Liber. Hominē a morte nō liberāt: neqꝫ infirmū a potētiore eripiunt. Ho minē cecū ad viſum nō reſtituūt: de neceſſitate hoīem nō lib̓abunt Uidue non miſerebunt̉: neqꝫ or phāis bn̄faciēt. Lapidibꝰᵇ d̓ mō te ſil̓es ſunt dij illorū lignei ⁊ lapi dei ⁊ aurci ⁊ argētei. Qui aūt co lūt ea cōfundent̉. Quō ergo eſti mandū eſt aūt dicendū illos eſſe deos. Adhucᵉ em̄ ipſis chaldeis nō honorātibꝰ ea ꝗ cū audierīt mutū nō poſſe loꝗ offeruntᶠ illud ad bel: poſtulantesᵍ ab eo loꝗʰ: qͣ ſiᵗ poſſint ſentire: ꝗᵏ nō habēt mo tum: ⁊ˡ ipſi cūᵐ intellexerint: relin quētⁿ ea. Senſum em̄ nō habēt ipſi dij illorū. Mulieresº aūt circū date funibꝰ in vijs ſedētꝭ ſuccēdētesᵇ oſſa oliuaruꝫ. Cū aūt aliqua ex ipſis abſtracta ab aliquo trāſeū te dormierit cū eo: ꝓxime ſue exprobrat ꝙ ea nō ſit digna habita ſicut ipſa neqꝫ funis eiꝰ diruptus ſit. Omīa aūt q̄ illis fiūt falſa ſūt Quō eſtimandū aūt dicendū eſt illos eſſe deos: Aᵉ fabris aūt ⁊ ab aurificibꝰ facta ſūt. Nihilᵈ aliud erūt niſi id qd̓ volūt eſſe ſacerdotes. Aurifices etiā ipſi ꝗ ea faciūt nō ſunt multi tꝑis. Nunꝗdergo pn̄t ea q̄ fabricata ſūt ab ipſis eſſe dij. Reliqueruntᶠ aūt falſa: ⁊ᵍ ob probriū poſtea futuris. Nāʰ cuꝫ ſuꝑuenerit illis p̄liū ⁊ mala: cogitant ſacerdotes vbi ſe abſcōdant b Lapidibꝰ de mōte ſimiles ſunt. qui inde mouere ſe non pn̄t. neqꝫ aliqͥd agere: ideo ꝯcludit̉ in fine. Quō ergo eſtimā ⁊cͣ. c Adhuc em̄. hicponit̉ deductio qͥnta ad idem ⁊ incipit a chaldeorū vilipēſio ne: qui cū eſſent cultores illorū idolorū: tn̄ qn̄ nō habebāt iutentum vilipendebāt ea: et hoc eſt qd̓ dicit̉. c Adhuc em̄ ipſis chal. non houo. ea.i. vilipēdentibus. minus em̄ dicēdo plus ſignificat. d Qui. ſcꝫ chaldei. e Cū audie. mū. nō poſ le loqͥ.i. ꝑcipiūt ſic̄ Exo di. xx. Ppl̓us videbat voces. ibi em̄ accipit̉ vi dere ꝓ audire. hic ecōuerſo audire ꝓ videre. cognoſcit̉ em̄ homo eē mutꝰ ꝑ ſigna que facit pōt etiā hic accipi audi re ꝓprie. qꝛ muti aliqn̄ ꝓferūt voces inarticulatas tn̄. ⁊ ſic ꝑ auditū ꝑcipit̉ ꝙ ſint muti. f Offerūt illuꝫ ad bel. qd̓ eſt idolum babyloniorū Dan̄. xiiij. g Poſtulātes ab eo. i. ab idolo. h Loqͥ i. ꝙ mutꝰ poſſet loqui. i Quaſi poſſint ſentire.i. poſtulationes eoꝝ ꝑcipere k Qui no habēt motū.ſ. dij illoꝝ vel idola. l Et ipſi.