Exęchielis. ſcietis qꝛ ego dn̄s locutus ſum: ⁊ feci ait dn̄s deus. Etᵘ factꝰ eſt ſei mo dn̄i ad me dicēs. Et tu fili ho mīs ſumeˣ tibi lignū vnū ⁊ ſcribe ſuꝑ illud iude ⁊ʸ filiorū iſrl̓ ſocijs eius. Etᶻ tolle lignū alterū ⁊ ſcribe ſuꝑ illd̓ ioſehp lignū ephraim ⁊ª cūcte domꝰ iſrl̓ ſociorūqꝫ eiꝰ. Etᵇ adiūge illa vnuꝫ ad alterū tibi in lignū vnū: ⁊ erūt in vnioneꝫ in manu tua. Cūᶜ aūt dixerint ad te filij ppl̓i tui loquētes: nonne in dicas nobis ꝗd in his tibi velis: Loqueris ad eos. Hec dicit dn̄s deus. Ecceᵈ ego aſſumā lignum ioſeph: qd̓ eſt in manu ephraim ⁊ tribꝰ iſrl̓: que ſūt ei adiūcte: ⁊ dabo eas ꝑiter cū ligno iuda: ⁊ faciā eas in lignū vnū: ⁊ erūt vnū ī ma nu eius. Erunt aūt ligna ſuꝑ que ſcripſeris in manutua ī oculis eorū ⁊ dices ad eos. Hec dicit dn̄s deꝰ. Ecce ego aſſumaꝫ filios iſrl̓ de medio nationū ad qͣs abierunt ⁊ cōgregabo eos vndiqꝫ: ⁊ addu cam eos ad humū ſuā. Et faciaꝫ eos gentē vnā in terra in mōtibus mneū in vobis.i. cōſtantiā redeūdi in iudeā ⁊ ꝓpoſitū melioram di vitā veſtrā. v Et factꝰ eſt. hic ꝯn̄r deſcribit̉ vnio ppl̓i di ſperſi: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo ſignū ſenſibile ponit̉: ſecūdo exponit̉ ibi. Cū aūt dixerint. Circa pͥmū ſciendū ꝙ ꝓphe te ad magis mouendū corda audientiū aliqn̄ ꝓphetabat non ſolū verbis: ſꝫ eti am ſenſibilibꝰ ſi gnis ſic̄ fuit eſai as nudꝰ ⁊ diſcal ciatꝰ. Eſaie. xx. cap. ⁊ hieremias portauit cathēaſ ligneas in collo ſuo: hiere. xxvij. ⁊ eodē modo p̄ci pit̉ hic ez echieli cū dicit̉. x Sume tibi lignū vnū ⁊ ſcribe ſuꝑ illud iude. in hebreo li iude eſt datiui caſus. Et filiorū iſrl̓ ſocijs eiꝰ.i. tribui beniamin q̄ in di uiſione regni adheſit roboam ſic̄ ⁊ tribus iuda: ꝓ pter qd̓ illud regnū dicebat̉ dua rum tribuū. tribꝰ etiā leuitica fuit illi adiūcta eo ꝙ hieroboā pͥmus rex iſrl̓ cultor vitulorū aureorun ſacerdotes ⁊ leui tas eiecit de regno ſuo: ⁊ ſic ve nerūt in regnū iu de. z Et tolle lignū alteruꝫ ⁊ ſcribe ſuꝑ illd̓ io ſeph lignū ep̄hra im: qꝛ pͥmus rex hieroboam fuit de tribu ephraim filij ioſeph. a Et cūc. do mus iſrl̓ ſociorūqꝫ eiꝰ.i. aliarū tribuū. b Et adiū. illa vnū ad alterū. cōtiguatione ita ꝙ videant̉ lignū vnū. c Cū au tem. Hic ꝯn̄r ponit̉ expoſitio dicti ſigni cum dicit̉. d Ecce ego aſſumā lignū ioſeph ⁊cͣ. ꝑ hoc em̄ deſignabat̉ futurū ꝙ regnum iſrl̓ erat cōiungēduꝫ regno iude ſub vno rege xp̄o. nō em̄ pōt exponi ad lr̄aꝫ de zorobabel ſeu quocūqꝫ alio vſqꝫ ad xp̄ꝫ qꝛ de ſemīe dauid nō fuit aliqͥs rex vſqꝫ ad ipſum: ideo ſubdit̉ poſtea. e Et ẜuus meꝰ dauid ſuꝑ eos. ꝑ quē intelligit̉ meſ ſias ſiue xp̄s in lege ⁊ ꝓphetis ꝓmiſſus ſicut fuit declaratū diſ fuſius hiere. xxx. ⁊ ioſue. iij. etiā ẜm doctores hebreorū. Et paſtor vnꝰ erit omniū eorū.