Canticorū. Incipiūt Cantica cantico Capl̓m. j. rum. Sſculeturª me oſculo oris ſui. Quiaᵇ meliora o ſūt vbera tua vino: fragrantiaᶜ vnguentisᵈ op n Et mādata eiꝰ obſerua. exercēdo te ī bono: ⁊ he ſūt due ꝑtes iuſticie q̄ faciūt hoīeꝫ ꝑfectū ī ꝟtute: iō ſeqͥt̉. o Hoc ē oīs hō.i. totꝰ ſiue ꝑfectꝰ hō: qꝛ totū ⁊ ꝑfectū ſūt idē. v. methaphiſi. ita ꝙ accipit̉ h̓ ſignū totiꝰ vniuerſal̓ ꝓ ſigno totiꝰ integͣlis: qͥa in heb̓. ꝓ vtroqꝫ e vna ſola dictio eqͥuoca ad vtrūqꝫ. ⁊ ē ſēſus o Hoc ē om̄is ho id ē iſte due ꝑteſ iuſticie faciūt ꝑfectū hoīeꝫ in ꝟtute. ⁊ ſubditur motiuum ad illa duo: cū d̓r. Et cūcta que fiūt ſub ſole.ſ. ab hoībꝰ qͥ ꝑ liberū arbitriū pn̄t mereri ⁊ demereri. q Adducet deꝰ ad iudiciū. generale. r Pro om̄i errato. in heb̓. hr̄. ꝓ oī celato. qd̓ ibi mani feſtabit̉. s Siue bonū ſit. vt remuneret̉. t Siue malū. vt puniat̉. ad hāc ſnīaꝫ p̄t retrahi qͣꝫtū ad aliqͥd nr̄a lr̄a cum d̓r. Pro oī errato.i. delicto ex malicia vel ignorātia: ſiue ſit bonū de genere: malū tn̄ ex circūſtātia: ſicut cū aliqͥs dat elemoſy nā mulieri pauꝑcule vt eā ꝑtrahat ad luxuriā. Siue maluꝫ de genere: ſicut furtū ⁊ homicidiū. punitio tn̄ taliū cedet ad gloriam electoꝝ: ſic̄ d̓r psͣ. lvij. Letabit̉ iuſtꝰ cū viderit vindictaꝫ. ⁊ ad gloriā dei. cui eſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Poſtilla venerabil̓ fr̄is Nicolai d̓ lyra ſuꝑ Eccleſiaſten finit feliciter. Poſtilla venerabil̓ fratris Nicolai d̓ lyra ſuꝑ Cātica īcipit. Sculet̉ me ⁊c. Expedito pͥmo ſalomonis libro in qͦ tradūt̉ documēta q̄ faciūt ad illuſtrationeꝫ mētis. ⁊ ſcd̓o in qͦ īducimur ad cōtēptū afflueno tie mobil̓. Hic cōſequēter inducit̉ tertiꝰ īducēs ad amorē ſuꝑne felicitat̉ꝭ: ſicut dictū fuit pleniꝰ in pͥncipio pͥmi libri. vbi poſui quādā p̄fationē ꝓ iſtis tribꝰ li bris. Appetitꝰ ꝟo felicitatis ſuꝑne ꝓcedit ex amore mutuo d̓i. ⁊ rōnalis creature: qͥ in hoc libro deſcribit̉. vt pleniꝰ videbit̉ ꝓ ſequēdo: tn̄ ad maiorē dicēdoꝝ intelligētiā aliqͣ ſūt h̓ p̄mittenda. Primū ē: ꝙ trāſlatio nr̄a ī pluribꝰ locis diſcrepat a lr̄a hebraica. ⁊ ſil̓iter ſignatio capituloꝝ. Scd̓m ē: ꝙ totꝰ iſte liber ꝓcedit ꝑabolice nec tn̄ apparet lucide qͥbꝰ ꝑſōis det̓mīate ꝑabo le ẜm ſenſuꝫ litteralē ſint