Liber vinū qd̓ miſcui vob̓. Relinqui teⁿ infantiā ⁊º viuite: ⁊ᵖ ambulate ꝑ vias prudētie. Quiq erū dit deriſorē: ip̄eʳ iniuriā ſibi fac̄ ⁊ ꝗᵍ arguit īpiū ſibi macūlā generat. Noliᵗ arguere deriſoreꝫ ne oderit te. Argueⁿ ſapiētem ⁊ˣ diliget te. Daʸ ſapiēti occaſionē: ⁊ addet̉ᶻ ei ſapīa. Doce iuſtū ⁊ feſtīabitᵇ acciꝑe. Principiuꝫᶜ ſapīe timor dn̄i: ⁊ ſcīa ſctōꝝ prudētia. Perᵉ me eniꝫ multiplicabūt̉ˣ dies tui: ⁊ᵍ adC 9 dent̉ tibi āni vitē. ij ᵇ ſapiens fueris tibimetip̄i eris. Si aūt illuſor: ſolꝰᵏ portab̓ malū. mun lierⁱ ſtulta ⁊ clamoſaᵐ: plenaqꝫⁿ illecebris: ⁊ nihilᵈ oīno ſciens: ſedetᵖ in foribꝰ domꝰ ſue ſuꝑ ſellā: in excelſo vrbis loco: vt vocaretq trāſeūtes ꝑ viā: ⁊ ꝑgētes in itinere ſuo. Quisᵍ ē paruulꝰ: declinetᵗ ad me. Et Relinqͥte infan.i. īutilia ⁊ vana? o Et viui. in gr̄a. p Et ābu. ꝑ vias pru.ſ. mādatoꝝ ⁊ cōſilioꝝ. Cōſequēter on̄dit̉ qͥ ſūt repel lēdi a cōuiuio ſapīe cū d̓r. q Qui eru. deriſorē. ſane doctrine. Ip̄e ſibi īiuriā facit: qꝛ ꝓuocat deriſorē ad īiuriādū ſibi. iō dic̄ ſal uator Mat. vij. Nolite ſe tm̄dare canibꝰ neqꝫ mittatis margaritas ante porcos ne forte cō culcēt eas pedibꝰ ſuis: ⁊ canes cōuerſi dirum pāt vos. s Et qͥ arguit īpiū. ⁊c. qꝛ īpiꝰ quātū in ſe ē infamat arguētē ſe. t Noli ar. deri. ne ode. te. ⁊ ſic efficiet̉ peior cō cipiēs odiū de nouo cū īpietate p̄cedēti. u Argue ſapiētē. quia oīs hō qͣꝫtūcūqꝫ ſapiēhꝫ aliqͥd arguendum i. Ioh̓. i. Si dixerimꝰ ꝙ peccatū nō habemꝰ ip̄i nos ſeducimꝰ. ⁊c. x Et diliget te. gratus de tua bona correctiōe Da ſapiēti occaſionē. cogitādi aliqͥd vtile z Et addet̉ ei ſapiētia q̄ ꝑ bonas cogitatōes accipit incremētū. a Doce iuſtū. de meliori bono. b Et feſti nabit acciꝑe. oꝑe adim plēdo. c Prīcipiuꝫ ſa. ti. do. etiā ẜuilis: qͥa introducit eā ſicut ſeta filū. ſed ſic̄ ſeta eijcit̉ de foramīe intrāte filo: ſic timor ẜuilis expellit̉ fecta ſapientia intrāte i. Ioh̓. iiij. Perfecta ca ritas foras mittit timorē. Timor ꝟo filialis cū ſapīa manet. ꝓpt̓ qd̓ eſt pͥncipiū intrīſecū ſapīe. timor ꝟo ẜuilis ē pͥncipiū extrinſecum. d Et ſcīa ſctōꝝ prudētia. qꝛ talis ſcīa nō ſolū eſt ſcīa ſpeculatiua ſꝫ etiā practica. e Per me em̄.ſ. ſapīaꝫ. f Multiplicabūtur dies tui. in pn̄ti: qꝛ ſapiētes ſciūt euitare ꝑicula. g Et addēt̉ tibi anni vite. in futuro. h Si ſapiēs fueris tibim etipſi eris.i. ad bonū tuū pͥncipal̓r ⁊ etiā alioꝝ ꝯn̄ter. iō ſubdit̉ in aliqͥbꝰ libris. Et ꝓximis tu is. ſꝫ nō eſt de textu. īmo eſt q̄dā gloſa ⁊ ꝑ ſcriptores textui inſerta. i Si aūt illuſor. ſane doctrine. k Solꝰ portabis malū. pene ⁊ culpe. lMulier ſtulta. Hic ꝯn̄r iuxta ſuū oppoſitū ponit̉ inuitatio inſipiētie ad ſuū