Liber mea in medio eorū imꝑpetuum. Capitulum. xxxviij. Tª factꝰ eſt ẜmo dn̄i ad me e dicens. Vili homīs: pone faciē tuā ꝯtra gog ⁊ ꝯtra magog principem capitis moſoch ⁊ thu bal: ⁊ vaticinare de eo: ⁊ dices ad cū. Hec dicit dn̄s deꝰ. Ecce ego ad te gogprincipem capitis mo­ſoch ⁊ thubal. Etᵈ circū agam te ⁊ᶜ ponam frenū in maxillis tuis: ⁊ educāte ⁊ oēm exercitū tuū: eqͦs ⁊ equites veſtitosˢ loricis vniuer ſos: multitudinē magnā haſtā et clipcū arripientiū ⁊ gladiū. Per­ſe ethiopes ⁊ libiēs cū eis: oēs ſcu tati ⁊ galeati. Gomerᵍ ⁊ vniuer­ſa agmina eius domꝰ thogorma latera aꝗlonis: ⁊ totuꝫ robur eius ppliqꝫ multi tecū Preparaʰ ⁊ in ſtrue te ⁊ oēm multitudinē tuaꝫ: q̄ coaceruata ē ad te ⁊ˡ eſto eis ī p̄ce­ptū. Poſtᵏ diēs multos viſitabe ris. Inˡ nouiſſimo ānorum veni­es adᵐ terrā: q̄ reuerſa ē a gladio exponūt de reſurrectione generali futura fortaſſis bene ẜm allegoriā huic burgē. valde ꝯͣrius ꝓſequit̉ ſcd̓am expoſitionē motꝰ debilibus rōnibꝰ. Prima qꝛ dicunt̉ hic liberati a ſepulcris qd̓ nō videt̉ hr̄e lo­cum in illa captiuitate. Sed rn̄det̉ ꝙ ſicut ẜuitus eſt mors ciuilis: ita loca taliū ẜuorū p̄ſertim carceres merito dicunt̉ ſepulcra ad inſtar qͦ a ph̓is ociū dr̄ viui hoīs ſepultura. ſcd̓o burgen̄. mouet̉ ꝙ lꝫ fuerūt libe­ratia ẜuitute babyloni ca: remāſerūt tn̄ ſub ꝑſa rum medorū grecoruꝫ ⁊ romanoꝝ ſeruitute. Ad qd̓ dico ꝙ qͣꝫuis reman ſerūt tributarij: nō tn̄ ca ptiui. aliud em̄ eſt ẜuire ſub tributo ⁊ captiuita­te. Seruiens em̄ ſub tri buto eſt totaliter ſui iu­ris: nō autē captiuꝰ. Et ꝓpter defectum hūc ca ptiui dicūt̉ ciuiliter mor tui ⁊ ſepulti. Nec burg. bene rn̄det ad motiua poſtilla. Cuꝫ em̄ poſtil. pͥmo mouet̉ ex eo: qꝛ ex lr̄a nō innuit̉ niſi de do mo iſrl̓: ideo incōueniē­ter dicit̉: d̓ domo iſrl̓ qd̓ eſt omībꝰ homībꝰ gn̄a­le.ſ. reſurrectio mortuo­rum. Ad hoc rn̄det bur­ꝙ ꝑ domū iſrl̓ intelligū tur electi qͥ ſoluꝫ ꝓprie reſurgēt: iuxta illud p̄s. Non reſurgūt impij in iudicio. Et dicit poſtil­latorē ſic circa auctorita tem allegatam ſentire. Sed vtrūqꝫ falſumeſt. Primū quia abſolutuꝫ articulū fidei om̄i carni cōeꝫ appropriat vni plꝰ qͣꝫ alteri: na omēs ẜm apl̓m ꝓprie reſurgemus. Nec huic obſtat illud pͣs. allegatū: qꝛ hoc allegatū nō dicit reſurrectionē impiorū teneri ẜm qͥd ⁊ nō ꝓprie quēadmodū gloſ at burg. qd̓ patet ex eo qꝛ dicit̉ in iu­dicio. ſcꝫ ſeſſuri iudicātes quēadmodū in hac vita in cathedra peſtilē tie ſedere cōſueuerūt. Et pꝫ etiā ex eo qd̓ ſequit̉. Neqꝫ peccatores in cōſilio iuſtorū qd̓ patet totū dicere ẜm qͥd nō ꝓprie. qꝛ argumētū tale Peccatores nō reſurgēt in cōſilio iuſtorū: igit̉ nō reſurgēt: tenet a ẜm qͥd ad ſimpliciter. Etiā falſuꝫ eſt qd̓ poſtillatori