Liber bit ⁊ᶜ in copia rerū oīm occidit plu rimos. Et ꝯtra principē principū cōſurget ⁊ ſine manu ꝯteret̉. Etᵇ uiſio ueſꝑe ⁊ mane: q̄ dicta ē ꝟa ē. Tuᶜ ergo uiſionē ſignaᵈ qꝛᵉ pꝰ mul tos dies erit Etᶠ ego daniel lāgui ⁊ egrotaui ꝑ dies. Cūqꝫᵍ ſurrexiſſeꝫ faciebā oꝑa regis ⁊ʰ ſtupebam ad uiſionē ⁊ⁱ nō erat qui interp̄taretur Nª āno primo Ca. ix. a darij filij aſſueri deᵇ ſemine dum. vt dr̄. ij. Mach̓. v. c Et in copia rerū oīum occidit plurimos. qꝛ talē occiſionē ſanctoꝝ fecit ꝑ tꝑalē potentiā ſibi a deo ꝑmiſſam. a Et ꝯͣ principē principū cōſurget. qꝛ ꝯͣ deū ſurrexit auferēdo cultū eiꝰ quantū ad tp̄s. b Et ſine manu ꝯteret̉. qꝛ antiochꝰ rediēs d̓ ꝑſide ꝑcuſſus a deo morbo inteſtino mortuꝰ ē. ꝓut habet̉. ij. Mach̓. ix. Qm̄ aūt ſicut dictū eſt antio­chuſ fuit figura antixp̄i iō lr̄a iſta q̄ expoſita eſt de antiocho: iterum me lius exponit̉ ⁊ ꝑfectius de antixp̄o ab illo loco vbi incipit ſcriptura lo­qui de antiocho cū dici tur. Et poſt regnū eorū. ſ. grecoꝝ. qꝛ regnū anti­xp̄i ꝑtinꝫ q̄dāmodo ad regnū romanū de qͦ orie tur: vt p̄dictū eſt. qd̓ qui dem regnū romanū eſt poſt regnū grecoꝝ. de qͦ ſit mentio in ꝑte īmedia te p̄cedenti. vt ptꝫ. Cum creuerīt iniqͥtates. qꝛ ſe­cundū teſtimoniū ſaluatoris. Math̓. xxiiij. īminente tꝑe antixp̄i abun­dabit iniqͥtas ⁊ refrigeſcet charitas multoꝝ. Cōſurget rex impudēs fa­cie. qꝛ antixp̄s ad oē malū erit inuerecundꝰ. Et ītelligēs ꝓpōnes. qꝛ an tixp̄s erit callidiſſimꝰ ingenio naturali: ⁊ auxilio diaboli familiarꝭ ſibi. qꝛ habebit demonē pͥncipē. Roborabit̉ fortitudo eiꝰ. qꝛ excedet oēꝫ ter renā ptātem tꝑe ſuo: ſed nō in viribꝰ ſuis. qꝛ nō erit hoc virtute humana ſꝫ dyabolica. in cuiꝰ virtute faciet illa mirabilia: deo tn̄ ꝑmittente. Et ſu pra qͣꝫ credi pōt vaſtabit vniuerſa ⁊c̄. qꝛ ptās antixp̄i ſic ſubito appare­bit ꝙ oībus admirabilis erit. Et interficiet robuſtos ⁊c̄ i. illos qͥ īueniēt̉ firmi in lege dei nelētes ei obedire. Et diriget̉ dolꝰ ⁊c̄. i. ad finē intentū ab eo ꝑducet. licꝫ ad tp̄s breue. Et cor ſuū magnificabit. qꝛ extollet̉ ſuꝑ oē illud qd̓ dicit̉ deꝰ vel colit̉. vt dicit apl̓s. ij. ad Theſſalo. ij. Et in co­pia oīm rerū occidet plurimos. qꝛ ꝑ fortitudinē militie ⁊ theſauros diui ciarū naturaliū ⁊ artificialiū multos interfecit. Et ꝯͣ principē principuꝫ ꝯſurget.i. ꝯͣ deū cultū eiꝰ auferēs ⁊ ſibi