Pſalmorum Conſequēter octauo circa hmōi mirabilia oꝑa dei dicit. Nō ē oc cultatū os meū a te. Circa qd̓ attēdēdū ꝙ cū aīa hūana ſit rōna lis: magis cōuenit cum angel̓ qͣꝫ cū aīalibꝰ brutꝭ. ⁊ iō ſua creatio cū angelis in pͥmordio fuiſſe fcā videret̉ eſſe cōueniēs. tn̄ deꝰ alit̓ diſpoſuit.ſ. vt in corꝑe hūano ſibi ꝓporcionato crearet̉. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. Nō eſt occultatū os meū a te. Os em̄ hic accipit̉ ꝓ corpulentia hūana in vtero mr̄is organizata: qd̓ eſt magnū opꝰ dei iuxta illud Eccl̓. xi. Scut oſſa cōpaginata in vtero p̄gnātꝭ. illa āt oſſa ſunt a deo fcā in eſſe cōpleto ꝑ infuſiōꝫ aīe rōnalis. ⁊ d̓ hͦ di cit. Qd̓ feciſti in occulto ⁊ ſb̓a mea in inferioribꝰ terre. ſb̓a eī accipit̉ ꝓ aīa q̄ eſt forma eſſential̓: ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄cipua ꝑs ſubſtātialis ipſiꝰ hoīs. ⁊ ſic deꝰ os.ſ. corpulētia in ventre p̄gnantꝭ fecit cū ſb̓a ſua.i. cū aīa in īferioribꝰ terre. qꝛ in vtero ꝑ infuſione fuit creata. ⁊ ſic excludit errorē dicentiū: ꝙ aīa humana fuit creata cū angelis qd̓ aliqͥ voluerūt ex dictꝭ Aug. in. vij. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am intelli gere: qd̓ tn̄ ipſe nō aſſerēdo dicit. vt ibidē pꝫ. Excludit̉ ēt error di centiū: ꝙ angeli in virtute diuina cauſant ſeu ꝓducūt aīas rōna les. qd̓ tn̄ eſt falſum cū psͣ. ſoli deo loquēs dicit. Qd̓ feciſti in oc culto ⁊c. vn̄ in ꝓductione pͥmi hoīs Gen̄. ij. dr̄ ꝙ ſpirauit deus in faciē hoīs ſpiraculū vite. in alijs vero aīalibꝰ q̄ mediantibus cauſis ſcd̓is ꝓducunt̉ dixit. Producat terra ⁊ ꝓducāt aque et hmōi. Cōſequēter nono agit̉ de alio oꝑe dei magno circa hoīeꝫ in hͦ.ſ. ꝙ ꝑtinet ad ꝯſecutionē vltimi finis ad quē fuit creatus. ⁊ de hoc dicit. Imꝑfectū meuꝫ viderūt oculi tui. ⁊ in libro tuo oēs ſcribent̉. Pro qͦ ſciendū ꝙ illi qͥ a deo p̄ordinant̉ ad vitā beataꝫ ꝯſequendā q̄ eſt vltimꝰ finis humane vite p̄eligunt̉ a deo nō ex meritꝭ eoꝝ futurꝭ. vn̄ ad Ro. ix. de electione iacob ⁊ reprobatione eſau tractās dicit. Cū nōdū nati fuiſſent aūt aliqͥd egiſſent boni vel mali. vt ẜm electionē ꝓpoſitū dei maneret: nō ex oꝑbus ſꝫ ex vocāte dictū eſt ei ꝙ maior ſeruiet minori. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. Imꝑfectū meū viderūt: ⁊ verius. Informē meū. ẜm Hiero. viderūt ocu li tui. qꝛ.ſ. anteqͣꝫ hō formaret̉ nec ſit in rerū natura vr̄ a deo cuiꝰ viſio ſe extendit ad monētia. ⁊ ſequit̉. Et in libro tuo oēs ſcribērur. qꝛ anteqͣꝫ ſint ⁊ aliqͥd mereant̉. oēs iuſti nō ſolum p̄deſtinati ad finalē gloriā ꝯſequēdā: ſꝫ etiā electi ad gr̄am qͣ gloriā merēt̉. lꝫ eā finaliter nō ꝯſequant̉: ſcribunt̉ in libro dei.