponentē eſſe maiorem om̄i gratia pure creature. Oportet ergo priui­legiū ſanctificationis ſue in hac parte om­nem ſanctificationē excedere aliorum De conceptione dn̄ica. Capl̓m. III. Ox vt virgo beatiſſima aſſenſum angelo prebuit dicens. Fiat mihi ſcd̓m verbum tuum. ſpirituſſanctus ſu­per eam venit: ac filium dei concepit. Hec autē tria ſimul tempore fuerunt non natura. Tunc impleta ſunt preambula fi gurarum ⁊ documenta ſcripturarū: ac ꝓ­phetaliū deſideria. Propter quod aduen­tus xp̄i dicit̉ plenitudo tēporis Quare āt xp̄s nec priꝰ nec poſt venerit: non nulle ſūt rones Prīa ē: vt ordinē vniuerſitatis non turbaret. Singula nāqꝫ ſuis fiūt tēpori­bus qͣꝫto magis in maximo dei opere. ſcꝫ filij incarnatōe. Secūda ne fides ⁊ ſpes ex ꝓmiſſa incarnatōne perirent. ſi eī tardaſſet venire: qͦttidie decreuiſſent ⁊ tēpuiſſent. ſꝫ prius venire nō fuiſſet neceſſe. qꝛ nō ꝓdeſt medicina ſpūalis ſine affectu recipientis Tercia: vt ſupreme infirmitati culpe im­mediate ſuccederet melioratio. ſicut ſum­mum acutū ſtatim ſeqͥtur criſis ⁊ ſanatio. Quarta vt hō de lege naturali ⁊ ſcripta pri us cōuinceret̉. vt ait auguſ. qꝛ ſi xp̄s ſtatiꝫ veniſſet diceret hō ꝙ per legē naturalē ſal uari poterat. ⁊ ſuꝑfluuꝫ crederet aduētum chriſti. Sil̓r poterat dicere de lege ſcripta ſed cōperto ꝙ nec ſic nec ſic ſaluari poterat cū oēs ad inferos deſcēderēt: tūc venit ip̄e qꝛ tūc erat tēpꝰ miſerēdi eiꝰ. Quīto vt pri mus hō fuit cōditus ſexto die ad totiꝰ mū di cōplemētuꝫ: ſic ſecūdus hō fieret in ſexta etate ad totiꝰ creature ꝑfectōnē. Sexta eī etas eſt apta ad exercitiū ſapīe ad remiſſio­nem culpe ad meritū vite eterne. ⁊ ad tran ſitū de ſtatu miſerie ad ſtatū gl̓e. ⁊ iſta notā tur in ſexta etate rōne perfectōnis ſenarij. Sexta qꝛ xp̄s nō debuit venire in princi­pio tꝑis cū aduētꝰ eiꝰ nimis fuiſſꝫ feſtinꝰ. nec ī fine vltīo qꝛ tūc nimis fuiſſꝫ tardus. Sꝫ decebat ſaluatorē inter tēpus morbi: ⁊ iudicij introducere tēpus remedij. Sep tima qꝛ decebat ductorē perfectū tūc ſe on­dere cū eſſet oportunitas currendi ad bra uium. hoc eſt in fine temporum. ⁊ tamen ante terminum: vt per timorem iudicij ſti mulati per ſpem premij attracti. ⁊ per exem pli perfectionem animati ſequi poſſemus efficaciter ducem noſtrum. Octaua quia decebat quedam membrorum ſuorum ip­ſum precedere. ⁊ q̄dam ſequi. Incarnatio­nem chriſti multe figure preceſſerunt ⁊ ꝓ­phetie De qͥbus aliquas aſſignamꝰ Abra