Liber Quidᵏ faciemꝰ ſororiⁱ nr̄e ī die pi qn̄ alloquēda ē. Si niurꝰ eſt: edificemꝰⁿ ſuꝑ ꝓpugnacu­la argētea. Siᵈ oſtiū eſt: cōpin gamꝰᵖ illud tabulisª cedrinis Egoʳ murꝰ: ⁊ᵍ vbera mea ſic̄ turris: exᵘ facta ſuꝫ coram eo qͣſi pacē r̄periēs. Uineaˣ fuit pacifico: inª ea hꝫ populos. Tradiditª cuſtodibꝰ: vir affert ꝓᶜ fructu eiꝰ mille argen teos. Uineaᵈ mea corā me eſt. Milleᵉ tui pacifici ducēti his cuſtodiūt fructꝰ eius. Queᶠ habitas ī hortis: amiciᵍ auſcul tāt: facʰ me audire vocē tuam. hꝫ.i. libertatē effūdēdi lac ſacre doctiine fidei catholice p̄dicati­onē: quā tūc eccl̓ia audebat publice p̄dicare: ſꝫ tm̄ in occulto doce re: exceptis aliqͥbꝰ ꝑfectꝭ p̄dicatiōe fidei vltro ſe offerebāt morti. k Quid faciemꝰ. intelligit̉ pr̄ ſpūſſanctꝰ oꝑari filio. oꝑa trinitatꝭ ſunt indiuiſa. l Sorori nr̄e in die qn̄ alloquēda eſt.i. a pͥn cipibꝰ aduocanda ē ſic̄ pꝫ de cōſtātino btm̄ ſilueſtrū papā clero ſuo aduocauit vt conſeq̄ret̉ corꝑis aīe ſanitatē: ſil̓e fecerunt eiꝰ exēplo ml̓ti pͥncipeſ potētes orbē terra rum. m Si murꝰ ē accipit̉ ſi qꝛ. q. d. qͥa murꝰ eſt fortꝭ cōtra per ſecutiōes: rōne ꝑfe­ctoꝝ qͦꝝ meritis ſubue­niendū ē īꝑfectis: ideo ſubdit̉. n Edificemꝰ ſuꝑ eum ꝓpugna cula argentea i. adiūgamꝰ ei ſuſce­ptionem fidei pͥncipes ad defenſionē īfirmorū In hebreo hr̄. Edifice­mus ſuꝑ palatiū ar­gēteū. qd̓ idē deſigna tur qd̓ ꝓpugnacl̓a: qꝛ palatiū etiā ẜm cōem modū loquēdi intelligit̉ regal̓ potētia. Et d̓r argēteū: qꝛ cōſtātinus alij pͥncipes in ꝓmotiōe eccl̓ie multū expēderūt argētū. o Si oſtiū.i. qꝛ eccl̓ia ē oſtiū qd̓ ingredit̉ ad celeſte regnū. p Cōpin gamꝰ illud.i. fortificemꝰ. q Tabulis cedrinis.i. doctoribꝰ ſacris dicūtur cedri: ꝓpter ſcīe vite eminētiā fidei integritatē: ſicut ce drus ē arbor valde alta a vermibꝰ ꝑforat̉. Aliter p̄t etiā exponi. ſi murꝰ eſt ⁊c. i. qꝛ vſqꝫ nūc eccleſia fuit ꝑua dep̄ſſa. Eleuemꝰ. ad ſtatū honorificū magnū: qꝛ eccleſia de hmōi beneficijs fuit grata ſubdit̉ in eiꝰ ꝑſona. r Ego murꝰ. ꝓpugnaculis munitꝰ po­tentiā pͥncipū: tn̄ ex dono xp̄i pͥncipaliter. s Et vbera mea turrꝭ ſicut p̄dictū ē. vbera ſpōſe ītelligit̉ lactis copia ſacre doctrine que abūdauit a cōuerſiōe cōſtātini: qꝛ extūc eccl̓ia habuit libertatē publi ce p̄dicādi docēdi: qꝛ doctrina ſolū eſt ad informationē mo­ ſꝫ etiā ad cōfutationē infideliū hereticoꝝ. ſubdit̉. t Sic̄ turris. de dicit mgr̄ ſnīarū. Fidē noſtrā dauitice turris clypeis mu­nire vel potiꝰ munitā oſtēdere ſtuduimꝰ: ſicut.. allegatū ē de docto ribꝰ veterꝭ teſtī. c. iiij. u Ex facta ſum corā eo pacē reperiēs.