Hieremie. venient ⁊ laudabūt in monte ſyon ⁊ cōfluent ad bona dn̄i ſuꝑᵏ frumē to vino ⁊ oleo ⁊ˡ fetu pecoꝝ ⁊ ar­mētoꝝ: eritqꝫᵐ aīa eoꝝ qͣſi hortus irriguus ⁊ⁿ vltra nō eſuriēt. Tūcᶜ letabit̉ ꝟgo inᵖ choro iuuenes ⁊ ſe nes ſil̓. Etq cōuertam luctū eoꝝ in gaudiū ⁊ conſolabor eos: ⁊ letifica bo a dolore ſuo. Etᶠ inebriabo ani māᵍ ſacerdotuꝫ pinguedine: ⁊ po­pulꝰ meꝰ bōis adimplebit̉ ait do­minꝰ. Hecᶜ dicit dn̄s. Voxᵘ inˣ ex celſo audita ē lamētatiōis luctus ⁊ fletꝰ: rachelʸ plorantis filios ſuos: ⁊ᶻ nolētis ꝯſolari ſuꝑ eis: qꝛ nō ſūt Hec dic̄ dn̄s. Quieſcatª vox tua a ploratū ⁊ oculi tui a lachrimis: qꝛ ē merces operi tuo ait dn̄s. Etᵇ re uertētur de terra inimici ⁊ᶜ eſt ſpes f. demōis de quo ſcribit̉ Iob. xli. Nō ē ſuꝑ terrā ptās q̄ ꝯꝑet̉ ei. i Et veniēt ⁊ laudabūt in mōte ſyon.i. in eccl̓ia militante ⁊ triū­phāte ſic noīata: vt dictū ē. sͣ. k Suꝑ frumēto vino ⁊ oleo. ꝑ q̄ ꝑ abolice ītelligūt̉ bona ſpūalia q̄ nō capiūt̉ ab hoībꝰ niſi ſub ſimilitudine corporaliū. ꝓpter quod ſcriptura ve. ac no. teſta. fre­quēter paraboli­ce loquit̉. ⁊ eſt ibi ſenſus lr̄alis non ille qͥ ꝑ voces im­mediate ſignifica tur ſꝫ qͥ per res ſi­gnificatas intelli git̉ ſic̄ cū dr̄ Iu­di ix. Ierūt ligna ad rānuꝫ ⁊c̄. Sē ſus lr̄alis nō ē de arboribus ſed de abimelech ⁊ ſichi mitis hoībꝰ: ⁊ ſic in ꝓpoſito ꝑ fru­mentū ⁊ vinuꝫ in telligitur euchari ſtie ſacr̄m qd̓ ſub ſpē panis ⁊ vini cōficit̉. ⁊ ꝑ oleum gr̄a que in hoc ſa cramento ⁊ alijs cōfertur. Et fetu pecorū ⁊ ar mentoꝝ.i. ml̓ tiplicatōe fideliū ẜꝫ ꝙ d̓r psͣ. xciiij. Et nos ppl̓s pa ſcue eius. ⁊ oues manꝰ eiꝰ. ⁊ dicūt̉ hic pecora minores ⁊ armēta maiores. m Eritqꝫ anima eorū qͣi hortus irriguꝰ: ex ſacr̄is noue legis ex quibꝰ aque gr̄e effluūt ī aīaꝫ. n Et vltra nō eſuriēt. iſtud ꝓprie refert̉ ad ſtatū eccleſie triūphātis vbi appetitꝰ totalit̓ ſatiat̉. o Tūc lerabit̉ virgo i. virgines. p. In choro.ſ. āgeloꝝ ad quoꝝ ſocietates hoīes aſ ſumūtur. q Et cōuertā luctū eoꝝ in gaudiū. ꝑfectū ⁊ eternuꝫ. Et inebriabo.i. implebo. ſ Anima ſacerdotū pinguedine. i. glorie plenitudine: qꝛ nō gloriāt̉ tm̄ de gloria ꝓpria: ſꝫ ēt illorū qͥ ſaluati ſūt eoꝝ doctrīa. ꝑꝑ qd̓ vltra cōes ſanctos dicūt̉ hr̄e au­reolam. t Hec dicit. hic ꝯn̄r ponūt̉ aliqͣ ad incarnatōeꝫ chri ſti ꝑtinētia. ⁊ pͥmo pōit̉ illud qd̓ reſpicit eiꝰ ortū. ſcd̓o ꝯceptū: ibi ſtatue tibi. tercio paſſionis effectum: ibi. In diebꝰ illis. Prīa ī du as. in ꝑtē pͥncipalē ⁊ incidētalē: ibi. Et eſt ſpes. