Et vt breuiter dicaꝫ. homo volens ſe vindicare ſtultꝰ eſt iraꝫ recipiendo. ꝯſeruando. indicādo. Irā recipiendo ſtultus eſt. qꝛ cū frater euis dicat ei verbū durū. et ex alia ꝑte dyaꝰ gladio ire voluerit euꝫ interficere non curat de gladio dyaboli. ſꝫ ſolū de verbo fratris Hec ſtulticia inſinuat̉ Iob.v. Viꝝ ſtultū interficit iracudia. quaſi diceret. ex ſtulticia eſt ꝙ ab iracūdia ſe permittit occidi Stultus ec eſt in ſuando iraꝫ cuꝫ ira ſit ignis ꝙ inuit ſalomō. dicēs ecc̄ſ.vij Ira in ſinu ſtulti requieſcit. quis non excuteret carbone de ſinu ſuo niſi ſtultus ſit. ꝓuerbi.vij. Nunqͥt pot homo abſcondere igne in ſinu ſuo. vt veſtimenta euis non ardeāt Stultꝰ ē eciā indicādo Vnde ꝓu̓.xij. Fatuꝰ auteꝫ ſtatim indicat irā ſuam Indicare irā ſuam homībꝰ. cuꝫ ira furor ſit eſt indicare ſe eſſe hōineꝫ inſanū Ite qui indicat irā ſuaꝫ hō inibꝫ ſuccedit domos vicioꝝ ſuoꝝ eo ꝙ domuſ ſua ardeat. cuꝫ pocius cogitare deberet quō domui ꝓprie ſubueniret. ſicut non eſſet ferenda ſentecia qͣm inſanꝰ dictaret. ſic non eſt proferendus ſermo que ira dictat cum tra ſit furor homo iratus niſi taceat oſtendit ſe magis ſtul tum ꝙͣ ipſe ſit. Ml̓ta eniꝫ ꝯmnatur que non faciet. Vn̄ prou.xiiij. Qui impaciens eſt exaltat ſtulticiam ſuam. Ml̓tiplex iniqͥtas que eſt in hōine irato ¶ Cap̄. Quartuꝫ Vinto poteſt valere ad det̓. ire ſi oſtendat̉ ml̓tiplex iniquitas que eſt in homine irato qui ſe vult vindicare ¶ Prima eus iniquitas eſt ꝙ ipſe con ſtituit ſe iudice inter ſe ⁊ iniuriatorem ſuuꝫ ¶ Secunda eſt ꝙ ipſe in eadem cauſa vult eſſe actor et iudex ¶ Tercia ꝙ vult vindicare ſe pēdete die. que ſibi aſſignata eſt vt ei plene iuſticia fiat. dies hͨ dies uidicij eſt. Apoſtolus. Nolite ante tempus iudicare. ¶ Quarta iniquitas eſt. ꝙ ipſe impunitum relinquit illum a quo debuit incipere ſeꝫ ſeipſum qui ſibi magis nocuit. qm̄ alius quicquid aliuſ potuit inferre ei minus ē ex odio quo ipſe aimam ſuam in terficit. ¶ Quinta ꝙ iuſticiā q̄ ex ſolo iuditō debꝫ ꝓcede̓
zum Hauptmenü