ſ. vite. de qͦ libro ꝓut refert̉ ad diuinā p̄deſtinationē īmobilē nullꝰ delet̉. vn̄ Apoca. iij. Nō delebo nomē eiꝰ de libro vite. ꝓut aūt in ſeipſis homines mutabiles ſunt deleri pn̄t de hoc libro. iuxta illud psͣ. Deleā tur de libro viuentiū. vn̄ cū dicit. Et in libro tuo oēs ſcribent̉. de omnibus pōt intelligi: nō ſolū de p̄deſtinatꝭ qui gloriā finalit̓ cōſequunt̉. ſꝫ ēt de his qͥ ẜm pn̄tem iuſticiā gloriā merent̉. lꝫ eā poſtea ꝑ eoꝝ defectꝰ amittāt. ⁊ ſequit̉. Dies formabunt̉ ⁊ nemo in eis. Ad qd̓ ſciendū ꝙ dies in ſcriptura ad lr̄am accipit̉ qn̄qꝫ ꝓ ſtatu gr̄e. vt ad Ro. xiij. Dies aūt appropinqͣbit. qn̄qꝫ aūt ꝓ ſtatu glorie. vt in psͣ. Melior eſt dies vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. Et qꝛ in libro dei ſcribunt̉: vt dictū eſt nō ſolū illi qͥ ꝑ eternā p̄deſtinationē ad gloriā ordinant̉. ſꝫ etiā illi qui ꝑ pn̄tem iuſticia glo riā merent̉: lꝫ eā poſtea vt dictū eſt amittat. idcirco dicit in plura li. Dies formabunt̉. dies.ſ. vtrorūqꝫ p̄dictoꝝ formabunt̉ in li. d̓i qꝛ vtrorūqꝫ ordinatio eſt notitia dei īmutabilit̓ ex ꝑte ſui. lꝫ mu tabiliter ex ꝑte eoꝝ qͥ ſcribunt̉. vn̄ psͣ. de notitia dei circa hmōi di es dicit. Nouit dn̄s dies īmaculatos. Et qꝛ hec notitia in qͣ formant̉ iſti dies eſt ab eterno anteqͣꝫ ipſi ꝯſcripti in rerū natura eſſent. iō ſubdit. Et nemo in eis. Nemo ſcriptoꝝ in eis.ſ. in diebus formatꝭ mō p̄dicto. qd̓ aūt interponit hic poſtil. de libro mortꝭ nō inuenit̉ in ſacra ſcriptura aliqͥd dici liber mortꝭ. qꝛ vt dicit ſanctꝰ Tho. in pͥma ꝑte. q. xxiiij. arti. ij. in rn̄ſione ad vltimū argumentū nō eſt ꝯſuetū cōſcribi illos qͥ repudiant̉. ſꝫ eos qͥ eligunt̉. vn̄ tales nō dicunt̉ ſcribi in aliqͦ libro dei.ſ. celeſti: ſꝫ dicūt̉ in terra ſcribi. iuxta illud Hiere. xvij. Recedentes a te: in terra ſcribant̉. Cōſe quēter decimo dicit. Mihi aūt nimis honorati ſūt amici tui de ⁊ nimis ꝯfortatꝰ eſt principatꝰ eoꝝ. Ad cuiꝰ declarationē attēdē dū: ꝙ qꝛ cōſcriptio in libro vite de qͣ fecerat mētionē eſt mere gra tuita vt dictū eſt. idcirco ſurgit q̄dā tacita murmuratio ꝯͣ deū ab bis qͥ minꝰ bn̄ de diuinis ſentiūt: eo ꝙ vr̄ deꝰ in hoc eſſe acceptor ꝑſonaꝝ. qꝛ exqͦ nulla p̄ceſſerunt merita in his q̄ ab eterno conſcri pti ſunt. ſil̓r poterāt ibi ꝯſcribi ceteri hoīes quoꝝ nec merita nec demerita p̄ceſſerūt. Ad quā tacitā murmuratiōꝫ psͣ. rn̄det. Mibi aūt nimis honorati ſūt amici tui deꝰ. hͦ eſt dicere iudicio meo valde ſūt digni honore qͦs deꝰ ex ſua liberalitate recipit ī amicoſ tꝭ. d. qͥs em̄ deꝰ ſūme bonꝰ ⁊ ſapiens dignificat temerariū eſt: vt ab hoībus cōtēnant̉: ſꝫ potiꝰ honorari debēt. Et iſto mō videt̉ apl̓s loqui de iſta materia ad Ro. viij. cū dicit. Si deꝰ ꝓ nobis: qͥs con tra nos. qͥs accuſabit aduerſus electos dei ⁊c. q. d. ipſa electio diuīa ab eterno p̄ordinata ſufficit ꝓ rōne ad