Liber ni furor egrediens procella ruens inʳ capite impioꝝ coquieſcet. Nō auertet irā indignatōis dn̄s donec faciat ⁊ cōpleat cogitatōeꝫ cordis ſui. Inᵍ nouiſſimo dieꝝ ītelligetis ea. Inʰ tꝑe illo dicit dn̄s: ero deus vniuerſis cognatiōibꝰ iſrael: ⁊ ipſi erūt mihi in ppl̓m. Ca. xxxj. Ecª dic̄ dn̄s. Inuēitᵇ gr̄aꝫ h in deſerto ppl̓s ꝗ remāſerat gladio. Vadetᵉ ad requiē ſuā iſrl̓ Lōgeᵈ dn̄s apꝑuit mihi ⁊ᶜ in charitate ꝑpetua dilexi te: iōᶠ attraxi te miſcrans. Rurſūqꝫᵍ edificabo te: ⁊ʰ edificaberis virgo iſi l̓. Adhuc ornaberis tympanis tuis ⁊ᵏ egredieris in choro ludentiū. Adhuc plātabis vineas in mōtibꝰ ſamarie. Plātabūt plātantes: ⁊ᵐ dōec tp̄s veniat nō vindemiabūt. qꝛⁿ erit di es in qua clamabunt cuſtodes inᵇ iudicij. f In capite īpioꝝ ꝯqͥeſcet.i. ī ātichriſto qͥ erit caput īpioꝝ qn̄ fulminabit̉: vl̓ in capite ip̄ioꝝ generalit̓ ꝑ finalē ſnīam cū dicet̉ eis. Ite maledicti in ignē eternū ⁊c̄. Mat. xxv. g In nouiſſimo dieꝝ ītellige tis ea. ꝑ hoc ſatis īnuit̉ ꝙ hieremias loquit̉ de futuris ī nouiſſimo tꝑis Et quia tunc omnes cōuertētur ad vnum deū: vt predictum eſt. ideo ſub ditur. h In tēꝑe illo dicit dn̄s ero deꝰ vniuer. cognatōi bus iſrl̓. qd̓ ē veꝝ: ſiue accipiat̉ iſrl̓ ẜm carnē. qꝛ tc̄ oēs iudei ꝯuertēt̉ ad chri ſtū vt dictū ē: ſiue accipiat̄ ẜm ſpm̄.ſ. ꝓ oībꝰ fideli bus qͥ noīe iſrl̓ nomināt̉ Cſa. xliiij. In ca. xxx. vbi d̓r ī po ſtilla. Et applicabo eū ⁊ accedet ad me. Additio. Oc qd̓ d̓r h̓. Applicabo eū ⁊ acce det ad me. ꝓpͥe ītelligit̉ d̓ chriſto hdīe qͥ ad deuꝫ hꝫ duplicē applicationē ſeu acceſſum. vnū.ſ. ꝑ gr̄aꝫ ⁊ aliū ꝑ vnionē ꝑſonalē. ⁊ qꝛ nullꝰ aliꝰ hꝫ ſimileꝫ ac ceſſum duplicē. iō ſubdit. Quis eniꝫ iſte ē qͥ appli cet cor ſuū: vt appropinquet mihi. q. d. nullꝰ.ſ. qͥ habeat duplicē acceſſuꝫ: ſeu adherētiā ad deū mō p̄dicto. Qd̓ aūt d̓r in poſtil. ꝙ volūtas chriſti ho minis in oībꝰ cōformis ē volūtati diuine verū ē. ſꝫ ēt hͦ poſſꝫ verificari d̓ voluntate beatoꝝ. ⁊ ideo reſpectu huius non ꝓprie diceretur. Quis.n. iſte Capl̓m. xxxi. eſt. vn̄ p̄dicta expoſitio videt̉ magis ꝓpria ⁊c̄. Ec dicit dn̄s. Hic īcipit capl̓ꝫ in hebreo ꝑ ſpaciū vacuū int̓ lr̄aꝫ iſtā ⁊ p̄cedentē īmediate que ꝯiūgit̉ lr̄e p̄cedētis ca. ⁊ ꝑꝑ hͦ ſic eā