Propoſitō vij. In diebꝰ feſtiuis opus p̓mo mō dictū ẜuile po tius ꝓhibet̉ qͣꝫ opus ſcd̓o mō dictum ẜuile quā ius foret corꝑale Hec ꝓpō pꝫ ſic Naꝫ oꝑa p̓mo aut ſcd̓o modo. I dicta ẜuilia ꝓhibent̉ qͣtū ꝯtrariant̉ obẜuan I tie ſabb̓i. Contrariant̉ aūt̉ obẜuantie ſabb̓i īqͥ tum īpediūt applicatōꝫ hoīs ad diuina. Et qꝛ magis īpedit̉ hō a rebꝰ diuīs ꝑ opꝰ peccati qͣꝫ ꝑ opus licitū ꝙͣuis ſit corꝑale. ideo magis ꝯͣ hͦ p̄ceptū agit q̓ peccat ī die feſto qͣꝫ q̓ aliqd̓ opꝰ corꝑale licitū facit. Vn̄ di. Aug̓. in li. d̓ decem cordis. Meliꝰ faceret iudeuˢ in agro ſuo aliqd̓ vtile qͣꝫ ī theatro tedicioſꝰ exiſteret ⁊ meliꝰ fe­mine eoꝝ die ſabb̓i lanā facerēt qͣꝫ tota die in neomenijs ſuis īpudice ſaltarēt. Eſt tn̄ adue̓­tend̓ ꝙ q̓ peccat ueīalit̓ ī ſabb̓o ꝯͣ hͦ p̄ceptū nō facit qꝛ pct̄m veniale nō excludit ſct̄itatem. Propoſitō viij. O ꝑa ꝯnia ẜuis ⁊ liberis qͣꝫuis corꝑalia in die bus feſtiuis fieri nō ſūt ꝓhibita. Hec propoſitō patet ꝑ doctoreꝫ ſanctū. O pa inq̓t corꝑalia ad ſpūalē dei cultū nō ꝑtinentiā intm̄ ẜuilia dicūt̉ inqͣꝫtū ꝓpͥe ꝑtinēt ad ẜuiēteˢ bo. ſꝫ ſe oppoſito limpia pet. a. q. i. yſa. et aut re ⁊ V et tiꝰ ⁊ Patet o. et