Liber ⁊ᵈ letifica cor meū: vtᵉ poſſis ex ꝓbrāti rn̄dereᵉ ẜmoneꝫ. Aſtutusᵍ vidēs malū abſcōditꝰʰ eſt ꝑuuliⁱ trāſeūtesᵏ ſuſtinuerunt diſpēdia. Tolleᵐ veſtimētum eiꝰ ꝗ ſpopōdit ꝓ extraneo: ⁊ ꝓ alienis auferri pignꝰ. Quiⁿ be nedicit ꝓximo ſuo voce grādi deᵇ nocte ꝯſurgēs: maledicēti ſil̓is erit. Tectaᵇ ꝑſtillātia ī die frigoris ⁊ litigioſa mulier cōpa rāt̉. Quiq retinet eā qͣſiʳ ꝑ ven tū teneat: ⁊ᵍ oleum dextre ſue euacuat. Feriū ferro exacuit̉: ⁊ hō exacuit facieꝫ amici ſui. ꝗ ẜuat ficū comedetⁿ fiuctꝰ eius ⁊ ˣ qui cuſtos ē dn̄i ſui glificabi tur. Quōʸ ī aꝗs reſplēdēt vul tus ꝓſpiciētiū: ſic corda hoīm maī feſta ſūt prudētibꝰ. Infernusᶻ ⁊ perditō nūqͣꝫ replēt̉: ſil̓i ter ⁊ª oculi hoīm inſatiabiles Quōᵉ ꝓbat̉ ī cōflatorio argen tū ⁊ ī fornace aurū: ſicᵈ ꝓbatur hō ore laudātis. Corª iniꝗ in quirit mala: cor āt rectū inꝗrit ſcīaꝫ. Siᵗ ꝯtuderis ſtultū in pi la qͣſi tipſanas feriēte deſuꝑ pilo: nō auferet̉ ab eo ſtulticia ei Diligenterᵍ agnoſce vultū pecoris tui: tuoſqꝫ greges cōſide ra. Nōʰ em̄ habeb̓ iugiter ptāmaximū bonū ī vita pn̄ti. d Et letifica cor meū. qꝛ pr̄ bonū filij accipit ſicut bonū ꝓpͥum. e Vt poſſis exprobrāti.i. vcritatē cōtenēti f Rn̄dere ẜmonē. ip̄m rō nabilit̓ cōfutādo. g Aſtutꝰ vidēs malū. im minēs de ꝓpinqͦ. h Abſcōditꝰ eſt. ⁊ ſic euaſit. i Paruuli. ſeuſuk Trāſeūtes. abſqꝫ ꝑiculi aduertētia. l Suſtinuerūt diſpēdia. ī cor poribꝰ vel ī rebꝰ. m Tolle veſtimētū eius ⁊c. i. pōt licite tollere ex qͦ obligauit ſe. n Qui bn̄dicit ꝓximo ſuo voce grādi.i. manifeſte ei adulādo. o De nocte ꝯſur.i. ſolli. cite hͦ faciēs. adulatores em̄ ſolēt eē ſoliciti explorare locū ⁊ tp̄s in qͦ eoꝝ adulatio recipia tur efficaciꝰ. p Tecta ꝑ ſtillātia. ⁊c. vtrūqꝫ eī eſt valde tedioſuꝫ ⁊ af flictiuum. q Qui reti net eā.i. retinere nititur ab inſolētia ſua. r Quaſi qͥ vētū teneat. qd̓ ē īpoſſibile vel diffi cile. s Et oleū dex. ſue eua. oleū em̄ in manu retētū qͣꝫtūcunqꝫ re ſtrīgat̉ exit: ſic mulier ī ſolēs qͣꝫtūcūqꝫ reſtrīga tur: vias tn̄ ad male agēdū adinuenit. t Qui ſer. ficū. a trāſeum tibꝰ. u Come. fru. eiꝰ qꝛ bn̄ ẜuauit. x Et qͥ cuſ. eſt dn̄i ſui gl̓ifi. i. di. gnꝰ honore efficiet̉: ſic̄ abiſai qui ſaluauit da uid a manu Ieſbidenob gygātꝭ. ij. Reg. xxi. y Quō ī aqͥs. ⁊c. ſic cor da hoīm manifeſta ſūt prudētibꝰ. qꝛ ſciūt ea cō ſiderare ex ſignis exteri oribꝰ qd̓ neſciūt facere īprudētes. 