ſ. ex tꝑe cōſtātini tertia die ſui baptiſmi legeꝫ ꝓmulgauit: vt qͥcunqꝫ iniuriā faceret xp̄iano: bonoꝝ ſuoꝝ mediā amitteret facultatē. x Uinea. cōſequēter ponit̉ eccl̓ie pacē habētis āpliatio: pͥmo qͣꝫ ad multiplicationē credētiū: d̓r. x Uinea.i. eccleſia. vt.. di ctū ē. c. vij. y Fuit pacifico.i. chriſto ſanguinē ſuū om̄ia paci ficauit in celis ſunt in terris. Col̓. i. z In ea.ſ. vrbe hꝫ po­pulos.i. roma in habitabāt aliqͥ de oībꝰ terre popul̓: vl̓ qꝛ oēs po puli romano īꝑio cuiꝰ caput ē roma erāt ſubiecti. vn̄ dic̄ Leo papa ī ẜmone apl̓oꝝ petri pauli: diſpoſitiōi diuini oꝑis maxīe cōgruebat vt multa regna vno cōfederarētur īperio: cito ꝑuios hr̄et populoſ p̄dicatio generalis qͦs vniꝰ tenebat regimē ciuitatꝭ. a Tradidit cuſtodibꝰ.i. btō petro eiꝰ ſucceſſoribꝰ. b Uir affert fructu eiꝰ mille argēteos. vir ille ītelligit̉ cōſtātinꝰ fuit ꝟtuoſus ꝯͣ hoſtes īperij romani de qͥbꝰ triūphauit. ꝯtra hoſtes generꝭ hūani.ſ. demo nes qͦs fidē ſuꝑauit: ip̄e. e Pro fructu vinee.i. fructu eccle ſie multas magnas fecit expēſas mille argēteos deſignantur Uel p̄t dici: ponit̉ ſingulare pl̓ali.ſ. mille multꝭ milibꝰ. ſicut Exo. viij. Uenit muſca gͣuiſſima.i. multitudo muſcarū. d Uinea mea cora me ē. mutat̉ modꝰ loquēdi a tertia ꝑſona ad pͥmā dn̄o buiꝰ vinee ē ip̄e chriſtꝰ: de dictū fuerat in tertia ꝑſona. Tradidit cuſtodibꝰ. Et ne credat̉ hāc traditionē dimiſerit eccl̓ie cuſto­diā: dicit. d Uinea mea corā me ē.i. ad eiꝰ cuſtodiā pn̄tialiter pͥncipaliter aſſiſto: ꝑꝑ qd̓ d̓r in psͣ. cxxvi. Niſi dn̄s cuſtodierit ciui­tatē ⁊c. ꝑꝑ qd̓ de hac cuſtodia multo maiores gͣtie debētur xp̄o qͣꝫ latis eccleſie: ſubdit ſpōſa. e Mille tui pacifici ⁊c. tui pacifici Fugeⁱ dilecte mi: ⁊ᵏ aſſimilare capree hīnuloqꝫ ceruoꝝ ſuperⁱ montes aromatū. Expliciūt Cātica cāticoꝝ. Incipit prologus in libruꝫ Sapientie. Iberª ſapiētie apd̓ hebreos nuſqͣꝫ ē. vn̄ deᵇ ipſe ſtilus gre­cāᵉ magis eloquēti­am redolꝫ: hūc iudei philonis affirmāt. Qui ꝓinde ſapiē­tie noīat̉: qꝛ in eo xp̄i aduētus eſt ſapīa patris: paſſio eius euidenter exprimitur. ſunt genitiui caſus ſingularis nūeri qd̓ pꝫ litterā hebraīcam talis ē. Mille tibi pacifico: eſt ſenſus: ſicut mille ē maior nūerꝰ qͣꝫ ducēti: ſic maiores gͣtie debētur chriſto pacificꝰ d̓r de ꝯſeruatiōe eccl̓ie qͣꝫ p̄latꝭ ſub eo cuſtodes ſūt huiꝰ vinee: bonor exhibēdꝰ p̄latis cōueniēter ītelligit̉ ducētenariū ẜm il lud apl̓i. i. Thi­mo. v. Qui bn̄ ſunt p̄ſbiteri du­plici honore di­gni habeātur. in ferioribꝰ aūt ſim plex centenarius ꝓmittit̉ redden­dus. Math. xix. centuplum acci­pietis. f Que habitas Hic vltīo ponit̉ finalis concluſio ſtat in ec­cleſia de pn̄ti mi ſeria tollat̉ ad celeſteꝫ gloriam trāſferatur quod fit ꝑtialiter