Liber Staᵇ in atrio domꝰ dn̄i: ⁊ᶜ loqueris ad oēs ciuitates iuda de quibꝰ veniūt vt adorent in domo dn̄i vni uerſos ſermones: quos ego māda ui tibi vt loqͣris ad eos. Noliᵇ ſub trahere verbū ſiᵉ forte audiāt ⁊ cō uertant̉ vnuſquiſqꝫ a via ſua mala ⁊ᶠ peniteat me mali qd̓ cogitaui fa cere eis ꝓpter maliciā ſtudioꝝ eoꝝ Et dicēs ad eos. Hec dicit dn̄s. Si nō audieritis me vt ambuletis in lege mea quā dedi vobis: vt au diatis ſermones ſeruoꝝ meoꝝ pro phetaꝝ qͦs ego miſi ad vos de no cte cōſurgēs ⁊ dirigēs: ⁊ nō audiſtis daboᵍ domū iſtaꝫ ſicutʰ ſilo: ⁊ vrbē hanc daboᵏ in maledictioneꝫ cūctis gētibꝰ terre. Etˡ audierunt ſacerdotes et ꝓphete ⁊ oīs ppl̓us hieremiā loquēteꝫ verba hec īdo mo domini. Cūqꝫ cōpleſſet hieremias loquens oīaq̄prece ꝑat ei dn̄s vt loqueret̉ ad vniuerſū ppl̓ꝫ app̄hēdert eū ſacerdotes ⁊ ꝓphe te ⁊ oīs ppl̓s dicens. Morte moriatur. Quare ꝓphetauit in noīe dn̄i dicēs: ſicut ſyloerit domꝰ hec ⁊ vrbs iſta deſolabit̉ eo ꝙ non ſit habitator. Et ꝯgregatꝰ eſt oīs po pulus aduerſus hieremiā in domo dn̄i. Etᵐ audierūt principes iuda verba hec: ⁊ⁿ aſcenderūt de domo regis in domū dn̄i ⁊º ſederūt inᵖ in troitu porte domꝰ dn̄i noue. Etᶜ locuti ſunt ſacerdotes ⁊ ꝓphete ad principes ⁊ ad oēm ppl̓m dicē tes. Iudiciū mortis eſt viro huic qꝛ ꝓphetauit aduerſus ciuitatem iſtam ſicut audiſtis auribus vr̄is. Etᶠ ait hieremias ad oēs prīcipes hic eadē de cauſa patit̉ iniuriā a multitudine: ⁊ pͥmo a ꝑſeudo ꝓphetis ⁊ ſacerdotibꝰ. ſcd̓o a rege ⁊ pͥncipibꝰ. xxxij. ca. Prima in duas: qꝛ pͥmo patit̉ iniuriā. ſcd̓o ꝯſtāter reſumit ſuā ꝓphetiā ca. ſe. Prima in duas: qꝛ pͥmo pōit̉ hieremie ꝑſecutio. ſcd̓o eiuſdē liberatio: ibi. Et audierūt. Circa primū pͥmo ponitur tempus huius perſecutionis cum dicitur. a In pͥncipio regni ioa chim ⁊c̄. ſcd̓o cā eiꝰ que fu it predicatio hieremie cū d̓r ei a dn̄o. b Sta in atrio domus dn̄i. vbi cā or̄onis cōue niebāt iudei. c Et loqueris ad oēs ciuitates iuda.i. ad omnes hoīes veniētes de oībuſ ciuitatibus. d Noli ſubtrahere ꝟbū aliquid omittēdo. e Si forte audiant. hͦ d̓r ꝑꝑ libertatē arbitrij qua poteſt hō penitere ⁊ obſti nari. ſ Et peniteat me mali. n̄ inferēdo eis penā cōminatā: talia ꝟo nō arguūt in deo aliquā mutationē ſꝫ tm̄ in cretura ſi cut dictū ē diffuſiꝰ. sͣ. xviij. cete ra patent vſqꝫ ibi. g Dabo domū iſtā.i. tēplū a ſalomōe edificatū. h Sicut ſylo. in qua ciuitate pͦ fuit fixū taberna culū moyſi. Ioſue. xviij. ⁊ illa ciuitas erat deſtructa diu an̄: ⁊ cultꝰ diuinꝰ diu ablatus. i Et vrbē hāc.ſ. hierl̓m. k Dabo in maledictōeꝫ ⁊c̄.i. oēs maledicētes ali cui ciuitati dicēt: ſic cōtin gat ei ſicut hierl̓m. tercio ponit̉ perſecutiōis modꝰ cum dicitur. l Et audierunt ſacerdotes ⁊ ꝓphete.ſ. falſi. Cete ra patent. m Et audierūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ hieremie libera tio. Circa quā pͦ ponitur cauſe examīatio. ſcd̓o eiꝰ determinatio: ibi. Et dixerunt. Circa pͥmuꝫ pͥmo ponūtur iudices cū dr. m Et audierūt pͥncipes iuda ꝟba hec videlꝫ cōmotionē ſacerdotū ⁊ populi ꝯͣ hieremiam. n Et aſcēderūt d̓ domo regis. qꝛ tēplū erat in ſūmitate mōtis ſyon ⁊ domus regis in decliui mōtis. o Et ſederūt. vt maturius examinarent negociū. p In introitu por te domꝰ dn̄i noue. illa erat porta de qua d̓r. iiij. Reg. xv. ꝙ ioathan edificauit portā domꝰ dn̄i ſublimiſſimā que d̓r hic noua: qꝛ longe poſt tp̄us ſalomonis fuit edificata. Cōſequēter ponit̉ hieremie accuſatio. q Et locuti ſūt ſacerdotes ⁊cͣ. Tercio hieremie rn̄ſio cū d̓r. r Et ait hieremias. Dn̄s miſit