Danielis cij eius: vt perirent. Tuncᵉ daniel reꝗſiuit de lege atqꝫ ſnīa ab arioch principe militie regis: qui egreſſus fuerat ad īterficiendos ſapiētes ba bylonis. Etᶠ īterrogauit: a re­geptātem acceꝑat: quā ob cauſaꝫ crudelis ſnīa a facie regis eſſet e greſſa. Cūᵍ ergo īdicaſſꝫ arioch danieli. Daniel ingreſſus rogauit regē ut tp̄s daret ſibi ad ſolutionē indicandā regi. Etª ingreſſus eſt domū ſuā ananieqꝫᵇ miſaeli aza rie ſocijs ſuis indicauit negociū: vt quererent miſericordiā a facie dei celi ſuꝑᵇ ſacr̄o iſto: ⁊ᶜ perirēt da niel et ſocij eius ceteris ſapienti­bus babylonis. Tūcᵈ danieli my­ſteriū ꝑᶜ viſionē nocte reuelatū eſt Etˡ bn̄dixit daniel deuꝫ celi: etᵍ lo­cutus ait. Sit nomē dn̄i bn̄dictuꝫ a ſeculo vſqꝫ in ſeculū: quiaʰ ſa­piētia etˡ fortitudo eiꝰᵏ ſunt: ⁊ⁱ ipſe mutat tꝑa etᵐ etates. Trāſfertⁿ re­gna atqꝫº cōſtituit datᵖ ſapīam ſapi entibꝰ: etq ſcīam intelligentibus di ſciplinā. Ipſeʳ reuelat ꝓfunda et abſcōdita: etᵍ nouit in tenebris con rorio diuino. hoc eſt qd̓ dicit̉. a Et ingreſſus eſt domum ſuā: vt ſic ſequeſtratꝰ ab exteriori tumultu melius vacaret oratio­ni cōtēplationi. b Ananieqꝫ miſaeli ⁊cͣ. adiungit enī ſibi ſocios in orando: qꝛ or̄o multorū maxime bonorū eſt multū ex­audibilis. b Suꝑ ſacr̄o iſto.i. ſecreto ſacro. qꝛ ibi fit mentio de regno xp̄i per lapidē abſciſum de mōte ſine ma­nibus: vt videbi tur. Et perirēt da. et ſocij eiꝰ ceteris ſapiētibꝰ i ipſi ceteri ſapi entes: in appa ret or̄o eoꝝ chari tatiua: qꝛ non ſo erat vita ſua cōſeruanda: ſꝫ ēt vita aliorū ſa pientū eis inui debant vt viſū ē. d Tunc daniel. Hic d̓ſcribit̉ da­nielis inſpiratio. hoc eſt qd̓ dicit̉ Tūc danieli my­ſteriū.i. ſomnium regis occultum eiꝰ interp̄tatio. tPer viſionem nocte reuelatū ē. adeo.ſ. dicit̉ hic qualis fuerit iſta reuelatio vtꝝ in ſomno vel ī vi gilia: ſꝫ ꝓbabilit̓ vr̄ vidit ī ſom nis cōſil̓em viſio neꝫ viſioni regis vltra hoc ītelle ciū ipſius. hoc ctiā dicit gloſa ſomniū regꝭ didi cit ſomnio ſuo. hoc etiā vr̄ hoc qd̓ dr̄. Nocte. qꝛ tales reuelatio­nes magis nate ſunt fieri quietatis ſenſibꝰ ab exterioribꝰ tumulti bus. Un̄ dr̄ Iob. xxxiij. Per ſomniū in viſione nocturna qn̄ irru it ſopor ſuꝑ hoīes dormiūt in lectulo: tūc aꝑit aures viroruꝫ et erudiēs īſtruit eos diſciplina. f Et bn̄dixit. Hic p̄dictꝭ po nit̉ gr̄arumactio. Iſte em̄ erat mos antiqͦꝝ in beneficijs ꝑceptis laudare deū ſicut grati. aūt ſecit daniel hic. ꝓpter. qd̓ dicitur. Et bn̄dixit daniel deū celi.i. laudauit. g Et locutꝰ ⁊c̄. vſ­qͣꝫ in ſeculū.i. in eternū. qꝛ vbicūqꝫ duplicat̉ nomē in veteri teſt. īportat eternitatē cōiter. h Quia ſapīa. ad diſponendū or dinandū in creaturis. qꝛ opꝰ ſapientꝭ eſt ordinare. vt dr̄.i. metha. Et fortitudo. ad exequēdū qd̓ diſponit: qꝛ nullꝰ pōt impedire. Eius ſunt. qꝛ diſpō executio effectus in oībus alijs depen­act ab ipſo: pōt ipſuꝫ īpediri. lIpſe mutat tꝑa. qꝛ ipſe ē primꝰ motor celeſtiū corporuꝫ. qͦꝝ motū ſequitur tp̄us. vt hr̄. iiij. phycoꝝ. m Et etates.i. ꝑiodos rerū mutabiliū corruptibi llū: maxime hoīm. maior em̄ fuit periodꝰ vite hūane ante dilu­ulū qͣꝫ poſt. vt ptꝫ in Gen̄. n Tranſfert regna. hoc cōtingit ſcquēter ꝓpter pcā hoīm. ſicut pꝫ Gen̄. xv. vbi dr̄ filij iſrael ac teperūt regnū chananeoꝝ ꝓpter pcā eoꝝ. Sil̓r romani acceper̄t ſegnū iudeoꝝ poſt mortē xp̄i. o Atqꝫ ꝯſtituit. qꝛ aliqn̄ etiaꝫ malos hoīes ad regnū eleuat ad punitionē alioꝝ pcōꝝ: ſic̄ pꝫ de flio ex ordinatiōe dei eleuatꝰ eſt in regno ad deſtructione chal ueoꝝ et liberationē iudeoꝝ. ẜm dr̄ Eſaie. xlv. Hec dic̄ deꝰ xp̄o meo cyro cuiꝰ app̄hēdi dexterā ⁊c̄. Aliqn̄ ēt fit ad exercitiū fla bellationē ſctōꝝ. exēplū habemꝰ Attila rege hunoꝝ: dixit ſcō iipo trecēſi obſideret eiꝰ cītateꝫ: interrogatꝰ a lupo ſctō qͥs eēt ndli. Ego ſuꝫ flagellū dei. Cui illern̄dit. Ego ſuꝫ lupꝰ debeo ſtituta etᶜ lux eo eſt. Tibiⁿ deus patrū nr̄oꝝ ꝯfiteor: teqꝫˣ laudo: qꝛ ſapīam etª fortitudinē dediſti mi­hi nūc oſtendiſti mihi rogaui­mus te: qꝛᵇ ſermonē regis aperui­ſtiᵉ nobis. Poſtᵈ hec daniel ingreſ ſus ad arioch quē conſtituerat rex ut ꝑderet ſapientes babylonis: ſic ei locutꝰ eſt. Sapiētesᶜ babylonis ne ꝑdas: introduc me in cōſpectu regis et ſolutionem regi narrabo. Tūcᶠ arioch feſtinꝰ introduxit da nielē ad regeꝫ: etᵍ dixit ei. Inueni hoīem de filijs tranſmigratōnis iu de: ꝗⁱ ſolutionē regi annūciet. Rn̄ dit rex et dixit danieli: cuiꝰ nomen erat balthaſar. Putaſne ꝟe poteſ mihi īdicare ſomniū qd̓ vidi īter p̄tationē eiꝰ. Etˡ rn̄dens daniel co rege ait. Myſteriūᵐ qd̓ rex īter­rogat: ſapiētesⁿ magi harioli et haruſpices: nequeūtᵖ īdicare regi: ſedq eſt deꝰ in celo reuelans miſte­ria indicauit tibi rex nabuchodo noſor: q̄ᵍ vētura ſunt nouiſſimis poribꝰ: Sōniū tuūᵗ viſiones capi tis tui in cubili tuo huiuſcemōi ſūt flagellari p̄cepit cītatē apiri. p Dat ſapīam ſapiētibꝰ.i. notitiaꝫ de dīnis illis qͦꝝ mētes eleuant̉ ad celeſtia. qꝛ tales ſūt ꝓprie ſapiētes dicti a ſapore. q Et ſcīam intelligētibꝰ diſciplinā.i. notitiā de hūa nis hoībus morigeratꝭ. vn̄. i. ethi. dr̄: paſſionuꝫ ſectator eſt inanis au ditor politice. r Ipſe reuelat ꝓfunda abſcōdita. ad intellectus creatꝰ pōt attingere ꝓpria virtute. s Et no. in te. ꝯſtituta.ſ. igͦrā tie reſpectu alioꝝ ab ip ſo. aliter. In tenebris ꝯſtituta.i. pcā qͣntūcun qꝫ occulta ipſe nouit. Et lux eo eſt. qꝛ ip ſe ē ꝓpͥe lux. vt hr̄ i. ioh̓. i. Deꝰ lux eſt. tenebre ſūt in eo vlle. eſt intelligendū ẜm no­ lucis extēſum eſt ad ſignificandū manifeſta tionē. qꝛ deꝰ eſt lux ꝟa illumīat oēm hoīem. vt dr̄ ioh̓. i. v Tibi deꝰ patrū nr̄oꝝ ꝯfiteor Facit mētionē in or̄one de abraam alijs pr̄i­bus. qꝛ ex merito eoruꝫ multa bona facta ſūt fi lijs iſrael reuelatiōes ꝓphetis. x Teqꝫ laudo. cauſaꝫ ſubdit Quia ſapīam: ad intel ligendū. a Et for­titudinē. ad ꝓnuncian dum. Dediſti mihi ⁊c̄. Un̄ ſequit̉. b Qꝛ ſermonē regꝭ.i. illud qd̓ requirit. c Aperuiſti mihi. miſe ricorditer reuelando. Poſt daniel. Hic cōſequenter ponitur in terp̄tatio facta ipſi regi Et diuidit̉ ī tres. quia Daniel primo reprimit regis indignationē. ſcd̓o excitat ad mentis attentionē: ibi. Et rn̄dēs danieli. Tertio aperit regi viſionē: ibi Somniū tuū. Primū facit hoc impedit magiſtrū militie ab executione ſnīe regis ⁊cͣ. dicens. Sapientes babylonis ne perdas. hoc paratꝰ eſt regi ſatiſfacere Tunc arioch feſtinus dicens. Introduc me in cōſpectu regis ⁊cͣ. f introduxit danielē ad regē. ſciebat enī eſſe in deſiderio ſciendi: ꝓpter qd̓ feſtinauit introducere Danielē ad: ſciens hoc regi eſſe placitum. g Et dixit ei.ſ. arioch regi. h Inueni hoīem de filijs tranſmigra­tionis iude: in qua.ſ. terra ſolent eſſe ꝓphete. ꝓpter hoc ſequitur. Qui ſolutionē regi annunciet.i. potens ſit annunciare: cuꝫ ſit de illis apud quos ſolent eſſe ꝓphete. Et nota cum dicit. Inueni hominē de fi lijs tranſmigrationis iude. ipſe mentit̉: qꝛ queſierat Danielē nec īue­nerat: ſꝫ ſe obtulerat. Sed hic eſt modus illoꝝ aſſiſtunt regibꝰ fingere ſe feciſſe illa ſciūt eis placere: qd̓ aūt ſequit̉ ptꝫ in lr̄a. l Et reſpō­dens. Hic ꝯn̄r̄ excitat Daniel regꝭ attentione on̄dens rei q̄ſite difficul­tatē dicens. m Miſteriū.i. occultū qd̓ rex interrogat. n Sa­pi. magi ha. exponant̉ hec noīa ſicut prius. o Et haruſpices.i. ho rarū inſpectores. per talia diuināt de futuris. p Nequeunt indi­care regi.i. pōt diſſolui qͣcūqꝫ arte humana vel magica: ſed a deo ſo lo. hoc eſt qd̓ dr̄. q Sꝫ eſt deꝰ in celo reuelans myſteria: qꝛ ip̄e ſo­lus hꝫ certā ſcīam futurorū cōtingentiū cuiuſmodi erāt cōtenta in illa re uelatione. r Qui indicauit tibi. Diuina enī ꝓuidētia eſt principa­liter erga rectorē multitudinis. qꝛ ab ipſo dependet directio multitudīs ſicut bona diſpō corporis dependet a capite. s Que ventura ſunt in nouiſſimis tꝑibus. qꝛ in illa reuelatione fit mentio de regno xp̄i: qd̓ eſt vltimū regnoꝝ. vn̄. i. Ioh̓. ij. dr̄ de tꝑe xp̄i. Filioli nouiſſima hora ē Somniū tuū. Hic ꝯn̄ter Daniel aperit regi viſionē. diuidit̉ ī duas qꝛ primo repetit ſcd̓o expōem ſubiungit: hoc em̄ petierat rex a cōiecto