Prologus ribꝰ terre. Samech. Sidonē fec̄ ⁊ vēdidit: ⁊ cīgulū tradidit chananeo. Ain. Fortitudoⁱ ⁊ decorᵏ īdumētumⁱ eiꝰ: ⁊ᵐ ride bit īⁿ die nouiſſimo. Phe. os ſuū aperuit ſapīe: ⁊ᵖ lex clenien tie ī līgua eiꝰ. Sade. Conſide rauitq ſemitasʳ domꝰ ſue: ⁊ pa nē ocioſa nō comedit. Coph. Surrexerūtˢ filij eius ⁊ᶜ btīſſimā p̄dicauerūt virᵘ eiꝰ ⁊ lauda uit eā. Res. Hulteˣ filieʸ con gregauerūt diuitias: tuᶻ ſuper greſſa es vniuerſas. Sin. Fallaxª gratia ⁊ vana ē pulcritudo mulierᵇ timēs dn̄m ipſaᵉ lauda bitur. Thau. Datēᵐ ei de fructu manuū ſuarū ⁊ᵉ laudēt eaꝫ in portis oꝑa eius. Expliciūt ꝓuerbia ſalomonis Incipit prologꝰ ſancti Hie ronimi in libꝝ Eccleſiaſten. o Os ſuū aperuit ſapīe. qꝛ ſacra ſcriptura docet ſapīaꝫ deſur ſū deſcēdētē q̄ pudica ē ⁊ modeſta ſuaſibil̓. bonis cōſentiens. plena miſcd̓ia ⁊ fructibꝰ bonis. vt d̓r Iaco. iij. p Et lex cle mētie ī līgua eiꝰ. qꝛ tā ī nouo qͣꝫ ī veteri teſtamēto ad clemētiā īduc̄. q Cōſiderauit.i. cōſiderare fecit. r Semitas domus ſue.i. cōſcīe ſecreta ſtudētiuꝫ ī ea. Et qꝛ hic labor eſt optimus ideo ſeqͥt̉. Et pa nē ocioſa nō comedit. s Surrexerūt filij eius. id ē diſcipuli ſtu dioſi. t Et be atiſſimā predica uerūt. qꝛ ſacram ſcripturaꝫ ſuper oēm aliaꝫ extollunt. v Uir eius ⁊ laudauit eam.i. doctor bo nus qͥ doctrinaꝫ ſuā īcipit a commēdatione ſacre ſcripture. x Multe filie.i. ph̓oꝝ ⁊ ſapiētū ſcripture. Cōgregauer̄t diui.i. cognitōes ꝟitatis ml̓tas q̄ ſunt meliora bona qͣꝫ corꝑalia. z Tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. qꝛ ſacra ſcript̉a ml̓to plures verita tes tradit qͣꝫ alie ſcripture: ⁊ etiaꝫ puriores: qꝛ ī ea nulla falſitas admiſcet̉ cuꝫ īmediate emanat a pͥma veritate. Scripture ꝟo hūanitꝰ adinuēte: ⁊ ſi cōtineāt multas ꝟitates tn̄ hn̄t admixtas multas falſitates. ſicut pꝫ de ſcripturꝭ Ariſt. qͥ minꝰ īter alios ph̓os d̓r erraſſe ⁊ tn̄ errauitū multꝭ vtpote d̓ mūdi eternitate: ⁊ de nūero ītelligētiarū quē poſuit ẜm nūeruꝫ orbiū: cū tn̄ ſit ma ior qͣſi īcōꝑabiliter ẜm qd̓ d̓r Iob. xxv. Nunqͥd eſt nūerꝰ militū eiꝰ. ⁊ danielis. vij. Milia miliū mīſtrabāt ei: ⁊ decies milies cētena milia aſſiſtebāt ei. ⁊ de felicitate earū quā ponit ī motu orbiū ⁊ ī multis alijs: iō ſubdit̉. a Fallax gr̄a ⁊ vana eſt pulcritudo.