Exechidis. de omībꝰ locis: in ꝗbꝰ diſꝑſe fue­rāt ī die nubis ⁊ caliginis. Et edu caꝫ eas de ppl̓is ⁊ cōgregabo eas de terris: ⁊ʳ inducā eas in terrā ſu am: ⁊ᵍ paſcā eas ī mōtibꝰ iſrl̓ in ri uis ⁊ in cūctis ſedibꝰ terre. In pa ſcuis vberrimis paſcam eas: ⁊ in mōtibus excelſis erūt iſrl̓ paſcue earū. Ibi requieſcēt in herbis vi rentibꝰ: ⁊ in paſcuis pinguibꝰ pa­ſcent̉ ſuꝑ mōtes iſrl̓. Ego paſcā oues meas: ⁊ ego eas accubare fa ciā dicit dn̄s deꝰ. Qd̓ʰ perierat re ꝗramⁱ ⁊ᵏ qḋ abiectū erat reducaꝫ ⁊ qd̓ cōfractū fuerat alligabo ⁊ qd̓ infirmū fuerat cōſolidaboᵇ: ⁊ qd̓ pingue ⁊ forte cuſtodiā ⁊ᵈ pa ſcā illas in iudicio. Uos aūt gre­ges mei hec dicit dn̄s deꝰ Ecce ego iudico interᶠ pecus ⁊ᵍ pecus ariētūʰ ⁊ hircorū. Nōneⁱ ſatis vo bis erat: paſcuaᵏ bōa depaſci. In ſuꝑˡ ⁊ reliquias paſcuarū vr̄aꝝ cō culcaſtis pedibꝰ vr̄is: ⁊ cū puriſſi mā aquā biberetis: reliquā pedi bus vr̄is turbaſtis. Et oues mee :his q̄ cōculcata pedibꝰ vr̄is fue­rant: paſcebant̉: ⁊ q̄ pedes veſtri turbauerāt: hec bibebant. Pro­ptereaᵐ hec dicit dn̄s deꝰ ad vos Ecceⁿ egoipſe iudico inter pecꝰ pingue ⁊ macilentū. Proº eo ꝙ lateribus ⁊ hūeris impingebatis: ⁊ cornibꝰ vr̄is vētilabatis oīa in firma pecora: donec diſꝑgerent̉ foras: ſaluaboᵖ gregē meuꝫ: ⁊ nō crit vltra in rapina: ⁊ iudicabo in ter pecꝰ ⁊ pecus: ⁊q ſuſcitabo ſuꝑ ea paſtorē vnū ꝗ paſcat ca ẜuum b Qd̓ perierat. ꝑ defectū regiminis. i Requirā. reducēdo adme ꝑ gratiā. k Et qd̓ abiectū erat. ꝑ paſtorū tyrānideꝫ Reduca. ꝑ benignā cōſolationē. a Et qd̓ infirmū fuerat ꝑ ꝓnitatē ad malū ex exēplo malorū paſtorū. b Cōſolida bo. firmādo in bono. c Et quod pingue ⁊ for. cuſto. in ſuo bono ſtatu. in he breo autē habet̉ Et qd̓ pingue ⁊ forte cōſumā. i. di uites ⁊ potētes qͥ iniq̄ oppreſſer̄t pauꝑes puniam ideo ſubdit̉. d Et paſcā illoſ ī iudicio. iuſte ẜm demerita puniē­do eo mō ꝙ dicit iij. Reg. vlti. Tol lite micheā ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉. Mittite virū iſtū in carce reꝫ ⁊ ſuſtētate eū pane tribulatio­nis ⁊ aqͣ anguſtie Et huic expoſiti oni magis cōcor­lr̄a ſequēs: vt vi­debit̉. e Ecce ego iud co i. diſtinguo qͣꝫ tū ad penā ⁊ pre miū f Inte pecus. māſuetuꝫ g Et pecꝰ ferox. i. inter ſimplices hoīes ⁊ feroces: ideo ſubdit̉. h Arietū ⁊ hir. i. bonorū ⁊ malo rū. hoc modo dꝫ math̓. xxv. Statu et