Liber Abº aquilone pandet̉ malū ſuper oēs habitatores terre. Quia ecce ego ꝯuocabo omēs cognatōes re gnoꝝ aquilonis ait dn̄s: veniēt ⁊ᶜ ponēt vnuſꝗſqꝫ ſoliū ſuū inʳ in­troitu portarū hieruſalē: ſuꝑ oēs muros eiꝰ in circuitu: ſuꝑ vniuer ſas vrbes iuda. Etᵍ loquar iudicia mea eis ſuꝑ oēm maliciā eoꝝ dereliquerūt me libauerūt dijs a licnis: adorauerunt opꝰ manuū ſuarū. Tuᵇ ergo accinge lumbos tuos ſurge: loquere ad eos oīa que ego p̄cipio tibi. Ne formides a facie eoꝝ: necⁱ em̄ timere te faciā vultū eoꝝ. Egoᵏ ꝗppe dedite ho die in ciuitatē munitā: in colūnā dictam viſionem. d Ab aquilone pandetur malum. ⁊c̄. et pꝫ litte­ra vſqꝫ ibi. e Et ponēt vnuſquiſqꝫ ſoliū ſuū.i. tentoriū ſuum. In introitu portarū hierl̓m: vt nullꝰ poſſit inde egredi qͥn capiat̉. vl̓ ad lr̄am ſoliū ſuū. qꝛ capta ciuitate ſederūt pͥncipes in portis in ſolijs ſuis tanqͣꝫ victores. vt hr̄ īfra. xxxi. cap̄. g Et loqͣr iudicia mea eis. reddēdo eis penam debitā peccatꝭ. Sꝫ q̄­ritur hic quō chaldei di cunt̉ veniſſe ab aqͥlone: chaldea ſit magꝭ ad orientē reſpectu iudee. ad qd̓ dicendū nabu chod̓. tūc erat archa vt pꝫ Danielis. iiij. ſic regna aqͥlonis erāt ſibi ſubiecta. maiori ꝑte collegit inde exercitū ac veniēdū ꝯͣ hierl̓m: vt ſic chaldeā dimitteret mu nitā bellatoribus in ſui abſentia ꝯtra ꝑicula im minētia. aūt ponitur duplex viſio ad ſignan idē.ſ. ciuitatꝭ deſtru­ctionē facit ad iudiciuꝫ ꝟitatis: vt ẜmo dei ve lociꝰ cōpleat̉. ẜm ex­poſuit ioſeph de dupli­ci ſomnio pharaōis fa­ futurā ſignāte. Ge­neẜ. xli. h Tu. ꝯn̄r ponit̉ ꝓphete ꝯfortatio: d̓r. Tu acciuge lūbos tuos. ⁊c̄ i. ſis prōptus paratꝰ ad exequēdū mādatu meū abijciēdo a te timorē hu manū. ꝓpt̓ qd̓ ſubdit̉. i Nec em̄ timere te faciā.i. ꝑmittā. ꝓpt̓ qd̓ ſubdit̉. k Ego qͥppe dedi te hodie in ciuit.. ⁊c. q. d. ſic̄ ciuitas munita pōt capi: nec colūna ferrea frāgi: nec murꝰ eneꝰ penetrari. ſic poteris a tuis aduerſarijs ſuꝑari. cuiꝰ ſubdit̉. l Quia ego tecū ſum. ſum infinite ꝟtutis: ſic poſſum te in omnibꝰ ꝓtegere. In cap̄. Hieremie vbi d̓r in poſtill̓. Filij helchie fuit etiā ꝓph̓a. Uod ſit regula apud hebreos qn̄ in pͥncipio Additio. alicuiꝰ ꝓphetie expͥmit̉ nomē pr̄is ipſiꝰ ꝓphete ītelligēdū eſt pr̄ fuit ꝓpheta: nullū hꝫ fundamētū in ſacra ſcpͥtura: nec ali quē hebreoꝝ expoſitorē recolo me legiſſe aſſerentē: lꝫ in qͦdaꝫ talmu dico libro legat̉. tn̄ eſt regula reputādū: īmo ẜm Ra. camhi. alios auctēticos hebreoꝝ expoſitores Helchias hic noīatus eſt Hel­chias ille ſummꝰ ſacerdos inuēit librū legis tꝑe Ioſie. vt hr̄. iiij. Re . xxij. qͥdē helchias fuit ꝓpheta: qd̓ pꝫ ex ip̄e alijs dato regꝭ iuit ad q̄rēdū ꝟbū dn̄i ab Olda ꝓphetiſſa. vt pꝫ ī. c. ſupͣdicto N cap̄. Hieremie vbi poſtillator helchiā pr̄eꝫ hie­ Replica remie hic noīatū dicit fuiſſe