Ezechielis. dio domꝰ mee. Miſeruntʸ ad vi­ros veniētes de longe: ad qͦs nun cios miſerāt. Itaqꝫ ecce venerūt ꝗbus te lauiſti ⁊ circūliuiſti ſtibio ocl̓os tuoſ: ⁊ ornata es mūdo mu liebri. Sediſti ī lecto pulcerrimo ⁊ᶻ mēſa ornata eſt ante te. Thy­miamaª meū: ⁊ᵇ vnguētuꝫ meū: poſuiſtiᶠ ſuꝑ eā ⁊ᵈ vox ml̓titudīs exultātis ī eaerat. Etᵉ ī viris ꝗ de ml̓titudīe hoīm adducebāt̉ ⁊ ve­niebāt de deẜto poſuer̄tᶠ armillas ī manibꝰ eoꝝ: ⁊ coronas ſpecioſaſ ī capitibꝰ eoꝝ. Et dixi ei q̄ attrita ē in adulterijs. Nunc fornicabit̉ in fornicatōe ſua ēt hec. ⁊ᵍ īgreſſi ſūt ad eā: qͣſi ad mulierē meretricē: ſic īgrediebāt̉ ad oollā ⁊ ad oolibaꝫ mulieres nepharias. Uiriʰ ergo iuſti ſūt: hiⁱ iudicabūt eas iudicio adulterarū iudicio effundētiū ſan guinē: qꝛ adulterate ſūt et ſāguis ī manibꝰ eaꝝ. Et cū ydolis ſuis for nicate ſūt. Hec eī dicit dn̄s deus. Adducˡ ad eas multitudinē ⁊ tra de eas in tumultū ⁊ in rapinā ⁊ la pident̉ lapidibꝰ ppl̓orum ⁊ cōfo diant̉ gladijs eoꝝ. Filios ⁊ filias eaꝝ interficiet: ⁊ domos eaꝝ igne ſuccendēt. Etᵐ auferaꝫ ſcelus de terra: ⁊ⁿ diſcent om̄s mulieres ne faciāt ẜm ſcelus earū. Et dabūt ſcelus vr̄m ſuꝑ vos: ⁊ pctā idolo rum vr̄orū portabitis ⁊ ſcietis qꝛ te ⁊ illis idolis offerebāt bona q̄ deo debebāt offerri. ⁊ patꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. zEt mēſa ornata eſt ante te.i. altare idoli ornatū eſt ornamētis tēpli mei: ideo ſubdit̉ a Thymiama meū. de quo p̄cipit̉ Exo. xxx. qd̓ mihi ſoli offerat̉. b Et vnguētuꝫ meū.i. quo vaſa mei cultꝰ debēt inūgi. cPoſuiſti ſuper eam.i. applicaſt ad idolatriam. d Et vox multi tudinis exultan tis. ad laudē ido lorū e Et in viris qͥ de multi. hoīm addu̓.i. ſa­cerdotibꝰ idoloꝝ Poſuerūt ar­millas in ma. eo­rū ⁊cͣ. ornādo eaſ ornamētis ſacer dotū dn̄i. g Et ingreſ. ſūt ad eaꝫ. polluēdo ꝑ idolatriam. h Uiri gͦ iuſti ſūt Hic ꝯn̄ter ponit̉ pena cū dr̄. Uiri gͦ iuſti ſūt.i. aliqͥ viriles ⁊ potētes qͥ in ꝯꝑatione iu deorū ſunt iuſti­⁊ per iſtos intelli gunt̉ aſſyrij qͥ de ſtruxerūt ſamari am ⁊ chaldei ⁊ a lij qͥ fuerūt cū eis in exercitu ꝯͣ hię­ruſalē. ip̄i em̄ nō receperant legeꝫ dn̄i ſicut iudei. ⁊ ideo qͣꝫuis eſſent idolatre. tn̄ minꝰ in hoc peccabāt qͣꝫ iudei. iHi iudicabūt eas.i. erūt execu­tores iuſtictem ee k Iudicio adul teraꝝ ⁊cͣ. q̄ ẜm le gē codēnant̉ ad mortē. Et hͦ mo­do chaldei iudi­cauerunt regnuꝫ iuda. ⁊ aſſyrij re­gnū iſrael. vt fre­quēter dictuꝫ eſt ſupra: iō ſubdit̉. l Adduc ad eaſ multitudinē.