hoc ꝙ tales ſint digni glorificatiōe Et notandū ꝙ in hoc verſu vr̄ psͣ. tangere vtrūqꝫ genꝰ cōſcriptoꝝ in li bro dei. de quibꝰ Aug. de ciui. dei quoꝝ vnū eſt eoꝝ qͥ ſunt cōſcripti tm̄ ẜm pn̄tem iuſticiā ꝑ gr̄aꝫ. ⁊ d̓ iſtis dicit. Mihi āt ni. ho. ſūt ami. tui deꝰ Amici em̄ pn̄t dici qͥcūqꝫ ſunt in gr̄a dū in ea ſunt. vn̄ Ioh̓. xv. ca. Vos amici mei eſtis ſi feceritꝭ ea q̄ p̄cipio vobis. Sed cōſtat ꝙ multi īplēt p̄cepta diuina: qͥ tn̄ poſtea gl̓iam dei nō cōſequunt̉ ꝓpter eoꝝ defectum. Scd̓m genꝰ cōſcriptoꝝ in libro vite eſt illoꝝ qͥ ẜm eternā p̄deſtinationē cōſcribunt̉. ⁊ de iſtis ꝓprie intelligit̉. Nimis cōfortatꝰ eſt pͥncipatꝰ eoꝝ cōſcriptio em̄ taliū eſt ꝯfortata. qꝛ inuariabilis. ſil̓r eſt principatiua. qꝛ oēs tales cōſcripti regnāt cū xp̄o. ⁊ ꝑ ꝯn̄s. Cōfortatꝰ eſt principatꝰ eoꝝ Cōſequēter vndecimo on̄dit ꝙ cōſcriptio p̄dicta cōp̄hendens vtrūqꝫ genꝰ cōſcriptoꝝ eſt valde numeroſa. lꝫ em̄ pauci ſunt electi. multi tn̄ vocati ſunt ꝑ gr̄am qͥ nō attingūt gl̓iam. iō ſequit̉. Dinumerabo eos ⁊ ſuꝑ arenā multiplicabunt̉: qd̓ non ſolū pōt intelligi d̓ ſolis electꝭ ꝑ diuinā p̄deſtinationē. qꝛ vt dr̄ Math̓. vij. ca. Arta eſt via q̄ ducit ad vitam et pauci ſunt qͥ inueniūt eā. Sꝫ lata ⁊ ſpacioſa eſt via q̄ ducit ad ꝑditiōeꝫ ⁊c. Nec etiā de angelis cōuenient̓ intelligit̉. qꝛ in hͦ psͣ. agit̉ tm̄ d̓ forma tione hoīs. ⁊ de alijs ꝯditionibꝰ hūanis. nō aūt de angelicis. ſequitur aūt. Reſurrexi ⁊ adhuc ſum tecū. ꝓ quo ſciendū: ꝙ dauid dū ꝑ reuelatō nē cognouit ſe reſurrexiſſe a peccatꝭ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cognouit ſe eſſe in gr̄a. vt. sͣ dictū eſt. tn̄ poſt illā remiſſionē peccatoꝝ ꝓcedente tꝑe nō ſciebat certitudinaliter ſe eſſe in gr̄a. ſꝫ tm̄ cōiectural̓r inqͣntū ꝑcipiebat diligere amicos dei. ꝓut in p̄cedenti verſu dr̄. Mihi aūt nimis ſimil̓r ⁊ odio habere inimicos dei. ꝓut in ꝟſibus īmediate ſequētibꝰ hr̄. ⁊ iō dicit. Reſur rexi.ſ. a peccatꝭ ꝓut mihi fuit reuelatū Et adhuc ſuꝫ tecū.ſ. ꝑ gr̄am. qd̓ qͥdē ſcio ꝑ cōiecturas in hͦ psͣ. cōtentas mō p̄dicto. de qͦ dicit. Et adhuc ſum tecū. q. d. adhuc ſum. lꝫ nō ſciā certitudinalit̓. ſi em̄ ſic ſciuiſſꝫ ꝓpriꝰ dixiſſet. Reſurrexi ⁊ tecū ſum. Qd̓ autē poſtil. dicit ꝙ dauid cognouit ꝑ reuelationē ſe eſſe futuꝝ in ſocietate angeloꝝ nullū fundamentū habꝫ ī ſacra ſcriptura. īmo eiꝰ oppoſitū ſtatim in ſequētibꝰ cōprobatur. Si em̄ reuelatū ſibi fuiſſet diuinitꝰ ſe gl̓iam adeptuꝝ inuanum dixiſſet. Uide ſi via iniqͥtatꝭ in me eſt ⁊c. vt pꝫ intuēti. Cōſequēter duodecimo oſtēdit illud qd̓ cōiectural̓r dixerat. Adhuc ſum tecuꝫ.ſ. ꝑ gr̄am. ⁊ hoc ex nimio zelo quē habebat ꝯͣ peccatores ⁊ inimicos dei. ⁊ hoc cū dicit. Si occide ris deꝰ peccatores. ſi ꝓ qꝛ. qꝛ ſcio dn̄e ꝙ occides peccatores.