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ audita chriſti natiuitate herodes voluit eū interficere: vt hr̄ Mat. ij. ⁊ qꝛ n̄ cognoſcebat eū determinate: īterfecit oēs pueros a bimatū ⁊ infra. qͥ erāt in bethleē ⁊ finibꝰ eiꝰ: vt d̓r ibidē: ⁊ tūc im pleta fuit hec ſcriptura ẜꝫ ꝙ exp̄ſſe dicit ſan. Matheꝰ ſpūſcō illu minatꝰ: ꝑꝑ qd̓ catholici eā alit exponētes nimis iudaizāt extor­te exponētes: qͣs expoſitōes ꝑꝑ ꝓlixitatē ⁊ īutilitatē omitto. Eſt igit̉ ſenſus. v Uox in excelſo audita ē. In heb̓. hr̄. Uox in ra ma audita ē: ſicut allegat Matheꝰ: ſꝫ ſciēdū ꝙ rama ē nomē eqͥ­uocū: qꝛ vno mō ē ꝓpriū nomē loci qͥ ē iuxͣ gabaa. ⁊ ē alio mō no mē appellatiuū: ⁊ ſic ſignat excelſum: nō pōt aūt hic accipi ꝓut ē nomē ꝓpriū loci: qꝛ rama nō ē ꝓpe bethleē: ſꝫ bn̄ diſtās. ⁊ ꝑ hie­ruſalē intermediā: ⁊ ideo hiero. trāſtulit nomen appellatiuū di. In excelſo. ad deſignādū magnitudinē clamoris mulieꝝ qua rū filij interficiebāt̉. y Rachel plorātis filios ſuos. rachel em̄ ſepulta fuit iuxta bethleē vt hr̄ Gen̄. xxxv. ⁊ iō dicebat̉ mr̄ ciuita tis bethleē ⁊ totiꝰ territorij: ſicut apud nos ſctī: qͦꝝ corꝑa requie­ſcūt in eccleſijs dicūt̉ patroni nō ſolū illaꝝ eccleſiaꝝ ſꝫ etiā ciuita tū ⁊ territorij adiacētis. ⁊ ſic d̓r plorare in filiabꝰ ſuis.i. ī matribꝰ pueroꝝ: ſicut ⁊ ſancti dicūt̉ cōꝑati afflictis qͦꝝ ſunt patroni. Iu­dei aūt aliqͥ dicūt ꝙ cū iudei ducerētur captiui in babylonē ⁊ trā ſirēt iuxͣ ſepulcrū rachel vox d̓ ſepulcro miraculoſe ꝓdiēs fuit au dita īplorādo dei pietatē ꝓ illis qͥ captiui ducebāt̉ ⁊ hͦ dictū po ſui ſuꝑ Gen̄. xlviij. nō aſſerēdo ſꝫ tm̄ referēdo: qꝛ ficticiū vr̄: tū qꝛ diſſonat a dicto euāgeliſte: tū qꝛ nō ē veriſll̓e qͥn̄ tātū miraculuꝫ tur filij tui adʳ terminos ſuos. Au diensᵍ audiui ephraim trāſmigrā tem. Caſtigaſtiʰ me domīe: ⁊ eru ditus ſum quaſi iuuencusⁱ indo­mitus. Conuerteᵏ me: ⁊ cōuertar quia tu dn̄s deus meus. Poſtqͣꝫ em̄ cōuertiſti me egiᵐ penitentiaꝫ: ⁊ⁿ poſtqͣꝫ oſtendiſti mihi percuſ­ſiº femurmeum. Confulusᵖ ſum ⁊ erubui quoniaꝫ ſuſtinui obpro. brium adoleſcentie mee. Siq fili­us honorabilis mihi ephraim: ſi puer delicatus: quiaᵍ ex quo locu­tus ſum de eo: adhuc recordabor eius. Idcircoᵘ conturbata ſunt vi ſcera mea ſuper eum: miſerans mi ſerabor eius ait dominus. Sta­tueˣ tibi ſpeculam: poneʸ tibi ama ritudines. Dirigeᶻ cor tuum in viam rectam inª qua ambulaſti. fuiſſet exp̄ſſum. iiij. Reg. vel. ij. Paral̓. vel in fi. huiꝰ li. in qͥbꝰ locis deſcri­bit̉ deductio illoꝝ captiuoꝝ qꝛ iudei fuerūt valde ſolliciti ſcribere ea que erāt ad honorē ip̄oꝝ. z Et nolētꝭ ꝯſolari. ꝯſolatōe hūana. z Quia nō ſunt.ſ. viuētes pn̄ti vita: ꝑꝑ qd̓ ſubdit̉ cōſolatio diuina. a Quie­ſcat vox tua ⁊c̄. quia eſt merces operi tuo.i. filijs tuis qui dicūtur ⁊ ſunt opera parentuꝫ. per mor­te em̄. illam report auerūt martirij p̄miū: qꝛ tn̄ mori entes qͣꝫtūcunqꝫ iuſti de­ſcendebāt ad lymbū īfer­ni: iō ſubdit̉. b Et re­uertēt̉ d̓ terra inimici. iſta reuerſio fuit in chriſti re­ſurrectiōe: qꝛ tūc ſāctos d̓ īferno eduxit ⁊ in eiꝰ aſcē ſiōe qn̄ eos ad celeſtia du xit. c Et ē ſpes. h̓ īcipit ꝟſus in heb̓. ⁊ ē ꝑs inci­dētalis: occaſiōe em̄ ꝯſo latiōis rachelis d̓ pueris occiſis qͥ dicebāt̉ eiꝰ filij rō ne ſepulture: vt dictū ē h̓ ꝯn̄r huiꝰ occaſiōe dat̉ ſi bi cōſolatio d̓ filijs ſuis ſic dictis ratiōe geniture. ephraiꝫ.n. ꝑ que ītelligit̉ regnū. x. tribuū vt p̄dictū ē: deſcēdit de rachel ꝑ io­ſeph filiū ſuū: ⁊ de ꝯuerſi one illoꝝ ad deū fit h̓ mē­tio cū d̓r. c Et ē ſpes.ſ. future beatitudinis. d Nouiſſimis tuis.i. fi­lijs tuis reſiduis. e Et reuertentur filij. ſcꝫ tui. f Ad terminos ſuos.i. ad eccleſiam militantem que eſt terminus in preſenti vita. ⁊ triūphantē que ē terminꝰ in futuro: ⁊ hoc fuit impletuꝫ ꝑtiꝫ ī apl̓is alijſqꝫ credētibꝰ ad p̄dicationē chriſti ⁊ apl̓oꝝ qͥ fuerūt d̓ re gno. x. tribuū: ⁊ ꝑfectiꝰ implebit̉ circa finē mūdi in ꝯuerſiōe eoꝝ in gene­rali. g Audiēs audiui ephraim trāſmigrātē. q. d. extūc diſpoſui eū re uocare ad fidē ꝯpetēti tꝑe: ⁊ ſubdit̉ in ꝑſona iā ꝯuerſoꝝ ⁊ in fine mūdi ꝯuertēdoꝝ. h. Caſtiga me. ꝑ flagellationē in captiuitatē. i Qua ſi iuuē cus indomitꝰ. In heb̓. hr̄. Quaſi