applicāde. ⁊ hoc cū p̄dictis difficulta tē īgerit in hoc libro. Si em̄ hoc appareret ſic̄ Iudicꝭ. ix. vbi d̓r Dixerūt āt oīa ligna ad rānuꝫ: veni ⁊ īpera ſuꝑ nos. ex littera ſequēte manifeſte pꝫ ꝙ ītelligit̉ de ſichimitis ⁊ abimelech quē vnxerūt ſuꝑ ſe regē. tūc facile eſſet hūc librū exponere: ſꝫ hoc nō apparet niſi ī qͦdā generali.ſ. ꝙ iſte liber loqͣt̉ ꝑabolice de amo re mutuo ſpōſi ⁊ ſpōſe. ſꝫ qͥs ſit iſte ſpōſus: ⁊ q̄ ſit hͨ ſpōſa clare nō apparet ex lr̄a: ꝑꝑ qd̓ accipiūt̉ varie a diuerſis. Quidā em̄ dixerūt ꝙ hͦ accipit̉ ſpōſus ad litterā ip̄e ſalomō: ⁊ ſponſa filia pharaonis vxor eiꝰ p̄dilecta. ſꝫ hͦ nō videt̉ verū: qꝛ lꝫ h̓ amor inter ſponſuꝫ ⁊ ſponſaꝫ potuerit eē licitꝰ: vtpote infra limites mr̄imonij ꝯtētus: ſic̄ dixi pleniꝰ ſuꝑ tertiū libꝝ Reg. iij. c. tamen carnalis fuit ⁊ frequēter hꝫ talis amor aliqͥd inhoneſtū ⁊ illici tū adiūctū: ꝑꝑ qd̓ deſcriptio tal̓ amorꝭ nō videt̉ ad libros ſacre ſcripture canonicos ꝑtinere: maxīe qꝛ hmōi libri ſpūſctō dictāte ſūt ſcripti. Salomō āt amorē ſui ad vxorē ⁊ ecōuerſo: ⁊ dele ctamēta ad hͦ ſequētia cognouit ꝑ experiētiā. ⁊ nō ꝑ ſctīſpirit reuelationē: ꝑꝑ qd̓ h̓ liber qͥ ſꝑ fuit ab hebreis ⁊ latinis int̓ canonicos libros reputatꝰ: vt pꝫ ꝑ Hiero. ī ꝓlogo galeato. non videt̉ de hͦ amore cōſcriptꝰ. Propt̓ qd̓ hebrei dicūt ꝙ iſte liber loqͥt̉ ꝑabolice de amore dei ⁊ pleb̓ iudaice: quā ſibi d̓ſpōſauit ī legis datiōe. Exo. xx. Et ſic habuit eā vt ſponſaꝫ p̄dilectā. Expoſitores ꝟo catholici dicūt cōiter ꝙ liber iſte loqͥtur de amore xp̄i ⁊ eccleſie: accipiēdo eccleſiā ꝓut diuidit̉ ꝯͣ ſynagogā: q̄ ꝓceſſit de latere dormiētis xp̄i ī cruce: ſic̄ eua formata fuit de coſta dormiētꝭ ade. ⁊ ſic tā illi qͣꝫ iſti nitūtur ad ſuas intētiōes littimis. Oleumᵉ effuſum nomē tuum: ideoᶜ adoleſcentule dile xerunt te. Traheᵍ me poſt te. Curremusʰ inⁱ odore vnguē torum tuorū. Introduxitᵏ me rex inˡ cellaria ſua. Exultabimusᵐ ⁊ letabimur in te: memo terā applicare. Saluo tn̄ meliori iudicio vtriqꝫ vidētur in aliqͦ deficere. Prīo in hoc ꝙ ſponſaꝫ accipiūt nimis ſtricte iudei dicētes ſpōſam p̄ciſe eē plebē iudaicā cū gēte cōuerſa ad ip̄aꝫ. Catholici ꝟo ple bē chriſtiana: qꝛ in hoc libro ponūtur aliqͣ q̄ nō vidētur ꝯueniēter ex