Liber pta mea ⁊ uiues. Poſſideᵏ ſapiētiā: poſſide prudentiā. Ne obliuiſcaris neqꝫ declīes a uer bis oris mei. Ne dimittas eaꝫ ⁊ cuſtodiet te. dilige eā ⁊ cōſer uabit te. Prīcipiūˡ ſapīe poſſideᵐ ſapīaꝫ: ⁊ ī oīⁿ poſſeſſiōe tua acꝗre prudētiā. Arripeᵇ illā: ⁊ exaltabitᵖ te: glorificaberisq ab ea cū eāʳ fueris amplexatꝰ. Da bitˢ capiti tuo augmēta gr̄arū ⁊ corona īclita ꝓteget te. Au. di filimi ⁊ ſuſcipeⁿ uerba mea: ut multiplicēturˣ tibi āni uite. c. i: ⁊ Uiā ſapīeʸ monſtrabo tibducā te ꝑ ſemitas eꝗͥtatis: qͣs cū ingreſſus fueris nō artabūt̉ greſſus tui: ⁊ currēsᵇ nō hēbis offendiculū. Teneᶜ diſciplinā ne dimittas eā. Cuſtodi illam qꝛ illaᵈ eſt uita tua. Ne delecte qͣꝫdiu em̄ ſalomō cuſtodiuit p̄cepta dauid pr̄is ſui: habuit gratiā d̓i Alio mō exponit̉ exēplū h̓ poſitū: ita ꝙ deꝰ dicat̉ pr̄ ſalomonis. ſic̄ ij. Reg. vij. dicit de eo dn̄s. Ego ero illi in patrē: ⁊ ip̄e erit mihi in fili um. ⁊ mat̓ eiꝰ dicat̉ ſynagoga ſiue ppl̓s iſrl̓: ſic̄ eccl̓ia d̓r mr̄ cuiuſlbꝫ xp̄iani. ⁊ ſic exponit ra. ſal̓. cū d̓r. audite fi. diſc. pa ſ. dei qͥ ē pr̄ oīm ꝑ creationē. Donū bo. tri buēs vo. in hebreo hr̄. Tribui vob̓.ſ. legem in mōte ſynai: que dꝫ cum diligētia cuſtodiri. naꝫ ⁊ ego ſa. fui fi. pa. mei. id ē dei vt allegatū eſt ij. Reg. Tenellꝰ: qꝛ a d̓o in puericia electꝰ: vt dictū ē. Et vnige. coram ma. mea.i. dilectꝰ a ſynagoga. ſic̄ vnigenituſ filiꝰ diligit̉ a matre ſua nat̉ali. Et docebat me ſcꝫ deꝰ pat̓ meꝰ: qꝛ ſalo mō habuit ſcīaꝫ diuini tus infuſam. vt hr̄. iij. Regū. iij. Tertio mō exponit̉ vt exēplū ponat̉ h̓ d̓ xp̄o d̓o pr̄e: ⁊ Ma ria ꝟgine. ⁊ ſic exponit frat̓ Raymūdꝰ in qͦdaꝫ libro quē fec̄ ꝯtra iude os dicēſ ī ꝑſona chriſti Audite filij diſciplinaꝫ patris.i. dei. Donū bonū tribuā vob̓.i. legem euāgēlicā diligētiſſime cuſtodiendā. Nā ⁊ ego fui. ab eterno. Filiꝰ patris mei.i. dei patris a qͦ diſtinguit̉ filiꝰ in ꝑſo na: lꝫ ſit idē deꝰ in eēntia. Tenellꝰ ⁊ vnigenitꝰ: qꝛ fuit: ⁊ ē vnigenit̉ deo patri ⁊ Marie ꝟgini. Et tenellꝰ. teneritudīe pietatis in vtraqꝫ natura.ſ. diuīa ⁊ hūana. Ante matrē meā: qꝛ p̄ceſſit matrē in natura diuina. Et docebat me: deꝰ pat̓ ſcīaꝫ diuinā ⁊ hūanā: qꝛ lꝫ ſit eadem ſcīa diuīa in pr̄e ⁊ filio: illā tn̄ hꝫ filiꝰ a pr̄e: ſic̄ ⁊ naturā. Itē xp̄s hō hꝫ ſcīaꝫ infuſam a deo ab inſtāti ꝯceptiōis. Iſtas tres expoſitiōes h̓ poſui: vt lector eligat quā voluerit. Prīa tn̄ mihi videt̉ magīs cōſona lr̄e h̓. ⁊.i. paralip. iij. tn̄ tenēdo illā ſoluēdū eſt vnū qd̓ dicit hic frater Raymūdꝰ in expoſitiōe ſua. d. ꝙ hͦ ē lr̄a. Tenellꝰ ⁊ vnigenituſ ante matrē meā: ita ꝙ ꝑ ly an̄ ẜm eū ſignificat̉ an̄ceſſio durationis fi lij an̄ matrē. qd̓ nō p̄t eē verū de ſalomone. ſed ſoluꝫ de xp̄o tm̄: mō p̄ dicto. ſed in hͦ dictu ſuū nō vꝫ: qꝛ dictio hebraica h̓ poſita.