ſ. morte ſpi rituali. ideo dico. Uiri ſanguinū declinate a me. quoꝝ quendā errorem ad materiā iſtā ꝑtinentē exprimit cū dicit. Quia dicitꝭ in cogitatione accipiant in vanitate ciuitates ſuas. cuiꝰ ſenſus eſt. Nā heretici ⁊ alij inimici dei inuidentes p̄deſtinatꝭ quos deꝰ ad gl̓iaꝫ p̄elegit anteqͣꝫ quicqͣꝫ mererent̉. vt dictū eſt. dicūt de eis detrahendo in cogitationibus ſuis. Accipiant in vanitate ciuitates ſuas. hoc eſt dicere. Illi qͥ p̄deſtinati di cunt̉ accipiunt ciuitates ſuas.ſ. eccl̓iam pn̄tem ⁊ celeſtē. qͣꝝ vnā dicūt ac cipere ꝑ gr̄am ⁊ aliā ꝑ gl̓iam. ⁊ hoc in vanitate. qꝛ nullis meritꝭ p̄cedentibus talē p̄deſtinationē dicunt̉ tales ciuitates acciꝑe. Pn̄t etiaꝫ iſta verba intelligi dicta eſſe ab hereticis qͥ aliā vitā negant. ſicut ſaducei ⁊ hmōi. Iſti em̄ dicūt de iuſtis ꝙ accipiunt in vano ciuitates ſuas. qͣſi di cerent ꝙ in vano laborāt cū nō ſit aliqd̓ premiū eternū in illis cītatibꝰ Et qꝛ talia dicta ſunt horribilia ſanctis viris. ideo dicit. Nōne qͥ oder̄t te dn̄e oderā illos ⁊c. q̄ ſatis patent in lr̄a. Cōſequent̓ terciodecimo po nit ꝯcluſionē ſupplicatoriā quā principalit̓ in hoc psͣ. intendit. ⁊ hͦ cum dicit. Proba me deꝰ ⁊c. Circa qd̓ pͥmo aſpectu ad lr̄am dubiū occurrit. ſ. quō pſalmiſta qͥ in principio huiꝰ pſalmi teſtatꝰ eſt. Dn̄e ꝓbaſti me et cognouiſti me ⁊c. Modo querit. Proba me deꝰ ⁊ tēta me. Si em̄ cū iā ꝓbauerat deꝰ ⁊ cognouerat: ſuꝑflue ⁊ inutilit̓ vr̄ petere ⁊ iterū probet̉. Ad qd̓ ſciendū correſpōdent̓ ad p̄dicta ꝙ ꝓbatio pͥmo mō dicta ⁊ cognitio ſeu ꝓbatio intelligenda eſt qͦ ad pn̄tem iuſticiā.ſ. vtꝝ dauid eſſet in ſtatu gr̄e. ⁊ qꝛ dauid de hͦ iā erat certificatꝰ vt p̄dictū eſt. iō dixit. Dn̄e ꝓbaſti me ⁊ cognouiſti me.i. approbaſti. vt dictū eſt. Sed ꝓbatio h̓ ſecundo loco data ītelligenda eſt qͦ ad eternā p̄deſtinationē.ſ. vtꝝ dauid eſſet ſecurꝰ ad gl̓iam finalit̓ ꝯſequendā qd̓ ipſi dauid nō cōſtabat certi tudinaliter ꝑ reuelationē. vn̄ rōnabiliter timebat filiali timore: ne forte ī curreret in aliquā dei offenſam ex qͣ impediret̉ a cōſecutōe glorie eo mō quo dr̄. Si qͥs ſe exiſtimet ſtare videat ne cadat. i. Corint̓. x. ca. Et iō pe tit iterū a deo ꝓbari. ⁊ ſubdit. Et vide ſi via iniqͥtatꝭ in me eſt. vbi nota ꝙ nō dixit. Si iniqͥtas in me eſt. qꝛ lꝫ certitudinaliter ſciuiſſet ꝑ reuelationē nō eſſe in ip̄o iniqͥtatē. vt dictū eſt. ꝓpter qd̓ dixerat alibi. Proba ſti cor meū ⁊ nō eſt inuenta in me iniqͥtas. nō tn̄ ſciebat ſi erat in eo aliqͣ via iniqͥtatꝭ.ſ. diſpō tendendi ad iniqͥtatē. qd̓ pōt eſſe in exiſtentibus in gr̄a. ⁊ ſic petit vt nō ꝑmittat̉ a deo tendere in taleꝫ viā. vn̄ dicit. Deduc me in vta eterna.ſ. ad eternā vitā cōſequendā. Qualit̓ aūt intelligat̉ hͦ D dd
zum Hauptmenü