ordinaui. In hoc aūt ca. agit̉ de ꝑtinētibꝰ ad aduentū chriſti. ⁊ diuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ pͥmo agit̉ de ꝑtinētibꝰ ad chriſti p̄dicationē. ſcd̓o de ꝑtinētibꝰ ad eiꝰ incarnationē: ibi. Hec dicit dn̄s. tercio d̓ ꝑtinētibꝰ ad legis euāgelice latio nē: ibi. Ecce dies veniūt. Prīa adhuc in duas: qꝛ primo ponit̉ figura: ⁊ ſcd̓o res figurata: ibi. Lōge. Circa pͥmuꝫ ſciēdū ꝙ ſalua tio ppl̓i iſrl̓ de egypto fuit figura ſaluatiōis fiēde ꝑ chriſtū qͥ deduxit fideles ad terrā viuētiū ꝑ penitētie deſertū: ſicut moyſes filios iſrl̓ trāſeū do ꝑ deſertū materiale ad poſſeſſionē t̓re ꝓmiſſe: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ d̓r. b In uenit gr̄aꝫ in deſerto ppl̓s qͥ remā ſerat gladio oēs em̄ qͥ exi erūt de egypto numerati a. xx. ānis ⁊ ſupra mortui fuerūt in deſerto: vt hr̄. Nu. xiiij. Et ꝓ magna ꝑte mortui fuerūt gladio vt pꝫ in li. Exo. ⁊ Nūe. gͦ ppl̓s qͥ inuenit gr̄aꝫ fuerūt eoꝝ filij qͥ ingreſſi fuerūt terrā ꝓmiſſiōis: iō ſubdit̉. c Uadet ad requiē ſuā iſrl̓. ⁊ dic̄ hieremias vadet d̓ futuro ad deſignā dū ꝙ ille ingreſſus terre ꝓmiſſiōis qͥ p̄terierat erat figura īgreſſus in requiē celeſtē. qͥ erat futurꝰ ẜm ꝙ diffuſe declarat apl̓s ad heb̓. iij. ⁊. iiij. ca. d Lōge. Hic ꝯn̄r declarat̉ res figurata.ſ. ſalꝰ ꝑ chriſtū ꝓ tūc fiēda q̄ fa cta ē ꝑ eccl̓ie edificationē: ⁊ qꝛ illud tp̄s adhuc erat lōginquū: iō dicit hie remias. d Lōge dn̄s apparuit mi. ⁊ ſubdit in ꝑſona dei rn̄dentis ꝑ modū dyalogi. e In charitate ꝑpetua dilexi te. lꝫ ab eterno dilexerit oēs electos eos p̄deſtinādo: tn̄ ſpāli mō dilexit electos d̓ ppl̓o iſrl̓: inqͣn tū erat d̓ eo carnē aſſūpturꝰ ꝑꝑ qd̓ iſti ppl̓o ſpālia ꝯtulit dōa: iō ſubdit̉. f Iō attraxi te. bn̄ficijs ſpālibꝰ ī datōe legis ⁊ ꝯſil̓ibꝰ. ꝑꝑ qd̓ d̓r psͣ. cxlvij Nō fecit talit̓ oī natiōi ⁊ iudicia ſua nō manifeſtauit eis. verūtn̄ qꝛ illis bn̄ficijs abuſus fuit. ⁊ ſic ab honore cecidit: iō ſubdit̉. g Rurſūqꝫ edi ficabo te. qd̓ exponēs Ra. ſa. dicit ꝙ edificatōes ciuitatis hierl̓m ⁊ tēpli ꝑ ſalomonē zorobabel ⁊ neemiā: iō corruerūt qꝛ fuerūt facte ꝑ hoīeꝫ: ſed iſta d̓ qua loquit̉ hic hiere. fiet ꝑ manū diuinā: iō ſtabit ineternū. ⁊ ī hͦ di cit veꝝ. ſꝫ qd̓ ſubdit ē falſū.