Danielis ribilis cuſtodiēsq pactū ⁊ʳ mīam di ligentibꝰᵍ te ⁊ cuſtodientibꝰ māda ta tua: peccauimꝰˡ iniꝗtatēᵘ fecimꝰ impieˣ egimꝰ ⁊ʸ receſſimꝰ: ⁊ᶻ decli nauimꝰ a mādatis tuis: ac iudicijs Nōª obediuimꝰ ſeruis tuis ꝓphe b tis ꝗ locuti ſūt in noīe tuo regibꝰ nr̄is principibꝰ nr̄is pr̄ibꝰ nr̄is om niqꝫ popl̓o terre. Tibiᵈ dn̄e iuſticia: nobis aūt ꝯfuſio faciei ſicut eſt hodie viro iuda ⁊ hītatoribꝰ hieru ſalē ⁊ oī iſrael: his ꝗ ꝓpe ſūt: ⁊ hiſ ꝗ ꝓcul in vniuerſis terris ad qͣs eie ciſti eos ꝓpter iniꝗtates eoꝝ in ꝗ bus peccauerūt in te dn̄e. Nob̓ cō fuſio faciei regibꝰ nr̄is: principibꝰ nr̄is ⁊ pr̄ibus nr̄is: ꝗ peccauerunt Tibi autē dn̄o deo nr̄o miſericordia ⁊ ꝓpiciatio: qꝛ receſſimꝰ a te et nō audiuimꝰ uocē dn̄i dei noſtri vt ambularemus in lege eiꝰ: quaꝫ po ſuit nobis ꝑ ſeruos ſuos ꝓphetas ⁊ oīs iſrael p̄uaricati ſunt legē tuaꝫ ⁊ declinauerūt ne audirēt vocē tuā ⁊ᶠ ſtillauit ſuꝑ nos maledictio ⁊ deteſtatio q̄ ſcripta eſt in libro moyſi ſerui dei: qꝛ peccauimꝰ ei. Etᵍ ſtatuit ẜmones ſuos quos locutꝰ ē ſu rit malū in oculis meis: vt nō audiat vocē meā pnīam agā ſuper bono qd̓ locutꝰ ſum: vt facerē ei. Timebat aūt daniel ne filij iſrl̓ ꝑ pcā ſua poſuiſſent īpedimentū diuine ꝓmiſſiōis. ⁊ iō orabat dominū ad tollendū iſtud īpedimētū ſi eſſet. Per p̄dicta ptꝫ argum tū. qꝛ or̄o danielis nō ꝓcedebat ex aliqͣ īfidelitate: ſꝫ magꝭ ex bo nis cauſis. n Et oraui dn̄ꝫ hic ꝯn̄r deſcribit̉ ꝯfeſſio penitētis vbi notādum ꝙ danicꝭ aſſumit in ſe ꝑſonā populi iſrael. qꝛ non erat talis etatꝭ nec cōditionis ꝙ talia mala egiſſet quā do fuit trāſlatus qꝛ puer erat ſcūs ſꝫ pcm̄ ppl̓i iſrael dicit pcm̄ ſuū inqͣntū erat ppl̓i illius mēbꝝ. Pro cedit āt ſic: qꝛ cōfidēdo pͦ narrat malicias dep̄uā tes. ſcd̓o remouꝫ circūſtantias excuſantes: ibi. nō obediuimꝰ. tertō exaggerat condi tiones aggrauātes: ibi. Et ſtillauit. Et nota ꝙ in omībꝰ iſtis attribuit deo iuſticiā. ⁊ ſibi ⁊ ppl̓o iſri iniuſticia. Circa pͥmū notāduꝫ ꝙ malicie dep̄uantes ſunt ꝯͣ bonoſ mores omittēdo p̄cepta ⁊ faciēdo ꝓhibita. dic̄ igit̉ p̄ponens dei ma gnitudineꝫ ⁊ clementiā. vt ꝑ hoc deutcaū populi grauius appareat. o Obſecro dn̄e deꝰ ma gne. qꝛ ſuꝑueniet oībus q̄ poſſumꝰ de eo cogitare vel diccere. p Et terribilis. tranſgreſſores puniēdo. q Cuſtodiens pactū. promiſſa implendo. r Et miſericordiā. vltra ꝓmiſſa addendo ſed quibus hoc fit ſubditur. s Diligentibꝰ te ⁊c̄. cor de ⁊ oꝑe. Ulterius incipit pcā cōfiteri di. t Peccauimus. in omī genere peccati.ſ. qd̓ explicat ꝯn̄ter. v Iniquitatem fecimus. ꝯͣ homines. x Impie egimꝰ. ꝯtra deū. pietas em̄ eſt cul tus diuinus. ⁊ iō impietas eſt receſſus a debito cultu diuino. lEt receſſimus a mandatꝭ tuis. ea totaliter deſerendo. Et declinauimus. primo paulatim ꝯͣriuꝫ agendo. qꝛ nō ſtatim decidit homo in ꝓfundū peccatoꝝ. Dicit aūt a mādatis tuis: ꝓ pter p̄cepta moralia. Ac iudicijs. ꝓpter iudicialia. a Non obediuimus. Hic ꝯn̄ter remouet circūſtantias excuſantes que ſunt ignorātia ⁊ infirmitas. Primū remouet̉ ꝑ hͦ ꝙ populus iſrael fuit inobediens verbis ꝓphetarū ex ore dei loquentiū. Scd̓m remouet̉ ꝑ hoc ꝙ nō ſolū vulgares homines peccaue funt. īmo etiā illi qͥ credebant̉ eſſe viri perfecti in ppl̓o. ⁊ hoc ē qd̓ bicit̉. a Non obe. ſer. tu. ꝓphe. qui lo. ſunt in no. tuo. non ex capite ꝓprio. b Regibus noſtris. prin. no. ⁊ pa. nr̄is.i. ſacer uotibus qui quaſi pr̄es habebant̉. c Omniqꝫ ppl̓o terre. hͨ addit vt nemo appareat excuſabilis d Tibi dn̄e iuſticia. qꝛ llla mala incurrimus ꝓpter pcā nr̄a. ſequit̉. e Tibi aūt dn̄o deo noſtro miſe. ⁊c̄. qꝛ citra condignū puniſti nos. Et nota ꝙ frequenter hic repetit eandē ſnīam ſub alijs verbis oſtendendo dei luſliciā ⁊ miſericordiā ⁊ ppl̓i iſrael iniquitatē. talis em̄ eſt cōditō ꝑ nos ⁊ ſuꝑ principes nr̄os ꝗ iudi cauerūt noſ: vtʰ ſuꝑinduceret ī noſ magnū malū: qͣle nūqͣꝫ fuit ſub om ni celo: ẜm qd̓ factuꝫ eſt in hierlm: ſicut ſcriptū eſt in lege moyſi. Oē malū hoc venit ſuꝑ nos. Etˡ nō ro gauimus faciē tuā dn̄e deꝰ nr̄: ut re uerteremur ab iniꝗtatibꝰ nr̄is: etᶠ cogitaremꝰ veritatē tuā. Et uigila uitⁱ dn̄s ſuꝑ maliciā ⁊ᵐ adduxit eaꝫ ſuꝑ nos. Iuſtus dn̄s deꝰ nr̄ in omī bus oꝑibus ſuis que fecit. Nō eī audiuimꝰ uoceꝫ eius. Etⁿ nūc dn̄e deꝰ nr̄: ꝗ eduxiſti ppl̓m tuū de terra egipti in manu forti ⁊ª feciſti tibi nomē ẜmᵇ diē hāc peccauimꝰ īiꝗtatē fecimꝰ dn̄e ī oēꝫ iuſticiā tuā Auertaturᶜ obſecro iratua ⁊ furor tuꝰ aᵈ ciuitate tua hierl̓m etᶜ a mon te ſancto tuo. Propter pctā enim nr̄a et iniꝗtates pr̄m nr̄oꝝ hierlin ⁊ ppl̓s tuꝰ in obprobriū ſūt oībꝰ ꝑ circuitum nr̄m. Nūc ergo exaudi deꝰ nr̄ or̄onē ſerui tui et p̄ces eiꝰ et oſtēde faciē tuam ſuꝑʰ ſcūariū tuū qd̓ deſertū eſt. Propt̄ temetip̄m inclina deꝰ meꝰ aurē tuā ⁊ audi: a peri ocl̓os tuos: et vide deſolatioloquentis ex affectu ⁊ ꝑſuadentis iudiceꝫ vt ipſum moueat ad clemētiā f Et ſtilla. hic ſcribit conditiones aggrauātes q̄ ſunt obſtinatio in pec cato: ⁊ ingratitudo de beneficijs acceptis q̄ patent ex hoc ꝙ lꝫ dn̄s ꝑ cuteret eos paulatim ad eoꝝ correctioneꝫ: ⁊ mitteret ꝓphetas ad reuocandū eos: non ſunt tn̄ reuerſi ad rogandū dn̄m. ⁊ regratianduꝫ de paterna correctione: ſꝫ obſtinati ſūt in malis ſuis ꝓpter qd̓ finaliter vene rūt maledictōnes ſuper eos ſcripte in lege moyſi. Deūt.xxvij. vbi male dicunt̉ trāſgrediētes le gē dn̄i. ⁊ hͦ eſt qd̓ hic dr̄ Et ſtilla. ſuꝑ nos ma ledi. ⁊c̄. ⁊ bn̄ dixit ſtilla uit. qꝛ non ſil̓ vno īpetu deſcēdit ſuꝑ eos dei pu nitio. ſed pͦ paſſi ſunt ali qͣs ꝑſecutiones ꝑticl̓ares ad eoꝝ reuocatiōeꝫ ⁊ correctionē anteqͣꝫ to talit̓ captiuarent̉ ꝑ Na buch̓. vt patꝫ ex decurſu iiij. li. Reg. ⁊. ij. Parali. ſequit̉. g Et ſta. ẜmo. ſuos ⁊c̄. i. ſtabiles oſtēdit in punitōne nr̄a iuſta: ſequit̉. h Ut ſuꝑindū. in nos malū ⁊c̄. Figura hiꝑbo le eſt ad deſignandum magnitudinē ſue tribulatiōis. vel ẜm ꝟitatem hyſtorie pōt hͦ exponi d̓ tēpli cōbuſtione in quo deꝰ colebat̉. ⁊ tale malū nō fuit factū alicubi. qꝛ ī nullo alio loco erat tēplū deo celi dedicatū i Et nō ro. fa. tuaꝫ dn̄e deꝰ nr̄ vt reuer. ⁊c̄. in qͦ oſtendit̉ eoꝝ obſtinatō k Et cogita veri. tuam in puniendo nos. Et vigi. do. ſuꝑ mali ciā noſtrā.ſ. ſuꝑ maliciā culpe. m Et addu. eā ſuꝑ nos. puniendo nos iuſte. cetera patent. n Et nunc dn̄e. Hic ꝯn̄ter declarat̉ intentio poſtulantis. ⁊ primo qͣntū ad petitionis materia. ſcd̓o quantū ad impetrandi fiduciā: ibi. Propt̓ temetipſum. tertio quantū ad petentis inſtantiā ