Liber Quidᵏ faciemꝰ ſororiⁱ nr̄e ī die pi qn̄ alloquēda ē. Si niurꝰ eſt: edificemꝰⁿ ſuꝑ eū ꝓpugnacula argētea. Siᵈ oſtiū eſt: cōpin gamꝰᵖ illud tabulisª cedrinis Egoʳ murꝰ: ⁊ᵍ vbera mea ſic̄ turris: exᵘ qͦ facta ſuꝫ coram eo qͣſi pacē r̄periēs. Uineaˣ fuit pacifico: inª ea q̄ hꝫ populos. Tradiditª eā cuſtodibꝰ: vir affert ꝓᶜ fructu eiꝰ mille argen teos. Uineaᵈ mea corā me eſt. Milleᵉ tui pacifici ⁊ ducēti his ꝗ cuſtodiūt fructꝰ eius. Queᶠ habitas ī hortis: amiciᵍ auſcul tāt: facʰ me audire vocē tuam. nō hꝫ.i. libertatē effūdēdi lac ſacre doctiine ꝑ fidei catholice p̄dicationē: quā tūc eccl̓ia nō audebat publice p̄dicare: ſꝫ tm̄ in occulto doce re: exceptis aliqͥbꝰ ꝑfectꝭ qͥ ꝓ p̄dicatiōe fidei vltro ſe offerebāt morti. k Quid faciemꝰ. ꝑ hͦ intelligit̉ pr̄ ⁊ ſpūſſanctꝰ oꝑari cū filio. oꝑa eī trinitatꝭ ſunt indiuiſa. l Sorori nr̄e in die qn̄ alloquēda eſt.i. a pͥn cipibꝰ aduocanda ē ſic̄ pꝫ de cōſtātino qͥ btm̄ ſilueſtrū papā cū clero ſuo aduocauit vt ꝑ eū conſeq̄ret̉ corꝑis ⁊ aīe ſanitatē: ⁊ ſil̓e fecerunt eiꝰ exēplo ml̓ti pͥncipeſ ⁊ potētes ꝑ orbē terra rum. m Si murꝰ ē accipit̉ ſi ꝓ qꝛ. q. d. qͥa murꝰ eſt fortꝭ cōtra per ſecutiōes: ⁊ hͦ rōne ꝑfectoꝝ qͦꝝ meritis ſubueniendū ē īꝑfectis: ideo ſubdit̉. n Edificemꝰ ſuꝑ eum ꝓpugna cula argentea i. adiūgamꝰ ei ꝑ ſuſceptionem fidei pͥncipes ad defenſionē īfirmorū In hebreo hr̄. Edificemus ſuꝑ eū palatiū argēteū. ꝑ qd̓ idē deſigna tur qd̓ ꝑ ꝓpugnacl̓a: qꝛ ꝑ palatiū etiā ẜm cōem modū loquēdi intelligit̉ regal̓ potētia. Et d̓r argēteū: qꝛ cōſtātinus ⁊ alij pͥncipes in ꝓmotiōe eccl̓ie multū expēderūt argētū. o Si oſtiū.i. qꝛ eccl̓ia ē oſtiū ꝑ qd̓ ingredit̉ ad celeſte regnū. p Cōpin gamꝰ illud.i. fortificemꝰ. q Tabulis cedrinis.i. doctoribꝰ ſacris qͥ dicūtur cedri: ꝓpter ſcīe ⁊ vite eminētiā ⁊ fidei integritatē: ſicut ce drus ē arbor valde alta a vermibꝰ nō ꝑforat̉. Aliter p̄t etiā exponi. ſi murꝰ eſt ⁊c. i. qꝛ vſqꝫ nūc eccleſia fuit ꝑua ⁊ dep̄ſſa. Eleuemꝰ eā. ad ſtatū honorificū ⁊ magnū: ⁊ qꝛ eccleſia de hmōi beneficijs fuit grata iō ſubdit̉ in eiꝰ ꝑſona. r Ego murꝰ. ꝓpugnaculis munitꝰ ꝑ potentiā pͥncipū: tn̄ ex dono xp̄i pͥncipaliter. s Et vbera mea turrꝭ ſicut p̄dictū ē. ꝑ vbera ſpōſe ītelligit̉ lactis copia ſacre doctrine que abūdauit a cōuerſiōe cōſtātini: qꝛ extūc eccl̓ia habuit libertatē publi ce p̄dicādi ⁊ docēdi: ⁊ qꝛ hͦ doctrina nō ſolū eſt ad informationē morū ſꝫ etiā ad cōfutationē infideliū ⁊ hereticoꝝ. iō ſubdit̉. t Sic̄ turris. de qͣ dicit mgr̄ ſnīarū. Fidē noſtrā dauitice turris clypeis munire vel potiꝰ munitā oſtēdere ſtuduimꝰ: ſicut. sͣ. allegatū ē de docto ribꝰ veterꝭ teſtī. c. iiij. u Ex qͦ facta ſum corā eo pacē reperiēs.