imponit. qꝛ poſtilla. gloſat locū pſal. allegatū qd̓ nō reſurgūt iniuſti ad ſuā exaltationē ex quo ctiā nō ſequit̉ ꝓprie ſed ſolū ẜm qͥd: igit̉ iniuſti nō reſurgēt. Se­cūdo poſtilla. mouet̉: qꝛ dicit̉. Spes nr̄a perijt: qd̓ de iuſtis maxīe lo­cū nō habet: nā ipſi oēs habuerūt ab initio ſpem certā future beatitu dinis. Ad qd̓ dicit burgen̄. ꝙ qͣꝫuis habuerūt ſpem: ſpes tn̄ q̄ differt̉ affligit aīam iuſtorū: ꝓuer. xiij. ſꝫ hoc nō ſoluit: qꝛ nō ſequit̉ ſpes dif fert̉: igit̉ perijt. praua em̄ eſt expoſitō. Nec verū eſt dilationē reſurre­ctionis iuſtorū eſſe afflictiuā: qꝛ afflictio nō ſtat cū ꝑfecta beatitudine vt patꝫ. xij. ſuꝑ Gen̄. ad litteraꝫ: qͣꝫuis em̄ aliquo modo ſperata retat Capl̓m. xxxviij. dat̉: vt ibi dicit̉ nō tn̄ affligit. T factꝰ ē. Poſtqͣꝫ ꝓphetauit ꝓſpera ⁊ aduerſa de iudeis: h̓ re­uertit̉ ad ꝓphetandū de extraneis.ſ. ꝯtra gog ⁊ magog. Circa qd̓ ſciendū ꝙ hebrei dicūt ꝙ ſunt gētes q̄ venture ſunt ad pugnādū cōtra hierl̓m: ⁊ debellabunt̉ ꝑ rege meſſiā: quē expectant adhuc vētu rum. Sed hoc dictū eſt erroneū: qꝛ aduētus xp̄i trāſijt in p̄teritū. Iō aliqui doctores nr̄i dicūt ꝙ gog ⁊ magog nō eſt aliqua gēs determi­nata: ſꝫ generaliter ſignificat ꝑſecutores eccleſie: ſed hec expoſitio vi­detur nimis miſtica: ꝓpter qd̓ ſaluo meliori iudicio videt̉ mihi ꝑ gog intelligi antixp̄s. Dicit̉ em̄ gog a gag qd̓ ſignificat tectū in hebreo: qꝛ licet antixp̄s ſit futurus homo: inhabitabit̉ tn̄ totaliter a diabolo: ⁊ ſic erit qͣſi eius tegumentū ſub ſpecie hūana. Magog autē ſignificat de tecto ꝑ qd̓ intelligunt̉ adheretes antixp̄o tanqͣꝫ de eiꝰ familia ſeu ⁊ⁿ cōgregata eſt de ppl̓is multis adº mōtes iſrl̓: ꝗᵖ fuerūt deẜti iu­giter. Hecq de ppl̓is educta eſt: ⁊ habitabūt in ea cōfidēter vniuerſi Aſcēdēsʳ aūt qͣſi tēpeſtas venies ⁊ qͣſi nubes vt oꝑias terram: tu ⁊ oīa agmīa tua: ⁊ ppl̓i multi tecum Hec dicit dn̄s deus. Inᵈ die illa aſcēdēt ẜmones ſuꝑ cor tuū: ⁊ co gitabis cogitatione peſſimā: ⁊ᵗ di cēs. Aſcēdāᵘ ad terrā abſqꝫ muro veniā ad quieſcētes habitāteſqꝫ ſecure. Hi oēs habitāt ſine muro vectes ⁊ porte nō ſūt eis: vtˣ diri pias ſpolia ⁊ inuadas p̄dā: vtʸ in­feras manū tuā ſuꝑ cos: ꝗ deſerti fuerāt ⁊ poſtea reſtituti ⁊ ſuꝑppl̓ꝫ ꝗ eſt ꝯgregatꝰ ex gētibꝰ ꝗᶻ poſſi­der̄ cepit ⁊ eē habitator vmbilici terre. Sabaª ⁊ dedā ⁊ negaciato­res rharſis ⁊ᵇ omēs leones eius dicētᵉ tibi. Nūquidᵈ ad ſumēda ſpoliatu venis. Ecce ad diripien dam p̄dā cōgregaſti multitudinē tuā: vt tollas argentū ⁊ aurū: au­ppl̓o: huic aūt expoſitioni concordat qd̓ dicit̉ apoc̄. xx. Soluet ſathanas de carcere ſuo ⁊ exibit ſeducere gētes ſuꝑ qͣtuor angn los terre gog ⁊ magog ⁊cͣ. qd̓ exponit̉ de ꝑſecutiōe antixp̄i quē diabolus pͥmo