Liber iudiciū. Auferᵉ irā a corde tuo ⁊ᶠ amoue maliciaꝫ a carne tua. Adoleſcentiaᵍ eī ⁊ʰ voluptas vanaⁱ ſunt. Capl̓m. xij. Ementoª creatoris tui īᵇ diebus iuuētutis tue: an̄qͣꝫᵉ veniat tp̄s afflictiōis tue ⁊ᵈ appropīquēt āni deᵉ ꝗbꝰ dicas: nō mihi placēt. An̄qͣꝫᵗ tenebreſcāt ſol ⁊ lumen ⁊ ſtelle ⁊ luna: ⁊ᵍ reuertāt̉ nubes pꝰ plu uiā. Qn̄ʰ cōmouebūtur cuſtodes domꝰ: ⁊ʳ nutabunt viri for tiſſimi: ⁊ᵏ ocioſe erūt molentes īˡ minuto nūero: ⁊ᵐ tenebreſcēt vidētes ꝑ foramīa: ⁊ⁿ claudēt oſtia ī platea īᵈ hūilitate vocis molētis: ⁊ᵖ ꝯſurgēt ad vocem volucris: ⁊q obſurdeſcēt oēs fi lie carmīs. Excelſaʳ qͦꝫ tīebūt ⁊ˢ formidabūt ī via: ⁊ᶜ florebit amigdalꝰ: īpīguabit̉ᵘ locuſta ⁊ˣ diſſipabit̉ capparis. Qm̄ ibit hō īᶻ domū eternitatis ſue ⁊ª circuibūt ī platea plāgentes An̄qͣꝫᵇ rūpat̉ funiculꝰ argētę ꝓpͥe volūtatꝭ. c Et ī ītuitu oculoꝝ tuoꝝ.i. ſequēdo ꝯcupīe īpulſuꝫ qd̓ ē valde malū: iō ſubdit̉. d Et ſcito ꝙ ꝓ oībꝰ his addu. te d̓s ī iudiciū: te gͣuit̓ puniēdo: ꝑꝑ qd̓ īfert ꝑ oppoſitū. e Aufer irā de corde tuo. vidictā de alijs n̄ q̄rēdo. ira eī ē appetitꝰ vīdicte: quā ſolēt iuuenes magꝭ q̄rere qͣꝫ ſenes: ꝑꝑ caliditatē nat̉e. f Et amoue ma liciā a carne tua.i. luxu riā. ⁊ ſubdit vtriuſqꝫ di cti cāꝫ. g Adoleſcētia eī. q̄rēs vīdictā. h Et voluptas. exercēs luxuriā. i Uana ſūt qꝛ cito trāſeūt: ⁊ ad finē malū ꝑducūt. Capl̓m. xij. Emēto creatoris tui. Suꝑius ſalo mō īdixit ml̓tipl̓r ad fe licitatꝭ hūane acqͥſitiōꝫ h̓ ꝯn̄r īduc̄ ad hꝰ acqͥſi tiōis acceleratōeꝫ. ⁊ di uidit̉ ī t̓s ꝑtes: qꝛ pͦ ponit̉ hͨ acceleratio. ſcd̓o q̄dā breuis recapitula tio. ibi. cūqꝫ eēt. tertio ī fert̉ ītēta ꝯcl̓o. ibi. his āpliꝰ. circa pͥmū d̓r. a Memēto creatoris tui. qͥ te fecit de nihilo ad imaginē ſuā Gen̄. i. ꝑꝑ qd̓ obligatꝰ es tot ad eiꝰ ẜuitutē. b In diebꝰ iuuētutꝭ tue. qꝛ tc̄ potes ei ꝓmptiꝰ ⁊ meliꝰ ẜuire: iō ſubdit̉. c An̄qͣꝫ veniat tp̄s affflictiōis.i. ſenectutꝭ: qͥa ſic̄ dicit ſeneca. ml̓ta ſenē circūueniūt īcomoda. d Et appropi quēt āni. tue mortis e De qͥbꝰ di. nō mi. pla. oēs eī mortē refugiūt: ⁊ abhorrēt. f An̄qͣ ⁊ cr̄ſumēdū ē qd̓ dictū ē ī pͥn. c. Memēto crea. tui. ī pͥn. huiꝰ clauſule: f An̄qͣꝫ tenebreſcat ſol ⁊c. dicūt̉ āt ſol ⁊ ⁊ ēt clauſulaꝝ ſequētiū. lūa ⁊ ſtelle obtenebreſcere ſeni: ⁊ maxīe ad mortē ꝓpīqͣnti: qꝛ defic̄ ꝟ tꝰ eiꝰ viſiua: ⁊ ſic n̄ p̄t claritatē eoꝝ bn̄ videre: nec d̓ die: nec de nocte. g Et reuer. nu. pꝰ pluuiā.i. tribulatio mortꝭ ſuꝑ tribulatōnē ſenectutꝭ ita ꝙ ſalomō h̓ loqͥt̉ metaphorice ẜm oēs expoſitores hebreos ⁊ lati nos. h Qn̄ cōmouebūt̉ cu. domꝰ.i. corꝑis qd̓ ē domiciliū aīe. hꝰ āt domꝰ cuſtodes