Prouerbioꝝ quiᵈ tenuerīt bt̄ī. Dn̄sᵖ ſa­piētiaq fundauitʳ terrā: ſtabili uitᵍ celos prudētia. Sapīaᵗ il­liꝰ eruperūt abiſſi: nubesᵘ ro re ꝯcreſcūt. Filimiˣ ne affluāt hec ab oculis tuis. Cuſtodiʸ le meā atqꝫ cōſiliumᶻ meū: erit uitaᵇ aīe tue: gr̄aᵉ faucibꝰ tuis. Tūcᵈ ābulabis fiduciali­ter in uia tua: pesᵉ tuꝰ non ī pinget. Si dormierisᶠ non tīe bis: quieſcesᵍ ſuauis erit ſom nus tuꝰ. Neʰ paueas repenti­no terrore: irruētes tibi potē­tias īp̄ioꝝ. Dn̄s enīⁱ erit in late re tuo: cuſtodiet pedē tuū ne capiaris. Noliᵏ ꝓhibere bn̄fa cere qui p̄t: ſi uales ip̄e be nefac̄. Ne dicasʸ anico tuo: uade reuertere cras dabo ti bi: ſtatim poſſis dare. Ne moliaris amico tuo malū: il gociatiōe auri argēti. quāto meliora ſunt ſpūalia bona cor­poralibꝰ. i Primi puriſſimi fructꝰ eiꝰ. Et dicit primi: qꝛ nullū opꝰ hoīs bonū ē niſi virtute prudētie dirigat̉. Et puriſſi mi. qꝛ bona ſpūalia habēt aliqͦd malū admixtum: ſicut fre­quēter hn̄t bona corꝑalia. ſicut aurū argētum: ſil̓ia: habēt annexā mētis ſo licitudinē. eleua­tionē mentis in deū impediētem id̓o ſubdit̉. Pre cioſior ē cunctis oꝑbus. ⁊c. k Lōgitudo di erū ī dextera eiꝰ. qꝛ prīo princi­paliter hn̄t aſpe ctū ad celeſtia eterna. Et in ſiniſtra illiꝰ diuitie glo ria: qꝛ ſecūdario ex ꝯſequēti hꝫ aſpectū ad tꝑa lia bene admini ſtrāda. m Uie eius vie pulcre. ⁊c. qꝛ nul­ turpitudinem admittit: ad d̓­corē virtutū īdu­cit: ſic homīem pacificū reddit. redigendo vires inferiores in ob­ſequiū rōnis. u Lignū vite ē. ⁊c. ſic̄ lignū vite cōtinuabat̉ vita: vt ſic manēs in ſtatu īnocētie de vita nature trāſiſſet ad vitā glorie ſine morte media: ſic ſapīa prudētia de vira gr̄e ducit hoīem ad vitā glorie ſine morte mortalis culpe ītermedia. tn̄ ī eis ſeueret. ſeqͥtur. o Et tenuerīt beati: qꝛ certitu­dinal̓r ad btītudinē deducētur. p Dn̄s. Poſtqͣꝫ aūt com­mēdauit ſapīam ex ꝑfectiōe hūana. hic ꝯſequēter cōmēdat eaꝫ ex ꝑfectiōe diuina d̓r. q Sapīa.i. ſapīam ſuā que lꝫ ſit idē eēntia diuina: tn̄ ſignificat̉ modū cuiuſdā perfe­ctiōis ei ſuꝑueniētis: ſicut alia attributa: qꝛ diuīa intelli­gimꝰ niſi ex creaturis: ſic noīamus: in qͥbꝰ ſapīa ꝯſil̓ia ſūt quedā ꝑfectiōes ſuꝑueuiētes eēntie. r Fundauit terrā. qꝛ eſt centrū mūdi ſenſibilis. s Stabiliuit celos. qꝛ ſunt ī corruptibiles. t Sapīa illiꝰ eru. abyſſi. tꝑe diluuij. gen̄. vij. Rupti ſunt oēs fontes abyſſi magne. v Et nubes roī cōcreſcūt. qꝛ calore ſolis eleuant̉ exalatiōes humide cōden­ſant̉ in nubes. x Fili mi. Poſt ſapīe cōmēdationē indu cit ad eius acqͥſitionē cōſeruationē. d. Fili mi ne effluāt ab oculis tuis.