Prouerbioꝝ cabilis lignūᵍ vite: q̄ʰ āt immo derata ē ꝯteretʸ ſpiritū. Stul­tꝰᵏ irridet diſciplinā pr̄is ſui. ꝗˡ āt cuſtodit īcrepatiōes aſtu­tiorᵐ fiet. Inⁿ abūdāti iuſticia virtꝰᵇ maxīa ē: cogitatiōesᵇ āt ip̄ioꝝ eradicabūtur. Domus iuſti plurima fortitudo: ⁊ʳ ī fru­ctibus īpijᵍ ꝯturbatio. Labia ſapiētū diſſemīabūt ſcīaꝫ: cor ſtultoꝝ diſſil̓e erit. Uictimeˣ ī­pioꝝ abomīabiles dn̄o: vota iuſtoꝝ placabilia. Abomīatō eſt dn̄o via īpij: quiª ſequit̉ iu­ſticiā diligit̉ᵇ ab eo. Doctrīa mala deſerētiū viā vite: qui in crepatiōes odit moriet̉. Infer nᵐ ꝑditio corā dn̄o: qͣntoma gisˣ corda filioꝝ hoīni. Nonˢ amat peſtilēs qui ſe corripit nec ad ſapiētes gradit̉. Corꝰ gaudēs exhilarat faciē: ī mero­re deijcit̉ ſpūs. Corⁱ ſapiētiſ queret doctrinā ⁊ᵏ os ſtultorū paſcit̉ īꝑitia. Oēsʸ dies pau­peris mali ſecuraᵐ mēs qͣſiⁿ iu­ge cōuiuiū. Neliꝰᵈ eſt parū timore dn̄i qͣꝫᵖ theſauri magni inſatiabiles. Heliꝰq ē vocari ad olera charitate qͣꝫʳ ad vi­tulū ſaginatū cum odio. Uir Labia ſapiētū diſſeminabūt ſcīaꝫ. ppl̓m docēdo. Cor ſtultoꝝ diſſimile erit.ſ. cordi ſapiētis etiā ſibiip̄i: qꝛ di uerſis varijs cogitatiōibꝰ agitat̉. x Uictīe īpioꝝ abho. do. ſicut oblatio cayn: qꝛ ſit alieno vel mala volūtate. Uota iuſtoꝝ placabi. ſic̄ pꝫ de abel. z Abho. ē dn̄o vi­ta īpij. qꝛ ꝓpriū dei eſt parcere miſereri: cōſe quēs piu ꝓpͥt qd̓ abomīat̉ op­poſitū. a Qui ſeqͥtur iu­ſticiā. ẜm ope­rādo. b Diliget̉ ab eo ſcꝫ deo eſt regu la iuſticie. c Doctrina ma­la deſerē. viā vi­te: qꝛ ſicut viuūt̉ ita docēt. d Qui increpa­tiones odit mo. morte cl̓pe: fre quēter morte cor porali: ſic̄ pꝫ la tronibus alijs malefactoribus qui occidūtur eo correctionem oderūt. e Infernꝰ per di. corā do i. ſibi manifeſta: lꝫ ſint ſub terra a d̓o longinqͣ. f Quātomagis corda filio. ho. adhuc ſunt in via. hoc d̓r cōtra illos negabāt diuinā ꝓuidenti am ſe extendere ad actꝰ hoīm: cogitatiōes eoꝝ amat pe­ſtilēs ſe cor­ripit: ſicut nec cri noſus amat pec­tinē ſed refugit. h Cor gau. exhi­larat fa. ⁊c. Diſpoſitio em̄ cordis magis apparet in facie qͣꝫ in ceteris ꝑtibꝰ corꝑis eo ibi vigēt oēs ſenſus. i Cor ſapi. queret doctrinā. qꝛ ſꝑ deſiderat in ſapīa ꝓficere. k Et os ſtultoꝝ paſcit̉ īperitia.i. delectat̉ loquēdo ſtulta. lOm̄s dies pauꝑis mali. malo pene: qꝛ pauꝑtas ē d̓fectꝰ nccͣioꝝ vite m Secura mēs. a timore pauꝑtatis. n Quaſi iuge ui.i. delectabiliter viuit ſicut hoīes in cōuiuio. o Meli us eſt parū timore dn̄i. qꝛ illud modicū ſufficit homini. p Quā theſauri magni inſa. qꝛ ſupplent indigentiā ſed magis augent. Auaro em̄ d̓eeſt tam qd̓ habet qͣꝫ qd̓ habet. vt dicit Hieron̄. in epl̓a ad paulinū de om̄ibus ſacre ſcripture libris. Melius eſt vocari ad ole. chari i. ad modi cibū amicabiliter datū. r Quā ad vitulū ſagi. cum odio. ſicut abſalon vocauit ammō fratrē ſuū ad magnū conui­uiū vt ip̄m interficeret temulentū. ij. Regū. xiij. s Uir iracundus ꝓuocat rixas. quia ira eſt appetitꝰ vindicte exēplum de ſiba filio bochri. ij. Reg. xx. t Qui autē pati ens eſt mitigat ſuſci. vt patet de gedeone. Iudicꝭ. viij. u Iter pigro. quaſi ſe. ſpi. ſemꝑ em̄ timet piger inuenire obſta­culum in via. vnde.. xxvi. dicit̉. Dicit piger: leo eſt in via: leena in itincribus. x Filius ſapiēs leti. pa. ſicut patet de ſa­iracūdꝰ ꝓuocat rixas: quiᵗ pa­tiēs ē mitigat ſuſcitatas. Iter pigroꝝ qͣſi ſepes ſpinaꝝ: via iu ſtoꝝ abſqꝫ offendiculo. Filius i ſapiēsˣ letificat patrē: ſtultꝰ deſpicit matrē ſuā. Stulti­ciaᶻ gaudiū