poni: referēdo ad ſtatū veteris teſtamēti. ⁊ ecōuerſo aliqͣ q̄ nō poſſūt cōueniēter exponi d̓ ſta tu noui. Et ex hoc ſeqͥt̉ defectꝰ aliꝰ qͦ iudei aliqͣ ad ſtatū noui teſtam̄ti ꝑtinētia incōueniēter exponūt de ſtatu veterꝭ ⁊ ecōuerſo catholici ali quā ad vetꝰ teſtamētū ꝑtinētia minꝰ cōueniēter exponūt de ſtatu no ui. loquēdo tn̄ de ſenſu litterali. cui ꝓut potero inſiſtere intēdo. ⁊ eſt h̓ ſenſus litteralis: nō ille qͥ ꝑ voces ſignificat̉: ſꝫ qͥ ꝑ res ſignificatas pͥmo ītelligit̉: ſic̄ pꝫ in exēplo ſupͣ poſito de abimelech ⁊ ſichimitꝭ: ꝑꝑ hͦ d̓r ꝑabola a para qd̓ ē iuxta: ⁊ bole qd̓ ē ſnīa: qꝛ iuxͣ ſignificationē vocū aliud ſignificat̉. igit̉ in hͦ li. ſpōſus accipi videt̉ ip̄e d̓s. ſpōſa ꝟo ip̄a eccl̓ia cōplectēs ſtatū vtriuſqꝫ teſtamēti: qꝛ ſic̄ ē vna fideſ modernoꝝ ⁊ ātiqͦꝝ. variata tn̄ ẜm maiorē ⁊ mīorē explicationē ſic ē vna eccl̓ia variata tn̄ ẜm maiorē ⁊ minorē cōiūctione ad deū: qꝛ magis cōiūcta eſt tꝑe no. te. ⁊ hͦ mō accipit eccleſiā be. Greg. omel̓. vij. di. Quiſ ſil̓itudine patriſfamilias rectiꝰ tenet qͣꝫ cōditor nr̄ qͥ eos qͦs cōdidit ſic poſſidet qͣſi ſubditos in domo qͥ hꝫ vineā ſcꝫ vniuerſalē eccleſiā q̄ a primo abel iuſto vſqꝫ ad vltimū electū qͥ in fine mūdi naſciturꝰ ē: qͦt ſctōs ꝓtulit qͣſi tot palmi tes miſit. Eccl̓ia ꝟo ſic accepta reſpicit diuerſa tꝑa: ⁊ in aliqͥbꝰ offendit ſponſuꝫ: ⁊ in alijs placuit. Itē cōſtituta ē ex diuerẜ gētibꝰ.ſ. ex iu deis ⁊ gētibꝰ ex iuſtis ⁊ pctōribꝰ: ⁊ p̄latꝭ ⁊ ſubditꝭ: ⁊ hͨ ⁊ cōſimilia fa ciūt difficultatē ī hͦ li. qꝛ frequēter ſit trāſitꝰ de vno tꝑe ad aliud. ⁊ d̓ vna ꝑte eccl̓ie ad aliā. ⁊ de eccl̓ia ad deū ⁊ ecōuerſo qͣſi ſub eodē con textu littere. ⁊ hͦ ꝑꝑ cōnexionē ſpōſi ⁊ ſpōſe ad inuicē ⁊ ꝑtiū eccleſie ī vnā fidē: ſic̄ pleniꝰ dixi in pͥn. Gen̄. in regul̓ de ītellectu ſacre ſcripture. Sciēdū āt ꝙ lꝫ eccl̓ia a pͥncipio mūdi īceꝑit vt p̄dictū ē. tn̄ ſpālit̓ nomē ſpōſe pͥmo ī datiōe legꝭ ī mōte ſynai accepit. ꝑ quā plebs iſrael fuit deſpōſata deo ꝑ fidē ⁊ latriā: alijs gētibꝰ ad ydolatriā declinātibꝰ: ꝑꝑ qd̓ ſalomō ſpūſctō dictāte deſcribēdo amorē dei ⁊ eccl̓ie ſub noībꝰ ſpōſi ⁊ ſpōſe. īcepit a tꝑe egreſſꝰ d̓ egyptiaca ẜuitute: qꝛ tūc lex fuit data. igr̄ iſte liber diuidit̉ ī duas ꝑtes: ⁊ ī pͥma deſcribitur amor iſte ꝓ tꝑe ve. teſta. ī ſcd̓a ꝓ tꝑe noui. ſcd̓a īcipit. jͣ. c. vij. Prīa diuidit̉ ī tres. qꝛ pͦ deſcribit̉ amor p̄dictꝰ ꝓut reſpic̄ egreſſuꝫ d̓ terra egypti. ſe cūdo ꝓgreſſuꝫ ꝑ viā deſerti. ibi. dū eēt rex. tertio īgreſſuꝫ termī.