ſuo. qꝛ ex īpatiētia ꝓrūpit ī blaſphemiā dei. k Diuitie addunt ami. plurimos. qꝛ ml̓titudo hoīm ſeqͥtur vtile bonū qͦd hre pn̄t a di uite ⁊ nō a pauꝑe: iō ſubdit̉. l. A pauꝑe āt ⁊ hi qͦs habuit. cum ad huc diues fuit. m Seꝑant̉. qn̄ depauperat̉. n Teſtis falſ nō erit īpunitꝰ: ī futuro ⁊ aliqn̄ ī pn̄ti: ſicut pꝫ de ſacerdotibꝰ falſum teſtimoniū cōtra ſuſannā dātibꝰ: qꝛ dep̄henſi fuerūt occiſi. Dan̄. xiij. o Et qͥ mēdacia loqͥt̉ nō effugiet. diuinum iu diciū ī qͦ de om̄i verbo ocioſo oꝑtebit reddere rōnē deo. Math̓. xij. ⁊ multofortiꝰ de ꝟbo me doſo. p Multi co lūt ꝑfonā potētꝭ.i. vene rātur ⁊ honorāt: qꝛ bonū vtile ab eo ꝯſeqͥ ſpe rāt: ad qd̓ ꝓna ē popu li multitudo: vt p̄dictū eſt. q Et amici ſūt ſaltē apparēter. r Fratres.i. conſangut nei. s Hoīs pau. oderūt eū. qꝛ vt frequē ter verecūdant̉ de eius pn̄tia: ⁊ qꝛ timēt ne petat ab eis r̄leuari a ſua īdigētia. t Inſuꝑ ⁊ amici.i. familiares ei an̄qͣꝫ depauperaretur. u Qui tm̄ ꝟba ſectat̉ nihil habebit. hͦ exponit̉ duplicit̓. vno mō d̓ diſcipl̓o qͥ magꝭ diligit ornatū ꝟboꝝ qͣꝫ bonā ſnīam: ⁊ ille nihil r̄por tat ꝟitatis a doctore: aut ita parū ꝙ ꝓ nihi lo ē cōputādū. alio mō de doctore qͥ hꝫ bōa ꝟba ⁊ nulla facta: ⁊ iſte nihil p̄mij reportabit a deo: ⁊ huic cōſonat lr̄a ſequēs: cū d̓r. x Qui aūt poſſeſſor ē mentis. ꝑ ꝟtutes morales qͥb vires ſenſitiue ſunt in obediētia rationis. y Diligit ani. ſuā. quia vult ei veꝝ bonū: qd̓ ē bonū ꝟtutis. z Et cuſtos prudētie. q̄ dirigit ꝟtutes morales. a Inueniet bōa. gr̄e in pn̄ti: ⁊ gl̓ie in futuro. b Falſꝰ teſtis. ⁊c. exponat̉ vt. sͣ. c Nō decēt ſtultuꝫ delicie: ſꝫ magis auſteritates. vt ſic eiꝰ ſtulticia repͥmat̉. d Nec ẜuum dn̄ari pͥncipibꝰ: qꝛ nihil aſperiꝰ ẜuo cū ſurgit ī dn̄m de cōi curſu. e Doctrina viri ꝑ patīam eiꝰ noſcit̉. vn̄ ⁊ ātiqͥ ph̓i vt ſocrates ⁊ plures alij fuerūt ī patīa valde ꝑfecti. pōt ēt ꝓpe exponi d̓ do ctrina apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ doctoꝝ ī pͥmitiua eccl̓ia cuiꝰ ꝟitas apparebat qꝛ nō reformidabāt mori ꝓ ip̄a. f Et gl̓ia eiꝰ.ſ. viri patiētis. g. Eſt iniqͣ p̄tergredi.i. mala nō inferre ſꝫ magis pati. h Sic̄ fre mitꝰ leonis.i. rugitꝰ ē valde terribil̓ alijs beſtijs. i Ita ⁊ regis ira terribil̓ ē ſuis ſubditis. vn̄ ⁊ leo d̓r rex beſtiarū. k Et ſic̄ ros ſuꝑ herbā: ē ꝯſolabil̓. lIta ⁊ hilaritas eiꝰ.