cōuiuiū cū d̓r. lMulier ſtulta.i. doctrina ſuꝑ ſtitioſa ⁊ vana. m Et clamoſa. qꝛ nō hꝫ niſi ꝟba. n Plenaqꝫ illecebris: q̄ nō ſolū ꝯcedit: ſꝫ etiā ab ea inducit. o Et nihil oīno ſciēs: qꝛ ita modicū ē ibi de veritate ꝙ qͣſi nihil reputat̉. ⁊ etiā quia illud qd̓ ē ibi veritatis vel honeſtatis ponit̉ adhoc ꝙ ⁊ faciliꝰ falſi tatibꝰ credat̉. aliter talis doctrina ſeip̄aꝫ deſtrueret ſi nihil veritatis cōtineret: ſic̄ dicit ph̓us.i. li. Ethic̄. ꝙ ſi malū eēt integrū ſeip̄m deſtru eret. p Sedit ī foribꝰ domꝰ ſue. ⁊c. qꝛ tal̓ doctrina aliqn̄ docetur autētice maxīe inter īfideles. q Ut vo. trāſeun. ꝑ viā. latā vicioꝝ Et ꝑgentes itinere ſuo.i. ſequētes īpetū ſue paſſiōis. s Quis eſt ꝑuulꝰ.i. indigēs ſenſu. t Declinet ad me. q. d. docebo eū. u Et vecordi.i. ſecutori paſſionū. qͥ ſcꝫ d̓r vecors qͣſi ve habēs ī corde. x Locuta eſt: qꝛ talis libēter audit doctrina ſuꝑſtitioſā. Aque fur. dul. ſunt. ⁊c. in doctrina ſuꝑſtitioſa ſꝑ eſt aliqͥd boni ad mixtū. vt p̄dictū eſt: ⁊ illud bn̄ docet̉ in publico. illud āt qd̓ eſt falſuꝫ ⁊ ſuꝑſtitioſuꝫ in ſecreto: ſicut p̄noſticatio de futuris ꝑ aſtrologiā qͣn tū ad id qd̓ reſpicit curſus ⁊ cōiūctiōes planetarū ex quibꝰ p̄noſticā tur aliqua futura bene docet̉ in publico. ſꝫ qͣꝫtū ad illud qͦ docentur fieri imagines ſub determinatis ꝯſtellatiōibꝰ vt dent reſpōſa de oc cultis ⁊ futuris hoc docet̉ in occulto: qꝛ ē ſuꝑſtitioſuꝫ. ⁊ talē doctrinā multi libētiꝰ audiūt: ⁊ auidiꝰ. iō deſignāt̉ ꝑ aqͣs furtiuas ⁊ panē abſcōditū. z Et ignorauit. auditor talis doctrine. a Qd̓ ibi vecordi locutaˣ eſt. Aq̄ʸ furtiue dulciores ſūt: ⁊ panis abſcē ditꝰ ſuauior. Etᶻ ignorauit ꝙ ibi ſint gigātesª ⁊ inª ꝓfundis infeini cōuiue eiꝰ. Quiᶜ enim applicabit̉ illi deſcēdet ad īferos. Nā ꝗ abſceſſerit ab ea ſaluabitur. Capl̓m. x. Araboleª ſalomōis fili usᵇ ſapiēs letificat pr̄eꝫ filiꝰᶜ vero ſtultꝰ meſticia ē matris ſue. Nilᵈ ꝓderūt theſauri īpietatis: iuſticiaᵉ vero libera bit̉ a mortē. Nōᵍ affliget dn̄s fame aīaꝫ iuſti: ⁊ inſidiasʰ īpio rū ſubuertet. Egeſtatēⁱ oꝑata eſt manꝰ remiſſa: manꝰᵏ auteꝫ fortiū diuitias ꝑat. Quiⁱ nitit̉ mēdacijs hic paſcitˡ vētos: idē aūt ip̄e ſeꝗtur aues volantes. Quiᵐ cōgregat in meſſe filiꝰ ſapiēs ē: ꝗ aūtⁿ ſtertit eſtate: filiusᵈ cōfuſiōis eſt. Bn̄dictio ſint gigātes.i. demones. qꝛ talia reſpōſa ꝑ demones fiūt. b Et in ꝓfundis inferni cōuiue eiꝰ.i. tali doctrina ībuti ⁊ refecti deſcēdūt ad penā inferni cū demonibꝰ eos ſeducētibus. c. Qui em̄ applicabit̉. ⁊c̄. hͦ nō eſt de textu vſqꝫ ad finē capitu li. ꝓpt̓ qd̓ ꝑtraſeo: ⁊ qꝛ ſatꝭ patet ſnīa ex premiſſis. Ca. x. Arabole ſalomōis. Hic īcipit ſcd̓a parabolarū collectio