ſtulto: vir prudēſ dirigit greſſus ſuos. Diſſipan­turª cogitatiōes vbiᵇ ē ꝯſiliū vbi veroᵉ ſūt pl̓es ꝯſiliarij con firmāt̉ᵈ. Letat̉ᵉ in ſnīa oriſ ſui: ⁊ˣ ẜmo opportunꝰ eſtᵍ opti mꝰ. Semitaʰ vite ſuꝑ eruditū vtⁱ declinet īferno nouiſſimo Domūᵏ ſuꝑboꝝ demoliet̉ dn̄ſ firmosˡ faciet termīos vidue Abomīatioᵐ dn̄i cogitatōnes 30 male: ⁊ⁿ purꝰ ẜmo pulcerriꝰ fimabit̉ᵖ ab eo. Cōturbatq do ſuā ſectat̉ auariciā: ꝗʳ aūt odit muera viuetᵍ. Perᵉ miſe­ricordiā ⁊ᵘ fidē purgāt̉ˣ pct̄ā: timorē aūt dn̄i declinat oīs a malo. Mēsʸ iuſti meditabitur obediētiā: osª īpioꝝ redundat mal̓. Lōgeᵇ eſt dn̄s ab ip̄ijs: ⁊ᶜ or̄ones iuſtoꝝ exaudiet. Luxo culoꝝ letificat aīaꝫ. famaᵈ bōa īpinguat oſſa. Aurisᶜ audit ī crepatiōes viteᶠ: ī medio ſapiē cōmorabit̉. Quiᵍ abijc̄ diſci lomone qui letificauit patrē ſuū dauid. Et ſtultus deſpi. ma. ſu. ſicut Nero qui fecit matrē ſuā interfici. 3 Stulticia gau­diū ſtulto. qꝛ qͥlibet ẜm habitū delectabiliter oꝑatur ſiue ſit habitus bonꝰ ſiue malꝰ. ij. Ethic̄. Signū habitꝰ generati eſt delectatio ī oꝑe. a Diſſipant̉ cogitatiōes.i. deducūtur ad effectū. b Ubi eſt cōſilium. quia cōſiliū bonuꝫ dat viā adīplēdi cogitata. c Ubi vero ſunt plu­conſi. fideles boni. d Cōfirmātur. id ē ad effectū deducūtur. e Letat̉ homo in ſnīa oris ſui. quādo ab alijſ approbat̉: quia per inſurgit eſtimatio ꝓpͥe ꝑfectionis in qua quili bet naturaliter delecta tur. f Et ẜmo oꝑtu­nus.i. tēpore oportuno ſaluatis alijs circun­ſtantijs debitis ꝓlatꝰ. g Eſt optimꝰ in ſe in ſuo effectu. h Semita vite ſuper erud. in ſana bōa do­ctrina. i Ut declinet de infer. nouiſ. qui eſt infernus dānatoꝝ. k Domū ſuꝑboꝝ de­molietur do. vt patet domo holoferni quam dn̄s diſſipauit. Et firmos faciet ter­minos vidue: quia be­thuliam terminos eꝰ meritis Iudith ſalua­uit. m Abominatio do. cogi. male. qꝛ ab eiſ ꝓcedūt mala verba opera. n Et purus ẜmo. non habēs admixtuꝫ aliqͥd iniquitatis: vtpote de­tractiōis: murmuratio­nis: ꝯſimiliū. o Pulcerrimꝰ. pulcri­tudine honeſtatis. Firmabitur ab eo. ad effectū deducendo. Poteſt etiā hoc exponi de ẜmone euāgelico: carēte om̄i impuritate omnē ſanctitatē cōtiuente: qui per apl̓os predicatus a deo miracul̓ eſt confirmatus. Mar. vlti. Illi autē ꝓfecti predicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperante ẜmonē confirmāte ſequētibus ſignis. q Conturbat domū ſuā.i. familiā qui ſectat̉ auariciā nimis eam re­ſtringēdo a modo viuendi debito. r Qui odit munera. iniuſticia oblata. s Uiuet. vita gratie. t Per miſcd̓iam.i. per opera miſcd̓ie erga pauperes. u Et fidem. erga deū. x Purgant̉ pctā. qͣꝫtū ad culpā penam. Dan̄. iiij. pec­cata tua elemoſynis redime. y Mens iuſti meditabit̉ obe.i. obe dire deo ſuperiori ſuo. Hoc em̄ eſt debitū iuſticia reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. a Os īpioꝝ redūdat malis. rebellādo deo ſuperio­ribus ſuis. b Longe eſt dn̄s ab impijs. per gratiā: licet ſit p̄ſens per eſſentiā potentiā. c Et orationes iuſtoꝝ exaudiet. tempo­re tamē opportuno: quia aliquādo differt exauditionē vt gratioſius recipiat̉ qd̓ ab eo datur quāto per dilationē magis deſiderat̉. d Fama bona impinguat oſſa.i. augmētat virtutes in quibus conſi ſtit robur mentis: ſicut in oſſibus robur corꝑis. virtꝰ em̄ laudata cre­ſcit. e Auris que audit increpatiōes vite.i. dirigētes ad vitā ꝟ­tuoſam. f In me. ſa. cōmo. ad audiendū eoꝝ ſapīaꝫ. g Qui abijc̄ diſciplinā deſpi. aīaꝫ ſuā.i. reddit deſpicabilē deo om̄i hoī Fff iij