ſ. xp̄us ẜm ꝙ dr̄ Ioh̓. x. c. ⁊ fiet vnū ouile ⁊ vnꝰ paſtor. Et ſciendū ꝙ ꝑ regnū iſrl̓ nō ſolū hic intelligunt̉ decē tribꝰ ſꝫ etiā oēs vocati ad fidē de gētilibus qͥ colebat idola ante ſuſceptionē fidei: ſicut ⁊ regnuꝫ iſrl̓ coluit a pͥncipio regni ſub hieroboam: vt habet̉. iij. Reg. xij. Unde ⁊ cō uerſi de gentibꝰ nomē iſrl̓ aſſequūtur ẜm ꝙ dicit̉ Eſaie. xliiij. ¶ In iudicijs meis ambulabūt. ẜuando legē euangelicam. Et habitabūt ſuꝑ terrā.ſ. viuentiū. i Quā dedi ſeruo meo iacob.i. datuꝝ ꝓmiſi: iudea em̄ nō fuit terra pͥncipaliter ꝓ miſſa abraā yſaac ⁊ iacob. qꝛ pͥmo a deo pͥncipaliter datū non eſt minus bonū qͣꝫ meritū ſed maius: oꝑa aūt virtutuꝫ ꝓpter q̄ lacta fuit ꝓmiſſio patribꝰ ſunt maiora bona qͣꝫ quecūqꝫ mate tialis terra: ⁊ ideo in ꝓmiſſiōe materialis terre intelligebat̉ pͥn tipaliter ꝓmiſſio terre viuentiū: vt dictum fuit Gen̄. xv. magis bimuſe. ⁊ ſic intellexerūt patriarche ẜm ꝙ declarat apl̓us ad he bee ri. dicēs deipſis. Nūc aūt meliorē appetūt.ſ. patriā: ⁊ ſubdi iſil̓: ⁊ rexꝭ vniꝰ erit oībꝰ imꝑans. Et nō erunt vltra due gētes: nec diuident̉ āpliꝰ in duo regna. Ne qꝫ polluent vltra in idolis ſuis ⁊ abhomīationibꝰ ſuis ⁊ cūtis inig tatibꝰ ſuis ⁊ ſaluos eos faciam de vniuerſis ſedibꝰ ſuis ī ꝗbꝰ peccauerūt: ⁊ emūdabo eos. Et erunt mihi ppl̓s ⁊ᵈ ego ero eis deus: ⁊ ſeruꝰ meꝰ dauid rex ſuꝑ eos ⁊ʳ pa ſtor vnus erit oīm eorū. Inᵍ iudi cijs meis ambulabūt: ⁊ mādata mea cuſtodiēt: ⁊ facient ea. Etˣ habitabūt ſuꝑ terrā: quāʳ dedi ſer uo meo iacob: inᵏ qͣ hitauerūt pa tres vr̄i ⁊ hītabūt ſuꝑ eā ipſi ⁊ filij eorū: ⁊ filij filiorū eorū vſqꝫ ī ſem piternū: ⁊ⁱ dauid ẜuꝰ meus princeps eorū imꝑpetuū. Etᵐ ꝑcuti am illis fedus pacis pactū ſempi ternū erit eis. Et fundabo eos ⁊ ml̓tiplicabo ⁊ⁿ dabo fructificatio neꝫ meā in medio eorū imꝑpctuū ⁊ᵇ erit tabernaculū meū in eis: et ero eis deꝰ ⁊ ipſi erūt mihi ppl̓us Etᵖ ſcient gētes qꝛ ego dn̄s ſanctificator iſrl̓ cū fuerit ſanctificatō tur.i. celeſtem. k In qua habitauerūt patres vr̄i. mēte ꝑ fidē: eo modo loquēdi quo dicit̉ phil̓. iij. Noſtra aūt cōuerſatio in celis eſt. ⁊ habitatio corꝑalis ipſorū in materiali terra erat huius habitatiōis fi gura. Vel pōt dici. k In qua habitauerūt pr̄es vr̄i.i. habitabūt loquēdo de futuro ꝑ modū p̄teriti ꝓpter certitudineꝫ ꝓphetie: ⁊ tali modo loquēdi vtuntur frequēter ꝓphete: vt. sͣ. viſum eſt in multis loqͥ: ideo ſubdit̉. Et dauid ẜuus me pͥnceps eorū imꝑpetuū qd̓ nō pōt intelligi de ꝑ ſona dauid nec de aliqͣ de ſemīe eius niſi d̓ xp̄o cuius regnū eſt eternū. m Et ꝑcutiā illis fedꝰ pacis. qd̓ hic inchoat̉ ī obſeruantia legis euāgelice q̄ eſt lex amoris ⁊ ꝑficit̉ in patria vbi pax ⁊ amor cōſūmāt̉. n Et dabo ſanctificationē meā.i. faciam eos ſanctos. o Et erit tabernaculū meū in eis.i. habitabo cū eis in pn̄ti in terra ꝑ gr̄am ⁊ in celo ꝑ gl̓iam Et ſciēt gēteſi qꝛ ego dn̄s ſanctificator iſrael i. cuiuſlibet fidelis qui nomīe iſrl̓ nomīatur: vt ſupra dictū eſt. In ca. xxxvij. vbi dici tur in poſtilla. Et dixit. Hic ponit̉ huius viſionis ītellectio. Additio Vod hec viſto ezechielis exponat̉ de liberatiōe ppl̓i iſrl̓ a ba bylonica captiuitate: vi det̉ incōſonū littere: tū qꝛ licꝫ ẜuitꝰ ſit mors ciuilis: nō tn̄ loca vbi ſerui ſunt dicunt̉ ſepulcra intantū ꝙ cū liberant̉ ẜui dicant̉ tumula aꝑire ⁊ hmōi que in lr̄a de hͦ dicunt̉: tū qꝛ licet fuerūt liberati a ſeruitute babylonica: remāſerūt tn̄ ſub ſeruitute ꝑſarū ⁊ medorū: vn̄ poſt redēptionē a babylonica capti uitate.i. Eſdre. ix. ca. legit̉ eſdras dixiſſe. Serui ſumꝰ ⁊ in ſeruitute no ſtra nō dereliqͥt nos deꝰ noſter: etiā inclinauit ſuꝑ nos miſericordiaꝫ: ⁊ ſic adhuc remanebāt mortui ciuiliter: tū qꝛ qd̓ dicit̉ hic. Et dabo ſuper neruos ⁊ ſuccreſcere faciā ſuꝑ vos carnes: ⁊ extendā in vobis cutem: nō videt̉ ꝑtinere ad eductos de ſeruitute ad libertatē: vn̄ manife ſtū videt̉ ꝙ hͦ viſio ꝑtinet ad reſurrectionē generalē: in qua omīa p̄di cta reqͥrunt̉ ꝓut littera plana ſonat: ẜm ſua p̄mariā ſignificationē: a qua nūqͣꝫ eſt recedendū ẜm ſenſum litteralē: niſi neceſſitas cogat. Si aūt dicat̉ ꝙ neceſſe eſt vt nō intelligat̉ de reſurrectiōe generali: ꝓpter obiectiōes allegatas ꝑ poſtillatorē: quarū pͥma eſt ex hoc qd̓ d̓r̄. Oſſa hec vniuerſa domꝰ iſrl̓: cū tn̄ reſurrectio p̄dicta nō ſolū ſit filiorum iſrl̓: ſꝫ omniū generaliter. ſecūda eſt de hoc qd̓ dicit̉. Aruerūt oſſa noſtra: ⁊ perijt ſpes nr̄a: ꝓut in poſtilla. Ad pͥmū dicendū ꝙ licet reſurre ctio generalis ſit omniū generaliter: tam iuſtorū qͣꝫ reproborum: qꝛ tn̄ reprobi ad maius ſuppliciū reſurgūt: nō dicunt̉ ꝓprie reſurgere: vnd̓ pͣs. Ideo nō reſurgūt impij in iudicio: ꝓut poſtillator ibidē expoſuit Et ideo ꝓpheta nō fecit mentionē hic niſi de filijs iſrl̓ ſub quoꝝ noīe oēs iuſti intelligunt̉: ꝓut in multis alijs locis. Ad ſecūduꝫ dicendum ꝙ hoc qd̓ dicit̉. Aruerūt oſſa nr̄a: ⁊ perijt ſpes noſtra: intelligit̉ de iu ſtis defunctis: qꝛ licet habuerūt certa ſpem reſurrectionis: qꝛ tn̄ ſpes q̄ differt̉ affligit animū: vt ꝓuer. xiij. ca. iō ꝓpheta dicit eos ſic loquē tes: qͣſi ẜm curſum hominū cōem hoc dicere potuiſſent Replica N ca. xxxij. vbi poſtil. motꝰ duabꝰ rōnibꝰ exponit viſionē huiꝰ ca. ad lr̄am de liberatiōe a captiuitate babylonica: quā quidaꝫ
zum Hauptmenü