ꝓphetā iuxͣ regulā hebreoꝝ dicētē pr̄es ꝓphetarū noīatos fuiſſe ꝓphetas. ſꝫ Burgen̄. dicit ſe il lam regulā legiſſe nec regulā: dicit tn̄ in thalmud reꝑiri. vn̄ quia thalmud apud iudeos lege reputat̉. lex aūt regula coincidūt. igit̉ Burgen̄. negās illud dictū fore regulā ꝯcedit ip̄m eſſe regulā ex eo: qꝛ dicit ip̄m in thalmud fore ꝯtentū. Aſſumit aūt Burgꝭ. Helchias noīatus fuit ꝓpheta: ſꝫ fuit ille ſummꝰ pōtifex. de q. iiij. Regꝭ. xxij. dt̄ inuenit libꝝ legis tꝑe Ioſie. ad allegat Ra. camhi alios. ſꝫ vi­detur Burgen̄. aſſumptū illud ꝓbat ꝓpoſitū: qꝛ ſummi pōtificis officiū fuit ꝓphetare. ſi em̄ tꝑe xp̄i qn̄ ſacerdotiū ꝓphetia legꝭ debuit obmuteſcere: ad pōtificis officiū ꝑtinebat ꝓphetare. ſic̄ dr̄ Ioh̓. xi. de caypha: eēt pōtifex ꝓphetauit: multo ampliꝰ tꝑe regū qn̄ ꝓphetia fuit in maximo vigore ad pōtificis officiū ꝑtinebat ꝓphetare. qꝛ ẜm Burgꝭ. helchias fuit ꝓpheta. ẜm eūdē fuit pōtifex. fuit pheta ſaltē officio ſi actu. Et ad tēdit argumētū Burgꝭ. qd̓ ni titur oſtēdere ip̄m fuiſſe ꝓphetā. qꝛ miſſus eſt a rege ad Oldā pro­phetiſſam ad ꝯſulendū. Ad aūt cōiter d̓r aliqͥ ſunt ꝓphete actu: ſꝫ officio. vt Dauid Iob: qͣꝫplures alij. Quidā aūt fuerūt ꝓphete vtroqꝫ: ſic̄ Eſaias Hieremias. ⁊cͣ. Quidā aūt officio actu: ſic̄ ml̓ti ſūmi pōtifices: ſic helchias. Et ad ſedādā Burgꝭ. ꝯtētionē pōt dici eſt incōueniēs vnū ꝓphetā ad aliū accedere ab eo inqͥrere aliqͥd ſibi reuelatū ab eo īſtrui. vt ptꝫ factū in multꝭ locis tꝑe regū In li. regū dr̄. ſaul int̓ ꝓph̓as. tn̄ ꝯſuluit phitoniſſaꝫ. multo ferreā: in murū ereū ſuꝑ oēmter ram regibꝰ iuda: prīcipibꝰ eiꝰ ſa­cerdotibus: ppl̓o terre: bella­būt aduerſuꝫ te p̄ualebūt: qꝛ ego tecū ſum ait dn̄s vt liberē te. factū eſt ver­ Cap̄. ij. dn̄i ad me dicēs. Uade clama in auribꝰ hierl̓m dicens. O Hecᶜ dicit dn̄s. Recordat. ſuꝫ tui miſerāsᶜ adoleſcētiā tuā: ⁊ʳ cari­tatē deſpōſatōis tue qn̄ ſecutaᵍ es me in deſerto inʰ terra que ſemi nat̉. Sctūs iſrl̓ dn̄o primitieᵏ fru­gūcius. Oēsˡ deuorāt delin­quūt: malaᵐ veniēt ſuꝑ eosdic̄ do minꝰ. Auditeⁿ verbū dn̄i domꝰ ia­cob oēs cognatōes domꝰ iſrael. nabilius helchias exiſtens propheta potuit conſulere verā pro phetiſſam. qꝛ ꝓphete ſpū ꝓphetico ſemꝑ tāgūt̉: nec eſt in eo ptāte vſus lumīs ꝓphetalis: qꝛ donū ſuꝑnaͣle eſt. Sꝫ qͥcqͥd ſit de ꝓphetia iſtiꝰ Helchie videt̉ veriſil̓e hūc ſummū pōtifi cem fuiſſe patrē Hieremie. qꝛ pr̄ ipſiꝰ hic noīatꝰ dr̄ fuiſſe de ſacer dotibꝰ ſunt in anathot ẜm be atū Hiero. fuit vi culꝰ ruralis: in­de accidit ei Hie remie ruſticitas ī eloquio. fuit em̄ anatothites: vt ī quit ideꝫ beatus Hicro. nec puto ꝟiſil̓e ſummū ſa­cerdotē in talivi­culo habitaſſe. ſꝫ in cītate regia ad reddendū iura in cāis ꝑplexis. nec videt̉ hōeſtꝰ mo­dus loquendi lr̄e btī Hiero. de pr̄e hieremie ſi fuiſſet ſummꝰ pōtifex. em̄ honeſte de ſū mo pontifice dici p̄t: ſit vnꝰ ſa cerdotibꝰ p̄ſidēs em̄ ſimplicibꝰ ſacerdotibꝰ cōnūerat̉ eſte: ſic̄ decet regē ppl̓o cōnūerari. T factū eſt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ dicte deſtru­ Cap̄. ij. ctōis.