Liber Ecce ſicut lutum in manu figuli: ſic vos domus iſrl̓ in manu mea. Repenteᵈ loquar aduerſuꝫ gēteꝫ ⁊ aduerſus regnū: vt eradicē ⁊ de ſtruam ⁊ diſꝑdā illud. Siᵉ pnīam egerit gens illa a malo ſuo qd̓ locutus ſum aduerſus eā: agāʳ ⁊ ego pnīam ſuper malo qd̓ cogitaui vt facerē ei ⁊ ſubito loquar de gente ⁊ regno vt edificē ⁊ plātē illud. Si fecerit malū in oculis meis vt non audiat vocem meā pnīaꝫ agā ſuꝑ bono qd̓ locutus ſū vt facerem ei. Nūc ergo dic viro iuda ⁊ habita tori hieruſaleꝫ dicens. Hec dicit dominus. Ecceᵍ ego fingo contra vos malū ⁊ᵘ cogito cōtra vos cōgitationē. Reuertaturⁱ vnuſquiſ qꝫ a via ſua mala. ⁊ᵏ dirigite vias veſtras ⁊ⁱ ſtudia veſtra. Quiᵐ diO xerunt. Deſperauim Poſtʰ cōgitationes eniꝫ noſtras ibimus: et vnuſquiſqꝫ prauitatē cordis ſui ma li faciemus. Ideo hec dicit domi nus. Interrogateᵖ gētes. Quisᶜ audiuit talia horribilia queʳ fecit nimis virgoº iſrael? Nūꝗdⁱ defici lam de figulo. h Contra vos malū.ſ. pene vobis inferendo. i Reuertatur vnuſquiſqꝫ. mala relinquendo. k Et dirigite vias Et ſtudia veſtra. de talibꝰ meditā vr̄as. in bonis vos exercendo. l do: ⁊ ſupplēdū eſt: ⁊ ego penā cōminatā retractabo. Circa p̄dicta ſciem dum ꝙ pnīa ī deo nō habet locū: ita ꝙ velit aliqͥd: ⁊ poſtea nolit illud qꝛ volūtas eius eſt īmutabilis: ſed ſicut noſter ītellectus īmaterialiter in telligit materalia: ita vo luntas diuina īmutabili ter vult mutabilia. Sciē dum tamē ꝙ cōminatōeſ penarū ⁊ ꝓmiſſiōes bonorū aliquādo denūciātur prout ſūt in diſpoſiti one mentis diuine. ⁊ ſic veniūt in effectū īmutabiliter. ⁊ hoc mō dixit ſamuel de abiectione ſaul̓ jͣ. Reg. xv. Porro triūpha tor in iſrael nō parcet et penitudine nō flectet̉: ne qꝫ enim homo eſt qͥ agat pnīam. Aliqn̄ ꝟo denūci antur ⁊ cōius ꝓut ſūt in cāis ſecūdis vꝫ in hominū meritis vel demeritis ꝓpter q̄ ẜꝫ legē diuinā a liqui meruerūt p̄miari vl̓ puniri ⁊ talia nō ſemper eueniūt: ſicut ſūt nūciata qꝛ cāe iſte ſūt mutabiles. pn̄t eī homīes muta ri de malo in bonū ⁊ ecō uerſo: ⁊ ſic dicit̉ Ione. iij Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſubuertetur. ſic enī demeruerāt peccata niniue: ſꝫ qꝛ niniuite egerūt penitē tiam ſubuerſio nō fuit ſb̓ ſecuta: vt dicitur ibidem ſic ergo dicitur hic ⁊ in alijs locis ſcripture dominus penitere eo ꝙ ad mo dum hominis penitentis ſe habet inquātū nō facit qd̓ p̄dixit: ſicut homo penitens de hoc quod ꝓpoſuit illud non facit volūtas tamē homīs in hoc mutatur: nō ꝟo di uina. m Qui dixerūt. Hic cōſequēter ponitur iudeorū obſtinatio maligna. Et pͥmo cōtra dominū: ſecūdo cōtra eiꝰ nūciū: ibi. Et dixerūt Circa pͥmū dr̄. m Qui dixerūt.ſ. iudei in malo obſtinati. n Deſperauimꝰ.ſ. de dei auxilio ⁊ eius ꝓmiſſionibus. ꝓpter hoc eniꝫ recurrebant ad humanū remediū: vt dictū eſt ca. p̄cedenti. o Poſt cogitationes enī noſtras ibimus. abſqꝫ freno ⁊ retinaculo: iō admiratiue ſequitur. p Interrogate gentes.i. gētiles legē a deo nō habentes. q Quis audiuit talia horribilia a gentibꝰ facta. r Que fecit nimis. reiterando ⁊ cōtinuādo. s Uirgo iſrael. id ē po pulus iuda. quaſi diceret inter gentiles nō inueniētur talia: qꝛ ſicut habetur ſupra ſecūdo capitulo q̄libet alia gēs coluit pro deo illud qd̓ prīo recepit ⁊ nō mutauit: p opulus aūt iſrael frequēter mutauit: ⁊ in ydola multa. ⁊ in admiratione huius ſubditur. t Nūquid de petra agri deficiet nix lybani. In mōte lybani deſcēdebāt niues: ut dicūt aliqui ex poſitores in tanta habūdātia: ꝙ ex earū reſolutōe cōtinuabat̉ riuus de ſcēdens ad agros petroſos. v Aut euelli pn̄t aque erūpentes fri gide. de fontibꝰ abundātibus. Per iſtas ſimilitudines arguitur malicia iudeorum: qꝛ qͣꝫuis aque riuales ⁊ fontales cognitionē nō habeant tamen curſum ſuū debitū tenent. Iudei aūt ad imagineꝫ dei ⁊ lege diuina directi a deo totaliter reirocedebāt ꝑ ydolatriā. iō ſequitur. x Quia oblitꝰ eſt mei populus meꝰ. dimittēdo cultū meum. y Fruſtra libātes. ydolis impotētibus ad eos adiuuādū. z Et im pingentes in vijs ſuis. cadēdo de peccatis in peccata. a In ſemitꝭ ſeculi.i. in ydolatrijs qͥbus tūc ſeculū erat īfectu. b In itiuere non et de petra agri nix libani aūtᵘ euel li pn̄t aq̄ erūpētes frigide ⁊ d̓fiuētes Quiaˣ oblitus eſt mei populꝰ me us fruſtraʸ libātes etᶻ īpingentes in vijs ſuis: ⁊ª in ſemitis ſeculi vt am bularent ꝑ eas inᵇ itinere nō trito vtᵗ fieret terra eorum in deſolatōꝫ ⁊ᵈ in ſibilū ſempiternū. Oīsᵉ qui preterierit per eaꝫ obſtupeſcet: ⁊ᶠ mouebit caput ſuū. Sicutᵍ vētus vrens diſꝑgam eos coraꝫ inimico dorſumᵇ ⁊ nō faciē on̄dā eis in die ꝑditionis eorū. Et dixerunt. Ue niteᵏ et cogitemꝰ cōtra hieremiaꝫ cogitationes. Nōˡ.n. ꝑibit lex a ſa cerdote: neqꝫᵐ conſiliuꝫ a ſapiente necⁿ ẜmo a ꝓpheta. Ueniteᵈ ⁊ ꝑ cutiamꝰ eū lingua ⁊ᵖ non attenda mus ad vniuerſos ſermones eius. Attēdeq domīe ad me etᶠ audi vo cem aduerſarioruꝫ meoruꝫ. Nun quidᵍ reddetur pro bono malum quiaᵘ foderunt foueaꝫ anime mee Recordareˣ ꝙ ſteterim in cōſpectu tuo vt loquerer pro eis bonuꝫ et auerterē indignationeꝫ tuaꝫ ab eis. Proptereaʸ daᶻ filios eorum trito. via eī regia dicitur trita: ⁊ illa eſt ꝑ decalogi p̄cepta quā iu dei dimiſerāt ⁊ ꝑ aliā incedebāt. In hebreo aūt ſic habetur. Nū quid derelīquet de petra agri niuem libani: qd̓ ſic exponit̉. Nn̄quid derelinquet homo ſitiēs. Niuē libani.i. aquā frigidam ad modū niuis de libano: ⁊ cōſequēter. De petra agri.i. de agro pe troſo: quia in in alueo aquarum currētiū ſolent eē lapilli. q. d. nō de relinquet īmo cū magno deſiderio accipiet eā ad po tādū. Aut euelli pn̄t.