¶ Liber quintus pertinet. permiſſionis eſt. non iurare autē qͣꝫtū ad ꝑfectionē ꝑtinet: conſilij eſt Prohi bet autem dominus iurare per creaturaſcꝫ per celum. per terram. per capillum ꝓp ter idolatriam. ne ſcꝫ credamus aliqͥd numinis eſſe in illis. Fiunt tamen interdum iuramenta per euangelium ⁊ cruces.i. per eum cui hec ſunt dedicata. ¶ Octauū eſt. de vitanda occaſione peccati. Unde dicit̉ Si oculus tuus ſcandaliſat te erue eum ⁊ proi. a. t. ẜm auguſtinū nulluꝫ mēbrum ad litteram erui p̄cipitur: ſed occaſio peccādi Poteſt enī occaſio eſſe ex aſpectu: ⁊ tūc ocu lus ſcandaliſat. cū aūt ſit bona intentōne: tunc oculus dexter eſt. vel poteſt eſſe occaſio ex contactu. ⁊ cū bona intentione: tunc manus dextra ſcandalizat. Itē poteſt eſſe occaſio peccandi ex alio: ⁊ hoc a cōſiliario qui dicitur oculus. vel ab adiutorio qͥ ditur manus. ⁊ dexter qui eſt conſiliarius vl̓ adiutor in ſpūalibus. Huiuſmodi ergo ſi ſcandalizant: abijcienda ſunt. qꝛ occaſiōes peccandi ſunt fugiende. ¶ Nonū conſilium eſt de rectitudīe intentionis ac ſimpli citate finis Unde dicitur Attendite ne iuſticiam veſtrā faciatis corā hominibꝰ: vt videamini ab eis. Item illud neſciat ſinſtra tua quod fa. dex. t. Item ſic luceāt opera veſtra coram homībus: vt glorificēt patrem veſtꝝ qui eſt in celis. De his nota. ꝙ contigit conſtituere duos fines ſcꝫ tēpora lem ⁊ eternū. ſi eternus eſt finis vltimus: hoc bene licet. actio autem ſpūalis: vt predicatio non poteſt referri ad finem tꝑalem ita ꝙ illud tēporale etiam referatur ad deum. quia non ſunt facienda mala vt eueni ant bona quecūqꝫ. ⁊ hoc ē: ꝙ ait auguſtinnon debemus euangelizare vt māducemꝰ ſed manducare: vt euangelizemꝰ. ¶ Nota etiam ꝙ tenemur illos actus referre ad de um quoꝝ habemus dominiuꝫ ex imperio rationis: vt eſt manducare. eligere. cogita re et ſimilia. ſed non tenemur referre actuvirium inobedientiuꝫ rationi. vt eſt nutri tiua reſpiratiua. ⁊ huiuſmodi ¶ Decimuꝫ conſilium eſt de cōformitate operis ad doctrinaꝫ. vt ibi. alligant onera grauia ⁊ importabilia. digito aūt ſuo nolūt ea mouer̄ dicunt enim ⁊ non faciunt. Ad idem ypo crita. Eijce primum trabem de oculo tuo. ⁊ tunc feſtucam in oculo fratris tui. Nota ꝙ in predicatione aſſeritur aliquando ten cio generaliter. ſcꝫ de his que pertinent ad ſtatum ſalutis. Aliquando vero aſſeritur tentio ſcd̓m ſtatum perfectōis. vt pote religionis. Primo mō tenetur predicator fa cere quod dicit. cū aſſerit omnes ad hoc te neri. Secūdo modo non tenetur niſi ⁊ ip ſe perfectionem illam vouerit. Utrū autē malus peccet predicando: diſtinguitur. qꝛ exiſtens in peccato notorio peccat: qn̄ predicat: ſiue ex neceſſitate officij hoc faciat. ſi ue ex voluntate quia ſcandalizat. Exiſtēs autem in peccato occulto ſi predicat ⁊ nō ſtudet ex dicto ſuo cōpungi. adhuc videtur peccare. qꝛ videtur contemnere ¶ Undecimū conſiliū eſt de vitāda ſolicitudīe vt ibi Nolite ſoliciti eē. ⁊ ibi. Nolite cogitare de craſtio ⁊c̄ Sciēdū igit̉ ꝙ tpl̓r ē ſolicitudo. Prima eſt laudabilis. ⁊ ē ꝓuidentie ſpūal̓ Un̄ apl̓s ad corinthi. Qui ſine vxore ſolicitus eſt que ſūt dn̄i quomodo placeat d̓o Item ad roma. de prelatis Qui preeſt ī ſo licitudine Secūda eſt tolerabilis. ⁊ iſta ſo licitudo cure temporalis quoad corpus. Lu. Martha martha ſolicita es ⁊ tur. er ga plū. Tercia eſt vituperabilis: ⁊ iſta ē ſu perflue theſauriſationis quo ad auariciaꝫ Eccleſias. Peccatori dedit deus affictōnē vt addat ⁊ congreget. ⁊ hec vanitas ⁊ caſſa ſolicitudo mentis Solicitudo prīa precipitur. ſecūda permittitur. tercia ꝓhibetur Duodecimum eſt fraterne correctōnis vt ibi Si peccauerit in te frater tuus: corripe illū ⁊c̄. Nota ꝙ corripere fratrem quando qꝫ eſt conſilium. vt quādo corripitur ſuꝑ venialibus. Quandoqꝫ eſt preceptum: vt corripere de mortalibus. ⁊ iſto ſecūdo mō ad omnes pertinet et obligat ſemꝑ: ſed nō ad ſemper. qꝛ pro loco ⁊ tempore ſcꝫ qn̄ va cat ⁊ licet ⁊ creditur ꝙ vtilis ſit correctio. Sciendū ꝙ triplex eſt correctio ſcꝫ amorꝭ timoris. pudoris. Hūc ordinē fraterne cor rectionis docet dn̄s in euangelio Primo enim innuit fratrem reuocādū amore cuꝫ iubet eū ſingulariter conuenire dicēs. corripe eū inter te ⁊ ipſum ſolum. Si hoc nō vult: docet eū ſecūdo eē reuocandū timore vbi ait. Si te non audierit: adhibe tibi v nū vel duos teſtes. Tercio docet. vt ſi nec 2
zum Hauptmenü