ſūt ſēſꝰ qͥ p̄cauēt corꝑi a noxijs. ⁊ dicūt̉ h̓ cōmoueri qn̄ īcipiūt deficere ⁊ hebetari. i Et nu. viri fortiſſimi.i. crura ⁊ tibie qͥ dicūt̉ viri a ꝟtute: qꝛ ſuſtinēt corꝑis pōdꝰ ſꝫ nutāt.i. tremunt ſeu vacillāt ī ſenectute deficiēte naturali ꝟtute. k Et ocioſe erūt molētes.i. dētes qͥbꝰ molit̉ cibꝰ ī ore: ſꝫ appropīqͣnte morte nō pn̄t h̓ facere. l In minu. nūero. nūerꝰ em̄ dentiū ī cōi curſu minuit̉ in ſe nectute. m Et tene. vi. ꝑ foramīa.i. ocl̓i ītra foramīa capitꝭ collocati. n Et clau. oſtia. ī platea.i. labia ī plano faciei ſita. q̄ dicūt̉ claudi qn̄ n̄ pn̄t bn̄ loqͥ. iō ſubdit̉. o In hūilitate.i. exilitate voqͥ qd̓ cōtīgit ī appropīqͣtiōe mortꝭ. p Et ꝯſurgēt ad vocē volucris i. galli. ſenes eī nō pn̄t bn̄ dormire: ⁊ ſic excitāt̉ ī pͥmo galloꝝ cantu: ⁊ hͦ excitatio d̓r h̓ ſurrectio: ⁊ qꝛ ad lr̄aꝫ nō pn̄t diu retinere vrinā ꝓpt̓ debilitatē organoꝝ: ⁊ iō oꝫ eos tūc ſurgere. q Et obſurdeſcēt oēs filie carmīs.i. aures q̄ dicūt̉ filie carmīs: eo ꝙ delectāt̉ ī melodijs. r Excelſa qͦꝫ time.i. ſuꝑior ꝑs aīe. qꝛ oēs nat̉al̓r timēt mortē ꝓpīqͣntē: ēt ẜm ꝑtē ſuꝑiorē corꝑi cōpatiētē. s Et formidabūt ī via. qͥa timēt exire viā pn̄tꝭ vite. t Florebit amygdalꝰ.i. caput caneſcet. u Impīguabit̉ locuſta.i. vēter ītumeſcet hūoribꝰ indigeſtis. x Et diſſipa. capparꝭ.i. ꝯcupīa carnis q̄ ſic noīat̉. eo ꝙ capparꝭ ē her ba qͣ luxuria excitat̉. y Qm̄ ibit hō. ꝑ mortē. z In domū. et̓. ſue. qꝛ īde nūqͣꝫ reuertet̉ ad vitā pn̄tē. a Et circui. ī pla. plāgētes ⁊ᵉ recurrat vita aurea: ⁊ᵈ ꝯtera tur hydria ſuꝑ fōtē: ⁊ᵉ ꝯfringa tur rota ſuꝑ ciſternā ⁊ᵗᶜ reuerta tur puluis ī terrā ſuā vnd̓ erat. ⁊ᵍ ſpūs redeat ad deuꝫ ꝗ dedit illū. Vanitasʰ vanitatuꝫ dixit eccleſiaſtes: ⁊ oīa vanitas. Cū qꝫⁱ eēt ſapiētiſſimꝰ eccleſiaſtes docuitᵏ ppl̓m: ⁊ enarrauit que fecerat: ⁊ᵐ īueſtigās cōpoſuit ꝑabolas ml̓tas. Queſiuitª ver ba vtilia: ⁊ᵇ ꝯſcripſit ẜmones rectiſſimos: acᶜ veritate plenoſ Uerbaᵈ ſapiētū ſic̄ ſtimuli: ⁊ qͣſi claui ī altū defixi: ꝗͨ ꝑ magiſtroꝝ ꝯſiliū dataᵍ ſūt a paſtore vno. Hisʰ āpliꝰ fili mine reꝗras. Faciēdiⁱ pl̓es libros nullꝰ eſt finis: frequēſqꝫᵏ meditatio carnisˡ afflictio ē. Finē loquen di pariter oēs audiamꝰ. Deū time: ⁊ⁿ mādata eius obſerua. Hocº ē oīs hō. Cūctaᵖ q̄ fiunt adducꝫq d̓s ī iudiciū ꝓʳ oī errato: ſiueᵍ bonū: ſiueᵗ malū ſit. Explicit liber Eccleſiaſtes. hoīeꝫ iā defūctū. b An̄qͣꝫ ⁊c. reſumat̉. Memēto creatoris tui an̄qͣꝫ rūpat̉ funis argēteꝰ.i. armonia qͣ elemēta colligant̉ in corꝑe viuēte q̄ rūpit̉ ī morte. c Et recur. vita aurea.i. vita fut̉ a q̄ ẜm ꝟitatē melior ē iuſtis qͣꝫ vita pn̄s: ſic̄ aurū meliꝰ ē ar