ſ. ex tꝑe cōſtātini qͥ tertia die ſui baptiſmi legeꝫ ꝓmulgauit: vt qͥcunqꝫ iniuriā faceret xp̄iano: bonoꝝ ſuoꝝ mediā amitteret facultatē. x Uinea. h̓ cōſequēter ponit̉ eccl̓ie pacē habētis āpliatio: ⁊ pͥmo qͣꝫ tū ad multiplicationē credētiū: cū d̓r. x Uinea.i. eccleſia. vt. sͣ. di ctū ē. c. vij. y Fuit pacifico.i. chriſto qͥ ꝑ ſanguinē ſuū om̄ia paci ficauit q̄ in celis ſunt ⁊ in terris. Col̓. i. z In ea.ſ. vrbe q̄ hꝫ populos.i. roma in qͣ habitabāt aliqͥ de oībꝰ terre popul̓: vl̓ qꝛ oēs po puli romano īꝑio cuiꝰ caput ē roma erāt ſubiecti. vn̄ dic̄ Leo papa ī ẜmone apl̓oꝝ petri ⁊ pauli: diſpoſitiōi diuini oꝑis maxīe cōgruebat vt multa regna vno cōfederarētur īperio: ⁊ cito ꝑuios hr̄et populoſ p̄dicatio generalis qͦs vniꝰ tenebat regimē ciuitatꝭ. a Tradidit eā cuſtodibꝰ.i. btō petro ⁊ eiꝰ ſucceſſoribꝰ. b Uir affert ꝓ fructu eiꝰ mille argēteos. vir ille ītelligit̉ cōſtātinꝰ qͥ fuit ꝟtuoſus ꝯͣ hoſtes īperij romani de qͥbꝰ triūphauit. ⁊ ꝯtra hoſtes generꝭ hūani.ſ. demo nes qͦs ꝑ fidē ſuꝑauit: ⁊ ip̄e. e Pro fructu vinee.i. ꝓ fructu eccle ſie multas ⁊ magnas fecit expēſas q̄ ꝑ mille argēteos h̓ deſignantur Uel p̄t dici: ꝙ h̓ ponit̉ ſingulare ꝓ pl̓ali.ſ. mille ꝓ multꝭ milibꝰ. ſicut Exo. viij. Uenit muſca gͣuiſſima.i. multitudo muſcarū. d Uinea mea cora me ē. mutat̉ h̓ modꝰ loquēdi a tertia ꝑſona ad pͥmā d̓ dn̄o buiꝰ vinee qͥ ē ip̄e chriſtꝰ: de qͦ dictū fuerat in tertia ꝑſona. Tradidit eā cuſtodibꝰ. Et ne credat̉ ꝙ ꝑ hāc traditionē dimiſerit eccl̓ie cuſtodiā: iō dicit. d Uinea mea corā me ē.i. ad eiꝰ cuſtodiā pn̄tialiter ⁊ pͥncipaliter aſſiſto: ꝑꝑ qd̓ d̓r in psͣ. cxxvi. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē ⁊c. ꝑꝑ qd̓ de hac cuſtodia multo maiores gͣtie debētur xp̄o qͣꝫ p̄ latis eccleſie: iō ſubdit ſpōſa. e Mille tui pacifici ⁊c. tui pacifici Fugeⁱ dilecte mi: ⁊ᵏ aſſimilare capree hīnuloqꝫ ceruoꝝ ſuperⁱ montes aromatū. Expliciūt Cātica cāticoꝝ. Incipit prologus in libruꝫ Sapientie. Iberª ſapiētie apd̓ hebreos nuſqͣꝫ ē. vn̄ deᵇ ⁊ ipſe ſtilus grecāᵉ magis eloquētiam redolꝫ: hūc iudei philonis eē affirmāt. Qui ꝓinde ſapiētie noīat̉: qꝛ in eo xp̄i aduētus ꝗ eſt ſapīa patris: ⁊ paſſio eius euidenter exprimitur. ſunt genitiui caſus ſingularis nūeri qd̓ pꝫ ꝑ litterā hebraīcam q̄ talis ē. Mille tibi pacifico: ⁊ eſt ſenſus: ꝙ ſicut mille ē maior nūerꝰ qͣꝫ ducēti: ſic maiores gͣtie debētur chriſto qͥ pacificꝰ h̓ d̓r de ꝯſeruatiōe eccl̓ie qͣꝫ p̄latꝭ q̄ ſub eo cuſtodes ſūt huiꝰ vinee: ⁊ bonor exhibēdꝰ p̄latis cōueniēter ītelligit̉ ꝑ ducētenariū ẜm il lud apl̓i. i. Thimo. v. Qui bn̄ p̄ ſunt p̄ſbiteri duplici honore digni habeātur. in ferioribꝰ aūt ſim plex centenarius ꝓmittit̉ reddendus. Math. xix. centuplum accipietis. f Que habitas Hic vltīo ponit̉ finalis concluſio q̄ ſtat in hͦ ꝙ eccleſia de pn̄ti mi ſeria tollat̉ ⁊ ad celeſteꝫ gloriam trāſferatur quod fit ꝑtialiter in