ſ d̓ facili ab homīe ſitiēte. Aq̄ erūpētes de lyba no. frigide ⁊ d̓flu entes. q. d. nō. ⁊ ſt̓ eēdē aque q̄ pͥmo deſignantur ſub nomīe niuis cum dr̄ nix libani De monte enī libam fluūt aq̄ abundā tes ⁊ optīe de qͥbus dr̄ Cantico rū. iiij. Fōs horio rum puteus aq̄rū viuētiū q̄ fluunt impetū d̓ libano Igiturſēſus hu ius littere ē ꝙ hō ſitiēs nō dimittit aquas iſtas voluntate ꝓpria: ⁊ ſi aliqͥs velit eas ab eo auferre reſi ſtit qͣꝫtū pōt vio lentie. ⁊ ꝑ hoc de ſignatur malicis populi iude qui volūtarie reliq̄rat dn̄ꝫ qui ē vena a quarum viuētiū: vt dictū eſt ca. p̄cedēti: iō ſubditur. Quod oblitus ē mei populus meus: ⁊ expōa tur vt prius vſqꝫ ibi. c Vt fieret terra eorū in deſolationem vbi ponitur pēa ſequēs maliciā p̄dictā: ꝓpt̓ quā terra iude fuit ꝑ chaldeos vaſtata. d Et in ſibilū.i. in deriſionē. e On nis qui p̄terierit ꝑ eam obſtupeſcet de tāta deſtructōne. f Et mouebit caput ſuū. notādo ꝙ hoc cōtigerit ꝓpt̓ magnam maliciā habitatoꝝ: iō ſubdit̉. g Sicut ventus vrens. qui diſ pergit ⁊ cōſumit. h Dorſum ⁊ nō faciē on̄daꝫ eis.i. nō iu uabo eos: ſicut homo vertit dorſum illi cui nō vult p̄ſtare auxili um. i Et dixerūt. Hic cōſequēter pōitur obſtīatioiudeoꝝ ꝯͣ dn̄i nunciū. ⁊ diuidit̉ in duas qꝛ pͥmo hec obſtinatō ponitur ⁊ ſcd̓o hieremie dep̄catio. ibi. Attēde dn̄e. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ domū nus in filijs iſrael inſtituit ſacerdotiū: vt habet̉ Exo. xxix. ⁊ hoc ad colēdū dominū ⁊ docēdū de lege dn̄i populū. Similit̓ inſtituit. lxx. viros de ſenioribus iſrael qui cū moyſe ſuſtineret onus regiminis populi: Nume. xi. ⁊ extūc vſqꝫ ad deſtructione ciuitatis ⁊ templi fuerūt ſic ſtatuti. lxx. viri qui cū rege ⁊ ſummo ſacet dotę determinabāt cās arduas. Similiter ꝓmiſit populo dare ꝓphetas ꝑ ſucceſſionē tꝑis. Et qꝛ iſta tria a deo fuerāt inſtituta credebant aliqui ⁊ maxime illi de anathot ꝙ ſemꝑ duraret:. ꝓ quod verba hieremie cōtrariū aſſerētis cōdēnabant ⁊ eū pi bantur. Et hoc eſt qd̓ dr̄. i Et dixerūt ad inuicē cōferendo k Uenite ⁊ cogite. cō. hieremi. cogi.i. vias cōueniētes ad eū de cidendum tanqͣꝫ ꝓphetā falſum. Cuiꝰ cā ſubditur. lmnon enī peribit lex a ſacerdote. quin poſſit de ea populū docere. m Neqꝫ cōſilium a ſapiēte.i. a ſapiētibus ponēdo ſingulare ꝓ
zum Hauptmenü