ſ. iudee iiij. c. ibi. vadā. Prīa ī duas: qꝛ pͥmo ponit̉ amoroſa ſpōſe petitio. ſecūdo gratioſa ſpōſi rn̄ſio. ibi. Si ignoras. pͥma adhuc ī duas: qꝛ primo ponit̉ petitio amoris. ſcd̓o excluſio erroris. ibi. Nigra ſuꝫ. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ppl̓us iſrael qͥ ſpōſe noīe hic intelligit̉ multū deſiderauit de egypto exire. vt liber a ẜuitute dura poſſet deo liberiꝰ ẜuire. ⁊ ei amore feruētiꝰ īherere. vt hr̄ Exo. iij. ⁊ iſtud deſideriū expͥmit̉ cū d̓r a Oſculet̉ me oſculo oris ſui.i. vtinā deꝰ on̄dat ſe mihi ꝑ ſigna ⁊ effectꝰ amicabilē ſic̄ ſpōſum ſpōſe p̄dilecte. b Qꝛ me. ſūt vbera tua vino. ī heb̓. hr̄: qꝛ meliores ſūt amores tui. nomē em̄ hebraicuꝫ h̓ poſi tū eqͥuocū ē ad amores ⁊ vbera. hebrei ſequūt̉ vnā ſignificatōeꝫ: trāſ latio nr̄a aliā: ſꝫ ī hͦ vidēt̉ hebrei meliꝰ dicere: qꝛ ẜm ꝓprietatē hebra ici ẜmōis ſpōſa h̓ alloqͥt̉ ſpōſuꝫ. ī cōmēdatiōe ꝟo ſpōſi nō videt̉ decē ter fieri mētio de vberibꝰ. Pōt tn̄ dici ꝙ ꝑ vbera ſpōſi h̓ ītelligit̉ plenitudo miſcd̓ie dei. Eſt igit̉ ſenſus ẜꝫ heb̓. cū d̓r: qꝛ meliores ſūt amo res tui vino.i. ſapidiores menti deuote qͣꝫ qͦdcūqꝫ ſapidū corꝑale gu ſtui corꝑali: ⁊ ẜm trāſlationē nr̄aꝫ. b Meliora ſūt vbera tua vino. id ē tue miſcd̓ie plenitudo dulcior ē hūane mēti qͣꝫ vinū guſtui. qd̓ inter corꝑalia ē magꝭ ſapidū. c Fragrātia. vel fragrātes ẜm hebreos d Unguētꝭ optimis.i. pleītudo tue miſcd̓ie vel amores tui magꝭ recreant aīm deuotū qͣꝫ qͦdcūqꝫ redolēs ſēſibil̓r olfatcū. e Oleu effuſū nomē tuū. ꝑ oleū h̓ ītelligit̉ liqͦr aromaticꝰ fluēs de arboribꝰ aroma ticis ī arabia ⁊ t̓ra ꝓmiſſiōis. ⁊ collectꝰ ẜuat̉ ī vaſis: ⁊ qn̄ effūdit̉ ſu per aliquē ad refrigeriū ſeu medicinā emittit odorē ſuauē: ꝑ quē ītelligit̉ ī ſcriptura bōa fama. ẜm illud apl̓i. ij. Choꝝ. ij. Chriſti bonꝰ odor ſumꝰ. ⁊c. eſt igit̉ ſenſus cū d̓r. e Oleū effuſuꝫ ⁊c. ꝙ ꝑ mirabilia q̄ fecit deꝰ ꝓ filijs iſrael ī egypto ⁊ ī mari rubro. fama noīs ⁊ bōitatꝭ
zum Hauptmenü