Prouerbioꝝ vertit̉ ī cardīe ſuo: itaⁱ piger in lectulo ſuo. Abſcondit̉ᵐ piger manꝰ ſub aſcella ſua: ⁊ⁿ laborat ſi ad os ſuū eas cōuerterit. Sapiētiorᵈ ſibi ſtultꝰ videt̉ ſepteª viris loquētibꝰ ſnīas. Sicutq qui app̄hēdit auribꝰ canē ſicʳ qui trāſit ⁊ īpatiēs cōmiſce turᵍ rixe alteriꝰ. Sic̄ᵗ noxiꝰ ē ꝗ mittit ſagittas ⁊ lāceas ī mortē ita vir qui fraudulēter nocet amico ſuo: ⁊ᵘ cū fuerit dep̄hēſꝰ dicꝫ: ludēs feci. Cūˣ defecerīt ligna extīguet̉ ignis: ⁊ʳ ſuſurro ne ſubtracto iurgiaᶻ ꝯquieſcūt Sic̄ª carbones ad prunas: ⁊ᵇ li gna ad ignē: ſicᵉ hoiracūdꝰ ſuſcitat rixas. Verbaᵈ ſuſurrōis qͣſiᵉ ſimplicia: ⁊ʳ ip̄a ꝑueniunt ad ītima cordis. Quōᵍ ſi argēto ſordido ornareʰ vel̓ vas ficti le: ſicⁱ labia tumētia cumᵏ peſſi mo corde ſociata. Labijsⁱ ſuis ītelligit̉ īimicꝰ: cum ī corde tra 5l Iſubmiſectauerit dolos. Q rit vocē ſuā neⁿ credideris ei qͥ niā ſeptē nequitie ſuntˢ ī corde illiꝰ. Quiᵖ oꝑit odiū fraudulē ter reuelabit̉q malicia eiꝰ ī ꝯcilio. Quiˣ fodit foueā īcidetᵍ in ad q̄rēdā ſapīaꝫ. i Dicit piger. ⁊c. qꝛ in oī oꝑe arduo eſtimat maiorē difficultatē ⁊ maiora ꝑicula qͣꝫ ſint ī veritate. k Sic̄ oſtiū ꝟtit̉ ī cardīe ſuo. ē āt cardo lignū circa qd̓ ꝟtit̉ oſtiū. Ita piger ī lectulo ſuo: qꝛ qͣꝫuis vigilet nō tn̄ ſurgit: ſꝫ pigricia detētꝰ ī lectulo ſe reuoluit. m Abſcōdit piger manꝰ ſuas. ⁊ c. ꝓpter frigus. n Et laborat ſi ad os. ⁊c. i. nō ſo lū ex pigritia int̓rūpit opꝰ ſꝫ etiā comeſtionē. o Sapiētior ſibi piger videt̉. inqͥ rēdo requieꝫ ſue carnis. p Seꝑtē vi. loquē. ſen tētias.i. ſapienti bꝰ nō ſolū mediocriter ſꝫ etiā excellēter. q Sicut qͥ app̄ au. canē. excitat eū ꝓ nihilo ad ſe mordēdū r Sic qͥ trāſit īpatiēs i. nullā īiuriā pa tiēs ab alio. s Cōmiſcet̉ rixe alteriꝰ: or ſine cā excitat illūʳ cuꝫ qͦ rixat̉ ad morden dū ip̄m ꝟbo vel facto. t Sicut noxiꝰ eſt. ⁊c. ⁊ patꝫ ſnīa vſqꝫ ibi. u Et cū fuerit dep̄hēſus ⁊ c. cū em̄ nō pōt excuſare maliciā facti q̄ eſt patēs negat maliciā in tētiōis q̄ ē latēs xCū defecerint ligua. q̄ ſunt etiā mat̓ia ignis. Et ſuſurrone ſubtracto. id ē d̓ tractore. ⁊ dicit̉ a ſono vocis: qͥa nō loqͥtur palaꝫ ſed in aure. z Iurgia cōquieſcūt. qꝛ eiꝰ ꝟba ſūt iurgij materia. a Si cut carbones mortui ad prunas.i. ad carbones ardētes. b Et ligna ad ignē. vtrūqꝫ em̄ auget īcēdiū. c Sic hō ira cūdus ſuſcitat rixas: qꝛ ira ē appetitꝰ vīdicte. d Uerba ſu ſurronis.i. detractoris. e Quaſi ſimplicia.i. vidēt̉ ſine pli ca doloſitatis: qꝛ ſimulat ſe loqͥ ex zelo iuſticie vel ꝑꝑ bonū illi us cui loqͥtur vel de qͦ loqͥtur. f Et ip̄a ꝑueniūt ad intima cordis: qꝛ ītēdit nocere vſqꝫ ad cor. g Quō ſi argēto ſordi do.i. ſcoria argēti vt hr̄ ī hebreo. h Ornare vel̓ vas fictile id eſt terreū: qd̓ nō ē decēs ornari argēto vero: ſꝫ tm̄ apparenti ſicut ſtānū vel aliqͥd hmōi aliqn̄ ponit̉ ī extremitatibꝰ godēti terrei. i Sic labia tumētia.i. tumore ſuꝑbie loquētia. k Cū peſſimo corde ſūt ſociata. qꝛ ex abūdātia cordis os loqͥt̉. Math̓. xij. iō ſubdit̉. lLabijs ſuis ītelligit̉ īimicꝰ: qꝛ diſpoſitio cordis apparet ī labijs. m. On̄ ſubmiſerit vocē ſuā humiliꝰ loquēdo ne appareat eius dolꝰ. n Ne credi. ei qm̄ ſe ptē ne i. vniuerſitas malicie ſeu neqͥtie. ꝑ ſeptenariū deſignatur eo ꝙ oē tp̄s ſeptenario dierū cōp̄hēdit̉. o Sūt ī corde illi us. ex magno em̄ appetitu nocēdi mutat modū loquēdi. p Qui opit odi fra. ſignis amicicie: vt iudaſ. q Reuela. ma. eiꝰ ī cōcilio. qꝛ dep̄hēdit̉ poſtea facto ſic̄ d̓r de torqͣto ī legenda eā: etˣ qui voluit lapidē reuer tet̉ᵘ ad eū. Līguaˣ fallax non a mat veritatē: ⁊ʸ os lubricū oꝑa tur ruinas. Capl̓m. xxvij. Eª glorieris ī craſtinū ignorāsᵇ quid ſuꝑuētu ra pariat dies. Laudetᶜ te alienus ⁊ nō os tuū: extraneꝰ ⁊ non labia tua. Graueᵈ ē ſaxū ⁊ one roſa harena: ſꝫᵉ ira ſtulti vtroqꝫ grauior. Iraˣ nōᵍ hꝫ miſericordiā nec erūpēs furor: ⁊ʰ īpe tū ꝯcitati ſpūs ferreˡ quis pote rit. Heliorᵏ ē manifeſta correctio: qͣꝫ amorˡ abſcōditꝰ. Heli oraᵐ ſūt vulnera diligentis: qͣꝫ fraudulētaⁿ oſcula odiētis. ani maº ſaturata calcabitᵖ fauū: ⁊ᵇ aīa eſuriēs etiā amaiū ꝓ dulci ſumet. Sic̄ʳ auis trāſmmigrās d̓ nido ſuo: ſicᵍ vir ꝗ dereliꝗt locū ſuū. vnguētoª ⁊ varijs odoribꝰ delectat̉ cor: ⁊ᵘ bonis ami ci ꝯſilijs aīaˣ dulcoraturʸ. Ami cūᶻ tuū ⁊ amicuꝫ pr̄is tui ne dimiſeris: ⁊ domūᶻ fratris tui ne īgrediaris ī die afflictiōis tue. Meliorª ē vicinꝰ iuxta: qͣꝫᵇ frater ꝓcul. Studeᶜ ſapīe fili mi: ſctī Tyburcij martyrꝭ. r Qui fodit foueā. parās alteri ruinā. s. Incidet ī eā. ſicut pꝫ de balaam qͥ docuit balach mittere ſcādalum corā filijs iſrael. Nūe. xxiiij. ⁊ poſtea ab eis occiſus ē. Nūe. xxi. t Et qͥ voluit lapidē. de loco ſuo. u Reuertet̉ ad eū.