vſurpans. qꝛ in tēplo dei ſedebit on̄des ſe tāqͣꝫ ſit deꝰ. vt dr̄. ij. ad Theſ. ij. Et ſine manu cōteret̉. qꝛ dn̄s ie ſus xp̄s eū īterficiet ſpū oris ſui: vt ibidē dr̄. ſequit̉. h Et viſio ma­ne ⁊ veſꝑe q̄ dicta eſt. vera eſt.i. per ſucceſſionē tꝑis apparebit ꝟitas vi ſionis ipſiꝰ inqͣntū pertinet ad antiochū. ⁊ inqͣntū ꝑtinet ad antixp̄m. l̓ aliter exponit̉: vt ꝑ mane intelligat̉ tp̄s antiochi qd̓ fuit primū reſpectu tꝑis antip̄i vt ſit ſenſus. Uiſio p̄dicta ẜm qd̓ refert̉ ad mane.i. ad tp̄us antiochi. Et veſꝑe.i. ad tp̄s antixp̄i vera eſt. qꝛ in vtroqꝫ ſenſu hꝫ verita tē: vt viſum eſt. ſequit̉. c Tu g. daniel. d Signa viſionē.i. me­morie cōmenda eā ſcribēdo vt poſtea poſſit ſciri a poſteris. e Quia poſt multos dies erit.i. cōplebit̉. i Et ego. hic ponit̉ q̄dā cōcluſio reſpectu p̄cedentiū. Et ego daniel langui. ꝯcuſſus timore viſio nis ⁊ admiratione. ſequit̉. g Cūqꝫ ſurrexiſſem faciebā oꝑa regis. i. negocia regni. qꝛ ſuꝑ ipſa erat poſitꝰ daniel. vt viſum eſt. sͣ. hEt ſtupebā ad viſionē ꝓpter horrorē maloꝝ futuroꝝ l Et non erat qͥ interp̄taret̉. qꝛ lꝫ viſio eſſet ei interp̄tata in generali: non tn̄ oīno in ſpāli qͣntū ad noīa regū ⁊ determinatarū ꝑſonaꝝ. Ex qͦ ptꝫ ꝙ ſpūſſanctꝰ nō ſemꝑ reuelat ꝓphetis ſenſum plenariū viſionis: ſꝫ ſolū qͣntū expediens eſt ꝓ loco ⁊ tꝑe ⁊ ꝑſonis ꝓ quibꝰ ſit reuelatio. ⁊ ꝓpter hͦ ꝓph̓e non ita clare ſcripſerūt myſteria xp̄i de futuro ſicut euangeliſte ſcribentes hyſto­riā de p̄terito. Uideret̉ forte alicui ꝙ hͦ viſio nō poſſet lr̄aliter exponi d̓ antixpo. Primo qꝛ tribulatio q̄ hic deſcribit̉ dr̄ durare ꝑ. vi. annos: vt dictū eſt qd̓ nō pōt dici ad lr̄am de ꝑſecutione antixp̄i: qͥ durabit tantū ad tres annos ⁊ dimidiū. vt dr̄. jͣ. x. ca. ⁊.xij. Scd̓o qꝛ h̓ dr̄ ꝙ in hac tri­bulatiōe q̄ hic deſcribit̉ dꝫ auferri iuge ſacrificiū. iuge aūt ſacrificiū nūc eſt ſacrificiū altaris. qd̓ nō ceſſabit vſqꝫ ad iudiciū finale ẜm ꝙ dr̄. Ma thei. vl. Ecce ego oībus diebꝰ vobiſcū ſum vſqꝫ ad cōſūmationeꝫ ſeculi Ad primū dicendū ꝙ ꝑſecutio antixp̄i aliqn̄ accipit̉ ſtricte ꝓ tꝑe in quo antixp̄s ꝑſequet̉ fideles in ꝑſona ꝓpria. ⁊ ſic nō durabit niſi ꝑ tres an­nos ⁊ dimidiū. aliqn̄ large accipit̉.