ſ. regꝭ ē ꝯſolabil̓ ſub ditis. m Dolor pr̄is filiꝰ ſtultꝰ: qꝛ filiꝰ repn̄tat pr̄eꝫ: ⁊ iō ſtulticia filij dat ei dolorꝭ materiā. n Et tecta iugit̓ ꝑſtillātia. ita ꝙ pluuia cadēs ꝑ illa īquietat domū. o Litigioſa mulier. qꝛ qͣſi continue ſuis litigijs cōturbat virū ⁊ familiā. p Domꝰ ⁊ diuitie dāt̉ a parētibꝰ. filijs qn̄ emācipāt̉ ab eis. q A dn̄o āt ꝓpͥe vxor pru des dat̉ eis: qꝛ prudētia nō p̄t dari a parētibꝰ ⁊ amicꝭ. r Pigre do īmittit ſoporē. mētis ⁊ corꝑis. Piger em̄ videt̉ ſꝑ dormitare s Et aīa diſſoluta. a vīculo legꝭ ⁊ iuſticie. t Eſuriet. patiendo feruet aīo ſuo. Diuitieᵏ addūt amicos plurimos: aⁱ pauꝑe āt ⁊ hi qͦs habuit ſeꝑanturᵐ. Te ſtisⁿ falſus nō erit īpunitꝰ: ⁊ᵈ mēdacia loquitur nō effugiet. Multiᵖ colūt ꝑſonā potētis: ⁊ amiciq ſūt dona tribuētis. Fratresʳ hoīsᵍ pauꝑis oder̄t eun īſuꝑᵗ ⁊ amici ꝓcul receſſerunt ab eo. Quiⁿ tātū verba ſectat̉ nihil hēbit: quiˣ āt poſſeſſor eſt mētis diligitᶠ aīaꝫ ſuā: ⁊ᶻ cuſtoſ prudētie īuenietª bōa. Falſus teſtis nō erit īpunitꝰ: ⁊ qui lotur mēdacia ꝑibit. Nōᶜ decēt ſtultū delicie: necᵈ ẜuum dn̄ari prīcipibꝰ. Doctrīaᵉ viri ꝑ pati entiā noſcit̉ ⁊ᵗ gl̓ia eiꝰ eſtᵍ iniqͣ cͣ p̄tergredi. Sicᵐ fremitus leo nis: itaⁱ ⁊ regis ira: ⁊ᵏ ſic̄ ros ſu per herbā: itaⁱ ⁊ hilaritas eius Dolorᵐ pr̄is filiꝰ ſtultꝰ: ⁊ⁿ te cta iugiter ꝑſtillātia litigioſa ml̓ier. Domꝰᵖ ⁊ diuitie dant̉ a parētibꝰ: a dn̄oq āt ꝓprie vxor prudēs. Pigredoª īmittit ſoporē: ⁊ aīaᵍ diſſoluta eſurietᵗ. Quiª cuſtodit mandatū cuſto ditᵇ aīaꝫ ſuā: quiᵉ āt negligit vi am ſuā mortificabit̉ᵈ. Feneraturᵉ dn̄o qui miſeret̉ pauꝑis ⁊ viciſſitudinē ſuā reddꝫ ei. Eru Liber diᵗ filiū tuū: neᵍ deſperes: ad īterfectionē āt eius neⁱ ponas aīaꝫ tuā. Quiᵏ enī īpatiēs ē ſuſtinebit dānū: ⁊ cū rapuerit: aliudᵐ apponet. Audiⁿ cōſiliuꝫ ⁊ᵈ ſuſcipe diſciplinā: vtᵖ ſis ſapiēs ī nouiſſimis tuis. Multe cogitatiōes ī corde viri: volun tasʳ aūt dn̄i īeternū ꝑmanebit. Hōᵍ indigēs miſericors eſt: ⁊ meliorᵗ ē pauꝑ iuſtꝰ qͣꝫᵘ vir mē dax. Timorˣ dn̄i adʸ vitā: ⁊ᶻ ī plenitudīe cōmorabit̉ª abſqꝫ viſitatiōe peſſimi. Abſcondit piger manū ſuā ſub aſcella nec ad os ſuū applicat eā. Peſtilē teᵈ flagellato: ſtultꝰᵉ ſapiētior erit: ſiᵗ āt corripueris ſapientēᶜ intelligetʰ ſapīam. Quiⁱ affligit pr̄eꝫ ⁊ᵏ fugit mr̄eꝫ ignominioſusˡ erit: ⁊ᵐ infelix. Nōⁿ ceſ ſes audire fili doctrinā: necº ig nores ẜmones ſcīe. Teſtisᵖ ini quꝰ deridet iudiciū: ⁊q os īpio rū deuoratʳ iniquitatē. Parataᵍ ſūt d̓riſoribꝰ iudiciaᵉ ⁊ᵘ mal lei ꝑcutiētes ſtultoꝝˣ corꝑibꝰ. Capl̓m. xx. Uxurioſaª res vinū: ⁊ tumultuoſa ebrietasᶜ. Quicūqꝫᵈ his