ſ. lapis: ſic̄ vi demꝰ ſenſibiliter ꝙ lapis pōderoſus ab aliqͦ motꝰ ex ſuo pōdere reuertit̉ ad ip̄m mouēteꝫ ⁊ ledit eū. Et ꝑ hoc ītel ligit̉ ꝙ volēs īmutare aliqͥd notabile ⁊ ꝯſuetū ex hͦ patit̉ detrimentū: qꝛ talis nouitas ſolet īducere diſſenſioneꝫ ⁊ rebellionē ꝯͣ facientē. x Lingua fallax nō amat ꝟitatē. qꝛ diſſona eſt habitui ſuo. Et os lubricū. qd̓ n̄ ſeruat ſecretū. z Oꝑat̉ ruinas. denu dādo aduerſarijs conCap̄. xxvij. ſiliū. Eglorieris. Superiꝰ induxit ad ꝟtutis ⁊ ſapīe bonum Hic ꝯſequēter remōuꝫ īpedimētū qd̓ frequent̓ ꝯtingit ex dilatiōe ope ris boni ſub ſpe futuri tꝑis magis apti: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. a Ne gl̓ierꝭ ī craſtinū.i. tp̄s futurum credēs ī illo facere magna. b Ignorans qͥd ſuꝑuen. pa. dies. qͥa frequēter parit īpedim̄ tū. c Lau. te alienus. ⁊ c. laus em̄ in ore ꝓpͥo ſordeſcit. d Graue eſt ſaxuꝫ. ⁊c. poteſt tamen portari a quolibet fatuo: dum ta mē ſit fortis corꝑe. e Sed ira ſtulti vtroqꝫ grauior. qꝛ nō p̄t por tari niſi a ſapiente qui eſt fortis in mēte. Ira.i. īpetuoſa. g Nō hꝫ miſcd̓iam. qꝛ aufert deliberationem iō ſeqͥtur. h Et im petū ꝯcitati. ira vel fu rore tali. i Ferre qͥs poterit. q. d. nullꝰ. niſi valde ſapiēs ⁊ patiēs. k Melior ē manifeſta correptio. ex qͣ venit bonū correcto. l Quā amor abſcōditꝰ.i. ī effectu nō oſtēſus. qꝛ nullū bonū īde ꝓuenit ama to. m Meliora ſūt vulnera diligētis. q̄ fiūt ad vulnerati correctio nē. n Quā fraudulēta oſcula odiētis q̄ fiūt ad oſculati deceptionē. vt pꝫ de oſculo ioab. ij. Reg. xx. o Aīa ſaturata.i. hō cibis re pletꝰ. p Calcabit fauū.i. cibꝰ ē ei abhoīabil̓ qͣꝫtūcūqꝫ bonus. q Aīa eſuriēs. ⁊c. qꝛ fames facit oēs cibos delectabiles. r Sicut auis trāſmigrās de nido ſuo relīquēs ibi pullos ſuos īanes ⁊ vacuos. s Sic vir qͥ relīqͥt locū ſuū.i. domū ſuā ⁊ familiā negligēs eoꝝ curā. per hͦ etiā ītelligit̉ malicia p̄lati aīarū curā negligētꝭ ꝓ curꝭ ⁊ ne gocijs terrenis. t Unguēto ⁊ va. odo. delec. cor. qꝛ delectatio q̄ eſt ī ſenſibꝰ exterioribꝰ vſqꝫ ad cor redūdat. ſic̄ ecōuerſo ſenſꝰ ⁊ motꝰ de corde ꝓcedūt ad exteriores ſenſꝰ. u. Et bōis amici ꝯſilijs. ad bonū ꝯſequēdū vl̓ malū euitādū. x Aīa illiꝰ. cui dat̉ ꝯſiliū y Dulcorat̉ qꝛ ex hͦ ꝯcipit ſpē cōſequēdi bonū vel euitādi malū. z Amicū tuū ⁊ amicū pr̄is tui ne dimiſerꝭ. qꝛ vct̓es amicicie ſolēt eē magis ſolide. z Et do. fra. tui ne īgre. ī die affli. tue.i. pauꝑtatꝭ tue. ne forte ꝟecūdet̉ d̓ tua pn̄tia: ⁊ libētiꝰ velit tibi ſuccurrere alia via. a Melior ē vici nꝰ iuxta. qͥ ſtatī p̄t ſuccurre̓. b Quā frat̓ ꝓcul. qͥ nō p̄t hͦ niſi pꝰ tractū tꝑis ⁊ īterim ꝑit ille. q̄ ē ī ncc̄itate. c. Stude ſapīe fili mi. que eſt G gs ij
zum Hauptmenü