3 Infer. ⁊ per. nū. replen. qꝛ demo nes ſꝑ ſitiūt ſecū trahere plures. a Simi. ⁊ ocu. ho. cupidoꝝ. b Inſatiabiles. qꝛ ex ac qͥſitis non minuit̉ cupi ditas ſed auget̉. vnde poeta. Creſcit amor nūmi qͣꝫtū ip̄a pecunia creſcit. c. Quō ꝓbatur ī cōfla. ar. ⁊c. qꝛ ibi apparet vtrū ſit verū vel nō. d Sic ꝓba. hō ore laudātiū. qꝛ ꝑ hͦ apparet vtrū ſit vere ꝟtuoſus vel non: vtpote ſt ex laude nullo mō extollit̉ ſꝫ melior efficit̉. apparet ꝟitas ꝟtutꝭ q̄ laudata creſcit: ſi āt extollit̉ apparet falſitas. e Cor īiqͥ. ⁊c. iſte ꝟſus n̄ ē ī hebreo: iō ꝑtrāſeo. ⁊ qꝛ pꝫ eiꝰ ſnīa. f Si ꝯtu. ſtul. ī pi. ⁊c i. qͣꝫtūcū qꝫ correctiōe vel flagello nō emēdabit̉. g Diligēter agno. vul. pe. tui. ⁊c. qd̓ exponit ra. ſa. ſic. Si fueris potēs ī diuitijs nō ꝑꝑ hͦ ſis ne gligēs ī rebꝰ ꝑuis: vt de ouibꝰ ⁊ pecoribꝰ tuis: ⁊ ſubdit̉ cā cū dicit̉. b Nō eī ha. iu. ptātē.i. forſitā ꝑdes alias diuitias. i Sꝫ co. tribu. ti. in ge. ⁊ ge. h̓ ē lr̄a hebraica.i. neſcis ſi honor tibi exhibitꝰ durabit: ⁊ iō nō debes eē negligēs circa ꝑua: q̄ poterūt tibi eē nccͣia. Alit̓ exponit̉ de p̄latꝭ curā aīarū habētibꝰ ſic: diligēter agnoſce vultū pecoris tui.i. vitā ⁊ mores ſubditoꝝ tibi. nō em̄ habeb̓ ptātē iugiter corrigen di eos.ſ. pꝰ mortē. Sed corona.ſ. gl̓ie. Tribuet̉ tibi. ſi bene vſus fuer cōmiſſa tibi ptāte. k Aperta ſūt prata. ⁊c i. talia oriūtur ⁊ apparēt ī vere ꝓ aīaliū nutritione: iō ſubdit̉. l Agni. ſupple tūc ſint tibi tāqͣꝫ neceſſarij. m Ad veſtimētū tuū. lanis ip̄oꝝ ⁊ ad victū d̓ carni bus. n Et bedi. ſil̓r ſūt neceſſarij. o Ad agri p̄cium.i. vt de ip̄is tē: ſꝫⁱ corona tribuet̉ tibi ī gene ratiōe ⁊ generationem. Aꝑta ſūt prata ⁊ apparuerunt herbe virētes: ⁊ collecta ſunt fena de mōtibꝰ. Agniᵗ ſūt adᵐ veſtimē tū tuū ⁊ hedi ad agriⁿ p̄cium. Sufficiatᵈ tibi lac caprarū ī cibos tuos ⁊ ī neceſſaria domus tue: ⁊ ad victū ācill̓ tuis. Capl̓m. xxviij. Ugitª īp̄iꝰ nemīe ꝑſequēte: iuſtusᵇ āt qͣſi leo ꝯfidēs abſqꝫ terrore erit. Pro pterᵉ pctā terre multi prīcipes eiꝰ: ⁊ ꝑꝑ hoīs ſapīaꝫ: ⁊ᶜ horū ſcīaꝫ q̄ dicūt̉: vitaᶠ ducis lōgior erit. Uirᵍ pauꝑ calūniās pauperes: ſil̓is ē hībri vehemēti in qͦ ꝑatur fames. Quiʰ derelinquūt legē laudāt īpium: ꝗˡ cuſtodiūt ſuccēdūt̉ cōtra eū. Ui riᵏ mali nō cogitāt iudiciū: ꝙ āt īquirūt dn̄m aīaduertūt oīa. Meliorˡ ē pauꝑ ambulās ī ſim plicitate ſua: qͣꝫ diues ī prauis itineribꝰ. Quiᵐ cuſtodit legē filiꝰ ſapiēs eſt: quiⁿ āt cōmeſſatores paſcitᵈ ꝯfūditᵖ pr̄em ſuū Quiª coaceruat diuitias vſuris: ⁊ʳ fenore liberali: inᵈ pau. peres ꝯgregat