o Et os eiꝰ iurgia ꝓuocat. qꝛ rixātes ad maiora iurgia īcitat ſicut ille qͥ īcitat canes ad mordēdū ſe inuicē. p Os ſtulti cōtritio eiꝰ. qꝛ ꝓpter ꝟba ſua frequēter punit̉ ī corꝑe: ⁊ cū hoc peccat ī mēte: iō ſeqͥtur. q Labia ip̄iꝰ. ⁊c. ꝟba bilīguis. qͥ pn̄tia adulat̉ ⁊ ī abſentia detrahit. r Quaſi ſimplicia.i. ſi ne plica doloſi tatꝭ videt̉ qn̄ ī p̄ſentia loquit̉. s Et ip̄a ꝑueni unt vſqꝫ ad interiora vētrꝭ.i. vſqꝫ ad cor: qd̓ ē ī me dio vētris: hͦ ē di ctu: ſūt vald̓ nociua. t Pigrū. ⁊c̄. ille ꝟſus nō ē in hebreo: p̄t tn̄ ſic exponi. t Pigrū deijcit ab ag greſſu boni oꝑis u Timor. labor Aīe āt effemi. id ē hoīes vt femine molles ad bn̄ oꝑandū. Eſuriēt. qꝛ nō laborāt ad neceſ ſaria acqͥrēda. y Qui mollis ⁊ diſſolutꝰ ē. a virtute oꝑandi. z Frater eſt ſua oꝑa diſſipantis. i. ſil̓is eſt illi non tn̄ ī toto: qꝛ peior eſt diſſipās oꝑa ſua qͣꝫ moll̓ ⁊ remiſſus ī ſuis oꝑi bus īchoatis. a Turris fortiſſima.i. ꝓtectō fir ma. b Nomē domī. id ē eiꝰ potētia. c Ad ip̄am currit iuſtꝰ. īuocando diuinā poten tiā in ſuis neceſſi tatibꝰ d Subſtātia di uitis.i. eius diui tie. e Urbs roboris eiꝰ. qꝛ in ipſis confidit ſic̄ in murata vrbe lꝫ frequēter ī hoc decipiat̉. f Anteqͣꝫ cōte. exal. cor hoīs. ſicut dictū ē. sͣ. de abſalon ⁊ d̓ āti ocho illuſtri. g Et an̄qͣꝫ glorificet̉ hūiliat̉. ſic̄ ioſeph hūiliatus fuit in carcere an̄qͣꝫ preficeret̉ egypti ꝓuīcie: dauid in ꝑſe cutiōe ſaul̓ an̄qͣꝫ ſublimaret̉ in regnū. h Qui pͥus reſpodꝫ qͣꝫ audi. ⁊ c. hoc duplicit̓ exponit̉. vno mō de illo qͥ ad qōneꝫ reſpōdet an̄qͣꝫ ꝑfecte audiat eiꝰ ꝓpoſitionē: ⁊ ille frequēter oſtēdit ſe ſtultū ⁊ cōfuſibilē: qꝛ nō rn̄det ad ītellectū q̄rentis. Alio mō de illo qͥ tāqͣꝫ doctor rn̄det diſcipulis qͥ tn̄ nō audiuit diſcēdo ab alijs: ⁊ iſte ē ſtultꝰ ⁊ ꝯfuſiōe dignꝰ: qꝛ accipit formā doctoris cū nōdū fuerit diſcipulꝰ. i Spus āt vi. i. bōitas cor dis. k Suſtētat ſuā ībecillitatē. ex ꝑte corꝑis: qꝛ plꝰ aliqn̄ facit qͣꝫ habēs corpꝰ forte ⁊ cor debile. vn̄ dic̄ Grego. omel̓. xij. Uires qͣs īperitia denegat charitas ſubmīſtrat. lSpiritū vero ad ira. faci. qͥs po. ſuſti. q. d. nullꝰ: niſi valde patiēs ⁊ māſuetꝰ. m Cor prudē. poſ. ſci. tāqͣꝫ rē chariſſimā: ⁊ qꝛ nō p̄t auferri ab eo vīolēter ſicut pn̄t bōa exteriora. n Et aurꝭ ſa. q̄rit tēpore erit exprobrabil̓. Nō recipit ſtultus verba prudētie: niſi ea dixeris que verſantur in corde eius. Impiusᵉ cū in pro