Liber me ad ppl̓m meū ꝓpterª pugillū ordei ⁊ fragmē panis: vtᵇ interfi­cerent aīas q̄ nō moriunt̉: ⁊ viuifi carent aīas q̄ nō viuūt: mētientes ppl̓o meo credētimēdacijſ Pro pterᶜ hoc dic̄ dn̄s deꝰ Ecce ego ad puluillos vr̄os ꝗbusᵉ vos ca­pitis aīasᶠ volātes: ⁊ᵍ dirūpā eos de brachijs vr̄is ⁊ dimittaꝫ aīas qͣs vos capitis aīas ad volanduꝫ Et dirūpaꝫ ceruicalia vr̄a: ⁊ libe­rabo ppl̓m meū de manu vr̄a: ne qꝫ erūt vltra in manibꝰ vr̄is ad p̄ dandum: ⁊ʰ ſcietis qꝛ ego dn̄s. Proᵗ eo ꝙ merere feciſtis coriu ſtimēdaciter quēᵏ ego nō cōtriſta ui: ⁊ˡ cōfortaſtis manꝰ impij: vtᵐ nō reuerteret̉ a via ſua mala ⁊ⁿ vi ueret ꝓptereaᵇ vana nō videbitiſ ⁊ diuinatiōes nō diuinabitis āpliꝰ. ⁊ eruā ppl̓m meū de manu vr̄a: ⁊ ſcietis qꝛ ego dn̄s Capl̓m. xiiij. T venerūt ad me viri ſe­niorū iſrl̓: ⁊ ſederūt coram me. Et factꝰ ē ẜmo dn̄i ad me di­cens. Fili hoīs viriᵇ iſti poſuerūt īmūdicias ſuas in cordibꝰ ſuis: ⁊ ſcandalū iniꝗtatis ſue ſtatuerūtⁱ cōtra faciē ſuam. Nūꝗdᵉ interro gatꝰ rn̄debo eis Propter hoc lo quere eis ⁊ dicēs ad eos. Hec di cit dn̄s deꝰ: homo hō de domo iſ rael ꝗ poſuerit īmūdicias ſuas in corde ſuo: ⁊ ſcandalum iniꝗtatis puniendū ipſuꝫ: nec eſt intelligendū ꝙ violentia ſeu coactio cadat in deo: ſed hoc dr̄ ad denotandū ꝙ nō vult ꝑ ſe malū pene: ſꝫ ꝑ accidēs ſcꝫ ꝓpt̓ ordinē ſue iuſticie: cū eius ꝓpriū ſit miẜeri ⁊ ꝑcere. Propter pugil. ordei.i. ꝓpter vilē queſtū talia faciebāt. b Vt interfi. aīas q̄ nō moriunt̉. iuſtis em̄ viuētibus in dn̄o nihil eis dan­tibꝰ ꝓphetabāt mortē ⁊ infortunia: ⁊ in iuſtis qͥ ꝑ pctm̄ ſunt mortui ꝓ phetabāt vitā ⁊ ꝓſpe­ra ꝓpter eorū dona c Propter hoc. hic po nitur earū pena cū dr̄ d Ecce ego ad puluil los vr̄os.i. ad facta ve ſtra puniēda. e Quibꝰ vos ca. i. de­cipitis. f Aīas vo lates.i. homīes qͥ debe rēt eleuari ad cognitio nem diuinorū ⁊ loquit̉ d̓ eis ad modū volatili um q̄ attendentia ad in ſtrumēta aucupis: in qͥ bus ſunt aliqͣ attrahen tia: vt graua ⁊ hmōi il­lic deſcēdūt ⁊ capiunt̉ retibꝰ ſuis: ſic iſti atten dētes ad verba ꝓphe­tiſſarū decipiebant̉ ab eis. g Et dirūpaꝫ eos de brachijs vr̄is.i. taliter puniā vos ꝙ nō poteritꝭ talia facere nec ppl̓m meū decipere. h Et ſcietis qꝛ ego do­ꝑ exꝑientiā mee vindi­cte i Pro eo ꝙ me rere feciſtis cor iuſti qͣꝫ tum in vobis fuit infor tunia ſibi ꝓphetādo. k Quē ego nō ꝯtriſta ui.i. nō diſpoſui inferre talia ſibi. lEt con fortaſtis manus impij. ꝓphetādo ſibi bona. m T nō reuerter̄. a via ſua mala. ꝑ hoc em̄ nu­triebat̉ in malo ſuo. Et viueret.