Ezęchiclis. ad me dicēs. Fili homīs: terraᵏ cūᵏ peccauerit mihi: vt p̄uaricet̉ p̄uaricās extendā manū meā ſuꝑ cā ⁊ᵐ cōterā virgā panis eiꝰ ⁊ im mittā in eā famē: ⁊ interficiā de ea hoīeꝫ ⁊ iumentū Et ſi fuerīt tres viri iſti in medio eiꝰ noeⁿ daniel ⁊ iob: ipſiº iuſticia ſua liberabūt ani mas ſuas ait dominꝰ exercituum. Qd̓ᵇ ⁊ ſi beſtias peſſimas indu­xero ſuꝑ terrā vt vaſtēt eā: ⁊ fue­rit inuia eo ꝙ nō ſit ꝑtrāſiens ꝓ­pter beſtias tres viri iſti ſi fuerint in ea: viuo ego dicit dn̄s deꝰ: quia nec filios nec filias liberabūt: ſed ipſi ſoli liberabunt̉: terra aūt deſo labit̉ Uelq ſi gladiū induxero ſu per terrā illā: ⁊ʳ dixero gladio: trā ſi ꝑ terrā ⁊ interfecero de ea hoīeꝫ ⁊ iumentū: ⁊ tres viri iſti fuerint ī medio eiꝰ: viuo ego dicit dn̄s de us nō liberabūt filios neqꝫ filias ſꝫ ipſi ſoli liberabunt̉. Siˢ aūt ⁊ pe­ſtilentiā īmiſero ſuꝑ terrā illaꝫ: ⁊ effudero indignationē meaꝫ ſuꝑ eā inᵘ ſanguine vt auferā ex ea ho minē ⁊ iumentum: ⁊ noe daniel ⁊ nidet̉ ad hoc cōcordare in fine capl̓i: ſꝫ magis diſcordare: ꝓpt̓ qd̓ Ra. ſa. aliter exponit dicēs. ꝙ deꝰ hic diſtinguit inter puni­tionē gentiliū ⁊ iudeoꝝ.ſ. ꝙ ſi ꝓ peccatꝭ alicuius terre vl̓ ciuita tis gentiliū deꝰ inferat vna de qͣtuor plagis hic enumeratis ad eius deſtructionē: ſi noe daniel ⁊ iob eēnt ibi nō liberarēt ppl̓m ſed ſeipſos tm̄: ⁊ ciuitas vel terra funditꝰ deſtrue­ret̉ abſqꝫ reꝑati­oue: ſicut hr exē­plū Gen̄. xix. de ſubuerſiōe ſodo me inqͣ lib̓ati tm̄ fuerūt tres iuſti. .ſ. loth cuꝫ duabꝰ filiabꝰ ſuis: ſꝫ ſi oēs quatuor pla gas hic enumera tas inducat ſuꝑ hierl̓m ad eiꝰ de ſtructionē: aliqui tn̄ reſeruabunt̉ ī vita ad ciuitatis futurā reꝑatiōeꝫ ⁊ ſic factū eſt: qͥa zorobabel nepoſ iechonie fuit dux redeūtiuꝫ de ba­bylone ſub qͦ re­edificatū eſt tem plū ⁊ poſtea ciui tas ſub neemia hoc dictū erat ad magnā ꝯſo atio nem trāſmigrato rū: ergo applicā do lr̄am ad hanc ſnīaꝫ reſiduū hu ius ca. in duaſ ꝑ tes diuidit̉: qͥa p ponit̉ modꝰ pu­nitionis terre gē tiliū: ſcd̓o iudeo­ruꝫ: ibi. Qm̄ hoc dicit. Circa pͥmū dicit̉ in perſona bn̄i. k Terra.ſ. gentiliū. k Cum pecca. mihi vt p̄uari. puaricans. exaggerādo pctā pctīs. l Extendā manu meaꝫ ſuꝑ ea. ad ipſaꝫ puniendā. m Et cōterā virgā panis.i. ſu­ſtētamientū cuiuſlibet cibi qͥ noīe panis intelligit̉ in ſcriptura: ⁊ hec eſt pͥma plaga.