ſundū venerit peccatorū contē nitˣ: ſedᵍ ſequitur eum ignomi nia ⁊ obprobriū. Aquaᵐ ꝓfun da verba ex ore viri: ⁊ⁱ torrēs re dūdans fonsᵏ ſapiētie. Accipe nu reˡ perſonā impij ī iudicio nō eſt bonū: vt declines a veritate iudicij. Labiaⁿ ſtulti miſcent ſe rixis: ⁊ᵇ os eius iurgia ꝓuocat Osᵖ ſtulti contritio eiꝰ: ⁊q labia ipſius ruina anime eiꝰ. ver ba biliguis qͣſiʳ ſimplicia: ⁊ᵍ ip ſa perueniūt vſqꝫ ad interiora ventris. pigrumᵗ deijcit timor animeˣ autē effeminatoꝝ eſuri entʸ. Quiʸ mollis ⁊ diſſolutus eſt ī oꝑe ſuo: fraterᶻ ē ſua opera diſſipātis. Turrisª fortiſſima nomēᵇ domī: adᵉ ipſam currit iuſtus ⁊ exaltabitur. Subſtan tiaᵈ diuitis vrbsᵉ roboris eius: ⁊ quaſi murus validus circun dans eū. Anteqͣꝫᵗ conterat̉ ex altatur cor hominis: ⁊ᵍ anteqͣ glorificetur humiliatur Qui prius rn̄det qͣꝫ audiat: ſtultū ſe eē demōſtrat ⁊ ꝯfuſiōe dignuꝫ Spūsⁱ viri ſuſtētatᵏ ībecillita tē ſuā: ſpiritūⁱ vero ad iraſcenProuerbioꝝ dū facilē: quis poterit ſuſtinere Corᵐ prudētis poſſidebit ſciē tiā: ⁊ⁿ auris ſapiētiū q̄rit doctri nā. Donūᵈ hoīs dilatat viā eiꝰ ⁊ ante prīcipes ſpaciū ei facit. Iuſtꝰᵖ prior ē accuſator ſui ve nitq amicꝰ eiꝰ ⁊ʳ iueſtigabit eū Cōtradictiōesᵍ cōprimit ſors ⁊ inter potētes qͦqꝫ diiudicat. Fraterᵗ ꝗ adiuuatur a fr̄e qͣſi ciuitas firma: ⁊ˣ iudicia qͣſiʸ ve ctes vrbiū. Deᶻ fructu oris viri replebit̉ᶻ venter eiꝰ: ⁊ª genimina labioꝝᵇ ip̄iꝰ ſaturabūt eū Morsᶜ ⁊ vita ī manibꝰ lingue: ꝗᵈ diligūt eā comedēt fructus eiꝰ. Quiᵉ īuenit mulierē bonā īuenit bonū: ⁊ˣ hauriet iocūditatē a dn̄o. Quiᵍ expellit muli erē bonā: expellit bonū/ qui au tē tenet adulterā ſtultꝰ ē ⁊ inſipiēs. Cumʰ obſecrationibꝰ lo quit̉ pauꝑ: ⁊ˡ diues effabit̉ rigide. Uirᵐ amicabilis ad ſocietatē magisˡ amicus erit qͣꝫ fraCapl̓m. xix. ter. Eliorª eſt pauꝑ ꝗ ābulat ī ſimplicitate ſua qͣꝫ diues torquēs labia ſua ⁊ᶜ inſipiēs. Ubiᵈ nō ē ſcīa aīe nōᵉ eſt bonū: ⁊ˣ qui feſtinꝰ ē pedibus offēdetᵍ. Stulticiaʰ hoīs ſuꝑ plātat greſſus eiꝰ. ⁊ⁱ ꝯtra deū doc. ab alijs libēter audiēdo. ꝓpt̓ qd̓ d̓r sͣ. c. i. Audiēs ſapiēs ſapien tior erit. ⁊c. o Donū hoīs dila. viā eiꝰ. hͦ pꝫ ī curijs prīcipū ⁊ prela toꝝ: qꝛ qͥ dat oſtiarijs ⁊ meditaoribꝰ ꝓcedit vltra vſqꝫ ad pn̄tiam eoꝝ. p Iuſtꝰ pͥor accuſator ē ſui. reuelando delictū ſuū amico an̄qͣꝫ ab alijs accuſet̉. q Uenit amicꝰ eiꝰ. ei cōpatiēdo. r Et inueſtiga bit eū. querēs viā liberatiōis ſue. s Cōtradictiōes