ſ. exercituū ad eas totaliter diſꝑdendū. ⁊ pꝫ lr̄a vſ­qͣꝫ ibi m Et aufe. ſcelus de terra. ꝑ captionē vtriuſqꝫ regni n Et diſcēt oēs mulie.i. alie gētes. o Ne faciāt ẜm ſcelus earū.ſ. rūpendo iuramentū qd̓ fecit ſedechias regi babylonis qͥ adiurauerat eū ꝑ dn̄ꝫ. ij. ꝑali. vlti. ⁊ Oſee rex iſrl̓ regi aſſyrioꝝ T factū eſt. Hec eſt ꝑs nona in qͣ ꝓpt̓ maliciā Ca. xxiiij. ppl̓i deſcribit̉ eius tribulatio ſub metaphora duplici: ſub vna deſcribit̉ ppl̓i afflictio. ſub ſcd̓a afflictiōis aggrauatio: ibi Et factū eſt. Prima in duas. qꝛ pͦ ponit̉ ꝑabola. ⁊ ſcd̓o exponit̉ ibi. Propterea. Circa pͥmū p̄mittit̉ tp̄s cū dr̄. h In anno no. ſ. traſmigratiōis ioachim: ⁊ idē fuit ānus nonus regni ſede chie qͥ ei ſucceſſit: ⁊ eodē ānō nabuch̓. hierl̓m obſedit. Mēſe decimo decima die mēſis. vt hr̄. iiij. Reg. vlti. iō ſubdit̉ In qua cōfir. eſt rex baby.i. obfirmatꝰ. e Aduerſuꝫ hie fuſalē. ad deſtruendā eā f Et di. ꝑ ꝓuer.i. ꝑabolā q̄ ſequit̉ cū dr. g Pone ollā i. diſpone ad ignē: ⁊ ꝑ ollam intelligit̉ ego dn̄s deus. Capl̓m. xxiiij. e Tª factū eſt verbū dn̄i ad me inᵇ āno nono inᵉ menſe decimo: decima die mēſis dicens Fili hoīs ſcribe tibi nomē diei hu ius in qͣ cōfirmatꝰ eſt rex babylo nis: aduerſumᵉ hierl̓m hodie: ⁊ʳ diceſ ꝑ ꝓuerbiū ad domū irritatri ceꝫ ꝑabolā ⁊ loq̄ris ad eos. Hec dicit dn̄s deꝰ. Poneᵍ ollam ene­amʰ pone inquaꝫ: ⁊ mitte in eam aquā. Cōgereⁱ fruſta eiꝰ in eam oēmᵏ ꝑtē bonā: ⁊ femur ⁊ armū: electaˡ ⁊ oſſibꝰ plena. Pinguiſſi mūᵐ pecus aſſume: cōpone quo qꝫ ſtrucs oſſiū ſub ea. Efferbuit coctio eiꝰ ⁊ diſcocta ſūt oſſa illius in medio eiꝰ. Proptereaᵖ hec di cit dn̄s deꝰ. Ueq ciuitati ſāguinū oolleʳ cuiusᵍ rubigo inᵗ ea ē: ⁊ rubi go eiꝰ nō exiuit de ea Peiᵘ ꝑtes ⁊ ꝑ ꝑtes ſuas eijce eā. Nōˣ cccidit ſuꝑ eā ſors. Sanguisʸ em̄ eius in medio eiꝰ eſt ſuꝑᶻ lympidiſſimaꝫ petrā effudit illū. Nō effudit illū ſuꝑ terrā vt poſſit oꝑiri puluere: vt ſuꝑinducerē indignationē me­am ⁊ vindicta vlciſcerer. Dedi ſāguinē eiꝰ ſuꝑ petrā lympidiſſi­maꝫ: ne oꝑiret̉. Propterea hec dicit dn̄s deꝰ Ueª ciuitati ſangui nuꝫ: cuiusᵇ ego grandē faciā pirā Cōgereᶜ oſſa: q̄ igne ſuccendam. Cōſument̉ᵇ carnes: ⁊ᵉ coquetur hierl̓m vt exponit̉ infra. qꝛ ppl̓s fuit cōgregatꝰ in ea ꝓ refugio ⁊ ꝓ de fenſiōe ciuitatis ⁊ tēpli ꝯtra chaldeos. in aliqͥbꝰ libris ſubdit̉ tn̄ nō eſt in hebreo. h Eneā. ſꝫ ſubītelligit̉: vt pꝫ ꝑea q̄. jͣ. ſequūtur. ⁊ ꝓ­pter hoc additū fuit ab aliqͦ expoſitore: vel forte a traſlatore. qͥ nō ſꝑ trāſtulit verbū