ſ. ppl̓i iudaici malicia. Et diuidit̉ in duas par tes. qꝛ Hieremias arguit ppl̓i maliciā. ſcd̓o ex pati tur multiplice iniuriā. cap̄. xx. Prima in duas. qꝛ arguit̉ ppl̓i malignitas. ſcd̓o eiꝰ irreparabilitas. xiij. cap̄. Prima adhuc in duas. qꝛ Hieremias arguit ppl̓i traſgreſſionē. ſcd̓o plāgit ſi­bi futurā ꝑſecutōem. cap̄. xi. circa mediū. ibi. Tu aūt dn̄e demō­ſtraſti. Sꝫ iſtud dictū videt̉ repugnare ei qd̓ dictū eſt cap̄. p̄­cedēti. Nec em̄ timere te faciā.i. ꝑmittā. qꝛ plactꝰ de malo futu­ro videt̉ ꝓcedere ex timore. Ad qd̓ dicendū ſic̄ dicit philoſo­phus. ij. retorice. Timor eſt paſſio de malo futuro de difficilie­uitabili: tn̄ impoſſibili. qꝛ ſi app̄hēdat̉ vt impoſſibile euitari iam ceſſat timor: ſuccedit triſticia: eſt ꝓprie de malo pn̄ti. qꝛ iam app̄hendit̉ illud malū vt pn̄s. ꝓpt̓ qd̓ iudicati ad mortē ci illuc ducūt̉ timēt ſꝫ triſtāt̉. eſt peiꝰ qͣꝫ timere. Prouer. xvij Spūs triſtis exiccat oſſa. Hieremias aut diuina reuelatōeꝫ erat certꝰ de ꝑſecutōe ſibi futura. erat ī eo timor de: ſꝫ tri ſticia. ſic plāgebat: qꝛ app̄hēdebat illā qͣſi pn̄tē ꝓpt̓ euaſio nis impoſſibilitatē. Plāctus em̄ ꝓpͥe eſt de malo pn̄ti vel p̄teri to ẜm vel ẜm app̄henſionē. Per dicta pꝫ ſolutio argumenti. Prima adhuc in duas. qꝛ arguit̉ ppl̓i ml̓tiplex flagitiū. ſecū­do excludit̉ ab eo remediū. cap̄. v. Prima adhuc in tres. qꝛ ar guit̉ populi malicia. ſcd̓o peccādi inuerecūdia. cap̄. ſequēti. ter­cio peccātiū ꝯtumacia. cap̄. iiij. Pn̄s aūt capitulū in duas pa­tes diuidit̉. qꝛ p̄mittit̉ dei ppl̓i mutua dilectio. ſcd̓o ipſiꝰ po puli dep̄uatio: vt grauior appareat ex p̄cedēti bonitate. ſcd̓a ibi Auditę. Circa pͥmū ſciēdū d̓s magnā dilectōem on̄dit ppl̓o iudaico qn̄ ſic mirabilit̓ eduxit de egypto: ſibi ſpālit̓ deſpō ſauit dationē legꝭ. ẜm d̓r psͣ. cxlvij. fecit talit̓ natiōi. iudicia ſua manife. eis. Et ecōuerſo populꝰ magnā dilecto uem on̄dit ad deū qn̄ ad mandatū eiꝰ exiuit in deẜtū vbi victua lia creſcebāt: nec cibos ad ſufficiētiā ſibi p̄ꝑare poterāt. et b eſt qd̓ dr̄. b Uade clama in auribꝰ hie.i. hītatoꝝ eiꝰ: ita oēs poſſint audire maiores qͣꝫ mīores. c Hec dic̄ dn̄s cuiꝰ ꝟbū pōt eſſe falſum. d Recordatꝰ ſum tui.ſ. o iſrael. e Miſerās adoleſcētiā tuā.i. tp̄s tui exitꝰ de egypto. f Et caritatē deſpōſatōis tue. in legꝭ datōe. g Qn̄ ſecuta me es in deẜto. ad dictū Moyſi ẜui mei. h In terra ſemīat̉. eo eſt oīno ſterilis. i Sāctꝰ iſrl̓ dn̄o. q. d. tūc ppl̓s ilrael fuit ſctīficatꝰ. k Primitie frugū eiꝰ. q. d. ſicut pͥmitie frugi