Prouerbioꝝ ad me īueniēt me. Mecūᵉ ſunt diuitie ⁊ᵍ gl̓ia opesʰ ſuꝑne ⁊ iu ſticia. Heliorⁱ ē fructꝰ meꝰ au ro ⁊ lapide p̄cioſo: ⁊ genimina mea argēto electo. Inᵏ vijs iuſticie ābulo: īʸ medio ſemitarū iudicij vtª ditē diligētes me ⁊ theſauros eoꝝ repleam. Dn̄s poſſedit me ī initio viarū ſuarū an̄qͣꝫᶜ ꝗcqͣꝫ faceret a principio abᵈ eterno ordinata ſuꝫ ⁊ ex an tiquis: an̄qͣꝫ terra fieret. Nondūº erāt abiſſi: ⁊ ego iā ꝯcepta erā. Necdūᵈ fontes aqͣruꝫ eruperāt: necdūᵉ mōtes graui mo le ꝯſtiterāt. An̄ᵗ oēs colleſ ego ꝑturiebar. Adhucᵍ terrā nō fe cerat: ⁊ flumīa: ⁊ʰ cardines orbis terre. Qn̄ᵗ p̄parabat celos aderā: qn̄ᵏ certa lege ⁊ giro val labat abiſſos. Qn̄ʸ ethera fir45 I mabat ſurſuꝫ. librabat fontes aqͣꝝ. Quādoⁿ circūdabat mari terminū ſuū ⁊ legeꝫ pone bat aquis ne tranſirēt fines ſuos. Quādoº appēdebat fūdamēta terre: cumᵖ eo erā cuncta eminētes ita ꝙ ſuꝑbia nō ſonat hic ī viciū. Per talē modū dicit dn̄s Iſa. xl. Ponā te in ſuꝑbiā ſeculoꝝ.i. ī eminētiā. i Melior ē fructꝰ meꝰ auro: qͣꝫto aīa ē melior corꝑe. k In vijs iuſticie ambulo.i. ābulare facio. lIn medio ſemitarū iudicij. qꝛ ꝟtus ꝯſiſtit in medio. a Vt ditē diligētes me. diuitijs ſpūalibꝰ q̄ ſunt theſauri veri. b Dn̄s poſſedit me. Hic ꝯn̄r ſalo mon loqͥtur in ꝑ ſona increate ſapiētie cū d̓r. dn̄s poſſedit me ī initio viarum ſuarum.i. operū ſuoruꝫ. c Anteqͣꝫ qͥcqͣꝫ facerꝫ. an̄ em̄ oēꝫ creatōnē nō erat ſapīa niſi increa ta. iō ſeqͥtur. d Ab eterno ordinata ſum. vbi aūt ē ordo: ibi ē aliqͣ diſtīctio: li cet aūt in deo ſit vna ſimplex eēn tia indiſtīcta: tn̄ ibi ē diſtīctō fili a pr̄e qͥ ꝓprie no minat̉ ꝟbum ſeu ſapīa genita. e Nondū erant abyſſi. ⁊c. ꝟbum em̄ ī nob̓ ē conce ptꝰ mētis. ⁊ ſic ī diuīs verbū ē cō ceptꝰ pr̄is ſiue ſa piētia genita. d Necdū fōtes aqͣrū erup. de locis ſubterraneis e Necdū mōteſ graui mole cōſtite. ſuꝑ terrā planā eleuati. f Ante oēs colles ego ꝑturiebar id ē ꝓcedebā a fecūditate paterna. iſte em̄ ꝓceſſus eternitate mēſurat̉. g Adhuc terrā nō fecerat ⁊ flumīa.i. creaturā vi ſibilē. h Et cardīes orbis terre.i. ꝑtes mūdi pͥncipales q̄ ſunt oriēs. occidēs. auſtrū: ⁊ aqͥlo. Vel cardines h̓ dicūtur due extremitates axis mūdi.