delectat̉: non erit ſapiēs. Sic̄ˣ rugitꝰ leonis bonoꝝ ſpūaliū defectū ⁊ frequēter corꝑalium. a Qui cuſtodit mādatū. dei ⁊ ſuꝑiorꝭ ſui. b Cuſtodit aīam ſuā. a trāſgreſſiōe culpe: ⁊ ꝑ cōſequēs ab obligatione pene. c Qui āt negligit vias ſuas.i. obſeruatiōes mādatoꝝ. d Mortificabit̉. morte culpe ⁊ gebēne. e Fenerat̉ dn̄o qͥ miſe. pau. dādo ei elemoſynaꝫ: qꝛ dn̄s reddit ei cētuplū ī pn̄ti ⁊ vi tā eternā ī fut̉o. Math̓. xix. f Erudi fili. tu. ī ſcīa ⁊ moribꝰ. g Ne deſpe. de eiꝰ eruditione. ſi parum aut nihil accipiat ī princi pio: qꝛ frequēter contingit ꝙ aliq tales final̓r ſuut bene eruditi. h Ad interfecti onē aūt eius. cor poralē vel ſpūalem. i Ne po. aīam tuam. ſic̄ aliqͥ pa tres occulte ꝓcu rāt corꝑa lē mortē filiorum male corrigibiliuꝫ veneno vl̓ alio mō ne a publica iuſticia ſuſpēdant̉ ⁊ aliqͥ pr̄es inter ficiūt eos ſpūali ter ſubtrahendo correptionē: ⁊ d̓ſperātes de eorū correptiōe: eo ꝙ ſunt male corrigi biles: qd̓ tn̄ nō ē d̓ſperādū qͣꝫdiu ſunt ī vita pn̄ti ī qͣ pn̄t ꝑ liberū ar bitriū ad bonuꝫ reuerti. k Qui em̄ īpati. eſt ſuſtinebit dānū.ſ. patīe quaꝫ ꝑdit. l Et cum rapue. rē alienā ex ipatiētia. m Aliud apponet.ſ. dānū īnocētie cū dāno patiētie. n Audi cōſiliū. de bonis agēdis ī futuro. o Et ſuſcipe diſciplinā. de malis p̄teritis te corrigēdo. p Vt ſis ſapiēs ī nouiſ. tuis. qͣꝫ uis ī iuuētute īſipiēs fueris. q Multe cogitatiōes in corde viri. qꝛ qͣſi cōtinue variat̉ de vna ī aliā. r Volūtas āt dn̄i īeternū ꝑmanet.ſ. īmutabil̓: qꝛ vnico actu volēdi vult ſe ⁊ alia s Hō īdigēs miſericors ē. qꝛ experiētia ſue miſerie mouet eum ad miſerādū alijs in affectu: lꝫ nō valeat ī effectu. t Eſt meli or pauꝑ iuſtꝰ. qͥ nō declinat a veritate iuſticie. u Quā vir.ſ. potēs qͥ declinat ab ea ꝑ mēdacia. x Timor dn̄i.ſ. filial̓ qͥ cauet offenſaꝫ. y Ad vitā. ducit beatā: iō ſubdit̉. z Et ī pleni tudīe.ſ. btītudinis. a Cōmorabit̉. ꝑpetue. b Abſqꝫ viſita. peſſimi.i. diaboli: qͥ nullo mō p̄t accedere ibi. c Abſcondit pi ger manū ſuā ſub aſcella. ⁊c. tꝑe frigido interrūpit comeſtioneꝫ ꝓpter manuū calefactionē. vn̄ ī hebreo hr̄. Abſcōdit piger ma nū ſuā.i. manꝰ ſuas accipiēdo ſingulare ꝓ pl̓rali: ſic̄ Exo. viij. Uenit muſca grauiſſima.i. multitudo muſcarū. Sub caldaria porrigēdo manꝰ ad ignē ſub caldaria exn̄teꝫ. d Peſtilente flagellato. publice. e Stultꝰ ſapiētior erit.i. miuꝰ ſtultꝰ: qꝛ li aliqͦ corriget ſe timēs ne ꝯtingat ſibi ſil̓e. f Si āt corripuerit.
zum Hauptmenü