Liber ſeptimus ſcꝫ per orationes iuſtoruꝫ. Similiter per viā iuſticie dupl̓r fit. Primo modum re demptionis pene. ſcꝫ in elemoſinarum la­gitione. Secūdo modo per modum ſolu­tionis pene. ſcꝫ in ieiuniorum afflictione. Si autem queritur qn̄ incipiat valere de functo illud quod pro ſe fieri mandauit. Dicendū eſt opus operās id eſt meritū actoris ſtatim cōſequitur. mortuus de bo­nis precepit aīa ſua fieri. ſed opus operatum. id eſt fructū ipſius operis. quo uſqꝫ oꝑa fiūt. qꝛ primū valet ex merito ab­ſoluto. ſed ſcd̓m ex merieo ꝯdicionali. Quoꝝ ſuffragia proſint: quibus. Capitulum IIII. D hoc valeant ſuffragia requi rituraliquid ex parte facientis. aliquid ex ꝑte mortui recipientis Ex parte facientis requiritur ſit ī cari­tate. intentionem ſuā dirigat ad illos quibus vult vt opera ſua ꝓſint. Diſtīguē tamen eſt hic ſuffragia malum poſ ſunt fieri dupliciter. Uel vt per auctorem ſic ꝓſunt. niſi forte accidēs. ſed inqͣꝫ perelemoſinas mali homīs excitantur boni pauperes ad orandū pro defunctis. Uel vt per miniſtꝝ. hoc dupl̓r. vel quia facit ea vt miniſter publicus dei eccleſie. ſicut qn̄ ſacerdos malus celebrat miſſam. vel agit exequias mortuoꝝ: talia ſemper ꝓſunt. qꝛ malicia miniſtri non nocet ope ri boni actoris. ſicut patet in domino in­ſto dante elemoſinam per malū ſeruū. Si vero facit ea vt miniſter priuate ꝑſone exi ſtētis tamē in caritate ſiue defuncti ſiue al terius. talia ſꝑ proſunt. qꝛ licet opus iſtd̓ ſit mortuū quo ad miniſtꝝ. non tamen qͦ­ad actoreꝫ. Sed ſi malus miniſter facitliqua de mādato eius eſt in caritate proſunt. Aliquid etiā exigitur ex parte re­cipientis ad hoc ſuffragia proſunt illi. Primū eſt ip̄e ſit in caritate: Un̄ va lent his qui ſunt in inferno. qꝛ ſūt a corꝑe chriſti miſtico ſeparati. Unde nulla ſpūal̓ influentia peruenit ad eos. ſicut nec influ entia corporalis valet membris a corꝑe ſe paratis. Secūdū eſt indigentia. Un̄ non valent beatis. qꝛ non ſunt adhuc in via: ſꝫ in termino. nec pn̄t ad altiora cōſcendere. ſed potius ecōuerſo illoꝝ ſuffragia ꝓſunt nobis vtrūqꝫ eſt in his qui ſūt in purgato rio: ſcꝫ caritas indigentia. Unde ſicut homo poteſt ſatiſfacere alio viuuente qui per ſe non valet: ita poteſt etiam pro defū cto Nota ſuffragia defunctis proſunt. ẜm maius minus pro diuerſitate meri­toꝝ in mortuis vel pro caritate viuorum. qui magis ſollicitantur pro aliquibus: qͣꝫ pro alijs. Illa enim ſuffragia que ſpecial̓r fiunt pro aliquibus plus valent illis qͣꝫ a lijs. licet etiam alijs aliquo modo commu­nicentur. Suffragia vero que communi­ter fiunt pro defunctis quāuis omnibus pro modulo ſuo proſint Illis tamen am plius quidū een̄t in ſtatu vie magis merū erūt vt ſibi prodeſſent. Quamuis autem vt dictum eſt ſuffragia non ꝓſint his qui ſunt in celo. nec illis in inferno: tamen ali quo modo proſunt etiam illis. Unde no­tandū ſuffragia valent illis qui ſunt in purgatorio per modum purgationis. va lent ſaluatis in celo per modum coniunc­tionis: quia multiplicatio ſaluandorū au­gmentat gloriam accidentalem. Ualent damnatis in inferno per modum diuiſio nis. quia quanto plures ſaluant̉ meri­tum eccleſie: tanto pauciores damnabunt̉ ita minor erit pena per ſubtractionem ſorcij illoꝝ. Ualent etiam ip̄is facientibꝰ modū meriti. Quod paruulis mortu­is celebrantur miſſe defūctoꝝ: hoc non fi­ꝓpter eoꝝ indigentiā ſtatim euolent ad celū. ſed gratiarū actione Utꝝ indulgētie valeāt defūctꝭ. ca. V. Apales indulgentie ꝓſunt defū­tis in purgatorio. vt patet. quia crux dat̉ aliqn̄ duabꝰ. vel qͣttuor vel decē animabꝰ. In eccl̓a eſt theſauru­meritoꝝ tam xp̄i qͣꝫ perfectoꝝ de quo ſolu­papa claues habet huius theſauri ne­ceſſitatibꝰ eccleſie poteſt accipere diſpēſa re. Alij autē ſicut ep̄i habent in his po teſtatē generalē. ſed limitatā: niſi ſū mi pōtificꝭ diſpēſatōeꝫ. Dicēdū ergo ppͣ ꝓprie abſoluit defūctos a pena. ſꝫ qͣſi eis ſoluit de cōi theſauro eccl̓e. ſic̄ al̓r lib̓at creditor debitorē a debito abſoluit. al̓r amicꝰ debitoris eo debitū ſoluit. Sed viuuentes vtroqꝫ modo abſoluit pa­pa. Illis autem quibus dantur indul­