ſ. ly phue indifferēter ſignificat an̄ceſſionē ⁊ aſſiſtētiā: ſic̄ ⁊ hͦ p̄poſitio ante ī la tino. d̓r em̄ de xp̄o: ꝙ fuit ante tꝑa ẜm naturā diuinā. ⁊ ante faciē ꝑ dati ẜm hūanā. ⁊ frequētius accipit̉ dictio heoraica hic poſita: ꝓ aſſiſtētia qͣꝫ ꝓ anteceſſiōe. k Poſſide ſapīaꝫ. Hic ꝯn̄r ſalomo exeqͥtur ꝓpoſitū. ⁊ prīo inducit ad amorē ſapīe. ſcd̓o ad actꝰ bone vite: ibi. Ne delecteris. Circa pͥmū dicit. l Principiū ſa. poſſ. ſa. qd̓ ſic exponit̉ cōiter.i. poſſeſſio ſapīe in via: eſt prīcipiū habēdi ſapīam in patria q̄ cōſiſtit in clara vīſiōe. Ra. ſa. exponit ſic. Prīcipium ſapīe. eme ſapīam. ſic eſt in hebreo.i. pͥncipiū acqͥrēdi ſapīaꝫ ē cōꝑare ſibicio vel obſequio doctorē ſapiētē qͥ d̓r h̓ ſapīa in abſtracto eo mō loquēdi qͦ aliqͥs notabiliter liberalis d̓r liberalitas. Et in oī poſſeſſione tua acqͥ. pru.ſ. p̄ om̄ibꝰ q̄ em̄i pn̄t vel haberi ab alio qͦcūqꝫ mō. Et ad eundē intellectū qui videt̉ magis lr̄alis p̄t trahi nr̄a littera. I Prīcipiū ſapīe.i. acqͥrēdi ſapīam. m Poſſide ſapīam.i. ſtabi liter ad modū poſſeſſionis adhereas ſapiēti doctori. n Et in oī poſſeſſiōe tua.i. p̄ om̄i re que p̄t a te poſſideri. o Arripe illā.i. feſtina ad eiꝰ acqͣſitionē. p Et exaltabit te in pn̄ti ⁊ futuro. ¶ Glorificaberis ab ea.i. honoraberis corā multis ꝓpter eam. y Cū eā fueris āplexatus ſic̄ rē valde dilectā. s Dabit ca. tuo aug. gr̄a. ⁊ ꝓdeſt. Co. inclyta ꝓte. te. Antiqͥtꝰ em̄ ſapiētibꝰ dabātur corone in ſignū ꝙ debebāt ab alijs honorari. ⁊ in periculis adiuuari t Audi filimi. aure corꝑis. u Et ſuſcipe verba mea. aure mentꝭ. x Ut multiplicētur tibi āni vite: qꝛ ſapiētes ſciūt euitare ꝑicula mor risᶜ in ſemitis impioꝝ: nec tibi placeat maloꝝ uia. Fugeᶠ ab ea nec trāſeas ꝑ illā: declina ⁊ deſere eā. Nō enī dormiūt niſi cū 5h malefecerit ⁊ nō capit̉ ſomnꝰ ab eis niſi ſupplātauerint. Co medūtⁱ panē īpietatis: ⁊ uinuꝫ iniꝗͥtatis bibūt. Iuſtoꝝ aūtᵏ ſe mita qͣſi lux ſplēdēs ꝓceditⁱ: ⁊ creſcit uſqꝫ ad ꝑfectā diē Nia ip̄ioꝝᵐ tenebroſa: neſciūtⁿ ubi corruāt. Fili mi auſculta ẜmones meos: ⁊ ad eloꝗa mea incli na aurē tuā. Ne recedantᵖ ab i ocul̓ tuis: cuſitaᵐ ea ī medio cordis tui. Uita enīʳ ſunt inue niētibꝰ ea: ⁊ uniuerſeᵍ carni ſanitas. Oīᵗ cuſtodia ẜua cor tu umᵘ qꝛ ex ip̄o uita ꝓcedit. Re moueˣ a te osprauū: ⁊ d̓trahētia ʸ labia ſint ꝓculᶻ a te. Ocl̓i tis in pn̄ti vita: ⁊ ꝑ ſapiētiā veniūt ad vitā eternā. Uiā ſa. mō. tibi.