ſ. ꝙ cū hͦ accipit̉ aliqͥd de tꝑe p̄cedē ti in qͦ ꝑ miniſtros antixpi fiet q̄daꝫ diſpō ad ipſum ꝑ deceptiōes ⁊ ma las ꝑſuaſiones. ⁊ ſic accipit̉ h̓ duratio illiꝰ ꝑſecutionis. Ad ſcd̓m dicen dū ꝙ ſacr̄m altaris tꝑe antixp̄i ceſſabit qͣntū ad ſolēnitatē. qꝛ tūc miſſe nō celebrabunt̉ publice: ſed tm̄ occulte ꝓpter rabiē illiꝰ ꝑſecutiōis. ⁊ ſic intelligitur hic ceſſatio iugis ſacrificij. Capl̓m. ix. medoruꝫ: ꝗᶜ imꝑauit ſuper regnuꝫ chaldeorū annoᵈ vno regni eius. Egoᶜ daniel intellexi in libris nūe­rumʳ annoꝝ: de quo factus eſt ẜmo dn̄i ad hieremiā ꝓphetā ut cōple rent̉ deſolationis hierl̓m ſeptuagī­ta anni: etᵍ poſui faciē meā ad dn̄m deum meum: rogareʰ ⁊ⁱ deprecari inᵏ ieiunijs: ſaccoˡ etᵐ cinere: etⁿ ora ui dn̄m deū ⁊ confeſſus ſum ⁊ dixi Obſecroº dn̄e deus magne etᵖ ter Ranno pͥmo. Hic ponit̉ octaua viſio q̄ fuit facta in āno pͥmo darij qͥ occidit Balthaſar. Poſtqͣꝫ daniel deſcripſit vltime tribulationis totalē decurſum ⁊ principalē eiꝰ con flictū. vt viſuꝫ eſt in duobꝰ ca. p̄ce. hic ꝯn̄ter deſcribit̉ eiuſdē tribu lationis ſolatiū qd̓ maxime erit ipſis fidelibꝰ ex cōſideratiōe pat ſionis xp̄i. Igit̉ cā materialis eſt de. lxx. hebdoma dis determinatiſ ⁊ p̄fixis vſqꝫ ad paſſionē xp̄i que maxīe erit imitan da tꝑe anticriſti. Cā final̓ vt oſtē­datur tp̄s expia tionis peccati ꝑ mortē xp̄i. ⁊ ꝑ hͦ detur conſolatio xp̄ifidelibꝰ in tri bulatiōe antixp̄i exn̄tibꝰ. Cā effi­ciens eſt inſtinctꝰ ſpūſſancti factuſ danieli cōfitenti pctm̄ ſuū ⁊ deſideranti ⁊ poſtulāti remediū. Cā formalis in diuiſione ꝯſiſtit: q̄ talis eſt. qꝛ p ponit̉ meritū or̄onis ſcd̓o modꝰ reuelatiōis: ibi. Cūqꝫ loq̄rer. Primū eſt ex ꝑte daniel̓ ſcd̓m ex ꝑte angeli reuelantꝭ. Circa primū tria notant̉. primū ē de bita cōditio orantꝭ. ſcd̓m cōfeſſio penitentꝭ: ibi. Et orauit deū. ter tiū intentio petentꝭ: ibi. Et nūc dn̄e. Circa primū ꝯſideranduꝫ ꝙ debita cōditio orantꝭ eſt ꝙ attendat debitū tp̄s orandi. hͦ fac̄ da niel hic. qꝛ intellexit ꝙ appropinqͣbat tp̄s a deo ꝓmiſſum de libe ratione ppl̓i. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. a In anno pͦ darij ⁊c̄. aduertē­dū ꝙ iſte aſſuerꝰ nō eſt iſte ſub quo hyſtoria heſter facta eſt. qꝛ ille fuit poſt ꝑ magnū tp̄s: ſꝫ iſte aſſuerus eſt ille qͥ ſupra dictꝰ ē aſtia ges: ⁊ hoc eſt qd̓ ſubdit̉. b De ſemine medorū. qꝛ dariꝰ victo balthaſar trāſtulit regnū ad medos. t Qui imꝑauit ſuꝑ re­gnū chaldeoꝝ. primus nō ſimpl̓r ⁊ abſolute: ſed primꝰ de p̄dicto ſemine.