ſ. caldei. m Cum intellexerint. idola nihil poſſe. n Relinquēt ea ipſa vi lipendendo. q. d. multo fortius filij ilrl̓ quibus ſpāliter ꝓhibita ē ido latria debēt ea cōtēnere a Mulieres au tem. Hic ponit̉ modus luxurie ex quo ꝯtēnenda ſunt idola. mulieres en fune cingebāt ſe ſuperiꝰ qͣſi ligate aliquo magno crimīe: ſedētes in via ꝑ quā tranſibāt homīes ꝓcedentes ad idola. ⁊ qn̄ aliquis eoꝝ trāſiens trahebat vnā illarū extra viā ⁊ p̄ſcin dens eius funē carnali ter cognoſcebat ea̓: illa reputabat ſe liberam a ciimine cōmiſſo credēs ꝙ idolū miſiſſet illū virū in ſignū liberationis ſue. ⁊ rediens ad ſociā exprobrat ei ꝙ nō fuerat digna ſic ab idolo viſitari. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ a Mulieres aūt. ⁊ pꝫ ex dictis lr̄a hoc excepto. b Succēdētes oſſa oliuarū: ẜm illius idoliritū: ꝓpter qd̓ in fine cōcludit̉. Quō eſti mandū ⁊cͣ. c A fabris aūt. Hic ponit̉ deductio ſexta: q̄ accipitur ab idolorū impotētia. nā eſſe eorū ab hoībus depēdet: ideo dr̄. A fabris aūt ⁊ ab aurificibꝰ facta ſunt tanꝙͣ aliqͥd minꝰ ipſis: qꝛ cā effecti ua potior eſt ſuo effectu. d Nihil aliud erūt niſi id qd̓ volūt eſſe ſacerdotes qͥ formā ⁊ figurā idoli fiendi tradūt artifici. e Aurifi ces ⁊cͣ. nō ſunt multi tꝑis.i. exꝑti in ſapiētia. iuuenes em̄ acutius vidētes ⁊ agilius oꝑantes talia pn̄t melius fabricare qͣꝫ ſenes. f Reliquerūt aūt falſa.i. artifices idolorū reliquerūt poſteris idola q̄ ſunt falſa: qꝛ nihil ſunt qͣꝫtum ad id qd̓ repn̄tant: vt dictū eſt ſupra. g Et obprobriū. qꝛ cū ꝑcipitur falſitas idolorū improperat̉ colentibus cultꝰ eorū. h Na cū ſuꝑuenerit illis p̄lium ab aduerſarijs cum illis. Quō ergo ſentiri debe ant qm̄ dij ſunt ꝗ nec de bello ſe li berant: neqꝫ de malis ſe eripiunt. Nā cū ſint lignea ⁊ lapidea ⁊ inaurata ⁊ inargētata ſciet̉ᵏ poſtea qꝛ falſa ſunt ab vniuerſis gētibus ⁊ regibꝰ que manifeſta ſunt: ꝗ nō ſunt dij ſed oꝑa manuuꝫ hoīm et nullū opus dei cū illis. Un̄ ergo notū eſt qꝛ nō ſūt dij: ſed oꝑa manuū hoīm: ⁊ nullū dei opꝰ in ipſis eſt. Regēˡ regioni nō ſuſcitāt neqꝫᵐ pluuiā hoībus dabūt. Iudiciuꝫⁿ quoqꝫ nō diſcemnēt: neqꝫ re giones liberabūt ab iniuria qꝛ ni hil pn̄t ſicut cornicule inter medium celi ⁊ terre. Etem̄ᵖ cū inciderit ignis in domū deorū ligneoruꝫ ⁊ argēteorū ⁊ aureoꝝ: ſacerdotes ꝗdem ipſoꝝ fugiēt ⁊ liberabunt̉: ipſi vero ſic̄ trabes in medio ꝯbu rent̉. Regi aūt ⁊ bello nō reſiſtēt Quōᵖ ergo eſtimandū eſt aūt recipiendum qꝛ dij ſunt. Nōʳ a furi bus neqꝫᵍ a latronibus ſeᵗ libera būt dij lignei ⁊ lapidei ⁊ inaurati ⁊ īargētati: ꝗbusᵘ iniꝗ fortiores ſunt. Aurū ⁊ argētū ⁊ veſtimētū qͦ oꝑti ſunt auferēt illis ⁊ abibūt nec ſibi auxiliū ferēt. Itaqꝫʸ meli us ē eſſe regē oſtētantē virtutē ſu am: autᶻ vas ī domo vtile inª quo gl̓iat̉ ꝗ poſſidet illud velᵇ hoſtiū in domo qd̓ cuſtodit q̄ in pace ſūt qͣꝫ falſi dij. Sol ꝗdē ⁊ lunaᵉ ac ſidera cū ſint ſplēdida ⁊ᵈ emiſſa ad t Cogitant ⁊cͣ. abſcōdant cū illis: ⁊ ſic cōfitent̉ facto ꝙ diſ eo rum impotētes ſūt ad ſaluādum. Nā cū ſint lignea ⁊cͣ. ſequit̉. k Sciet̉ poſtea qꝛ falſa ſunt a gentibꝰ vniuerſis. hoc videt̉ eē ꝓphetia de tꝑe xp̄i in qͦ ꝑ orbe deiecta ſūt idola ꝑ p̄dicationeꝫ apl̓orū: ⁊ aliorū xp̄i diſcipulorū: ideo cōcludit̉. Un̄ ergo notuꝫ ⁊cͣ. lRegem regioni. Hic ponit̉ deductio ſeptima ad ideꝫ ⁊ accipit ex qub diuinis q̄ nō ap parēt in idolis ſꝫ magis cōtrariū: ideo dicit. Regē̓ regioni nō ſuſcitant. qd̓ eſt ꝓpriū dei. a qͦ ē omīs ptās terrena. m Ne qꝫ pluuiā homībus dabūt: ſicut facit deus. n Iudiciū quo qꝫ nō diſcernēt. qꝛ diſcretionem nō habēt: ⁊ tn̄ hͦ eſt dei ꝓpriū: cū ſit verꝰ iudex oīm o Nihil pn̄t ſic̄ cornicule: immo minꝰ qꝛ cornicule pn̄t fugere pe riculuꝫ īminens. nō aūt ſic idola: ideo ſubdit̉. p Etem̄ cum in ciderit ignis ⁊cͣ. ⁊ patet littera: ꝓ pter qd̓ cōcludit̉ q Quomodo gͦ eſtimandū ⁊cͣ. q. d. nullo modo. r Non a furibꝰ. Hic ponit̉ dedu ctio octaua que accipitur ex īpotentia reſiſtendi iniurijs: cum dicitur. Non a furi bus: qui aliena rapiunt in occul to. s Neqꝫ a latronibꝰ. qui hoc faciūt in ma nifeſto. t Se liberabūt dij ⁊cͣ. ex quo pa Quibus iniqui. id tet eorum impotentia: ideo ſubditur. v eſt fures ⁊ latrones. x Fortiores ſunt expoliando idola: ideo ſubditur aurū ⁊ argentum ⁊cͣ. ⁊ patet. Conſequēter oſten dit ꝙ creature que nō reputantur dij ſunt melioris cōditionis Itaqꝫ ⁊cͣ. oſtentātem virtutem ſuā: per cum dicit̉ z Aut vas in domo vtile. effectum in ſubditis ſuis. ad aliquod opus vt patella cyphus ⁊ huiuſmodi. In quo gloriatur qui poſſidet illud. habens inde aliquā a vtilitatem. b Uel oſtiuꝫ ⁊cͣ. in pace ſunt. ideſt inquie te vel ſomno: quia tunc clauſum eſt ad tutandum quieſcentes Sol quidem ⁊ luna ⁊cͣ. ſuo ſplendore ſunt homībus vtilia. d Et emiſſa. a deo. eAd vtilitates ob audiunt. quia ſuos curſus ẜm ordinationem dei perficiūt: ⁊ vli f Idipſum auteꝫ et litates homībus inde ꝓueniūt. ſpiritus.i. ventus. g In omni regionē ſpirat.i. ꝑfiat