in p̄­ſenti qͣꝫtū ad ſan ctos ad gloriā aſſumūtur: ſꝫ ge­neraliter fiet per acto iudicio fina li xp̄s tradiderit regnū deo pr̄i. i. Choꝝ. xv. Ad hoc igit̉ de­ſiderādū petēdū ſpōſus īducit ſpōſaꝫ dicēs. f Que ha bitas ī hortꝭ.i. in eccleſijs orbē diſꝑſis dicūt̉ horti: qꝛ in eis fideles ſunt plātati: qꝛ ad litterā frequēter arbores circa ec­cleſias ſūt plātate. g Amici auſcultāt te.i. āgeli ad qͦrū ſortiū fideles tui ſūt trāſferendi de tua ſalute ſolliciti: deſide rāt audire tuas or̄ones deuotas: ſubdit̉. h Fac me audi re vocē tuā.i. tui deſiderij exp̄ſſionē ī or̄one deuota: quam cōſe­quēter ꝓfert ſpōſa dicēs. i Fuge dilecte mi. hac fugā intelligit̉ receſſus dilecti ab ea dixerit.. c. p̄cedēti. Ego dile cto meo ad me cōuerſio eiꝰ. mutuā īheſionē inſeꝑabilē ẜm illud apl̓i Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate eſt in chri­ſto ieſu ⁊c. ſꝫ intelligit̉ velox trāſlatio ſpōſe ſpōſo ad ce leſtia: qd̓ ſūme deſiderat petit in or̄onibꝰ ſuis eccl̓ia: vt pꝫ in officio eccl̓iaſtico: talē modū exponit hāc fugā ra. ſa. trahē do tn̄ lr̄aꝫ ad errorē iudaicū dicēs: plebs iudaica petit liberari a captiuitate iſta in ē meſſiā futurū. Sꝫ hec ex­poſitio fundat̉ ſuꝑ falſum fundamētū: bn̄ exponit̉ predi cto: vt ſit ſenſus. i Fuge dilecte mi.i. educ me tecū de miſe­ria pn̄tis ſeculi. k Aſſimilare capree ⁊c. i. fac iſtud velocit̓. Suꝑ mōtes aromatū.i. trāſferēdo me tecū ad celos dicun tur mōtes. psͣ. cxx. Leuaui ocl̓os meos ī mōtes ⁊c. dicūtur mōtes aromatū: qꝛ ibi ē ſuauiſſima reqͥes electoꝝ. Ad quā noſ ꝑducat qui patre ſpūſancto viuit regnat. Amen. Poſtilla venerabilis fratris Nicolai de lyra ſuper Cantica canticorum Finit. Expoſitio ꝓlogi in librū Sapientie Incipit. Iber Sapīe ⁊c. Iſte ꝓlogꝰ diuidit̉ ī tres ꝑtes: in pͥma on̄dit Hieron̄. libri originē: qꝛ hebraice ſed grece ē editꝰ. vn̄ dic̄ liber ſapīe ⁊c. in ſcd̓a noīat eiꝰ auctorē: qꝛ a philone ē editꝰ. vn̄ dic̄. hūc iudei phi­lonis affirmāt ⁊c. In tertia aſſignat tituli rōnē: qꝛ.ſ. xp̄i eſt pr̄is ſapīa: ibi expͥmūt̉ paſſio aduētꝰ. ibi. ꝓinde ſapīa noīa tur. his viſis lr̄e īſiſtamꝰ. b Et ip̄e ſtilꝰ.i. ip̄m dictamē: qͥa eligās ē. d Redolet.i. ſapit. c Greca eloquētiā mag qͣꝫ hebreā. greci em̄ magꝭ ſūt eloquētes ī ſentētijs ꝓfūdiores qͣꝫ hebrei. vn̄ iſte liber hēat elegātiſſimū ſtilū īſcrutabilē fūditatē ſnīaꝝ: pꝫ ip̄ꝫ potiꝰ grece qͣꝫ hebraice fuiſſe traditū. phi lo lꝫ natiōe fuerit iudeꝰ: grece tn̄ līgue fuit vald̓ ꝑitꝰ. de di cit Hiero. ī li. illuſtriū viroꝝ: fuit iudeꝰ: natiōe alexādrinꝰ de genere ſacerdotū. cetera plana ſunt. Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius prologi.