ſ. medoꝝ. d Anno vno.i. p̄ ẜm modū loquēdi hebrai cū. vn̄ dr̄ Gen̄. i. Factū eſt veſꝑe ⁊ mane dies vnus.i. primꝰ. Ego daniel intel. in libris hieremie. Numerū annoꝝ ⁊c̄. Et no. ꝙ iſte cui reuelabant̉ diuina ſecreta: nihilominꝰ tn̄ ſcriptu rā hiere. ⁊ aliorū ꝓphetaꝝ legebat: ꝯͣ illos qͥ ꝯfidentes de ꝓprio ingenio dedignant̉ videre dicta alioꝝ. ſcriptura aūt illa de qͣ fit hic mentio hr̄ Hiere. xxix. Cū ceꝑint īpleri in babylone. lxx. āni vi ſitabo vos ⁊ ſuſcitabo ſuꝑ vos ꝟbū meū bonū ⁊ reducā vos ad locū iſtū ⁊c̄. Cōpletionē aūt annorū appropinqͣntē intellexit ꝑ tō pora regū qͥ regnauerāt a principio deſolatōnis hierl̓m vſqꝫ ad tp̄s illud ꝑ q̄ fuit oſtenſuꝫ Eſdre. i. c. ꝙ hec deſolatio fuit cōpleta anno. iiij. cyri. ante Cyrū vero dariꝰ medꝰ regnauit duobꝰ annis ⁊ ſic cōplemētū deſolationis diſtabat tm̄. v. ānis: ⁊ pͥncipio ſexti qꝛ Cyrꝰ de qͣrto āno ſuo regnauit tm̄ in pͥncipio an̄ dictū ꝯplem̄ tū. vt ibidē dictū fuit. g Et poſui faciē meā ad do i. attētio­nē mentis ⁊ facie̓ corꝑis. qm̄ ꝟſa facie verſus hierl̓m orabat. vt dictū eſt. sͣ. vi. h Rogare. feruenter. i Dep̄cari. ꝑſeueran ter. k In ieiunijs. vt ſimul fieret deo ſacrificiū ꝑ ſpūs orone ⁊ ꝑ carnis eius maceratōnē. qꝛ ſcribit̉ Thobie. xij. Bona eſt oro cū ieiunio. lSacco. i. cilicio. m Et cinere.i. recordatōe fragilitatis humane. h̓ erat modꝰ iudeorū qn̄ erant in afflictioni bus poſiti ponere cinerē ſuꝑ caput in ſignū humiliationis. qꝛ dici tur Eccle. xxxv. Or̄o humiliantꝭ ſe nubes penetrabit. Sꝫ vr̄ hͦ ꝙ daniel peccauerit orando ꝓ liberatōe ppl̓i: qꝛ talis or̄o vr̄ ꝓcedē re ex qͣdā dubitatōne: ne impleret̉ ꝟbū dei dictū ꝑ Hiere. delibe ratione ppl̓i tꝑe determinato. ⁊ hic vr̄ īportare defectū fidei. dice dum ꝙ daniel orabat ꝓ diuine ꝓmiſſionis īpletione: nō qꝛ dubi taret de dei fidelitate: ſed vt oſtēderet ſegͣtū deo de ꝓmiſſiōe priꝰ facta. Itē daniel ſciebat ꝓmiſſiones dīnas īpleri ꝑ or̄ones bono rū. qꝛ ſicut deꝰ ordinat aliqͥd futuꝝ: ita etiā ⁊ moduꝫ eueniedi. qͥꝛ vtrūqꝫ cadit ſub diuina ordinatione.ſ. res ⁊ ſuus modꝰ. ⁊ iō ora­bat īpleri ꝓmiſſionē a deo factā. Itē ꝓmiſſiones diuine in ſacra ſcriptura ſꝑ ītelligende ſunt ſub coditione.ſ. niſi ponat̉ īpedimen tū ex ꝑte illiꝰ cui ꝓmiſſio fit deuꝫ offendendo. vn̄ dr̄ Hiere. xviij. Subito loqͣr de gente ⁊ de regno vt edificē ⁊ plantē illud: ſi fece­