ſ. ꝓceſſuꝫ ī ꝟtutibꝰ ītellectualibꝰ ⁊ moralibus. y Ducā te ꝑ ſemitas eqͥtatis: qꝛ vie ꝟtutū nō habēt aliqͥd diſtortū. a Quas cū ingreſſus fueris nō artabūtur greſſus tui. in pͥncipio em̄ via ꝟtutis videt̉ arta. qꝛ difficile eſt tenere mediū rationis. nō habēti habitū virtūtꝭ ſed ꝑ cōſuetudinē oꝑis dilatat̉ hͦ via: ⁊ efficitur facilis ad tenendū. iō ſubditur. b Et currēs nō habebit offendiculū. qꝛ habitus acqͥſitus fac̄ ꝓm ꝑte ⁊ delectabili ter oꝑari. c Tene diſciplinā.i. formam diſcipuli magis de ſiderās addiſcere ab alijs qͣꝫ do cere. d Quia illa eſt vita tua. hoc eſt ꝓfectus in vita tua. e Ne delecteris Hic cōſequenter inducit ad actus bone vite. ⁊ primo reſpectu ſui. ſcd̓o reſpectu d̓i. c. v. Prīa adhuc in duas. qꝛ prīo inducit ad euitādū malū. ſcd̓o ad operādū bonum ibi. Filimi. Circa primū dicit. e Ne delec. in ſe. ip̄i. qꝛ cū aliqͥs incipit in aliqͦ detrahit̉ ad illud ꝑ cōſenſum ⁊ oꝑationē. iō ſubditur. f Fuge ab ea. ne appropinquādo ad eā traharis ad concupi ſcēdū ⁊ oꝑandū ⁊ ſequēdū eā: ſic̄ auicula laq̄o approprnquāſ capit̉. g Nō em̄ dormiūt. ⁊c. habētes em̄ habitū vicioſuꝫ īclinātur ad oꝑa mala qͣſi ſibi cōnaturalia: eo ꝙ habitꝰ inclinat ꝑ modū nature: ⁊ iō ſicut lapis nō qͥeſcit niſi in centro: ita mali nō habēt qͥetē mētis niſi in oꝑibus malis. h Et nō capit̉ ſom. ab eis niſi ſupplan.i. ſimplices deceperīt. i Comedūt panē iniqͥtatis.i. ex iniqͦtate acquiſitū. k Iuſtoꝝ aūt ſe. qͣſi lux ſplen. qͥ em̄ fac̄ veritatē: venit ad lucē Ioh̓. iij. lProcedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectū diē. incedēdo de ꝟtute in ꝟtutē: donec videat̉ deꝰ deoꝝ in ſyon: vbi eſt dies ꝑfecta ſine nocte ſequēti. m Uia ip̄ioꝝ tenebroſa. tenebris erroꝝ. n Neſciūt vbi corruāt.ſ. in infernū quē caſum mō nolūt attēdere. o Fili mi. Hic ꝯn̄r inducit ad oꝑati onē boni cui p̄uia eſt doctrina hona. iō dicit̉. o Filimi auſculta.i. attēde cū diligētia. p Ne recedāt ab oculis tuis. ea iugiter meditādo. q Cuſtodi ea. firmiter retine do. r Uita em̄ ſunt.i. cā vite gratie. s Et vniuer ſe carnis ſanitas. qꝛ cū hoc faciūt bonā diſpoſitionē corꝑis ſei uantibus ea. t Om̄i cuſtodia ẜua cor tuū. ſicut caſtruꝫ obſeſſum a carne. mūdo: ⁊ diabolo. ⁊ cōtra carnē pone cuſtodi am caſtitatis. cōtra mūdū cuſtodiā liberalitatis. cōtra demonē cuſtodiā charitatis. v Quia ex ip̄o vita ꝓcedit. ſic em̄ a corde carneo ꝓcedūt ſpūs qͥ ſunt cā motꝰ ⁊ ſenſus in mebris exterioribꝰ: ſic ab aīa q̄ vocat̉ hic cor bn̄ diſpoſita ꝑ gr̄aꝫ oꝑa exteriora viuificant̉ ⁊ meritoria efficiūtur. x Remoue a te os prauum.i. verha mala detractiōis. murmū ratiōis. ⁊ hmōi. y Et detrahētia labia.ſ. alterius. z Sint ꝓcul a te. fugiendo detractores. a Dirige ſe. pe. tu is.i. affectibꝰ tuis qͥbus aīa incedat. b Et oēs vie tue.i. oꝑa. c Stabilient̉. ex intētiōe bona. dū tn̄ oꝑa ſint bona de genere. d Ne declines a via iuſticie ad dexterā.i. attra
zum Hauptmenü