ſeducet ⁊ poſtea alios ad herendū ſibi. Huic eti am dicto cōſonat dictū apl̓i ſi referat̉ ad ſecūdū aduentum xp̄i ſcd̓a ad Theẜ. ij. Quē dn̄s ih̓s in terficiet ſpū oris ſui ⁊ deſtruet illu ſtratiōe aduētus ſui. Simil̓r ⁊ di­ctū aliorū expoſt torum inqͣꝫtū tꝑ­antixp̄i erit maxi ma ꝑſecutio fide lium: ⁊ ẜm hanc ſnīam pͦ agit̉ d̓ ꝑ ſecutione eccleſie ab antixp̄o: ⁊ ſe­cūdo de antixp̄i deſtructiōe cū ex­ercitu ſuo: ibi. Cō uocabo. Prima in duas: qꝛ pͥmo ponit̉ huius ꝑſe cutiōis p̄paratio ſecundo eius ex cutio: ibi. Poſt dies. Circa pͥmū dicitur. b Pone faciem tuaꝫ cōtra gog. i. diſpone te ad ꝓ­phetandū de ad uentū antichriſti ⁊ eius deſtructio ne. c Princi pem capitis mo­ſoch ⁊ thubal. qꝛ iſti reges ſubijciē tur ei.ſ. capado­cie ⁊ hiberie. d Et circūagā te.i. diſcurrere ꝑ mittā ad fideliū impugnationē e Et ponā frenū in maxillis tuis. qꝛ antixp̄us nihil poterit fa­cere niſi qͣꝫtū deꝰ ꝑmittet. f Ueſtitos loricis.i. armis ad ſu ſtinendū: ⁊ etiā ad adiuuandū: ideo ſequit̉. Haſtā ⁊ clipeū ari pientiū ⁊cͣ. g Gomer ⁊ thogorma. noīa ſunt ppl̓oruꝫ anti xp̄o adherentiū. h Prepara ⁊ inſtrue te.i. p̄parabis te ad vaſtationē eccleſie. i Et eſto eis in p̄ceptū.i. multitudo ti­bi coacerbāda tibi obediet ad nutū k Poſt dies. Hic ꝯn̄r ponit̉ executio ꝑſecutiōis: ⁊ diuidit̉ in duas. qꝛ pͥmo ponit̉ hec executio: ſcd̓o eiuſdē p̄nūciatio: ibi. Hec dicit. Circa pͥmū p̄mit­titur tp̄us cū dicit̉. k Poſt dies multos viſitaberis.i. pu­nieris: qꝛ finaliter antixp̄s a deo fulminabit̉: vt. jͣ. dicet̉. In nouiſſimo annorū venies.i. circa ſinē mūdi. m Ad terrā q̄ reuerſa eſt a gladio.i. ad eccl̓iam diſſipantiū q̄ pͥmo fuit ſub gladio iudeorū ⁊ tyrānorū: ſed a tꝑe cōſtantini habuit pa­cem: ⁊ ſic reuerſa ē a gladio. n Et congregata eſt de ppl̓is multis. qꝛ de oībus gētibꝰ aliqͥ crediderūt xp̄o. o Ad mon tes iſrl̓.i. ad iudeā mōtuoſam: lꝫ em̄ veniat ad vaſtandū vbiqꝫ eccl̓iam: tn̄ ſpāliter veniet in hierl̓m vt in tēplo dei ſedeat tāqͣꝫ ſit deꝰ: vt dr̄ ſcd̓a ad Theẜ. ij. p Qui fuerūt deſerti iugiter i. frequēter: qꝛ pͦ ꝑ chaldeos: ⁊ poſtea ꝑ antiochū nobilē: ⁊ iterū ꝑ romanos: poſtea ꝑ ſaracenos. q Hec de ppl̓is educta ē ⁊cͣ. qꝛ ante aduentū antixp̄i xp̄iani de pluribꝰ terris venient iu iudeā ⁊ capiēt eā ⁊ ibi pacifice habitabūt ad tp̄s: ⁊ poſtea qͥſi ſubito veniet antixp̄us: ideo ſubditur. r Aſcendēs aūt qͣſi tēpeſtas veniēs.i. ſubito in magna ml̓titudine ita ꝙ fideles nō poterūt ſibi reſiſtere. s In die illa aſcēdent ẜmones ſuper cor tuū ⁊cͣ. qꝛ extollet̉ ſup̄ om̄e illud qd̓ deꝰ dr̄: aut qd̓ colit: ſcd̓a ad Theẜ. ij. t Et dices. p̄ nimia elatōe. v Aſcēdaꝫ ad terrā abſqꝫ muro ⁊c̄ i. ita faciliter capiā ac ſi nō eſſet ibi murus