ſ. mētalibꝰ: qꝛ ſunt iugiter attēdenda. Cuſtodi legē. qͣꝫtū ad p̄cepta. z Atqꝫ cōſiliū. qͣntum ad ſuꝑaddita cōſilia. a Et erit. talis cōſeruatio. b Uita aīe tue. qͣntū ad ꝑfectionē mētis. c Et gr̄a fau cibꝰ tuis. qͣꝫtū ad veritate locutiōis. d Tūc ambu. fidu. ꝓ­cedēdo de virtute in virtutē. e Et pes tuꝰ īpinget. ca dēdo in culpā mortalē. f Si dor. ti. qꝛ obdormiēs ī d̓o in ſtatu ſalutis. g Quieſces ſua. erit ſom. tuꝰ. mali aūt hoīes ꝓpter mala fecerūt alijs ſꝑ timēt īſidiari ſibi. pter in ſomno occurrūt ſibi fantaſmata terribilia: ꝓpt̓ que dormiūt ſuauiter: nec qͥete. boni ꝟo in ſomnis hn̄t fantaſmata bōa. ꝓpter qd̓ dicit ph̓s.i. ethic̄. Pertrāſeūtibꝰ āt a vigilia.ſ. ad ſomnū meliora ſunt fantaſmata ꝟtuoſoꝝ qͣꝫ qͦrūcūqꝫ. h Ne paue. repē. ter.i. ab aliquo terribili repēte tibi ſuꝑueniē­te. ſubdit̉. i Dn̄s em̄ erit in latere tuo. ⁊c. qͦd ſi non vult te cuſtodire a pēa tꝑali: erit ad bonū tuū.ſ. ad exercitiuꝫ le in te habeat fiduciaꝫ. Non cōtēdas aduerſus hoīe in fru­ſtra ip̄e tibi nihil mali fecerit Neª emuleris hoīeꝫ īiuſtū nec imiteris uīas eiꝰ: qꝛʰ abhoīatō ē dn̄i oīs illuſor: cūq ſimplici­bꝰ ẜmocinatio eiꝰ. Egeſtas a dn̄oᵍ in domoᶜ ipij: hītacula aūt iuſtoꝝ bn̄dicētur. Ip̄eˣ de ludet illuſores: māſuetisʸ da bit gratiā. Gl̓iaꝫᶻ ſapiētes poſ ſidebūt: ſtultoꝝᶻ exultatō igno Ca. iiij. minia. Uditeª filij diſciplinā pr̄is: attendite ut ſcia tis prudētiā. Donūᵇ bonū tri­buā uob̓: legē meāᶜ ne delinqͣ. tis. Nāᵈ ego filius fui patris mei: tenellusᵉ unigenitusᶠ co ram matre mea: docebatᵍ me atqꝫ dicebat. Suſcipiatʰ uer­ba mea cor tuū: cuſtodiⁱ prece­patīe: meritū gl̓ie. k Noli ꝓhi. ⁊c. qꝛ talis obmiſſio boni im putaret̉ tibi. lNe dicas ami. tuo vade ⁊c. qꝛ acceleratio doni augmētat meritū: ẜm d̓r cōiter cito dat bis dat. m Ne mo. ami. tuo ma. em̄ eſt peſſimū. nulla em̄ peſtis grauior ad nocēdū qͣꝫ fami liaris īimicꝰ. n cōtēdas aduerſus hoīeꝫ fruii. ſine rōnabili. o Ne emuleris.i. imiter Qꝛ abho. do. ē oīs illuſor. ꝓmittit bonū in ore cogitat maluꝫ ī corde. q Et ſim. ẜmoci. eiꝰ.ſ. illuſorꝭ: qͥa faciliꝰ d̓cipit ſimplices qͣꝫ aſtutos. vel aliter. Sermo cinatio eius.ſ. dn̄i ſimplicibus reue lat ſecreta ſua. Math̓. xi. Abſcōdiſti a ſapi­entibꝰ prudentibꝰ: reuelaſti ea ꝑuul̓. r Egeſtas.i. effectꝰ bo noꝝ tꝑaliū ſpūaliū. s A dn̄o.ſ. miſſus. t In domo īpij. in penā īpietatis ſue. u Hītacula aūt iuſtoꝝ bn̄dicēt̉.i. ml̓tiplicabū tur ī tꝑalibꝰ ſpūalibꝰ bonis. x Ip̄e deludꝫ illuſores.i. eos deluſos on̄det manifeſte puniē do. y Et māſuetis dabit gratiā. Māſue­tudo em̄ reddit hoīem gratioſuꝫ ſolū coraꝫ deo: ſꝫ ēt corā hoībus. z Gloriā ſapiētes poſ­ſidebūt. cōmētator ſuꝑ pͥmū ethi. dic̄ iſta t̓a reuerētia. honor: gl̓ia ſe hn̄t additionē. Eſt em̄ reuerētia qn̄ aliqͥs defert honorē alicui qͣ­cūqꝫ ca: ēt ſi ex timore faciat. ſi āt hoc facit ꝓpter ꝟtutem honorati tūc ꝓprie d̓r honor: ꝓpter qd̓ d̓r ibidē honor ē p̄miū virtutis: qn̄ fit in ſecreto vel corā paucis. ſꝫ qn̄ exhibet̉ ꝓpter ꝟtutē corā ml̓ tis: tūc ꝓprie ē gl̓ia eſt clara noticia laude. Sapīa āt reddit ho minē honorabilē corā multitudine: ſolū in terra: ſꝫ ēt in celeſti pa tria. z Stultoꝝ exultatio ignominia.i. ignomīoſa. qꝛ letātur malefecerīt: exultāt ī rebꝰ peſſimis. vt dictū ē ſupͣ. c. i. in hebreo hr̄. Stultoꝝ exaltatio ignominia: qꝛ tūc magꝭ apparet turpitudo ſue fa tuitatis: ſic̄ turpitudo poſterioꝝ ſimie magis apparet: qn̄ aſcēdit in altū. trāſlatio nr̄a vr̄ viciata ſcriptores ꝓpt̓ ſil̓itudinē dictionū. Udite filij. Hic ꝯſequēter īduc̄ ad ſapīaꝫ bn̄ficē­ Ca. iiij. tiā exēplo. Et ponit̉ exēplū. ſcd̓o exeqͥt̉ ꝓpoſitū. ibi. Poſſid̓ ſapīam. Prīa ꝑs exponit̉ tripl̓r. Uno exēplū poſitū ītelliga­tur ſalomōe. iſte modꝰ duplicat̉. vno danid dicat̉ pr̄ ſa­lomōis berſabee mr̄ eiꝰ: ſic loqͥtur. a Audite filij diſciplinaꝫ pr̄is: ſic̄ ego audiui a pr̄e meo dauid. d̓r diſciplīa ī moribꝰ. pru dētia ī agibilibꝰ. b Donū bonū tribuā vob̓.ſ. ſapīaꝫ melior ē au ro argēto. vt dictū ē in. c. p̄cedēti. c Legē mea ne derelinqͣtꝭ. i. do cumēta bn̄ viuēdi a me vob̓ tradita. īduc̄ ad exēplū de ſeip̄o di­cēs. d ego fui filiꝰ pr̄is mei dauid. e Tenellꝰ. vn̄ dic̄ da uid.i. ꝑalip. xxix. Saſomonē filiū meū elegit deꝰ adhuc puerum te uellū. f Et vnigenitꝰ corā matre mea berſabee. lꝫ em̄ tres alios fi­lios habuerit berſabee. vt hr̄.i. ꝑalip. iij. tn̄ illi fuerūt filij vrie natura rales ip̄iꝰ dauid adoptiui tm̄: ille em̄ quē habuit dauid an̄ ſalo­monē cōputat̉ ibi neqꝫ. qꝛ fuit adulterinꝰ: qꝛ fuit mortuus an̄ diē octauū. ſic īcircuciſus. ꝯn̄s non nūerat̉ in filijs de ppl̓o iſrael: qꝛ circūciſio eſt ſignū diſtinguēs iſrael a gentilibus. g Docebat me.ſ. pr̄ meꝰ dauid. In hebreo em̄ hr̄. Uaiorē.i. docebat. me. modꝰ loquēdi d̓r niſi maſculo. ſi āt r̄ferret̉ ad mr̄eꝫ: diceret̉ ī he. vathorē. h Suſcipiat ꝟba mea cor tuū. ſic dicebat dauid ſa lomōi īſtruēs de cultu dei. moribꝰ edificatiōe tēpli. vt pꝫ­i. ꝑalip. xxviij.. xxix. i Cuſtodi p̄ceptata mea viues. vita gr̄e Eee iiij.