vitulꝰ indomitꝰ. ⁊ noīat̉ ſic ille ppl̓s: qꝛ adorabat vitulos aureos ẜ: in illud psͣ. cxiij. Similes illis fiāt qͥ faciūt ea ⁊ oēs qͥ ꝯfidūt in eis. qͦs ad hoc fecit hieroboā. iij. Regū. xij. k Cōuerte me dn̄e ⁊ ꝯuertar. nō emi pōt aliqͥs ad fidē chriſti venire: niſi gr̄a dei ip̄ꝫ p̄ueniēte: ẜm ꝙ dicit Ioh̓. vi. Nemo pōt venire ad me niſi pr̄ qͥ miſit me traxerit eū: iō ſubdit̉. lPoſtqͣꝫ em̄ ꝯuer. me. tua gr̄a preue niēdo. m Egi pe. ad te fructuoſe reuertēdo. n Et poſtqͣꝫ oſtēdiſti mihi. illuminādo tenebras erroris mei. o Percuſſi femur meū. paſ­ſiones meas refrenādo. p Cōfuſus ſum. de hoc ꝙ tādiu te ꝓuocaui: ⁊ ſubdit̉ miſericordia dei recipientis cuꝫ dicitur. q Si filius ho. mi. ephraim. ⁊ ponit̉ hic ſi ꝓ qꝛ. qꝛ qͥlibet reuertens ad deū veraciter efficitur honorabilis in ꝯſpectu eius. r Si puer delicatus. in hebreo habet̉. So latioſus.i. materia ſolacij ẜꝫ illud Lu. xv. Gaudiū eſt in celis ſuper vno peccatore penitentiam agente. s Quia exquo locutus ſum de eo. reuocādo ad meritum. t Adhuc recordabor eius. dando ſibi pre mium. v Idcirco turbata ſunt.i. pietate cōmota. Uiſcera mea ſuper eum. x Statue tibi. hic ꝯn̄r agit̉ de chriſti cōceptu. ⁊ diuidit̉ in duaſ qꝛ primo deſcribitur hec conceptio. ſcd̓o ſubdit̉ fidei dilatatio: ibi. Hec dicit. Circa primū premittit̉ diſpoſitio ppl̓i ad chriſtū que eſt vera peni tentia ẜm ꝙ Ioh̓. eiꝰ p̄curſor dicit Math̓. iij. Penitentiā agite: appro­pinquabit em̄ regnū celoꝝ. ⁊ qͣꝫtū ad hͦ d̓r. x Statue tibi ſpecula.i. ex plorādo ꝓpriā ꝯſciētiā. y Pone tibi amaritudines.i. ꝯtritiōis dolo rē. z Dirige cor tuū in viā rectā.ſ. iuſticie. a In qua ābulaſti in patribꝰ antiqͥs qͥ fuerūt iuſti. Ra. ſa. dicit ꝙ hͨ eſt vera lr̄a hebraica. Sta tue tibi ſpeculā. Pone tibi palmas. Dirige eor tuū tibi ī viā rectā: ī qua ambulaui. qd̓ ſic pōt exponi. Statue tibi ſpeculā. ſpecula ē locꝰ altꝰ vn̄ pōt a lōge qͥs videre: ē gͦ ſenſus. Statue tibi ſpeculā. q. d. myſteriū ī car natōis adhoc lōge diſtat: ſicut d̓r in pͥn. huiꝰ ca. Lōge dn̄s apparuit mi hi. Pone tibi palmas. ꝯſiderādo innocētuꝫ victorias qͥ palmā martirij obtinuerūt titulo chriſti nati: vt dictū ē ꝑ te p̨̄cedēti. q. d. iſte palme erūt M