ſ. ꝟboꝝ rhetoricoꝝ in humanis ſcripturꝭ ⁊ maxīe poeticis in qͥbꝰ ſub verbis ornatis la tēt multe falſitates ẜm ꝙ d̓r.i. metha. Multa mētiūtur poete cātātes. b Mulier timēs dn̄m.i. ſacra ſcriptura q̄ qͣſi vbiqꝫ īducit ad dei reuerētiā ⁊ timorē. c Ipſa laudabit̉. p̄ ce teris ſcripturꝭ. d Date ei de fruc. ma. ſuarū.i. ſtudētibus ī ea dabit̉ fructꝰ gl̓ioſus. e Et laudēt eā ī portꝭ oꝑa eius.i. ſapiētes ī portꝭ ſedētes cū iudicibꝰ vt dictū ē. s. ⁊ iſti ſapiētes dicūtur oꝑa ſacre ſcripture inqͣꝫtū ꝑ eiꝰ ſtudiū ſapīaꝫ ꝯſequūt̉. Poſtilla venerabilis fratrꝭ Nicolai de lyra ſuꝑ Prouerbia Salomonis Finit. Expoſitio ꝓlogi in librū Eccleſiaſten. Incipit. Emini me hͦ ferme qͥnquēnio. ⁊c. Anteqͣꝫ accedamꝰ ad diuiſionē ꝓlogi. qꝛ pleriqꝫ dubitāt de accētu huiꝰ noīs Eccleſiaſtes. Notādū ꝙ inuenit̉ eccleſiaſtes īdeclinabile: ⁊ tūc ſꝑ acuit vltimā ſyllabā. Itē īuenit̉ declinabile: eccleſiaſtes eccleſiaſte: ⁊ eccleſiaſtes eccleſiaſtis: ⁊ tūc hꝫ grauē accētū in fine ī om̄ibꝰ caſibꝰ. Signifi Emini me ante hoc fernie quinquēniū: cum adhuc rome eſſem: ⁊ eccleſiaſten ſctē bleſille legerē: vt eā ad contēptū huiꝰ mūdi ꝓuocareꝫ ⁊ om̄e qd̓ ī mūdo cerneret putaret eſſe ꝓ nihilo rogatum ab ea: vt in morē com mētarioli obſcura q̄qꝫ diſſererē: vt abſqꝫ me poſſet ītelliger̄ q̄ legebat. Itaqꝫ qm̄ ī ꝓcinctu nr̄i operis ſubita morte ſubtra cta ē: ⁊ vbi nō meruimꝰ opaula ⁊ euſtochiū talē vite nr̄e hr̄e ꝯſortē: tāto vulnere tūc ꝑcuſſi obmutui: nūc ī bethleē poſitꝰ anguſtiore vicꝫ ciuitate: ⁊ illiꝰ mēorie ⁊ vob̓ reddo qd̓ debeo Hoc breuiter āmonēs ꝙ nulli us auc̄tem ſecutꝰ ſuꝫ: ſꝫ de hebreo trāſferēs maxīe ſeptuagīta interp̄tū cōſuetudini me cocationē ⁊ rōnē iſtiꝰ noīs īuenies. sͣ. in ꝓlogo p̄cedēti. Iſte ꝓlogꝰ p̄t diuidi in qͥnqꝫ ꝑtes. In pͥma ꝑte deſcribit qͦ tꝑe: qͦ loco: ⁊ cuiꝰ rogatu īchoauit vel vt ceſſet calūnia īchoare ꝓpoſuit cū dicit. Memini me ⁊c. Tēpus em̄ notat cuꝫ dicit. Hoc qͥnquēnio. locū cū dicit. Rome. ꝙ rogatū Bleſille cū dicit rogatū ab ea. In ſcd̓a ꝑte dicit ꝙ de morte bleſille tm̄ doluit ꝙ inceptū opꝰ incōpletum dimiſit. vel vt ceſſet calūnia in oꝑe nō ꝓceſſit ibi. Itaqꝫ qm̄ ī ꝓcīctu noſtri oꝑis. In tertia ꝑte dicit ꝙ ad paule ⁊ euſtochij honorē: ⁊ ad bleſille memoriā opus illud ī bethleē cōſūmauit. ibi. Nunc bethleem poſitꝰ. ⁊c. In qͣrta par ticula dicit ꝙ nulluꝫ ſe quēs interp̄tē d̓ hebra ico trāſtulit: vbi tn̄ non errauerāt ſe alijs interp̄tibꝰ cōformauit: ⁊ ſic nec oīno fuit eis confor mis: nec om̄ino diſſimi lis. ibi. Hoc breuit̓ admonens. ⁊c. In quinta ꝑte ponit rōneꝫ p̄cedētis ꝑtis vt ſcꝫ ī om̄ibꝰ ab eis diſcreparet nimia nouitas deterreret lectores ſi in