me. q. d. nō feci de ꝓprio capite. s Bonas facite vias vr̄as.i. operationes. t Et ſtudia veſtra.i. cogitatiōes. Cete ra patent. v Et dixerūt. hic ponit̉ cauſe determinatio cū d̓r. Dixerūt pͥncipes. vbi pͥmo ponit̉ rō ꝓ eius liberatiōe cū dicitur. x Non eſt vi ⁊ ad vniuerſū populū dicens. Do minus miſit me vt ꝓphetareꝫ ad domū iſtā ⁊ ad ciuitatē hanc omīa v̓ba q̄ audiſtis. Nūc ergoº bōaſ fa cite vias veſtras: ⁊ᶜ ſtudia vr̄a ⁊ au dite vocem dn̄i dei vr̄i: ⁊ penitebit dn̄ꝫ mali qd̓ locutus eſt aduerſuꝫ vos. Ego aūt ecce in manibꝰ vr̄iſ ſum: facite mihi qd̓ bonū ⁊ rectuꝫ eſt in oculis vr̄is. Uerūtn̄ ſcitote ⁊ cognoſcite: qꝛ ſi occideritis me: ſanguinē īnocentē tradetis contra voſmetipſos ⁊ cōtra ciuitatē iſtaꝫ ⁊ habitatores eiꝰ. In veritate.n. miſit me dn̄s ad vos vt loq̄rer ī au ribus vr̄is oīa verba hec. Etᵘ dixe runt principes ⁊ oīs ppl̓s ad ſacer dotes ⁊ ad ꝓphetas. Nōˣ eſt vi ro huic iudiciū mortis: qꝛ in noīe dei noſtri locutus eſt ad nos. Sur rexerūt ergo viri de ſenioribꝰ terre ⁊ dixerūt ad oēm cetū ppl̓i loquētes. Micheas de moraſchi fuit ꝓ pheta in diebꝰ ezechie regis iuda ⁊ ait ad oēꝫ ppl̓ꝫ iude dicēs. Hec dicit dn̄s exercituū. Syon quaſi ager arabit̉: ⁊ hieruſalē in aceruuꝫ lapidū erit ⁊ mons domꝰ in excelſa ſiluaꝝ. Nūquid morte cōdēna uit eū ezechias rex iuda ⁊ oīs iuda Nūquid non timuerūt dominuꝫ ⁊ deprecati ſunt faciē dn̄i: ⁊ʸ penituit dn̄ꝫ mali qd̓ locutus fuerat ad uerſuꝫ eos. Itaqꝫᶻ nos facimꝰ ma lū grande contra aīas nr̄as. Fuit quoqꝫ vir ꝓphetās in nomīe dn̄i. Urias filius Semei de cariathia rim: ⁊ ꝓphetauit aduerſus ciuita tē iſtā: ⁊ aduerſus terrā hāc iuxta oīa verba hieremie. Et audiuit rex o huic iudiciū mortis: qꝛ ī no. do. dei no. lo. eſt. q. d. interficiēdo p̄m fieret ꝯͣ deū cuiꝰ eſt nūciꝰ. Et inducit̉ ad hoc exēpluꝫ micher p̄phete qui ante.ſ. tꝑe ezechie regis ꝓphetauerat deſtructionem tiuitatis hieruſalem ⁊ templi dicens. Syon qͣſi ager arabit ⁊c̄ nec tamen ezechias ꝓpter hoc eum occidit: ſed magis ipſe ⁊ populus ad dictum eius egerunt penitentiam ⁊ dn̄s diſtulit penaꝫ cōminataꝫ: ⁊ ẜm hͦ dicitur. y Et penituit do minū. non per ali quam mutationē in deo factaꝫ ſed in effectu ſicut di ctum eſt ſupra. Itaqꝫ nos facimus grāde ma lum ſupple ſi occi dimus Hieremiam a Fuit quoqꝫ. l. cōſequenter poni nitur aliud exemplum ad eandem concluſionem: vt dicunt expoſitores noſtri ꝯmuni ter de vria ꝓpheta qui ꝓphetauit deſtructionem ciuitatis ⁊ templi: ſicut ⁊ hieremias tēpore regis ioachī: ⁊ ꝓpter hoc fuit occiſus ab eo vt hic dicitur: ⁊ ponitur iſtud exē plum ad hanc cō cluſionem ac ſi di catur Ezechiaſ qͥ fuit bonus rex no interfecit micheā ſed ſaluauit: ioachim vero malus rex interfecit vriā ⁊ nos nō debemꝰ imitari facta maloꝝ ſed bonorum ꝓpt̓ qd̓ debemuſ ſaluare vitaꝫ hie remie: ideo cōcluditur in fine. b Igitur manuſ aichan ⁊c̄. iſte.n. erat principalis ī allegatione ⁊ determinatione iſta Ra. ſa. hoc exponit ad contrarium dicens ꝙ inter illos principes erāt aliqui bo ni qui ſtabant ꝓ hieremia: ⁊ illi allegauerunt primū exemplum de ezechia rege ⁊ michea ꝓpheta. Aliqui autem erant mali ⁊ illi erant Hieremie cōtrarij: ſicut ſacerdotes ⁊ ꝓphete falſi: ⁊ iſti ad hoc allegauerunt ſecūdum exemplum de ioachim qui occidit vri am. q. d. ſic debemus occidere Hieremiam. tamen alia pars fuit maior ⁊ preualuit: ⁊ ſic finaliter aychā ſentētiam dedit ꝓ hiere. ⁊ ipſum liberauit. Et hec expoſitio ſecūda videtur rationabilior: ꝑ pͥncipes regis actu regnātis ex eiꝰ malicia
zum Hauptmenü