ſ. ꝙ in aduētu meſſie quē iudei expectāt deus edificabit hierl̓m nouā: qͣſi incōꝑabil̓r nobiliorē qͣꝫ fuerit p̄cedēs ī qͣ meſ ſias tꝑalit̓ regnabit: ⁊ oēs gētes erūt ſubdite dn̄io iudeoꝝ: ſꝫ ꝙ falſo di cit īplēdū iā ē īpletū: qꝛ chriſtꝰ verꝰ deꝰ edificauit eccl̓iaꝫ q̄ hierl̓ꝫ d̓r Eſamōte ephraim. Surgiteᵖ ⁊ aſcen damꝰ inq ſyon ad dn̄m deū nr̄m: qꝛ hec dicit dn̄s. Exultateʳ ī leticia ia cob: ⁊ˢ hīnite cōtra caput gētiuꝫ: ꝑ ſōate ⁊ canite ⁊ dicite. Saluaᵉ dn̄e ppl̓m tuū reliꝗas iſrl̓. ecceᵘ ego ad ducā eos d̓ terra aꝗlonis ⁊ cōgregabo eos ab extremis terre: inter quos erunt cecus ⁊ claudus ⁊ pregnās ⁊ pariēs ſil̓: cetꝰ magnꝰ reuer tētiū hūc. Inʸ fletu veniēt ⁊ᶻ in mi ſericordia reducaꝫ eos. Etª adducā eos ꝑ torrētes aquaꝝ: inᵇ via recta: ⁊ nō īpingēt in ea qꝛᶜ factꝰ ſum iſraeli pr̄: ⁊ᵐ ephraim prīogenitus meꝰ ē. Auditeᵉ verbū dn̄i gētes ⁊ annūciate in inſul̓ q̄ ꝓcul ſūt ⁊ dici te. Qui diſꝑſit iſrl̓ ꝯgregabitᶠ euꝫ ⁊ cuſtodiet cuꝫ ſicut paſtor gregeꝫ ſuū. Redimetᵍ em̄ dn̄s iacob ⁊ liberabitʰ cū de manu potētioris et ij. ⁊ ad heb̓. xij. ⁊ Apocꝭ. xxi. Uidi ciuitatē ſanctā hierl̓m ⁊c̄. ī qua regnat chriſtꝰ: cuiꝰ regnū ſtabit īeternū. g Et edifi. ꝟgo iſtr̄ ī plebs fideliū q̄ iſrl̓ noīat̉ Eſa. xliiij. Et noīe iſrl̓ ꝓnoīabit̉. ſicē in heb̓. ſꝫ trāſtatio nr̄a hꝫ aſſimilabit̉. i Adhuc ornaberꝭ tympa nis tuis. quia ad lr̄am in eccleſia cōueniunt fideles ad ſonitum cāpanaꝝ ad deū laudandū: iō ſub dit̉. k Et egre. in cho. lu. nō diſſolute ſꝫ deuote ſi cut cū vnꝰ chorucātatalacrit̓ ꝯͣ ali um. l Adhuc plā. vi. ī mon. ſa. qd̓ nō pōt ītelligi d̓ redeūtibꝰ a babylonica captiui tate. qꝛ nūqͣꝫ recu perauerūt t̓rā illā ſꝫ illā occupabāt gentes aliūde ad ducte q̄ dicebant̉ ſamaritani: ⁊ iō ī telligit̉ de ſamari tanis credētibus ad p̄dicatōꝫ chri ſti: vt hr̄ Ioh̓. iiij. Et ad p̄dicatōeꝫ apl̓oꝝ vt hr̄ Act. viij. Fideles aūt noīe vineaꝝ deſignāt̉ vt pꝫ ī pluri bus loq̄ ſacreſgipture. ⁊ lꝫ tota ec cleſia dicat̉ vna vinea ꝓpt̓ fidei vnitateꝫ. d̓r ēt ali quādo plures ꝓpter gentiū ⁊ locoꝝ ⁊ perſonaꝝ diuerſitatem. m Et donec ve. tp̄s nō vinde. vindemiare ē fructū vinee collige re. fructꝰ aūt vltimꝰ huiꝰ vinee ē beatitudo ꝑfecta: q̄ nō hr̄ in pn̄ti vita ſꝫ futura. n Quia erit dies ī qua clama. cuſto.i. p̄dicatores. o In mōte ep̄hraim.i. in eccl̓a. ephraim.n. creſcēs vel fru gifer īterp̄tat̉: ⁊ ēt ad lr̄aꝫ in ꝑtibꝰ illis p̄dicauit chriſtꝰ ⁊ ēt apl̓i. Surgite aſcēdamꝰ. ꝓficiēdo de bono in meliꝰ. q In ſyō ſ. in eccl̓iaꝫ militātē ⁊ triūphātē q̄ ſyon noīat̉ Eſa. ij. ⁊ ad heb̓. xij r Exultate in leticia iacob.i. ppl̓i chriſtiani ſic noīati. qꝛ chriſtꝰ ⁊ apl̓i ⁊ qͣſi oēs fideles pͥmi deſcēderūt de iacob. ſ Et hīnite ꝯͣ caput gētiū.i. ꝯͣ dyabolū qͥ tenebat gētes ſibi ſubditas ꝑ ydolatriā quā apl̓i ꝓ magna ꝑte deſtruxerūt ꝑ ſuā p̄dicatione: verū tn̄ qꝛ nō oēs adhuc credūt chriſto: iō ſubdit̉. t Sal. do. po. tu. reliqͥ. iſrl̓. ⁊ dicūt̉ h̓ reliquie iſrl̓ oēs credituri generalit̓. ⁊ iud̓i circa finē mūdi ꝯuertēdi ſpālit̓: ⁊ ſequit̉ rn̄ſio dei. v Ecce ego ad ducā eos ⁊c̄. qꝛ de oībꝰ mūdi ꝑtibꝰ aliqͥ adducti ſūt ad fideꝫ chri ſti: ⁊ pleniꝰ adducēt̉ circa finē mūdi. x Int̓ qͦs erūt cecꝰ ⁊ clau dus ⁊c̄..i. hn̄tes īpedimēta veniēdi ad fidē chriſti q̄ tollent̉. pōt ēt dici ad lr̄aꝫ ꝙ multi ꝑ chriſtū ⁊ apl̓os ⁊ eoꝝ ſucceſſores fuerūtil luminati corꝑe ⁊ mēte ⁊ erecti ⁊ ſanati ab infirmitatibꝰ ꝯſil̓ibꝰ: n̄ ſolū corꝑalibꝰ ſꝫ ēt ſpūalibꝰ. y In fletu veniēt.ſ. vere ꝯtritio nis. z Et in miſe. redu. eos. q̄ nō negat̉ vere ꝯtritis. a Et addu. eos ꝑ tor. aqͣ i. ꝑ ſacr̄a eccl̓ie in qͥbꝰ dant̉ aque gr̄e Ioh̓. iiij Qui biberit ex aqͣ quā ego dabo ei nō ſitiet īeternū ⁊c̄. b Iu via recta.i. ī fide catholica. c Quia factꝰ ſuꝫ iſrl̓i pr̄.i. ppl̓o ca tholico generalit̓. ⁊ ꝯuerſis a iudaiſmo ſpālit̓. d Et ep̄hraim pͦgenitꝰ meꝰ ē. qꝛ pͥmi vocati ad fidē catholicā: vt andreas petrꝰ philippꝰ ⁊ nathanael: vt hr̄ Ioh̓.i. fuerūt de regno. x. tribuuꝫ: qd̓ noīe ep̄hraim frequēter in ſcriptura noīat̉: eo ꝙ pͥmꝰ rex.ſ. hieroboā fuit de tribu ep̄hraim. iij. Reg. xi. Et qꝛ pꝰ iudeos pͦ credētes qͣꝫuis pauci fuerīt ꝯꝑatiue: vocati ſūt gētiles: iō ſubdit̉. e Au dite ⁊c̄. Qui diſꝑſit iſrl̓ i. diſꝑgi ꝑmiſit ꝑ varias ſectas ⁊ errores Et ꝯgregabit eū. in vnitate fidei catholice. ⁊ noīe iſrl̓ intell̓r o cūqꝫ gēs ad fidē p̄deſtinata: vt dictū ē. sͣ. g Redimet em̄ dn̄s iacob. ſanguine ꝓprio. h Et liberabit eū de manu potētion
zum Hauptmenü