Hieremie. mine ⁊q ſanabor: ſaluuꝫʳ me fac et ſaluꝰ ero: qm̄ᶜ laus meatu es. Ec ceⁿ ipſi dicūt ad me. Ubiˣ ē verbū dn̄i: Ueniatʸ. Etᶻ ego nō ſuꝫ tur batus teª paſtorē ſequens: ⁊ᵖ dieꝫ hominis nonᶜ deſideraui: tu ſcis. Quodᵈ egreſſuꝫ eſt de labijs meis: rectūᵉ in cōſpectu tuo fuit Nō ſis mihitu formidini: ſpesᵍ mea tu in die afflictionis. Confundātur qui me perſequūtur ⁊ non cōfundar ego: paueant illi ⁊ non paueam ego. Induc ſuꝑ eos diē afflictionis: ⁊ⁱ duplici cōtritōe cōtere eos. Hecˡ dicit dominus ad me. Uade ⁊ ſta in porta filiorum po puli mei per quaꝫ ingrediuntur reges iuda et egrediuntur: ⁊ in cunctis portis hieruſalē: ⁊ dices ad eos. Audite verbū dn̄i reges iuda ⁊ omīs iuda: cūctiqꝫ habitatores hieruſalē qui īgredimini ꝑ portas iſtas. Hec dicit dominꝰ. Cuſtodite animas vr̄as: ⁊ nolite portare pondera in die ſabbati: nec in feratis per portas hieruſalē: ⁊ nolite eij cere onera de domibꝰ veſtris in die ſabbati: ⁊ᵐ oē opus non facietis. Sanctificate diē ſabbati ſicut precepi patribꝰ veſtris. Et nō audier̄t nec īclinauer̄t aurē ſuā ſꝫ īdu rauer̄t ceruicē ſuā ne audirēt me et ne acciperēt diſciplinā. Et erit ſi audieritis me dicit dominꝰ vt non eius. Gen̄. xv. vt plenius dictū fuit ibidem: ⁊ ex hoc ꝑ oppoſitū cōcludit hieremias dānationē malorū dicens. l Dn̄e oēs qui te derelinquūt. ꝑ ydolatriā ⁊ alia oꝑa mala. m Cōfundentur. qꝛ cōfuſibiliter punientur ⁊ modus punitionis ſubditur n. Recedētes a te in terra ſcribētur.i. in īferno. qͥ a doctoribꝰ eē ſb̓ terra dīcitur. o Qm̄dere. ve. aquarū vi. dn̄m a quo fluunt oēs gratie: que dicun tur aq̄ viue: eo ꝙ deducūt ad vita eternā. Ioh. iiij. Qui biberit ex a qua quā ego dabo ei fiet in eo fōſ aque ſalientis in vitā eternā. p Sana me. hic cōſequēter ponit̉ ipſiꝰ hieremie de precatio. ⁊ ſecundo dn̄i rn̄ſio. ibi. Hec dicit. Cir ca pͥmum dicit hiere mias. p Sa na me dn̄e. ab īfir mitate culpe. q Et ſanabor. q. d. de hac īfirmita te nō poſſum ſanari niſi ꝑ te: licet enim eēt iuſtꝰ: tn̄ non fuitī munis ab oī culpa ſaltē veniali. r Saluū me fac ab inſidiantibus mihi iudeis. s Et ſaluus ero qꝛ nihil pn̄t ꝯͣ te. t Qm̄ laus mea tu es. ſcꝫ obiectiue ⁊ finaliter. Ecce ipſi dicūt ad me. deriſorie. x Ubi eſt verbū dn̄i.i. vbi ē pena captiuitatiſ quā in noīe dei d̓ nunciaſti nobis. y Ueniat. q. d. certi ſumꝰ ꝙ non vēiet qꝛ tu es fal ſus ꝓpheta. z Et ego non ſum turbatus. turbatione rōnem ſubuertētē: ꝓpt̓ verba eorū. a Te paſtorē ſequēs. mandata tua exequēdo b Et diē hoīs.i. vitā carnalē ⁊ delicioſaꝫ. c Nō deſideraui tu ſcis qui ſecreta cordiū cognoſcis. d Quod egreſſum eſt de labijs meis. peccatores arguendo. e Rectū in cōſpectu tuo fuit. hoc enī feci de mādato tuo. f Nō ſis mihi tu formi dini. id ē pena quā ſuper populū inducere diſpoſuiſti: nō veniat ſuper me: ideo ſubditur. g Spes mea tu in die afflictionis future ꝑ chaldeos quā ꝑ te ſpero euadere: ſed ſuꝑ malos veniet ideo ſubditur. h Confundant̉ ⁊c. i. cōfundentur. ita ꝙ non loquitur optatiue ſed magis denūciatiue de malo futuro. poteſt etiam dici ꝙ loquitur optatiue nō ſitiens populi penaꝫ ſed approbans diuinaꝫ iuſticiaꝫ ſcd̓m illud psͣ. lvij. Letabitur iuſtus cum viderit vindictaꝫ. i Et du. ꝯtri.