p̄ſenti qͣꝫtū ad ſan ctos qͥ ad gloriā aſſumūtur: ſꝫ generaliter fiet per acto iudicio fina li cū xp̄s tradiderit regnū deo pr̄i. i. Choꝝ. xv. Ad hoc igit̉ deſiderādū ⁊ petēdū ſpōſus īducit ſpōſaꝫ dicēs. f Que ha bitas ī hortꝭ.i. in eccleſijs ꝑ orbē diſꝑſis q̄ dicūt̉ horti: qꝛ in eis fideles ſunt plātati: ⁊ qꝛ ad litterā frequēter arbores circa eccleſias ſūt plātate. g Amici auſcultāt te.i. āgeli ad qͦrū cō ſortiū fideles tui ſūt trāſferendi ⁊ de tua ſalute ſolliciti: deſide rāt audire tuas or̄ones deuotas: iō ſubdit̉. h Fac me audi re vocē tuā.i. tui deſiderij exp̄ſſionē ī or̄one deuota: quam cōſequēter ꝓfert ſpōſa dicēs. i Fuge dilecte mi. ꝑ hac fugā nō intelligit̉ receſſus dilecti ab ea cū dixerit. sͣ. c. p̄cedēti. Ego dile cto meo ⁊ ad me cōuerſio eiꝰ. ꝑ mutuā īheſionē inſeꝑabilē ẜm illud apl̓i Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate q̄ eſt in chriſto ieſu ⁊c. ſꝫ ꝑ eā intelligit̉ velox trāſlatio ſpōſe cū ſpōſo ad ce leſtia: qd̓ ſūme deſiderat ⁊ petit in or̄onibꝰ ſuis eccl̓ia: vt pꝫ in officio eccl̓iaſtico: ⁊ ꝑ talē modū exponit hāc fugā ra. ſa. trahē do tn̄ lr̄aꝫ ad errorē iudaicū dicēs: ꝙ plebs iudaica ꝑ hͦ petit liberari a captiuitate iſta in qͣ ē mō ꝑ meſſiā futurū. Sꝫ hec expoſitio fundat̉ ſuꝑ falſum fundamētū: iō bn̄ exponit̉ mō predi cto: vt ſit ſenſus. i Fuge dilecte mi.i. educ me tecū de miſeria pn̄tis ſeculi. k Aſſimilare capree ⁊c. i. fac iſtud velocit̓. Suꝑ mōtes aromatū.i. trāſferēdo me tecū ad celos qͥ dicun tur mōtes. psͣ. cxx. Leuaui ocl̓os meos ī mōtes ⁊c. qͥ dicūtur hͨ mōtes aromatū: qꝛ ibi ē ſuauiſſima reqͥes electoꝝ. Ad quā noſ ꝑducat qui cū patre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat. Amen. Poſtilla venerabilis fratris Nicolai de lyra ſuper Cantica canticorum Finit. Expoſitio ꝓlogi in librū Sapientie Incipit. Iber Sapīe ⁊c. Iſte ꝓlogꝰ diuidit̉ ī tres ꝑtes: in pͥma on̄dit Hieron̄. libri originē: qꝛ nō hebraice ſed grece ē editꝰ. vn̄ dic̄ liber ſapīe ⁊c. in ſcd̓a noīat eiꝰ auctorē: qꝛ a philone ē editꝰ. vn̄ dic̄. hūc iudei philonis eē affirmāt ⁊c. In tertia aſſignat tituli rōnē: qꝛ.ſ. xp̄i qͥ eſt pr̄is ſapīa: ibi expͥmūt̉ paſſio ⁊ aduētꝰ. ibi. qͥ ꝓinde ſapīa noīa tur. his viſis lr̄e īſiſtamꝰ. b Et ip̄e ſtilꝰ.i. ip̄m dictamē: qͥa tā eligās ē. d Redolet.i. ſapit. c Greca eloquētiā mag qͣꝫ hebreā. greci em̄ magꝭ ſūt eloquētes ⁊ ī ſentētijs ꝓfūdiores qͣꝫ hebrei. vn̄ cū iſte liber hēat elegātiſſimū ſtilū ⁊ īſcrutabilē ⁊ fūditatē ſnīaꝝ: pꝫ ip̄ꝫ potiꝰ grece qͣꝫ hebraice fuiſſe traditū. phi lo eī lꝫ natiōe fuerit iudeꝰ: grece tn̄ līgue fuit vald̓ ꝑitꝰ. de qͣ di cit Hiero. ī li. illuſtriū viroꝝ: ꝙ fuit iudeꝰ: natiōe alexādrinꝰ de genere ſacerdotū. cetera plana ſunt. Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius prologi.