easᵗ. Quiʰ declinat aures ſuas ne audiat leemas agros. vel d̓ p̄cio eoꝝ colas iā habitoſ. Et ꝑ agros ⁊ bo dos ītelligūt̉ h̓ etiā alia aīalia ad victū ⁊ veſtitū ⁊ agriculturam neceſſaria. p Sufficiat tibi lac caprarū. ⁊c. i. ſi babeas ī domo tua aīalia ad victū tuū ⁊ domꝰ tue ſufficiētia nō ſis ſollicitꝰ aliūde q̄rere alia magis delicata. tū qꝛ nō ſunt ita ſecura ad eſum tuuꝫ ſic̄ nutrita in domo tua q̄ ſunt tibi co gnita: ⁊ qꝛ in talibꝰ expēdit̉ magna pecuniā q̄ ī alijs ē magis expēdēda. Capl̓m. xxviij. Ugit impi us. Superius declarauit bonū ſapīe ⁊ ꝟtuti ānexū: h̓ con ſequēt̓er d̓clarat malū vicijs ꝯiūctū qd̓ eſt timor. Hō eī malꝰ nuſqͣꝫ ſecurꝰ: qꝛ ſemper timet ſibi iuſidiari ab ill̓ qui bꝰ intulit mala. licet nō ſit ita: iō d̓r. a Fugit īpi us nemīe p̄crlequēte. ſic̄ d̉ cayn dr Gen̄. iiij. egreſ ſuſqꝫ cayn a facie dn̄i hītabat ī terra profugus. b Iuſtꝰ aūt qͣſi leo ꝯfi. ī dn̄o abſ qꝫ ter. erit: quia ſi moriat̉ in pere ſecutiōe ī retrige rio erit. c Propter pec. ter. multi princi. eius. ſicut ꝓpter peccatum regnū ſalomonis ī duo diuiſum fuit. iij. Reg. xij. d Et ꝓpt̓ hoīs ſapīam. in ꝯgnitione de diuinis. e Et hoꝝ ſciētiaꝫ q̄ dicunt̉ in agibilibꝰ hūanis. f Uita ducis lōgior erit. ⁊ ſic vita ezechie fuit ꝓlōgata. xv. ānis. iiij. Reg. xx. g Uir pauꝑ calūniās pau peres. ⁊c. ſicut em̄ hymber corrūpēs ſegētes ē peſſimꝰ: ſic talis pauꝑ qꝛ ex maxīa malicia calūniat̉ pauꝑes quibꝰ deberet cōpati motꝰ ex ſue pauꝑtatꝭ experiētia: ꝑꝑ qd̓ vulgarit̓ d̓r ꝙ mor ſus macri pediculi ē peſſimꝰ. h Qui derelīquūt le. lau. ip̄ium qꝛ facit ẜm volūtatē eoꝝ. i Qui cuſt. ſuc. ꝯͣ eū. zelo legꝭ ⁊ iu ſticie moti: ſicut pꝫ de mathathia.i. macha. ij. qͥ interfecit ſuper arā iudeū idol̓ ſacrificātē. k Uiri mali nō cogitāt iudiciū. id eſt facere executionē iuſticie. qꝛ hn̄t oppoſitū hītū ẜm quē cogitāt ⁊ oꝑant̉. k Qui āt inqͥrūt dn̄m aīaduertūt oīa: q̄ ad executione iuſticie ſūt neceſſaria. lMelior ē pauꝑ. ⁊c. ⁊ pꝫ ſnīa m Qui cuſtodit le. fi. ſa. ē. qꝛ ꝯfor̄at ſe ſapīe diuīe. n Qui at cōmeſſatores.i. glutones. o Paſcit. expēdēdo ī hͦ ſua ſub̓am p Confundit pr̄em ſuū: qꝛ malū filij app̄hēdit qͣſi ſuū: ⁊ ſic confundit̉ de ip̄o ſic̄ de ꝓprio malo. q Qui coaceruat diuitias vſuras recipiēdo vltra ſortē ex pacto. r Et fenore liberali. re cipiēdo vltra ſortē nō tn̄ ex pacto: ⁊ hͦ d̓r fenꝰ liberale: tn̄ malū eſt. ꝑꝑ qd̓ dic̄ ſaluator Luc̄. vi. Date mutuū nihil inde ſꝑātes.
zum Hauptmenü