ſ. polꝰ articꝰ. ⁊ antarticꝰ: qꝛ circa eos voluit̉ celū ſic̄ oſtiū circa cardines ſuos. i Qn̄ p̄pa. ce. aderā. indiuiſa ſunt.n. oꝑa trinitatis: ⁊ iō filiꝰ qͥ ē ſapīa genita vt dictū ē ſꝑ oꝑat̉ cū pr̄e. Ioh̓. v. Pater meꝰ vſqꝫ nūc oꝑat̉ ⁊ ego operor. k Quādo certa le. ⁊ gy. val. abyſſos.i. concauitates vbi cōgregate ſunt aque vt apparerꝫ arida habitatiōi ho minū ⁊ aīaliū terreſtriū apta. l Qn̄ ethera firmabat ſurſū id ē ſſperā ignis qͥ natural̓r fert̉ ſurſuꝫ. Illa em̄ ꝑs elemētorum que cōtiguat̉ ſpere lune: ether vocat̉. m Et librabat fō tes aquarū. cōſtituere: eos in pōdere nūero ⁊ mēſura. n Qn̄ circūdabat mari terminū ſuū. ne afflueret ⁊ operiret ari dā. o Qn̄ appen. fun. ter.i. ꝑtes terre īferiores circa centruꝫ que ſunt quedā fundamēta ſuꝑioꝝ ꝑtiū. p Cū eo erā cuncta cōponēs: qꝛ indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis vt dictuꝫ eſt. q Et delectabar ꝑ ſingulos dies.i. eternal̓r gaudebā cū patre ⁊ ſpūſctō. r Ludēs corā eo oī tꝑe. ⁊ qͥd ſit iſte ludꝰ ſubdit̉ s Ludēs ī orbe terrarū.i. ludū faciēs de orbe terrarū qͥ ſimilis eſt ludo pile q̄ de vno trāſfert̉ in aliū ẜm quādā reuolutionem qꝛ regna terre trāſfert atqꝫ cōſtituit de gente ī gentē. s Et deli. mee eē cū fi. ho.ſ. ꝑ gratiā. iſtud eī eē ē delitioſuꝫ reſpectu eē dei ꝑ pn̄tiā ⁊ potētia. ⁊ hͦ mō.ſ. ꝑ gratiā ē in ſola creatura ītelcōponēs. Et delectabarq ꝑ ſiu gulos dies ludensʳ corā eo om ni tēpore: ⁊ᵈ ludēs in orbe terrarū: ⁊ˢ delitie mee eē cū filijs hominū. Nūcᵗ ergo filij auditeᵘ me. Btīˣ qui cuſtodiunt vi as meas. Auditeʸ diſciplinam ⁊ᶻ eſtote ſapiētes: ⁊ nolite abij cere eā. Btūsª hō ꝗ audit me: ⁊ quiᵇ vigilat ad fores meas qͥ tidie: ⁊ obſeruat ad poſteſ oſtij mei. Quiᶜ me inuenerit: īuenietᵈ vitam: ⁊ haurietᵉ ſalutem a dn̄o. Quiᵗ autē in me peccaue rit: ledet aīam ſuaꝫ. Oēsᵍ qui me oderūt diligūtʰ mortem. Capl̓m. ix. Apīaª edificauit ſibi domū exciditᵇ columnas ſe ptē. Immolauitᶜ victimas ſuaſ miſcuitᵈ uinū: ⁊ propoſuit mēſaꝫ ſuam. Miſitᵉ ancillas ſuas utˣ vocarent ad arcē: ⁊ adᵍ me nia ciuitatis. Siʰ quis eſt paruulꝰ veniatⁱ ad me. Etᵏ inſipientibus locuta eſt. Ueniteˡ ⁊ comedite panē meū: ⁊ᵐ bibite lectuali. ⁊ nō in om̄i ſed ſolū in iuſta. t Nūc ergo. Hic ꝯn̄r īuitat̉ ad amorē ſapīe dicēs. Nūc ergo filij. ꝑ adoptionē. v Audite me. ꝑ debitā attētionē. x Beati qͥ cuſto. vias meas.i. viā mādatoꝝ ⁊ viā ꝯſilioꝝ. y Audite diſciplinā. de moribꝰ hūanis. z Et eſtote ſapiētes. in diuinis. a Beatꝰ hō qͥ audit me. mui hi obediēdo. b Qui vi. ad fo. meas qͦtidie. ī loco diuini cul tus deuote orādo. c Qui me īuenerit ꝑ gra tiā. d Inueniet vitā eternā. e Et ha. ſa. a do. qͥ ē fons ſalutis. f Qui aūt ī me peccaue rit ledet aīaꝫ ſuā. qꝛ mi hi nō p̄t īferre leſioneꝫ. g Oēs qͥ me oderint. qͥ ſum veritas ⁊ vita. h Diligūt mortē. nō qꝛ mors ſit ꝑ ſe eligibilis aut diligibilis. ſed qͥa diligūt iordinate delectabilia mūdi ⁊ carnis ad qd̓ ſequit̉ mors culpe ⁊ gehenne. Capl̓m. ix. Apīa. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ eminentia ip̄iꝰ.ſ. ſapīe magis ꝑ abolice.ſ. ſub methaphora dn̄e vocātis ad cōuiuiū intra palatiuꝫ ſuū. Et qꝛ oppoſita iuxta ſe poſita magis elu ceſcūt. iō prīo ponit̉ hic inuitatio ſapīe. ſcd̓o in uitatio inſipientie. ibi. Mulier ſtulta. prīa in duas. qꝛ prīo ponit̉ ſa piētie inuitatio. ſcd̓o in uitatoꝝ cōditio: ibi. ſiqͥs ē ꝑuulus veniat ad me. Circa primuꝫ d̓r de ſapīa increata: cōtinuando ſnīaꝫ ad finē capituli precedētis. a Sapīa edi. ſibi do.ſ. eccleſiā quā edificauit verbo ⁊ exēplo ī hūanitate aſſūpta. b Excidit colūnas ſeptē.i. ſeptē dona ſpūſſancti dedit vel ſeptē ſacramēta inſtituit quibꝰ fulcit̉ tota eccleſia. c Immolauit victimas ſuas.i. ſeip̄m in cruce. qd̓ d̓r victime in plurali. qꝛ cōtinet virtutē cuiuſlibet alteriꝰ ſacrificij. ⁊ huiꝰ victime mēo riale eſt ſacramētū euchariſtie in qͦ ſub ſpecie panis continet̉ corpus chriſti īmolatū qd̓ eſt fideliū cibꝰ. d Miſcuit vinū.i. dedit nob̓ ſanguinē ſuū qd̓ cōficit̉ in vino aque mixto. e Miſit ancillas ſuas.i. apl̓os alioſqꝫ diſcipulos qͥ dicūtur hic ancille qꝛ fuerunt hūiles ⁊ obſeqͥoſi. vn̄ ra. ſa. ācillas vocat hic moyſen ⁊ aarō qͥ fuerūt hūileſ ⁊ ꝓmpti ad diuinū obſeqͥuꝫ. f Vt vocarēt ad arcē.i. chriſti fidem. g Et ad menia ciuitatis.i. ad ea q̄ ſunt ānexa fidei articulis. h Si qͥs eſt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ inuitatoꝝ ꝯditio ⁊ iuxta hoc cōditio repulſoꝝ vt oppoſita iuxta ſe poſita magis appareāt. dicit igit̉. h Si qͥs eſt paruulꝰ.i. hūilis. i Ueniat ad me. qꝛ talis eſt diſpoſitꝰ ad ſapiētiā diuinā. Mat. xi. Confiteor tibi pater dn̄e celi ⁊ terre: qͥa abſcōdiſti hec a ſapiētibus ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. ⁊ di cūtur hic paruuli ſpecialiter apoſtoli ⁊ alij de iudeis vocati. Conſequenter ſubditur de vocatione gentium cū dicitur. k Et inſipientibus locuta eſt.i. gentilibus qui diuinitatem attribue bāt lignis ⁊ lapidibus qd̓ inſipientiſſimū erat. l Uenite ⁊ come. pa. meum.i. corpus meū ſub ſpecie panis exhibitū. m Et bi. vi. quod miſ. vo. id eſt ſanguinē meū ſub ſpecie vini in quo admiſcetur aqua. In vtraqꝫ em̄ ſpecie cōmunicabat antiquitus fide les. ſed propter periculum effuſionis ſanguinis ordinatum eſt ꝙ da tur laicis ſub ſpecie panis tm̄.
zum Hauptmenü