ex ꝟbo: ſꝫ aliqn̄ ſenſuꝫ ex ſenſu. Pinguiſſimū pecꝰ aſ­ſume. iſtud ī hebreo nō eſt in hoc loco ſꝫ poſtea Cōgere fruſta eiꝰ i. pinguiſſimi pecoris de qͦ poſtea ſubdit̉. ꝑ hͦ fru ſta ītelligunt̉ ꝑtes ppl̓i in hierl̓m cōgregati ad eiꝰ defenſionē ꝯͣ nabu. k Oēm ꝑtē bo i. om̄s fortes bellatores. Electa ⁊ oſſi. plena. i. oēs viros fortes qͥ cō currerūt ibi vndiqꝫ. m Pinguiſſimū pecus aſſu.i. id qd̓ eſt meliꝰ in hoībus de toto regno. n Cōpone qͦꝫ ſtrues oſſiū ſub ea. id eſt facieſ ignē de ſubtꝰ de oſſibꝰ qͥ eſt fortior qͣꝫ de ligniſ ita exponūt aliqͥ: ſed hͦ nō vr̄ bn̄ dictū: qꝛ infra vbi de iſto igne loquit̉ vbi trāſlatio nr̄a ſic hꝫ. Congere oſſa que igne ſuccēdā. In hebreo hr̄. Multiplica ligna accē de igne. ꝓpt̓ qd̓ Ra. ſa. ſic exponit. n Cō­poneſtrues oſſiū ſb̓ ea. i. ſic diſpone fruſta ī ol­la. ꝙ ꝑtes magis oſſee ſint deſubtꝰ qͣſi al̓s ſu­ſtentātes: ꝑ qd̓ deſigna bat̉ diſpoſitio bellato­rū intra hierl̓m ꝑ talem modū ꝙ fortiores p̄ſta rent debilioribus fulci mētū o Efferbuit co ctio eiꝰ.i. inſultꝰ hoſtiū ī ualuit iutm̄ ꝙ ēt fortio res bellatoreſ intͣ hierl̓ꝫ exiſtētes qͥ ꝑ oſſa intelli gunt̉ fuerūt qͣſi diſſolu­ti ꝟtute. iō fugerūt fra­cta ciuitate in. iiij. Reg. vlti. p Propterea Hic ꝯn̄r dicta ꝑabola exponit̉. ⁊ ad ſenſum iā dictū: ſꝫ aliqͣ ſuꝑaddū­tur cum dicit̉. q Ue ciui. ſangui.i. hierl̓m q̄ effudit ꝓphetaꝝ ⁊ iuſtoꝝ multū ſangui nē r Oolle. ſic. sͣ. noīata eſt hierl̓m vt dictū eſt. s Cuiꝰ rubi go.i. malicia indurata. t In ea eſt. ꝑſeuerās. v Perꝑtes ⁊ ꝑtes eijce eā: qꝛ in lōga obſidione aliqͥ de induratꝭ in malis ꝑierūt fa­me ⁊ alij peſtilētia ſeu aeris corruptiōe: ⁊ in eiꝰ captōe aliqͥ ſūt gladia ti: ⁊ reliqͣ captiuati x Nō ce. ſuꝑ eā ſors. qn̄ em̄ ponit̉ ſors ad on̄ dendū qͥ debeāt mori: vel dimitti ſors ꝑcit pluribꝰ. ſic̄ ionas ſorte de prehēſus ceterꝭ dimiſſis fuit in mare ꝓiectꝰ. ſꝫ hic oēs capti ſūt mōis p̄dictꝭ. Et ſi aliqͥ euaſerūt: vt iſmael ⁊ aliqͥ alij fuerūt ita pauci cōꝑati ue ꝙ qͣſi ꝓ nihilo cōputādi crāt. qͥ tn̄ poſtea fugiētes in egyptū cū io hāna filio charee ꝑierūt ſaltē ꝓ maiori ꝑte Hiere. xliij. y Sang. em̄ eiꝰ.i. pctm̄. z Suꝑ lympi. pe. effu. illū.i. ita publicū eſt ⁊ mani feſtū oībꝰ ꝙ nō pōt aliqͣ tergiuerſatōe celari. ſꝫ iuſticia dīna ip̄ꝫ exigit ſtatim puniri. iō ſubdit̉ a Ue ciui. ſang i. hierl̓m b Cuiꝰ ego grā. fa. pirā.i. ignitionē. a pir qd̓ ē ignis. c Cōgere oſſa. ī heb̓. hr̄ ligna. d Cōſu. car. i. fame ⁊ peſte moriēt̉ debiliores. e Et co­S iij