ſ. famis. n Noe daniel ⁊ iob. iſti tres p̄ ceteris patribꝰ hic noīant̉. qꝛ ſuis oīōnibꝰ nō ſaluauerūt alios nōe em̄ nō ſaluauit orōnibꝰ ſuis orbē a diluuio: ſeptē aūt ꝑſo­ne cū eo ſaluate fuerūt ꝓpter ſuā iuſticiā: ⁊ vt ꝑ eas multiplica ret genꝰ hūanū. ſil̓r daniel ſuis orōnibꝰ nō liberauit hierl̓m a deſtructōe. nec iob filios ſuos ⁊ filias a morte o Ipſi iuſti. libe. ani. ſu.i. ꝑſonas ſuas tm̄. ꝯn̄r ponit̉ plaga ſecūda cū dicit̉. p Qd̓ ⁊ ſi beſtias peſſi. vt leones ⁊ ẜpentes ⁊ dracones a qͥbꝰ nullo mō ſe pn̄t hoīes defendere. cetera patēt ex dictis. Conſe­queter ponit̉ tertia plaga cū dr̄. q Uel ſi gla. indu. ſuꝑ ter­ram illa.ſ. gentiliū. r Et dixe. gla. hoc eſt bellatoribꝰ vtēti bus gladio. cętera patēt. ꝯn̄r ponit̉ qͣrta plaga s Si aūt ⁊ pe. imiſero.i. gn̄alē mortalitatē ex corruptōe aerꝭ. t Et effu. indi. mea.i. effectū vindicte mee. v In ſanguine.i. deſtru­ctiōe vite gn̄al̓r: eo ꝙ vita cōſiſtit in ſanguine: ẜm ꝙ dr̄ Leuit̓. xvij. Aīa oīs carnis in ſanguine eſt. cetera patēt ex dictis x Qm̄ hec dic̄. hic ꝯn̄r ponit̉ modus punitiōis hierl̓m. l Qd̓ ⁊ ſi qͣtuor iudi. mea peſſi.i. effectꝰ vindicte mee p̄dictos Gladiū ⁊cͣ. īmiſero in hierl̓m ſiml̓: ſicut ⁊ factū fuit ī obſidio ne ꝑ chaldeos: vt dictū eſt. sͣ. v. c. a Tn̄ relinquet̉ in ea ſal­uatio.ſ. aliquoꝝ quorū filij ⁊ filie reedificabūt ciuitatē ⁊ eā ha­bitabūt ſic̄ factū fuit ſubz orobabel duce: ⁊ neemia: vt p̄dictuꝫ iob fuerint ī medio eiꝰ: viuo ego dicit dn̄s deꝰ: qꝛ filiuꝫ ⁊ filiā nō li­berabūt ſed ip̄i iuſticia ſua libera bunt aīmas ſuas. Qm̄ˣ hec dic̄ dn̄s deꝰ ꝙʸ ⁊ ſi qͣtuor iudicia mea peſſima gladiūᶻ ⁊ famē ac beſtias malas ⁊ peſtilentiā īmiſero in hie ruſalē vt interficiā de ea hoīem ⁊ pecꝰ: tn̄ª relinquet̉ in ea ſaluatio educentiū filios ⁊ filias Ecceᵇ ip ſi egredient̉ ad vos etᵉ videbitis viā eoꝝ ⁊ adinuētiōes eoꝝ ⁊ᵈ ꝯſo labimini ſuper malo qd̓ induxi in hierlmn in oībus q̄ importaui ſuꝑ eā: ⁊ᵉ cōſolabunt̉ vos cū videri­tis viā eoꝝ ⁊ adinuētiōes eorū: ⁊ cognoſcetis ꝙ nō fruſtra fecerim omīa que feci in ea ait dn̄s deꝰ. e Tª factꝰ eſt ẜmo Ca. xv dn̄i ad me dicēſ. Fili hoīs ꝗd fiet de ligno vitis ex omībꝰ li­gnis nemoꝝ q̄ ſūt inter ligna ſilua rū. Nūꝗd tollet̉ de ea lignū vt fi­at opꝰ aūtᵇ fabricabit̉ de ea paxil lus vt depēdeat ī eo qd̓cūqꝫ vas Ecce igni datū eſt ī eſcā: vtrāqꝫ ꝑteꝫ eius cōſūpſit ignis ⁊ᵈ medie eſt: ⁊ nō fit hicmētio de tribꝰ p̄dictis pr̄ibꝰ: noe ⁊ daniel ⁊ iob: ad de ſignandū ꝙ etiā ſine meritis patrū deꝰ hoc faceret: vt dicit Ra. ſa. eo ꝙ elegit ciuitatē illā ad ſuū cultū: vn̄ lꝫ bis fuerit funditꝰ euerſa: tn̄ fu it bis edificata ⁊ adhuc ſtat. b Ecce ipſi egre. ad vos.i. illi qͥ re­ſeruabunt̉ viui deſtructa hierl̓m ꝑ chaldeos veniēt ad vos tramſmi­gratos: qꝛ ducti fuerūt in babylonē: vt hr̄. iiij. Reg. vlti. c Et vi­de. viā eorū ⁊ adinuen. i. pctā ꝑ effectuꝫ pene a deo īpoſite. d Et cōſolabimini ſuꝑ malo ⁊cͣ i. illud malū erit vo­bis occaſio cōſolatiōis ꝯͣ hoc ꝙ dolebatꝭ vos tradidiſſe chaldeis de conſilio hiere. qꝛ ꝑ hͦ vi debitꝭ vos euaſiſſe ma­ius malū ſine ꝯꝑatiōe Et ꝯſola. vos. dicē­tes vos fuiſſe btōs re­ſpectu eoꝝ f Et co gno. ꝙ non fru. fecerim ⁊cͣ. potio em̄ amara nō dr̄ eſſe fruſtra ſi ſequit̉ ſanitas: ſil̓r nec illa du­ra pēa a deo inflicta ſu­pra hierl̓m: qꝛ hͦ fuit ad declaratiōeꝫ dīne iuſti cie ⁊ ad correctionē po­puli: ⁊ qꝛ hoc vīderunt pus trāſmigrati: ⁊ ideo fuerūt cōſolati. In ca. xiiij. vbi dr̄ in poſtilla. Noe daniel ⁊ iob. Additio Sti tres p̄ ceteriſ pr̄ibꝰ noīant̉. qͥa lꝫ fuiſſent tāte iuſticie ⁊ tā accepti corā deo vt ī tuitu eorū deꝰ reſtauraſ ſet ea q̄ ꝓpter pctā alio ruꝫ deſtruxerat: tn̄ non ſuffecerūt ad amouēdū ſnīam diuinā. Primuꝫ pꝫ d̓ noe Gen̄. viij. vbi dicit̉. Recordatꝰ eſt dn̄s noe ⁊ adduxit ſpm̄ ſuꝑ terrā ⁊ īminute ſūt aq̄ Ex qͦ pꝫ ꝙ intuitu ipſiꝰ noe deꝰ reſtaurauit hūc mūdū habitabilē: lꝫ noe iuſticia ſufficiēs nō fuit ad amouēdaꝫ ſnīam diluuij. De daniele ꝟo ſil̓r Dan̄. x. vbi angelus ad eū miſſus ꝓ reſtauratione tēpli ⁊ ciui­tatis hierl̓m dep̄cante ait. Noli timere. Daniel: qꝛ ex die pͦ quo poſui ſti cor tuū ad intelligendū: vt te affligeres ī ꝯſpectu dei tui: exaudita ſunt ꝟba tua ⁊cͣ. Ex qͦ pꝫ ꝙ orōnibꝰ ipſiꝰ danielis deꝰ reſtaurauit tē plū ⁊ ciuitatē: cū hoc tn̄ manifeſtū eſt ꝙ tꝑe danielis fuit deſtructa ci uitas ⁊ tēplū. De iob ꝟo pꝫ iob vlti. vbi hr̄ ꝙ ꝑ orōneꝫ ipſiꝰ iob fuit domꝰ ſua reſtaurata nō tn̄ dīna ſnīa p̄ſtina de deſtructiōe domꝰ ſue ⁊ morte filiorū fuit ſublata ⁊cͣ. Capl̓m. xv. T factꝰ eſt. Suꝑius deſcripta eſt ipſiꝰ hierl̓m ⁊ ppl̓i vaſtatio: hic ꝯn̄r ponit̉ dicte vaſtatiōis rō: q̄ eſt ml̓tiplicatio flagitioꝝ in bierl̓ꝫ ⁊ iudea. ⁊ hoc deſcribit̉ ſub decē metaphoris: ⁊ ẜm hoc diuidit̉ in no uē ꝑtes: qꝛ ꝑs vltima cōtinet duas metaphoras q̄ patebūt lr̄am ꝓſe quēdo. Prima aūt de ligno vitis. Circa qd̓ notandū ꝙ ml̓tiplicatio pctōꝝ diminuit habilitatē lib̓i arbitrij ad bonū. ⁊ qn̄ tal̓ ml̓tiplicatio multū inualeſcit: vr̄ homo totalit̓ inabilis ad bonum: ẜm ꝙ dr̄ ꝓuer. xviij. Impiꝰ cū in ꝓfundū pctōꝝ venerit cōtēnit: ⁊ hoc ſignat̉ fuiſſe in ppl̓o iude ꝑ metaphorā ligni p̄ciſi de vite: qd̓ nō eſt ad aliqd̓ opꝰ vtile ſꝫ tm̄ ad incendiū: ⁊ ẜm hoc pꝫ lr̄a huiꝰ ca. paucis exceptis q̄ di­ſcurrent̉. diuidit̉ tn̄ ad hoc ca. in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo ꝑabola p̄libat̉: ſcd̓o ad ꝓpoſitū applicat̉: ibi. Propterea. Circa pͥmū occurrit expo­nendū b Aut fabricabit̉ de ea paxillus.i. cauilla ad ſuſpēdendū vas etiā modici pōderis. q. d. nō c Utrāqꝫ ꝑtē eiꝰ ꝯſūpſit ignis i. ſtatim cōponit̉ in igne totū cōburit̉. d Et medietas eius.i. ma R ij