Hieremie. venient ⁊ laudabūt in monte ſyon ⁊ cōfluent ad bona dn̄i ſuꝑᵏ frumē to vino ⁊ oleo ⁊ˡ fetu pecoꝝ ⁊ armētoꝝ: eritqꝫᵐ aīa eoꝝ qͣſi hortus irriguus ⁊ⁿ vltra nō eſuriēt. Tūcᶜ letabit̉ ꝟgo inᵖ choro iuuenes ⁊ ſe nes ſil̓. Etq cōuertam luctū eoꝝ in gaudiū ⁊ conſolabor eos: ⁊ letifica bo a dolore ſuo. Etᶠ inebriabo ani māᵍ ſacerdotuꝫ pinguedine: ⁊ populꝰ meꝰ bōis adimplebit̉ ait dominꝰ. Hecᶜ dicit dn̄s. Voxᵘ inˣ ex celſo audita ē lamētatiōis luctus ⁊ fletꝰ: rachelʸ plorantis filios ſuos: ⁊ᶻ nolētis ꝯſolari ſuꝑ eis: qꝛ nō ſūt Hec dic̄ dn̄s. Quieſcatª vox tua a ploratū ⁊ oculi tui a lachrimis: qꝛ ē merces operi tuo ait dn̄s. Etᵇ re uertētur de terra inimici ⁊ᶜ eſt ſpes f. demōis de quo ſcribit̉ Iob. xli. Nō ē ſuꝑ terrā ptās q̄ ꝯꝑet̉ ei. i Et veniēt ⁊ laudabūt in mōte ſyon.i. in eccl̓ia militante ⁊ triūphāte ſic noīata: vt dictū ē. sͣ. k Suꝑ frumēto vino ⁊ oleo. ꝑ q̄ ꝑ abolice ītelligūt̉ bona ſpūalia q̄ nō capiūt̉ ab hoībꝰ niſi ſub ſimilitudine corporaliū. ꝓpter quod ſcriptura ve. ac no. teſta. frequēter parabolice loquit̉. ⁊ eſt ibi ſenſus lr̄alis non ille qͥ ꝑ voces immediate ſignifica tur ſꝫ qͥ per res ſignificatas intelli git̉ ſic̄ cū dr̄ Iudi ix. Ierūt ligna ad rānuꝫ ⁊c̄. Sē ſus lr̄alis nō ē de arboribus ſed de abimelech ⁊ ſichi mitis hoībꝰ: ⁊ ſic in ꝓpoſito ꝑ frumentū ⁊ vinuꝫ in telligitur euchari ſtie ſacr̄m qd̓ ſub ſpē panis ⁊ vini cōficit̉. ⁊ ꝑ oleum gr̄a que in hoc ſa cramento ⁊ alijs cōfertur. Et fetu pecorū ⁊ ar mentoꝝ.i. ml̓ tiplicatōe fideliū ẜꝫ ꝙ d̓r psͣ. xciiij. Et nos ppl̓s pa ſcue eius. ⁊ oues manꝰ eiꝰ. ⁊ dicūt̉ hic pecora minores ⁊ armēta maiores. m Eritqꝫ anima eorū qͣi hortus irriguꝰ: ex ſacr̄is noue legis ex quibꝰ aque gr̄e effluūt ī aīaꝫ. n Et vltra nō eſuriēt. iſtud ꝓprie refert̉ ad ſtatū eccleſie triūphātis vbi appetitꝰ totalit̓ ſatiat̉. o Tūc lerabit̉ virgo i. virgines. p. In choro.ſ. āgeloꝝ ad quoꝝ ſocietates hoīes aſ ſumūtur. q Et cōuertā luctū eoꝝ in gaudiū. ꝑfectū ⁊ eternuꝫ. Et inebriabo.i. implebo. ſ Anima ſacerdotū pinguedine. i. glorie plenitudine: qꝛ nō gloriāt̉ tm̄ de gloria ꝓpria: ſꝫ ēt illorū qͥ ſaluati ſūt eoꝝ doctrīa. ꝑꝑ qd̓ vltra cōes ſanctos dicūt̉ hr̄e aureolam. t Hec dicit. hic ꝯn̄r ponūt̉ aliqͣ ad incarnatōeꝫ chri ſti ꝑtinētia. ⁊ pͥmo pōit̉ illud qd̓ reſpicit eiꝰ ortū. ſcd̓o ꝯceptū: ibi ſtatue tibi. tercio paſſionis effectum: ibi. In diebꝰ illis. Prīa ī du as. in ꝑtē pͥncipalē ⁊ incidētalē: ibi. Et eſt ſpes. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ audita chriſti natiuitate herodes voluit eū interficere: vt hr̄ Mat. ij. ⁊ qꝛ n̄ cognoſcebat eū determinate: īterfecit oēs pueros a bimatū ⁊ infra. qͥ erāt in bethleē ⁊ finibꝰ eiꝰ: vt d̓r ibidē: ⁊ tūc im pleta fuit hec ſcriptura ẜꝫ ꝙ exp̄ſſe dicit ſan. Matheꝰ ſpūſcō illu minatꝰ: ꝑꝑ qd̓ catholici eā alit exponētes nimis iudaizāt extorte exponētes: qͣs expoſitōes ꝑꝑ ꝓlixitatē ⁊ īutilitatē omitto. Eſt igit̉ ſenſus. v Uox in excelſo audita ē. In heb̓. hr̄. Uox in ra ma audita ē: ſicut allegat Matheꝰ: ſꝫ ſciēdū ꝙ rama ē nomē eqͥuocū: qꝛ vno mō ē ꝓpriū nomē loci qͥ ē iuxͣ gabaa. ⁊ ē alio mō no mē appellatiuū: ⁊ ſic ſignat excelſum: nō pōt aūt hic accipi ꝓut ē nomē ꝓpriū loci: qꝛ rama nō ē ꝓpe bethleē: ſꝫ bn̄ diſtās. ⁊ ꝑ hieruſalē intermediā: ⁊ ideo hiero. trāſtulit nomen appellatiuū di. In excelſo. ad deſignādū magnitudinē clamoris mulieꝝ qua rū filij interficiebāt̉. y Rachel plorātis filios ſuos. rachel em̄ ſepulta fuit iuxta bethleē vt hr̄ Gen̄. xxxv. ⁊ iō dicebat̉ mr̄ ciuita tis bethleē ⁊ totiꝰ territorij: ſicut apud nos ſctī: qͦꝝ corꝑa requieſcūt in eccleſijs dicūt̉ patroni nō ſolū illaꝝ eccleſiaꝝ ſꝫ etiā ciuita tū ⁊ territorij adiacētis. ⁊ ſic d̓r plorare in filiabꝰ ſuis.i. ī matribꝰ pueroꝝ: ſicut ⁊ ſancti dicūt̉ cōꝑati afflictis qͦꝝ ſunt patroni. Iudei aūt aliqͥ dicūt ꝙ cū iudei ducerētur captiui in babylonē ⁊ trā ſirēt iuxͣ ſepulcrū rachel vox d̓ ſepulcro miraculoſe ꝓdiēs fuit au dita īplorādo dei pietatē ꝓ illis qͥ captiui ducebāt̉ ⁊ hͦ dictū po ſui ſuꝑ Gen̄. xlviij. nō aſſerēdo ſꝫ tm̄ referēdo: qꝛ ficticiū vr̄: tū qꝛ diſſonat a dicto euāgeliſte: tū qꝛ nō ē veriſll̓e qͥn̄ tātū miraculuꝫ tur filij tui adʳ terminos ſuos. Au diensᵍ audiui ephraim trāſmigrā tem. Caſtigaſtiʰ me domīe: ⁊ eru ditus ſum quaſi iuuencusⁱ indomitus. Conuerteᵏ me: ⁊ cōuertar quia tu dn̄s deus meus. Poſtqͣꝫ em̄ cōuertiſti me egiᵐ penitentiaꝫ: ⁊ⁿ poſtqͣꝫ oſtendiſti mihi percuſſiº femurmeum. Confulusᵖ ſum ⁊ erubui quoniaꝫ ſuſtinui obpro. brium adoleſcentie mee. Siq filius honorabilis mihi ephraim: ſi puer delicatus: quiaᵍ ex quo locutus ſum de eo: adhuc recordabor eius. Idcircoᵘ conturbata ſunt vi ſcera mea ſuper eum: miſerans mi ſerabor eius ait dominus. Statueˣ tibi ſpeculam: poneʸ tibi ama ritudines. Dirigeᶻ cor tuum in viam rectam inª qua ambulaſti. fuiſſet exp̄ſſum. iiij. Reg. vel. ij. Paral̓. vel in fi. huiꝰ li. in qͥbꝰ locis deſcribit̉ deductio illoꝝ captiuoꝝ qꝛ iudei fuerūt valde ſolliciti ſcribere ea que erāt ad honorē ip̄oꝝ. z Et nolētꝭ ꝯſolari. ꝯſolatōe hūana. z Quia nō ſunt.ſ. viuētes pn̄ti vita: ꝑꝑ qd̓ ſubdit̉ cōſolatio diuina. a Quieſcat vox tua ⁊c̄. quia eſt merces operi tuo.i. filijs tuis qui dicūtur ⁊ ſunt opera parentuꝫ. per morte em̄. illam report auerūt martirij p̄miū: qꝛ tn̄ mori entes qͣꝫtūcunqꝫ iuſti deſcendebāt ad lymbū īferni: iō ſubdit̉. b Et reuertēt̉ d̓ terra inimici. iſta reuerſio fuit in chriſti reſurrectiōe: qꝛ tūc ſāctos d̓ īferno eduxit ⁊ in eiꝰ aſcē ſiōe qn̄ eos ad celeſtia du xit. c Et ē ſpes. h̓ īcipit ꝟſus in heb̓. ⁊ ē ꝑs incidētalis: occaſiōe em̄ ꝯſo latiōis rachelis d̓ pueris occiſis qͥ dicebāt̉ eiꝰ filij rō ne ſepulture: vt dictū ē h̓ ꝯn̄r huiꝰ occaſiōe dat̉ ſi bi cōſolatio d̓ filijs ſuis ſic dictis ratiōe geniture. ephraiꝫ.n. ꝑ que ītelligit̉ regnū. x. tribuū vt p̄dictū ē: deſcēdit de rachel ꝑ ioſeph filiū ſuū: ⁊ de ꝯuerſi one illoꝝ ad deū fit h̓ mētio cū d̓r. c Et ē ſpes.ſ. future beatitudinis. d Nouiſſimis tuis.i. filijs tuis reſiduis. e Et reuertentur filij. ſcꝫ tui. f Ad terminos ſuos.i. ad eccleſiam militantem que eſt terminus in preſenti vita. ⁊ triūphantē que ē terminꝰ in futuro: ⁊ hoc fuit impletuꝫ ꝑtiꝫ ī apl̓is alijſqꝫ credētibꝰ ad p̄dicationē chriſti ⁊ apl̓oꝝ qͥ fuerūt d̓ re gno. x. tribuū: ⁊ ꝑfectiꝰ implebit̉ circa finē mūdi in ꝯuerſiōe eoꝝ in generali. g Audiēs audiui ephraim trāſmigrātē. q. d. extūc diſpoſui eū re uocare ad fidē ꝯpetēti tꝑe: ⁊ ſubdit̉ in ꝑſona iā ꝯuerſoꝝ ⁊ in fine mūdi ꝯuertēdoꝝ. h. Caſtiga me. ꝑ flagellationē in captiuitatē. i Qua ſi iuuē cus indomitꝰ. In heb̓. hr̄. Quaſi vitulꝰ indomitꝰ. ⁊ noīat̉ ſic ille ppl̓s: qꝛ adorabat vitulos aureos ẜ: in illud psͣ. cxiij. Similes illis fiāt qͥ faciūt ea ⁊ oēs qͥ ꝯfidūt in eis. qͦs ad hoc fecit hieroboā. iij. Regū. xij. k Cōuerte me dn̄e ⁊ ꝯuertar. nō emi pōt aliqͥs ad fidē chriſti venire: niſi gr̄a dei ip̄ꝫ p̄ueniēte: ẜm ꝙ dicit Ioh̓. vi. Nemo pōt venire ad me niſi pr̄ qͥ miſit me traxerit eū: iō ſubdit̉. lPoſtqͣꝫ em̄ ꝯuer. me. tua gr̄a preue niēdo. m Egi pe. ad te fructuoſe reuertēdo. n Et poſtqͣꝫ oſtēdiſti mihi. illuminādo tenebras erroris mei. o Percuſſi femur meū. paſſiones meas refrenādo. p Cōfuſus ſum. de hoc ꝙ tādiu te ꝓuocaui: ⁊ ſubdit̉ miſericordia dei recipientis cuꝫ dicitur. q Si filius ho. mi. ephraim. ⁊ ponit̉ hic ſi ꝓ qꝛ. qꝛ qͥlibet reuertens ad deū veraciter efficitur honorabilis in ꝯſpectu eius. r Si puer delicatus. in hebreo habet̉. So latioſus.i. materia ſolacij ẜꝫ illud Lu. xv. Gaudiū eſt in celis ſuper vno peccatore penitentiam agente. s Quia exquo locutus ſum de eo. reuocādo ad meritum. t Adhuc recordabor eius. dando ſibi pre mium. v Idcirco turbata ſunt.i. pietate cōmota. Uiſcera mea ſuper eum. x Statue tibi. hic ꝯn̄r agit̉ de chriſti cōceptu. ⁊ diuidit̉ in duaſ qꝛ primo deſcribitur hec conceptio. ſcd̓o ſubdit̉ fidei dilatatio: ibi. Hec dicit. Circa primū premittit̉ diſpoſitio ppl̓i ad chriſtū que eſt vera peni tentia ẜm ꝙ Ioh̓. eiꝰ p̄curſor dicit Math̓. iij. Penitentiā agite: appropinquabit em̄ regnū celoꝝ. ⁊ qͣꝫtū ad hͦ d̓r. x Statue tibi ſpecula.i. ex plorādo ꝓpriā ꝯſciētiā. y Pone tibi amaritudines.i. ꝯtritiōis dolo rē. z Dirige cor tuū in viā rectā.ſ. iuſticie. a In qua ābulaſti in patribꝰ antiqͥs qͥ fuerūt iuſti. Ra. ſa. dicit ꝙ hͨ eſt vera lr̄a hebraica. Sta tue tibi ſpeculā. Pone tibi palmas. Dirige eor tuū tibi ī viā rectā: ī qua ambulaui. qd̓ ſic pōt exponi. Statue tibi ſpeculā. ſpecula ē locꝰ altꝰ vn̄ pōt a lōge qͥs videre: ē gͦ ſenſus. Statue tibi ſpeculā. q. d. myſteriū ī car natōis adhoc lōge diſtat: ſicut d̓r in pͥn. huiꝰ ca. Lōge dn̄s apparuit mi hi. Pone tibi palmas. ꝯſiderādo innocētuꝫ victorias qͥ palmā martirij obtinuerūt titulo chriſti nati: vt dictū ē ꝑ te p̨̄cedēti. q. d. iſte palme erūt M
zum Hauptmenü