Hieremie. Incipit Hieremias ꝓpheta. Erbaª hie. Cap̄. j. remie prophete filij Helchieᵇ d̓ᶜ ſacerdoti bus ꝗ fuer̄t ī anathot inᵇ terra bēiamin. Qd̓ᶜ factū ē ver bum dn̄i ad eū in diebus ioſie: filij Ammon regis iuda in terciodecimo anno regni eius: ⁊ factuꝫ eſt in diebus Ioachim filij Ioſie regis iuda vſqꝫ ad cōſummatōem vnde cimi anni ſedechie filij ioſie regis iuda vſqꝫ ad trāſmigrationeꝫ hieruſalem in menſe quinto. Etᶠ factū eſt verbū domini ad me dicēs. Priuſqͣꝫᵍ te formarē in vtero noui te: ⁊ anteqͣꝫʰ exires de vulua ſan ctificaui te: ⁊ⁱ prophetā in gētibus dēdi te: ⁊ᵏ dixi. A. a. a. domīe deus ecce neſcio loqui qꝛ puer ego ſum Et dixit dominus ad me. Noliᵗ Erba Hieremie. Liber iſte ī duas partes Cap̄. i. diuidit̉.ſ. in ꝓhemiū ⁊ tractatū. ſcd̓a incipit ibi. Et ſcm̄ eſt. Prima ī duas: qꝛ pͦ ponit̉ auctoris notifica tio. ſcd̓o fcā ſibi cōmiſſio. ibi. Et factū eſt. Circa primū notificatur auctor pͦ ex noīe: cū dr̄. a Verba Hieremie. ſupple ſt̓ q̄ ſequū tur ī hͦ libro. Se cūdo ex gn̄e: cuꝫ dicit̉. b Filij helchie. qͥ fuit eti am ꝓph̓a: lꝫ non tā famoſus ſicut hieremias. ⁊ hoc ẜm regulā hebre orū q̄ dicit ꝙ qn̄ in pͥncipio alicuius ꝓph̓ie exprimitur nomē pr̄is ipſiꝰ ꝓph̓e: intelligēdū eſt ꝙ ⁊ pr̄ fuit propheta. De ſacerdotibus qͥ ⁊c̄. ex qͦ pꝫ digͥtas ſui gener qꝛ tribꝰ ſacerdotal̓ cōmixta fuit tribui regie ꝓpt̓ ſui digͥtatē. Tercio ex loco: cū d̓r. d In terra bēia min. Dic̄ em̄ hieronimꝰ in ꝓlogo huiꝰ libri: ꝙ ana thot eſt vicus tri bus milibꝰ diſtāſ a hieruſalē in ſor te beniamin ſitꝰ. Quarto notificat̉ ex tꝑe: cū d̓r. e Qd̓ factū eſt ꝟbū dn̄i ⁊c̄. Et ſciēdū ꝙ iſtud ꝙ nō eſt ꝓnomē: ſꝫ ꝯiūctio: ⁊ ponit̉ ꝓ qꝛ. ⁊ re fert̉ ad id qd̓ d̓r ī pͥncipio. Uerba hieremie ⁊c̄. Et ad on̄dedū ꝙ hec verba ꝓcedebāt ex ſpū diuino: d̓r. e Qd̓ factū. ⁊c̄. i. qꝛ factū eſt ꝟbū dn̄i ad eū in diebꝰ ioſie. ⁊c̄. Tacēt̉ h̓ duo reges q̄rū tꝑibus ꝓph̓auit.ſ. Ioachaꝫ ⁊ iechonias filiꝰ Ioachim: eo ꝙ qͥlibet eoꝝ regnauit tm̄ tribꝰ mēſibꝰ: ⁊ ſic tp̄s eoꝝ cōputatur ſub alijs regibꝰ vſqꝫ ad trāſmigͣtōem hieruſalē.i. captiuitatem ppl̓i eiꝰ: ciuitate deſtructa ꝑ Nabuchod̓. in mēſe qͥnto. Contra riū videt̉ infra. xxxix. c. vbi d̓r. Mēſe qͣrto qͥnta die mēſis aꝑta eſt ciuitas. ⁊c̄. Dicendū ꝙ mēſe qͣrto fuit capta a Babylonijs vt ibi d̓r: ſꝫ ciuitas nō fuit deſtructa nec ppl̓s in babylonē ductꝰ donec ſuꝑ hͦ audiret̉ volūtas Nabuchod̓. exiſtētis tūc in antio chia ꝑ nūcios ad hoc miſſos qͥ redierūt mēſe qͥnto. vt hic dicit̉. f Et factū eſt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ cōmiſſio fcā hieremie de actu ꝓphetādi: cū d̓r ei a dn̄o. g Priuſqͣꝫ te formarē in vtero no ui te. noticia p̄deſtīatōis q̄ eſt ab eterno. h An̄qͣꝫ exires de vulua ſctīficaui te. purgādo ab originali in vtero mr̄is ꝑ gr̄am ſctīficantē. i Et ꝓph̓am in gentibꝰ dedi te. nūc tibi officiū ꝓphetādi imponēdo: ⁊ qꝛ officiū eſt magnū. iō ſubdit̉ excuſatio hieremie. k Et dixi: a a a dn̄e d̓s. ⁊ dicūt aliqͥ expoſitores ꝙ h̓ ter ponit̉ a: qꝛ hieremias ſe excuſat a tāto officio ꝓpter triplicē defectū.