compͥmit ſors ⁊ c. cū em̄ in diuiſiōe ali cuiꝰ rei nō inuenit̉ aliꝰ modꝰ qͣꝫ ſors: tūc vſus ſortiū deſcindit int̓ eos litigiū: qꝛ qͥlibꝫ ē ꝯtēt̉ꝰ portiōe ſibi ꝑ ſorteꝫ ob ueniēte. t Frat̓ qͥ adiuuat̉ a fratre.i. congre gatio hoīꝫ ⁊ potiſſime religioſoꝝ adinuicē cōcordātiū ⁊ ſupportātium. u Quaſi ciuitas firma. qꝛ ſi ab alijs īua dat̉ bn̄ defendit̉. x Et iudicia. a talibus data. y Quaſi vecteſ vrbiū. qꝛ ſunt firma ⁊ ī mobilia. z De fructu oris viri.i. de doctrina ꝟtuoſi. z Replebit̉ vēter eiꝰ.i. augmētabit̉ ſcīa eiꝰ: eo mō loquēdi qͦ d̓r de parū ſciēte aut ignorāte ꝙ parū aūt ni hil hꝫ ī vētre: ex actu eī docēdi augmētabit̉ ſci entia doctoris. a Et genimina.i. germina vel generationes: ⁊ dicūtur a gigno. b Labioꝝ eiꝰ.i. doctrīa ip̄iꝰ: ⁊ eſt repetitio eiuſ dē ſnīe ad maiorē exp̄ſionē. c Mors ⁊ vita ī manibus lingue. in ab vſu em̄ ip̄iꝰ ē mors culpe ⁊ ī bono vſu vita gr̄e. d Qui dili. eam. ⁊c. qꝛ diligētes bonam linguā reportāt bonuꝫ fructū: ⁊ diligētes malā malū. e Qui inuenit mulierē bonam.i. ſa cre ſcripture notīciā. vt exponit ra. ſa. Pōt etiā ītelligi de muliere ad li terā: qꝛ vir ⁊ vxor ſunt vna caro: ⁊ iō ſi ſit bōa ē ad bonū viri. ⁊ iō d̓r gen̄. i. Faciamꝰ ei adiutoriū ſil̓e ſibi. f Et hauriet iocūditatē. qꝛ gaudiū cāt̉ ex adeptiōe bōi. g Qui expellit mulierē bonā. iſte ꝟſꝰ n̄ ē ī hebreo. ꝑꝑ qd̓ ꝑtran ſeo. ⁊ qꝛ ſatꝭ pꝫ ſnīa ex p̄dictis. h Cū obſecrati. loqͥt̉ pauꝑ. qꝛ īdiget ⁊ nō p̄t aliter ſupplere ſuā īdigētiā. i Et diues eſ. rigide. qꝛ nō eſt in tali ncc̄itate. k Uir amica. ad ſocie.i. delectabil̓ alteri in cōuictu. lMagꝭ ami. erit qͣꝫ fr̄..i. qͣꝫ ꝯſanguineꝰ ī ꝯuictu male portabil̓ ⁊ durꝰ Elior ē pauꝑ. Hic ꝯn̄r reprobat tertiū ire effectū: qͥ Cap̄. xix. ē alteriꝰ cui aliqͥs iraſcit̉ ꝯtēptꝰ: iō d̓r. a Melior ē pauꝑ qui ābulat ī ſimp. ſua. n̄ ſe efferēdo: ſꝫ alios venerādo. b Quā diues torquēs labia ſua. alios ꝯtēnēdo ſi ſolū ī corde īteriꝰ: ſꝫ ēt ī ſigno exteriꝰ faciēdo alijs violētiā. c Et īſipiēs.i. alijs īſipidꝰ. d Ubi n̄ ē ſcīa aīe.i. d̓ ſalute aīe. e Nō ē bonū. qꝛ bōa corꝑalia ad bonū aīe final̓r ordināt̉: ſic̄ corpꝰ ē ꝑꝑ aīaꝫ: remoto āt fine remouēt̉ ea q̄ ad finē ordināt̉. f Et qͥ feſtinꝰ ē pedibꝰ.i. p̄cipitāt̉ agēs ī ſuis oꝑibus. g Offēdit. qꝛ d̓ ꝯtīgētibꝰ omittit. h Stulticia hoīs ſupplatat greſ ſꝰ eiꝰ. qꝛ fac̄ eū ab alijs deſpici ⁊ cōculcari. i Et ꝯͣ deū feruet anīo
zum Hauptmenü