oues a dextris bedos aūt a ſini ſtris. i Nō. ne ſa. vob̓ erat. i. ſufficere debebat vobis potētibꝰ. k Paſcua bōa depaſci.i. meliori bus bonis in pn̄ ti vita vti. Inſuꝑ ⁊ reliqͥ paſ. ve. conculca ſtis.i. illa: vn̄ de­berent pauperes viuere dediſtꝭ ſa­tellitibꝰ vr̄is. Et eodē modo expo nendū eſt qd̓ dr̄ Et cū puriſſima aquam ⁊cͣ. m Propterea.i. ꝓpter talē iniuriā ſimplicibꝰ illatam. n Ecce egoipſe iudico ⁊cͣ. exponat̉ vt. s o Pro eo ꝙ late. ⁊ bū. impinge. fortitudine vr̄a ⁊ potentia ſimplices impugnan uo. p Saluabo. Hic incipit verſus in hebreo vbi oſtēdit̉ ꝑ que fieri debeat iſta ſalus ouiū.ſ. paſtorē xp̄m: cū ſubditur Et ſuſcita. ſu. ea pa. vnū ſcꝫ xp̄m ẜm qd̓ ipſemet dic̄ Ioh̓. x. c. Et fiet vnū ouile ⁊ vnꝰ paſtor. r Seruū meū dauid.i. regē peſemine dauid. vt dicit Ra. ſa. ꝑ quē intelligit meſſiā venturuꝫ rm errorē ſuū. nos aūt xp̄m qͥ venit iam in mūdū factꝰ ex ſemīe dauid ẜm carnē: vt patet Math̓. i. s Ipſe pa. eas verbo enagelico ⁊ virtutꝭ exemplo. t Ego aūt dn̄s ero eis ī deuꝫ meū dauid ipſeᶠ paſcet ea: ⁊ ipſe erit eis in paſtorē. Egoᶜ aūt dn̄s ero eis in deuꝫ: ⁊ᵘ ẜuꝰ meꝰ dauid princeps ī medio eorū. Ego dn̄s locutꝰ ſum. Etˣ faciā cū eis pactū pacis: ⁊ʸ ceſſare faciā beſtias peſſi mas de terra: ⁊ᶻ ꝗ habitāt in de ſer to: ſecuriª dormiet: inᵇ ſaltibꝰ: ⁊ ponā eos in circuitu collis mei: be nedictionēᵈ: ⁊ᵉ deducā ī breui in tꝑe ſuo: ⁊ pluuie bn̄dictionis erūt Etᵍ dabit lignū agri fructū ſuū: ⁊ terra dabit germen ſuū: ⁊ʰ erūt in terra ſua abſqꝫ timore. Et ſcient qꝛ ego dn̄s: cū ꝯtriuero cathenas iugi eorū: ⁊ eruero eos de manu ī­perantiū ſibi. Et nō erūt vltra in rapinā in gētibꝰ neqꝫ beſtie terre deuorabūt eos: ſꝫ habitabūt cōfi­dēter abſqꝫ vllo terrore. Etⁱ ſu­ſcitabo eis germē noīatuꝫ: ⁊ᵏ non erūt vltra īminuti fame in terram neqꝫˡ portabūt vltra obprobrium m gentiū. Eiᵐ ſciēt qꝛ ego dn̄s deꝰ eorūcū eis: ⁊ ipſi ppl̓s meꝰ domꝰ iſrl̓: ait dn̄s deꝰ. Uos aūt greges mei greges paſcue mee homines eſtis: ⁊ ego dn̄s deus veſter dicit dn̄s deus. Capi. xxxv. e Tª factꝰ ē ẜmo dn̄i ad me dicēs. Vili hoīs pone faciē tuā ad uerſuꝫ mōteꝫ ſeyr. Et ꝓphetab̓ de eo: ⁊ dices illi. Hec dic̄ dn̄s de us. Ecceª ego ad te mōs ſeyr: ⁊ extendā manū meā ſuꝑ te: ⁊ da­bo te deſolatū atqꝫ deſertū. Ur­bes tuas demoliar: ⁊ tu deſertus eris ⁊ ſciēs: qꝛ ego dn̄s: eoº ꝙ fue ris inimicꝰ ſempiternꝰ: ⁊ʳ cōcluſe nō xp̄iane religionis cultū. v Et ſeruus meꝰ dauid.i. xp̄us qͥ di­citur ſeruus dei rōne humanitatis aſſumpte. in qua minor eſt pr̄e. ẜm ꝙ dicit̉ Ioh̓. xiiij. Pater maior me eſt. Et fa. cū eis pa. pacis. i. legem euāgelica que eſt lex amoris. ⁊ ꝑ cōſequēs pacis. y Et ceſſare faciā beſtias peſſimas. diminuēdo demonū potentiā. q̄ ꝑ mortē xp̄i ſūt diminū te. z Et qui habi. in deſerto. religionis. a Securi dormiēt. a ꝑ turbatione demonū. In ſaltibus.i. locis religioſis ſeparatis a ſe cularibus. Et ponam eos in cir cuitū collis mei.i. eccl̓i e militantis. d Benedictionē.i. be­nedictos p̄ ceteris. eEt deducaꝫ imbrem ſ. gratie. f In tēꝑe ſuo. hoc potiſſime fuit ī pͥmitiua eccleſia quan­do ſpūſſanctus deſcen­dit ſuꝑ apl̓os in ſigno viſibili. Act̉. ij. ⁊ poſtea dabat̉ alijs ꝑ impoſitio nem manuū apoſtoloꝝ Act̉. viij Et dabit lignū agri fructū ⁊cͣ. qꝛ ad hoc ſeq̄ bat̉ multiplicatio bono rum operū in eccleſia. h Et erūt in terra ſua abſqꝫ timore ⁊cͣ. qꝛ ī cō­tumelijs hominum gau debāt ⁊ demonibꝰ im­ꝑabāt. vt patꝫ in actibꝰ apl̓orū in pluribꝰ locis Et ſuſcitabo eis ger­men nomīatū.i. xp̄m de ſemīe dauid naſcituruꝫ in lege ⁊ ꝓphetis prefi guratū. ⁊ aꝑte nūciatū. k Et nō erūt vltra īmi nuti fame.ſ. ſpūali ex de fectu verbi diuini. Neqꝫ portabunt am­plius obprobria genti­um. qꝛ gentiles ad fidē cōuerſi nō inferunt ob­probia xp̄i diſcipulis: ſed magis honorem. m Et ſcient qꝛ ego do­minꝰ deus eorū cuꝫ eis ꝑ exꝑientiaꝫ bonitatis mee in bn̄ficijs ſibi col­latis. Capl̓m. xxxv. T factꝰ eſt. Hec eſt pars inciden talis. ī qua poſt cōſolationem fideliū re colit deſtructionē idumeorū: qui ſemꝑ fuerūt infeſti iudeis colentibꝰ deuꝫ: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes ẜm duas cās huiꝰ deſtructiōis. ſcd̓a ibi Eo ꝙ dixeris. Prima cauſa eſt fraternū odium. qꝛ ſicut eſau odio ha buit iacob fratrem ſuū vterinum: vt habet̉ Gen̄. xxvij. ſic idumei de­ſcendentes ab eſau: iudeos a iacob deſcendētes. ⁊ hoc eſt quod dicit̉ in ꝑſona dn̄i. b Ecce ego ad te mons ſeyr.i. idumea que eſt mon tuoſa. c Et extendam manū meā.i. potentiam. d Super te. ideſt ad te deſtruendam. e Eo ꝙ fueris inimicus ſempiternus. populi iſrael. f Et concluſeris filios iſrael. fuerunt enim idumei in obſidione hieru ſalem cum chaldeis.