ſ. etatis. ſciētie. et eloquētie. qꝛ adhuc erat iuuenis. ſꝫ hͦ expoſitio ꝓcedit ex īgͦrantia hebraici ẜmōis: vbi poni tur hic vna dictio: ⁊ d̓r aba. cōpoſita ex tribus lr̄is.ſ. aleph he ⁊ he: qꝛ bis ponit̉ hͦ lr̄a he: ⁊ hͦ dictio ſic ſonat. a. a. a. lr̄a em̄ he aliquādo ſonat in hebreo ſic̄ a in latino. ⁊ eſt dicta dictio interie ctio dolētis vel admirātis. ſꝫ qꝛ d̓s pōt ſupplere oēm defectum iō ſubdit̉. lNoli dicere puer ſū ⁊c̄. q. d. potēs ſuꝫ oēm defe ctū tuū ſupplere: ⁊ te ab oppugnatōibꝰ eoꝝ qͦs tu formidas ꝓtegere. Sciebat em̄ Hieremias ꝙ ꝓphete qͥ an̄ eū fuerāt ꝑſecu tōes vſqꝫ ad mortē ſuſtinuerāt: maxīe tꝑe manaſſę regis. vt hr̄ iiij Regꝭ. Et ſubdit̉ iniūctio officij: cū d̓r. m Et miſit dn̄s manū ſuā ⁊ teti. os meū. vidit em̄ imaginaria viſionē qͣſi ſil̓itudinē hoīs deū rep̄ſentātis: os hieremie manu ſua tāgētis: ⁊ iu dicere quia puer ſum: quoniā ad omīa que mittā te ibis: ⁊ vniuerſa quecūqꝫ mādauero tibo: loqueris Ne timeas a facie eoꝝ: qꝛ tecum ego ſum vt eruā te dicit dn̄s. Etⁱ miſit dn̄s manū ſuam ⁊ tetigit os meū: ⁊ dixit ad me. Ecceⁿ d̓di ver ba mea in ore tuo ⁊ᵇ ecce cōſtitui te hodie ſuper gentes ⁊ ſuper regna vt euellas ⁊ deſtruasᵖ ⁊ diſꝑdas ⁊ⁿ diſſipes ⁊ edificesª ⁊ plantes. Etᵗ factū eſt ꝟbū dn̄i ad me dicēs. Quidᵘ tu vides hicremia? Et dixi. Virgāˣ vigilantē ego video. ⁊ dixit dn̄s ad me. Beneʸ vidiſti: qꝛ vigilabo ego ſuper verbo meo vt faciā illud. Etᶻ factū eſt verbū do mini ſcd̓o ad me dicēs. Quidª tu vides. Et dixi. Ollamᵇ ſuccenſaꝫ ego video: ⁊ faciem eius aᶜ facie aquilonis. Et dixit dominꝰ ad me. tellexit ꝙͣ per hoc deſignabatur collatio doni ꝓphetie ſibi a deo. ideo ſubdit̉. n Ecce dedi ꝟba mea. ⁊c̄. ⁊ qꝛ Hieremias nō ſolū ꝓphetauit ꝯͣ regnū iude: ſꝫ etiā ꝯͣ plura alia: vt videbit̉ infra. iō ſequitur. o Ecce ꝯſtitui. ⁊c̄. vt euellas.i. euellēdo denūcies trāſferēdos īde ha bitatores. p Et deſtruas. qͣꝫtū ad occidēdos. q Et diſꝑdas qͣꝫtū ad fugiētes per di uerſas vias. r Et diſſipes. qͣꝫtū ad moriētes in fuga vel captiuitate. s Et edifices ⁊ plātes.i. denūcies iudeos reedificandos et plantādos in terra ſua. qd̓ impletū fuit tꝑe ſyri qui dedit ppl̓o licētiā re deundi in terrā ſuā ⁊ re edificandi tēplū: ⁊ tꝑe arthaxerſis q̄ dedit licē tiā Neemie reedificādi ciuitatē hieruſalē. vt hr̄ pͦ Eſdre. i. ⁊ Neemie.i. Et factū eſt. Finito ꝓ hemio hic incipit tracta tus. Circa que ſcienduꝫ ꝙ lꝫ pͥncipalis materia huiꝰ libri ſit myſteriū ip ſius xp̄i. vt. sͣ. dictū eſt. tn̄ hieremias multo dif fuſius ſcribit futurā ciui tatis ⁊ tēpli deſtructōꝫ. propt̓ qd̓ meliꝰ pōt accipi diuiſio libri ẜm iſtam materiā. ⁊ ẜm hͦ lib̓ iſte in duas partes diuidit̉ qꝛ pͦ hieremias hāc deſtructōem futurā denūciat. ſcd̓o ipſam factā d̓plorat in trenis qͥ nō eſt liber diſtinctꝰ ab iſto. vt pꝫ ꝑ hieronimū in ꝓlogo galeato: qͥ ꝓlogus ponit̉ in pͥncipio libri regū. Prima in duas: qꝛ pͦ futurā deſtructōem denūciat. ſcd̓o dicta epilogat. cap̄. lij. Prima adhuc in duas. qꝛ pͦ p̄nūciat̉ deſtructio iudeoꝝ. ſcd̓o aduerſarioꝝ ſuoꝝ cap̄. xlvi. Prima adhuc in duas: qꝛ pͦ denūciat̉ dicta deſtructio ꝓphetice. ſecūdo hyſtorice. cap̄. xxxix. Prima adhuc in duas. qꝛ pͦ on̄dit̉ deſtructio ciuitatis futura. ſcd̓o ſubdit̉ huiꝰ deſtructōis cā. cap̄. ſequēti. Prima adhuc in duas. qꝛ pͦ ponit̉ dicta on̄ſio. ſcd̓o ꝓphete ꝯfortatio. ibi. Tu gͦ. Oſtēſio ꝟo deſtructōis future fuit duplici viſione. ſcd̓a ponit̉ ibi. Et factū eſt. Prima ponit̉ cū dicit̉. v Quid tu vides hiere mia. nō q̄rit dn̄s ex igͦrantia: ſꝫ vt ex eiꝰ rn̄ſiōe cōueniētiꝰ eū inſtruat de futura deſtructiōe ciuitatꝭ. iō ꝯn̄ter ponit̉ ꝓphetern̄ſio. x Uirgā vigilātē ego video. aliqͥ exponūt. Uirgā vigilātē.i. vigilātiū.ſ. latronū qui vigilāt de nocte qn̄ alij dormiūt ad faciēdū furta: ⁊ habēt aliqn̄ vir gam logā in extremitate vncinū ferreū hn̄tē: cū qͣ extrahūt veſtes vl̓ alias res de domibꝰ ꝑ feneſtras. ⁊ ꝑ hͦ vt dicūt deſignabat̉ futura ſpoliatio ciuitatꝭ ꝑ chaldeos. Sꝫ iſtud dictū ꝓceſſit ex igͦrātia hebraici ẜmonis q̄ ſic hꝫ hic. Baculū amigdalinū video. ⁊ dicit baculū ad deſignādū ꝑcuſſiōꝫ ciuitatꝭ futurā. amigdalinū: ad deſignādū huiꝰ ꝑcuſſio nis acceleratōem: eo ꝙ int̓ alias arbores amigdalꝰ multū accelerat emittere flores. ⁊ iō cū ſubdit̉. y Bene vidiſti: qꝛ vigilabo ego. ⁊cͣ. In hebreo hr̄. Quia feſtīabo ego. ⁊ eadē ſnīa eſt in lr̄a nr̄a: cū d̓r. Uirgam vigilātē. ⁊ poſtea. Uigilabo ego. ꝑ vigilātiā em̄ intelligit̉ feſtina tio: eo mō loquēdi qͦ cōiter dr̄ de hoīe multu feſtināte ad aliqͥd obtinē dū ꝙ vigilat ſuꝑ illud. ſacra ſcpͥtura em̄ nō ſemꝑ trāſfert̉ de ꝟbo ad ꝟbū: ſꝫ aliqn̄ accipiēdo ſenſuꝫ ex ſenſu. z Et factū eſt. Hic ponit̉ ſecunda viſio: cū d̓r. a Quid tu vides. exponat̉ vt. sͣ. b Ollaꝫ ſuccēſam ego video. nō eſt intelligēdū ꝙ viderit imaginaria viſione ol lam plenā igne ardēte: vt aliqͥ imaginātur. ſꝫ videbat ollā bullientē. ⁊ hͦ mō cōi ꝟbo d̓r olla ſuccēſa qn̄ fortit̉ bullit. vn̄ in heb̓. hr̄. Ollā bulliē tem ego video et facies eiꝰ.i. ebullitōes eiꝰ q̄ apparēt ī ſuꝑficie olle bul lientis. In hebreo em̄ facies pōit̉ in plurali. c A facie aqͥlonis.i. a parte aqͥlonis. olla em̄ poſita ad ignē qn̄ bullit eiꝰ ebullitōes īcipiūt a parte ignis et flectūt̉ ad partē oppoſita. et ꝑ hͦ ſignificabat̉ ꝙ chaldei ciuitatē incenſuri venirēt a parte aqͥlonis. et iō ſequitur exponendo
zum Hauptmenü