gēto. d Et cōterat̉ hydria ſuꝑ fontē. fons d̓r h̓ cor a qͦ ꝓce dūt ſpūs vitaleſ ſic̄ aque mūde ex fonte. hydria cū qͣ haurit̉ aqua d̓ fonte d̓r h̓ cōpago ceteroꝝ mem broꝝ recipiēs vi tā a corde qͥ cōte rit̉ ſuꝑ fontē: qͥa morit cū corꝑe e Et cōfrin. ro. ſuꝑ ciſternā. rota d̓r h̓ caput: quia appropīqͣt ad figurā rotūdā. Ci ſterna vero d̓r ip ſum cor. eo ꝙ ibi accipit̉ vita vt p̄ dictū ē: ⁊ ſic rota ꝯfringit̉ ſuper ci ſterna. qn̄ oēs ſē ſus qͥ vigēt in cā pite deficiunt to taliter corde moriēte. f Et reuer. pul. ī ter. ⁊c. id eſt corpꝰ hūanū qd̓ ꝓ maiori ꝑte factū ē d̓ elemēto terre. g Et ſpūs redeat ad deū. ẜꝫ me rita eiꝰ ⁊ demeri ta iudicādꝰ ꝑ ip ſum. h Uanitas vanitatū ⁊cͣ. exponat̉: vt. sͣ. c. primo. i Cūqꝫ eēt. h̓ po nitur breuis r̄capitulatio d̓ li. ſalomonis: cū d̓r. i Cūqͣꝫ eēt ſapiētiſſimꝰ eccleſiaſtes.i. ſalomon cuiꝰ ſapīa p̄cedebat ſapīaꝫ oīm illiꝰ tꝑis. vt hr̄. iij. reg. iiij k Docuit ppl̓m. vbo ⁊ ſcripto. l Et enarrauit q̄ fecerat. sͣ. ij. c. ⁊ in pl̓ibꝰ alijs locꝭ. m Et īueſtigās. ſapīaꝫ. n Cōpoſuit ꝑabo. multas.ſ. tria milia: vt hr̄. iij. Reg. iiij. a Queſiuit ꝟba vtilia. ad bonū regimē ppl̓i. b Et cōſcri. ẜmo. remiſſos: qꝛ nl̓la ē ī eis diſtorſio a ꝟitate. c Ac ꝟitate plenos: qꝛ cū ꝟitate lr̄ali ꝯtinēt plures ꝟitates myſticas. d Verba ſapiētū ſic̄ ſti muli. ad excitādū pigros ī oꝑe ꝟtutꝭ. e Et qͣſi claui in altū defixi.i. in ꝓfundū: ſic̄ d̓r Ioh̓. iiij. Puteꝰ altꝰ e.i. ꝓfundꝰ: ⁊ iō ſic̄ claui ī ꝓfundū ligni defixi ſūt ibi qͣſi īmobiles. ſic ꝟba ꝓph̓aꝝ nō pn̄t a veritate remoueri. f Que ꝑ mgr̄oꝝ cōſiliu.i. ſapi entū. g Data ſūt a paſtore vno.ſ. ip̄o deo qͥ oīa regit ⁊ pa ſcit. Mgr̄i ꝟo iſti pn̄t dici tres ꝑſone in diuinis. vel angeli qͥbꝰ pͥmo reuelant̉ diuīa ſecreta ⁊ ſunt executores diuīe voluntatꝭ b His āpliꝰ. hͦ ē vltīa ꝑs huiꝰ libri. ī qͣ ponit̉ intēt̓a cōcl̓o: ⁊ h̓ qͣꝫtū ad duo. pͥmū ē. ꝙ hō nō ſit curioſus ī īueſtigatiōe ſcripturarū p̄ter neceſſarioꝝ: ⁊ qͣꝫtū ad hoc d̓r. h His.i. ſacre ſcripture libris: vt exponit Rab. ſa. h Amplius fili mi ne req̄ras. ꝑ hͦ tn̄ nō excludūt̉ libri alij ad ītellectu ſacre ſcripture ne ceſſarij. ſed illi qͥ nō ſūt ad ſalutē neceſſarij. de qͥbꝰ ſubdit̉. i Faciēdi plures libros nō ē finis. qꝛ ſꝑ emergūt noue difficulta tes ī talibꝰ. k Frequēſqꝫ meditatio. circa talia. l Carnis eſt afflictio.ſ. effectiue ⁊ ſine vtilitate cuꝫ ſit de p̄ter neceſſarijs ad ſalutē: ⁊ īpediat neceſſarioꝝ cognitionē: qꝛ īpedit ſtudiū cir ca ipſa. Scd̓m ē ꝙ hō ītēdat totꝭ viribꝰ neceſſarijs ad ſalutem iō dicit. m Deū time. timore filiali ꝑ quē recedit̉ a malo.
zum Hauptmenü