ꝓpter qd̓ p̄poni tur tanqͣꝫ quedā p̄fatio vt dictuꝫ fuit a prīcipio libri. ⁊ in hebreo ē de ītegͥtate text̉ꝰ Sciendum ē ꝙ parabole in hac collectiōe contēte nō habēt talē cōnexionē adīui cē: ſicut precedētes: ꝓpter qd̓ nō inuenit̉ ibi diui ſio artificial̓: ſed q̄libet ꝑ abola ē qͣſi vna ſnīa ꝑ ſe ⁊ cōiter iuxta ꝟtutē tangitur op poſitū viciū. pōt tn̄ hͦ collectio in generali ſic diuidi ī tres ꝑtes. qͥa in pͥma īſtruitur ꝑs rōnalis. ſcd̓o reprimit̉ iraſcibi lis. c. xv. Reſpon ſio mollis frāgit irā. ⁊c. Tertio reſtringit̉ concupi ſcibilis. c. xx. Luxurioſa res ē vinū. ⁊c. Sciēdū tn̄ ꝙ hec diuiſio accipit̉ ẜm prīcipia capituloꝝ: qꝛ ī ꝓſecutiōe cuiuſlibet ꝑtis facit mētionem de alijs vt videbit̉ ꝓſequendo. Prīa diuidit̉ in qͥnqꝫ ꝑtes ẜm quīqꝫ capl̓a. Iu prīo ꝟo capl̓o qd̓ eſt decimū huiꝰ libri īuitat ad amorē ſapīe prīcipal̓r. ⁊ hoc ex cōmēdatiōe ſapiētis ⁊ ſapi entie. lꝫ alia interſecāt̉. Pn̄tis aūt capl̓i prīa ꝑabola eſt iſta. b Filiꝰ fapiēs letificat patrē: tū qꝛ iuuat eū in regimīe domus ⁊ negocioꝝ: tū qꝛ pater cōſiderat ꝙ poſt mortē ſua talis filius honorifice repn̄tabit ꝑſonā ſuā. c Filiꝰ vero ſtultꝰ meſticia eſt ſue matris: qꝛ talis nō mittit̉ ad negocia ſꝫ manet in domo cū matre: q̄ vidēs eiꝰ ſtulticiā cōtinue hꝫ materiā meſticie. d Nil ꝓderunt theſauri īpietatis.i. male acqͥſiti: qꝛ ſꝑ ſunt oc caſio mortis culpe ⁊ gebēne: niſi ſequat̉ pnīa. ⁊ frequēter ſunt occaſio mortis corꝑalis. e Iuſticia ꝟo. q̄ nō querit aliena f Liberabit a morte.ſ. triplici dicta. g Nō affligetꝭ do. fa. ani. iuſti. lꝫ aliqn̄ affligat corpꝰ: qꝛ egeſtatē patiēter tolerat in ſtus. h Et inſidias īpioꝝ ſubuertet: ſic̄ pꝫ de faule dauid ꝑſequēte qͥ tn̄ cecidit bis in manu dauid. vt pꝫ. i. Regū. xxiiij. ⁊ xxvi. i Egeſt. ope. ē ma. remiſſa. qꝛ talis cōtinue expendit ſed parū acqͥrit. k Manꝰ aūt forti. di. parat: qꝛ plꝰ acq̄rit qͣꝫ expēdat. l Qui nitit̉ mēdacijs. aliqͥd obtinere. l Hic paſcit vētos. ⁊c. i. ꝑdit laborē ſuū: qꝛ qd̓ ſic acqͥrit̉ nō ē vtile ſed dānoſuꝫ. m Qui cōgre. in meſſe fi. ſa. ē. qꝛ ꝓuidet ſibi cōgruo tꝑe. n Qui aūt ſter. eſta.i. dormit vt occiſus. o Filiꝰ cōfuſionis eſt.i. cōfuſiōe dignꝰ: ſic̄ d̓r filiꝰ mortis ille q̄ eſt dignꝰ morte. i. Reg. xxvi. p Benedictio dn̄i ſuꝑ caput iuſti: qꝛ multiplicat eū in bonis ſpūalibꝰ ⁊ cū hͦ aliqn̄ tꝑalibꝰ. q Os aūt impi. ope. iniqͥ. qꝛ ex ore eiꝰ ꝓcedūt verba iniqͣ dotractiōis ⁊ murmuratiōis ⁊ cōſil̓ia. r Mēoria iuſti cum laudibꝰ: qꝛ poſt mortē magꝭ apparet bonitas eiꝰ qͣꝫ ante. s Et nomē īpioꝝ putreſcet: qꝛ nō recolit̉ in aliquo honorabili. ſed tantū in facto vili. t Sapiēs corde p̄cepta ſuſcipiet.
zum Hauptmenü