A ante L Actuatiuus cibꝰ ē corpꝰ xp̄i ipſiꝰ caritatis habitualis hoc eſt caritatē pͥus habitā ꝑ baptiſmū oꝑari facit(bringt zu den wercken das ſi wurcken wirt. Acuere in p̄liū equū(reitzen zū zorn/ ſcherffen im ſtrit Aculeꝰ(ein angel/ ein ſtachel. Apes ⁊ q̄dā aīalia hn̄t aculc os qͥbꝰ pungūt equos. Ul̓ aculeꝰ(ein angel vt latēs acu leus diuinitatꝭ in xp̄o deſtruxit poteſtatē diaboli. et ſic ꝓ diuinitate xp̄i ponitur. vel(der ſtachel) quo mediāte diabolus omnes homines ad infernum compulit. compu git Acumē ſenſuum(ſpitzig guͦt vernūfft/ vl̓ ſcharff) vt acumē ſciētie(ſpitzung/ ſcherpffung. Acutꝰ morbꝰ) ein groß mechtige kranckeit. q̄ valde intēſa ē Acuta vox(ein ſcharpff hohe ſtym/ vel ein ſpitzig klein ho he ſtym als ein quint ſeyt. Acuti ſunt diaboli.i. bn̄ intelligētes nō groſſi ingenij. Acuti hoīes(die ſcharpffē mēſchē) qͣles erāt greci eloq̄ntiſ ſimi ad ꝑſuadēdū. tales ſubiugarūt ſibi apl̓i ſimplices Ad reꝑit̉ ꝓ corā. vt erubeſce ad ſenes.i. corā ſeni AD bus. ꝓ erga(gegē) ꝓpter(durch vl̓ nach vt ad modū p̄ce pti tui agā. ꝓ poſtea. vl̓(biß zum/ vel biß zu dem) ꝑ ſupra. vt vſqꝫ ad montē Oreb ambulauit. iij. Re. xix. Adamas nō diuidit̉ niſi pͥus ſanguīe hirci ꝑfundat̉. Adamantinū cor d̓r qd̓ hahet duriciē ad modū adamantꝭ. Adaꝑire(vff thō) ſꝫ in īꝑatiuo paſſiuo(du ſolt vff getō ſyn. Adaptare(zu glichen) vt illa ſimilitudo huic adaptat̉ Adauctus(gemert. AD D Addere(zuthō zuͦ gebē vl̓ zu nemē) vt ibi qͥ addit ſcīam ad dit laborē. addit pctm̄ pctō(thut ein ſund vff die ander. Adducere(zufurē/ mit im bringen/ anziehen. Addicta captiuitas) globt gefengknuß. Addictꝰ morti(verſprochē dem tode. Additamenta(zulegung ADE Adeo aduerbiū.i. intātū. vl̓ valde. vl̓ certe(alſo vaſt. Adeps ꝓ medulla ponit̉(marck/ innerlich feißtikeit) vl̓ ē in terior pīguedo frumēti(dꝫ marck deſ kornß/ dz aller beſt
zum Hauptmenü