Seite
Liber quintus pertinet. permiſſionis eſt. non iurare autē qͣꝫtū ad ꝑfectionē ꝑtinet: conſilij eſt Prohi bet autem dominus iurare per creatura­ſcꝫ per celum. per terram. per capillum ꝓp ter idolatriam. ne ſcꝫ credamus aliqͥd nu­minis eſſe in illis. Fiunt tamen interdum iuramenta per euangelium ⁊ cruces.i. per eum cui hec ſunt dedicata. Octauū eſt. de vitanda occaſione peccati. Unde dicit̉ Si oculus tuus ſcandaliſat te erue eum ⁊ proi. a. t. ẜm auguſtinū nulluꝫ mēbrum ad litteram erui p̄cipitur: ſed occaſio peccādi Poteſt enī occaſio eſſe ex aſpectu: ⁊ tūc ocu lus ſcandaliſat. cū aūt ſit bona intentōne: tunc oculus dexter eſt. vel poteſt eſſe occa­ſio ex contactu. ⁊ cū bona intentione: tunc manus dextra ſcandalizat. Itē poteſt eſſe occaſio peccandi ex alio: ⁊ hoc a cōſiliario qui dicitur oculus. vel ab adiutorio qͥ di­tur manus. ⁊ dexter qui eſt conſiliarius vl̓ adiutor in ſpūalibus. Huiuſmodi ergo ſi ſcandalizant: abijcienda ſunt. qꝛ occaſiōes peccandi ſunt fugiende. Nonū conſili­um eſt de rectitudīe intentionis ac ſimpli citate finis Unde dicitur Attendite ne iu­ſticiam veſtrā faciatis corā hominibꝰ: vt videamini ab eis. Item illud neſciat ſin­ſtra tua quod fa. dex. t. Item ſic luceāt ope­ra veſtra coram homībus: vt glorificēt pa­trem veſtꝝ qui eſt in celis. De his nota. ꝙ contigit conſtituere duos fines ſcꝫ tēpora lem ⁊ eternū. ſi eternus eſt finis vltimus: hoc bene licet. actio autem ſpūalis: vt pre­dicatio non poteſt referri ad finem tꝑalem ita ꝙ illud tēporale etiam referatur ad de­um. quia non ſunt facienda mala vt eueni ant bona quecūqꝫ. ⁊ hoc ē: ꝙ ait auguſtin­non debemus euangelizare vt māducemꝰ ſed manducare: vt euangelizemꝰ. Nota etiam ꝙ tenemur illos actus referre ad de um quoꝝ habemus dominiuꝫ ex imperio rationis: vt eſt manducare. eligere. cogita re et ſimilia. ſed non tenemur referre actu­virium inobedientiuꝫ rationi. vt eſt nutri tiua reſpiratiua. ⁊ huiuſmodi Decimuꝫ conſilium eſt de cōformitate operis ad do­ctrinaꝫ. vt ibi. alligant onera grauia ⁊ im­portabilia. digito aūt ſuo nolūt ea mouer̄ dicunt enim ⁊ non faciunt. Ad idem ypo crita. Eijce primum trabem de oculo tuo. ⁊ tunc feſtucam in oculo fratris tui. Nota ꝙ in predicatione aſſeritur aliquando ten cio generaliter. ſcꝫ de his que pertinent ad ſtatum ſalutis. Aliquando vero aſſeritur tentio ſcd̓m ſtatum perfectōis. vt pote re­ligionis. Primo mō tenetur predicator fa cere quod dicit. cū aſſerit omnes ad hoc te neri. Secūdo modo non tenetur niſi ⁊ ip ſe perfectionem illam vouerit. Utrū autē malus peccet predicando: diſtinguitur. qꝛ exiſtens in peccato notorio peccat: qn̄ pre­dicat: ſiue ex neceſſitate officij hoc faciat. ſi ue ex voluntate quia ſcandalizat. Exiſtēs autem in peccato occulto ſi predicat ⁊ nō ſtudet ex dicto ſuo cōpungi. adhuc videtur peccare. qꝛ videtur contemnere Undeci­mū conſiliū eſt de vitāda ſolicitudīe vt ibi Nolite ſoliciti eē. ⁊ ibi. Nolite cogitare de craſtio ⁊c̄ Sciēdū igit̉ ꝙ tpl̓r ē ſolicitudo. Prima eſt laudabilis. ⁊ ē ꝓuidentie ſpūal̓ Un̄ apl̓s ad corinthi. Qui ſine vxore ſoli­citus eſt que ſūt dn̄i quomodo placeat d̓o Item ad roma. de prelatis Qui preeſt ī ſo licitudine Secūda eſt tolerabilis. ⁊ iſta ſo licitudo cure temporalis quoad corpus. Lu. Martha martha ſolicita es ⁊ tur. er ga plū. Tercia eſt vituperabilis: ⁊ iſta ē ſu perflue theſauriſationis quo ad auariciaꝫ Eccleſias. Peccatori dedit deus affictōnē vt addat ⁊ congreget. ⁊ hec vanitas ⁊ caſſa ſolicitudo mentis Solicitudo prīa preci­pitur. ſecūda permittitur. tercia ꝓhibetur Duodecimum eſt fraterne correctōnis vt ibi Si peccauerit in te frater tuus: corripe illū ⁊c̄. Nota ꝙ corripere fratrem quando qꝫ eſt conſilium. vt quādo corripitur ſuꝑ venialibus. Quandoqꝫ eſt preceptum: vt corripere de mortalibus. ⁊ iſto ſecūdo mō ad omnes pertinet et obligat ſemꝑ: ſed nō ad ſemper. qꝛ pro loco ⁊ tempore ſcꝫ qn̄ va cat ⁊ licet ⁊ creditur ꝙ vtilis ſit correctio. Sciendū ꝙ triplex eſt correctio ſcꝫ amorꝭ timoris. pudoris. Hūc ordinē fraterne cor rectionis docet dn̄s in euangelio Primo enim innuit fratrem reuocādū amore cuꝫ iubet eū ſingulariter conuenire dicēs. cor­ripe eū inter te ⁊ ipſum ſolum. Si hoc nō vult: docet eū ſecūdo eē reuocandū timore vbi ait. Si te non audierit: adhibe tibi v nū vel duos teſtes. Tercio docet. vt ſi nec 2