om̄ibꝰ cōcordaret ꝯͣ ſuā ꝯſcīam oīm ſeq̄ret̉ errores: ibi. Vt nec nouitate nimia ⁊c. Ordina ſicꝭ ꝯſtructi onē. Hoc qͥnquēnio.i. hoc ſpacio qͥnqꝫ ānorū in qͦ ſumus. Ferme. id eſt fere cōpleto: vel ẜm aliā litterā. Ante hoc ferme qͥnquēniū.i. ante hos qͥnqꝫ ānos fere iā trāſactos. q. d. iā quīqꝫ ānis fere trāſactis. Cū adhuc eēm rome. ⁊ nōdū me ī bethleē traſtuliſſeꝫ. ⁊c. vel ſic. Cū adhuc eſſem rome ferme.i. fere. hͦ qͥnquēnio.i. hͦ ſpacio qͥnqꝫ ānorum qͣſi diceret: cū morā facerē Rome fere ꝑ hos qͥnqꝫ ānos vltīo p̄teritos Et eccleſiaſten ſctē bleſille legereꝫ. ſupple ẜm trāſlationem. lxx. ab eo emēdatā. qꝛ nōdū editionē ſuā de hebreo fecerat ī latinū. Iſta bleſilla filia fuit paule: ſic̄ pꝫ in fine epl̓e Hieronimi ad pammachiū d̓ dor mitiōe Pauline. qua appellat ſctāꝫ cōmuni mō loquēdi: ꝓpt̓ ſctītatē vite quā habuit. Legerē inqͣꝫ. Vt eā ad cōtēptū huiꝰ mūdi pro uocarē. ⁊ om̄e qd̓ ī mūdo cerneret ocul̓ corporeis. Putaret.i. reputaret. Eſſe ꝓ nihilo. i. vanū ⁊ vacuū. Eccleſiaſtes.i. vanitas vanitatū dixit eccleſiaſtes: qͣſi diceret. mūdꝰ eſt vanitas ꝯtētiua vanitatū. Et iterū ſcd̓o dicit. Uanitas vanitatū.i. vanitas aggregata ex vanitatibꝰ ⁊ oīa vanitas.i. vana. vt fiat emphatica locutio. qͣſi dice ret. nō ſolū ſūt vanitas īmo vana. Cū inquā eſſeꝫ rome. ⁊ ita bleſillā informarē. Memini me fuiſſe rogatū ab ea. vt diſſererē.i. diſerte exponerē. Obſcura q̄qꝫ.i. oēs huiꝰ libri obſcuritates. In morē cō metarioli.i. ī modū vniꝰ ꝑui cōmēti ⁊ facil̓ expoſitiōis. In ꝓlogo p̄cedēti circa pͥncipiū īuenies qͥd ſit cōmētū ⁊ vnde dicat̉. Dico ꝙ ita rogauit me vt facerē aliquā explanationē. Vt abſqꝫ me.i. me abſen te. Poſſet ītelligere qd̓ legebat. ī hͦ libro. h̓ ītelligēdū ē: ꝙ ad preces eiꝰ inceꝑat trāſferre librū: ⁊ cū videret eiꝰ difficultates petebat commētariū. ꝙ aūt tūc inchoaſſet trāſferre: pꝫ ꝑ lr̄aꝫ ſequēte: qua dicitur Itaqꝫ qm̄ ī ꝓcīctu.i. ī pͥncipio an̄ ꝯſūmationē nr̄i oꝑis. Subita. id eſt īopinata ⁊ nimis feſtinata. Morte ſubtracta eſt.i. p̄uēta: vel qꝛ nō meruimꝰ.i. nō fuimꝰ digni ego ⁊ vos. Opaula ⁊ euſtochiū ta lē.i. tā ſctām. Uite hr̄e ꝯſortē. vt.ſ. nobiſcū viueret ī bethleem. Iſta paula q̄dā fuit matrona duas habēs filias. Sāctis aūt ep̄is roma cōueniētibꝰ qͦdā tꝑe epiphanꝰ trāſmarinꝰ ī domo eiꝰ hoſpitatꝰ eſt. qͥ religionē ⁊ pͥuilegia ſancte terre cōmēdauit. ⁊ quō ibi xp̄s moratꝰ ē p̄dicauit: ⁊ quō apl̓i ibi fuerūt: ⁊ multa talia dixit corā paula ⁊ fili