ſ. ſi a pec catis ſuis peniteret. o Propterea vana nō videbitꝭ. qꝛ auferā vos de vita pn̄ti: ita ꝙ ppl̓ꝫ meū deciꝑe nō poterit̉ꝭ. Capitulum. xiiij. T venerūt. Supra deſcripta eſt hieroſolimitarū vaſtatio: hͦ po uitur trāſmigratorū cōſolatio: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit̉ vtilis monitio: ⁊ ſubdit̉ ſecūdo ipſa cōſolatio. ibi. Et factꝰ eſt. Monitio aūt vtilis fuit: ꝙ queſierant diuinū rn̄ſum a ꝓphetis ſctīs ⁊ ideo diuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit̉ impedimēti oſtēſio: ſecūdo ſubdit̉ eiꝰ remotio. ibi. Propterea. tertio falſitatis punitio. ibi. Pro­pheta cū errauerit. Impedimentū aūt dīni rn̄ſi eſt ipſuꝫ q̄rere ficticie vtpote ad tēptandū ꝓphete veritatē: vel qꝛ querit̉ eius rūſuꝫ ꝓpter curioſitatē: ⁊ nō ꝓpter vite ꝓprie emēdationē: ⁊ tales erāt de qͥbus hic dr̄. Et venerūt ad me viri ⁊cͣ. ideo ſequit̉. b Uiri iſti poſu. im mūdi. ſu. in cor. ſuis.i. firmiter ꝓpoſuerūt ꝑſeuerare in eis. c Et ſcanda. iniqͥ. ſue.i. iniqͥtatem ſuā q̄ p̄bet alijs ruēdi occaſionem. d Statuerūt cōtra faciē ſuā. habetes eā in iugi memoria ad iteran­dum ea. e Nunqͥd interro. rn̄debo eis. q. d. nō ad votū ſuū: qꝛ in digni ſunt eo ꝙ nō querūt intētiōe recta ſed ꝑuerſa. cetera patent ex dictis vſqꝫ ibi. f Ego do. rn̄debo ei in mul. īmūdi. ſuarū.i. ẜm de meritū īmundicie ſue. ⁊ illud meritū eſt ꝙ ſibi nō rn̄deat̉: aliqn̄ em̄ po nitur affirmatio ꝓ negatiōe: ſicut cū dicit̉ alicui male petenti ironice: ſue ſtatuerit ꝯtra faciē ſuā: ⁊ ve­nerit ad ꝓphetā interrogās ꝑ eū me: egoᶠ dn̄s rn̄debo ei in multitu dine īmūdiciaꝝ ſuaꝝ vtᵍ capiatur domꝰ iſrl̓ in corde ſuo quo receſſe rūt a me ī cūctis idolis ſuis. Pro ptereaʰ dic̄ ad domū iſrl̓. Hec di cit dn̄s deꝰ. Cōuertimiⁱ ⁊ recedi te ab idolis vr̄is: ⁊ ab vniuerſis cōtaminationibꝰ vr̄is auertite fā­cies veſtras Quiaᵏ hō hōdeᵗ do mo iſrae laᵐ de proſelitis ꝗcunqꝫ aduena fuerit in iſrael: ſiⁿ aliena­tus fuerit a me etº poſuerit ydola ſua in corde ſuo: ⁊ ſcandalū iniꝗ­tatis ſue ſtatuerit ꝯtra faciē ſuam ⁊ᵖ venerit ad ꝓphetā vt interro get ꝑ eum me: egoq dn̄s rn̄debo ei ꝑ me: ⁊ʳ ponā faciē meā ſuꝑ ho minē illū: ⁊ᵈ faciā eū in exempluꝫ ⁊ᵗ in ꝓuerbiū: ⁊ diſꝑdā eū de me dio ppl̓i mei: ⁊ ſcictis qꝛ ego dn̄s Etᵘ ꝓpheta cūˣ errauerit: ⁊ʸ lo­cutꝰ fuerit verbū. Egoᶻ dn̄s de­cepi ꝓphetā illū. Etª extendam manumeā ſuꝑᵇ illū ⁊ᶜ delebo cū de medio ppli mei iſrael: ⁊ᵖ porta būt iniꝗͥtatē ſuā. Iuxtaᵉ iniꝗͥtateꝫ interrogātis: ſic iniꝗtas ꝓphete erit: vtᶠ nō erret vltra domꝰ iſrael a me neqꝫ polluat̉ in vniuerſis p̄ uaricationibꝰ ſuis: ſꝫᵍ ſit mihi in ppl̓ꝫ ⁊ʰ ego ſim eis in deū: ait dn̄s exercituuꝫ. Etᶠ factꝰ eſt ẜmo dn̄i ego faciā qd̓ petis. vel ſi rn̄deat̉ ei rn̄debit̉ ita obſcure ꝙ nō in telliget. g Ut capi. do. iſrl̓ in corde ſuo ⁊cͣ. iſtud vt: nō tene tur caſauliter qꝛ deꝰ nō pōt eſſe cā mali culpe ſed cōſecutiue. ad hoc em̄ ꝙ deus nō rn̄det male petēti: vel obſcurū rn̄ſum dat ei. ſequit̉ ꝙ remanet in errore ſuo h Propterea. Hic ꝯn̄r po nitur huiꝰ impe­dimenti remotio cum dicit̉. i Conuertimini ⁊ rece. ab idolis vr̄is. ꝑ verā ⁊ ꝑ­fectā pnīaꝫ. ⁊ ſic ſupple hēbitꝭ bo num ⁊ claruꝫ rn̄­ſum k Quia homo hō i. qͥlibꝫ homo. l De domo iſrl̓. inde natiuus. m Et de ꝓſelit i. de gētilibus cō uerſis ad iudaiſ­mum. n Si alie. fue. a me. ꝑ idolatriam o Et poſue. ido la ſua in cor. ſuo firmiter ꝓponēſ ea colere. Et vene. ad ꝓphetā.ſ. veruꝫ Ego do. rn̄. et ꝑ me. ⁊ nō ꝑ pro phetā: ⁊ iſta rn̄­ſio erit ſue iniqui tatis punitio: iō ſubdit̉. r Et po. fa. meā ſuꝑ ho. illum ad peccata ſua diiu dicandū ⁊ puniē dum: iō ſequit̉ s Et fa. eum in exē.ſ. terroris vi­dentibꝰ eius pu nitionem. t Et in ꝓuerb̓. ita ꝙ in maledic tiōe alicuiꝰ dicet̉ cōit̓: ſic faciat ki­bi dn̄s ſicut illi Et ꝓpheta. hͨ ꝯn̄ter ponit̉ fal­ſe ꝓphete puni­tio tam ex ꝑte in terrogātis qͣꝫ ex ꝑte rn̄dentis cū dicit̉. Et ꝓpheta.ſ. falſus. Cum erra. a ſpū maligno ex ſuo demerito deceptꝰ i Et lo. fue. ver.ſ. falſum. z Ego do. decepi ꝓphetā illuꝫ.i. deci pi ꝑmiſi. a Et extendā manū meā.i. virtutē meam. b Suꝑ illū. ad ip̄m puniendū: ideo ſubdit̉ c Et delebo eū in ꝑſona ꝓpria ⁊ poſteritate ſua. d Et porta. iniqͥ. ſua. ſqꝫ ꝓpheta ⁊ interrogās ipſum: iō ſubdit̉. e Iuxta iniqͥtatem interrogātis ⁊cͣ i. iniqͥtas vtriuſqꝫ puniet̉: grauiꝰ tn̄ iniqͥtas ꝓ phete qꝛ maior eſt. f Ut nō erret vltra domꝰ iſrl̓. ꝑ talem ꝓ phetā decepta g Sed ſint mihi in ppl̓m. cultū latrie exbi bendo. h Et ego ſim eis in deū. viā ſalutis dirigendo. Et factꝰ eſt. Hic ꝯn̄ter ponit̉ trāſmigratorū cōſolatio. Scie­dum tn̄ ꝙ expoſitores latini cōiter exponūt reſiduū huius capi tuli ꝯtra habitatores hierl̓m ⁊ iudee dicētes ꝙ hic ab eis exclu ditur remediū ſperatū eo ꝙ cōfidebāt liberari a ꝯminationidꝰ hieremie ꝑ merita antiquoꝝ patrū: ⁊ hoc remouet̉ ab eis ꝑ bōc ꝙ dicit̉ ꝙ ſi noe daniel ⁊ iob qui fuerūt valde iuſti: eſſent intor eos ⁊ ꝓ eis orātes: nō liberarēt eos: ſed tm̄ ſeipſos: ſed lrano