ſ. mortis ⁊ captiuitatiſ quia aliqui fuerunt interfecti ⁊ alij captiuati. k Cō. eos i. cōteres: vel optādo diuinā iuſticiā vt dictū eſt. l Hec dicit. infcratis onera ꝑ portas ciuitatis huius in die ſabbati ⁊ ſi ſanctifica ueritis dieꝫ ſabbati ne faciatis in eo omne opꝰ ingrediēt̉ ꝑ portas ciuitatis huiꝰ: reges ⁊ principes ſedentes ſuꝑ ſoliū dd̓: et aſcendētes in curribꝰ ⁊ equis ipſi ⁊ principes corum viri iuda ⁊ habitatores hie ruſalem: et habitabit̉ ciuitas hec ī ſempiternuꝫ. Et veniēt de ciuitatibus iuda in circuitu hieruſalē: et de terra beniamin ⁊ de cāpeſtribꝰ ⁊ de montoſis ⁊ ab auſtro portan tes holocauſtuꝫ et victimaꝫ et ſacrificium ⁊ thus: ⁊ inferent oblati onem in domū domini. Si auteꝫ nō audieritis me vt ſanctificetis di em̄ ſabbati ⁊ ne portetis onꝰ ⁊ ne inferatis ꝑ portas hieruſaleꝫ ī die ſabbati ſuccēdaꝫⁿ ignē ī portis eiꝰ ⁊ deuorabit domos hieruſalē: ⁊ nō extinguetur. Ca. xviij. Erbūª quod factū eſt ad hie remiā a dn̄o dicēs. Surgeᵇ ⁊ deſcēde in domū figuli: ⁊ ibi audi es verba mea. et deſcēdi in domū figuli: ⁊ ecce ip̄e faciebat opꝰ ſuꝑ rotā: ⁊ diſſipatū eſt vas qd̓ ipſe faciebat e luto manibꝰ ſuis. Cōuerſuſqꝫ fecit illd̓ vas alterū: ſicut pla cuerat ī oculis eius ut faceret. Et factū ē verbū dn̄i ad me dicēſ. Nū quidᶜ ſicut figulus iſte: nō potero vobis facere domus iſrael ait dn̄s Hic ponitur domini reſpōſio in qua p̄cepit hieremie ꝙ timore hominū non dimittat mala arguere: ⁊ ſpāliter de ſabbati violatōne ⁊ hoc precipiendo aſſecurat eū: ⁊ pꝫ litera vſqꝫ ibi m Et omne opus nō faci. quod intelligitur de opere ſeruili ſeu corporali impediēte reuerētiā ſabbati: tamē opera corporalia nō ꝓhibebantur que nō poterant bono mo do differri. nec anticipa ri: ſicut animalia adaqͣre ⁊ pabuluꝫ eis prebere et in caſualibus remedium adhibere quādo periculum erat in mora: ſicut bo uem lapſum in foueaꝫ in de leuare: ⁊ ſimilia poterant fieri licite. ſcd̓m ꝙ di cit ſaluator Luce. xiij. et xiiij. ⁊ hoc modo macha bei pugnauerūt contra ī uadentes eos die ſabba ti.i. Macha. ij. Cetera patent in litera vſqꝫ ibi. n Succēdaꝫ ignem in portis eius. hoc fuit impletum quādo nabuꝫ ar dan incendit domū domini: et domum regis et domos hieruſaleꝫ per cir cuitum. iiij. Reg. vltimo. o Et non extinguetur.ſ. per humanū officiuꝫ: ſed tantum ꝑ materie cōbuſtionis defectuꝫ. chaldei enim qui eum accenderāt non extinxerūt: nec popu lus iude: qui partim erat mortuus: partim captiuatus. Capitulum. xviij. Erbuꝫ quod factū eſt. Hic ponitur ſex tus modus oſtendendi peccatuꝫ iude irremediabile per ſimilitudinem figuli vas diſſipatuꝫ. refor mantis: eo ꝙ lutum non reſiſtebat ei: ſed populus iude in peccato obſtina. tus reſiſtebat diuine gra tie. ꝓpter quod iuſto dei iudicio ꝑmiſſus eſt perire: ⁊ ſcd̓m hoc preſens ca pitulū in duas ꝑtes diuiditur. quia primo ponitur miſeratio dei benigna. ſecundo obſtinatio populi maligna. ibi. Qui dixerūt. Circa primuꝫ exemplum de figulo ⁊ luto primo ponitur cuꝫ dicitur. b Surge ⁊ deſcende in domuꝫ figuli. ⁊ patet littera ſecūdo ad propoſituꝫ applicatur cum dicit̉. Nunquid ſicut figulus ⁊c. quicquid placuerit mihi. q. d. ſic: tamē ex parte materie eſt diſſimilitudo quia lutum non habet aliquid vnde poſſit ſe ſubtrahere a figuli ordina tione. ſed homo habet liberū arbitriuꝫ ꝑ quod poteſt declinare a diuina lege per peccatuꝫ. Uerūtamen hoc modo exiens dei ordinationem ex parte vna reincidit in eam ex parte altera ſcilicꝫ in ordineꝫ diuine iuſticie punientis dedecus culpe. Uerūtamen quia deus ſemꝑ paratus eſt miſereri ⁊ parcere penitentibus. ideo ſubditur. d Repente loqͣr aduerſus genteꝫ ⁊c. cōminando ei penam ꝓpter culpaꝫ ſuam. Si penitentiaꝫ egerit gens illa. de peccatis ſuis vere penitendo. f Agam ⁊ ego penitētiam non inferendo penaꝫ cōminataꝫ: ⁊ ideo in ducit populuꝫ iude ad penitentiā per hieremiā dicens. Nūc ergo ⁊c. g Ecce ego fingo.i. inferre diſpono. dicit tamē fingo ꝓſequēdo ꝑabo
zum Hauptmenü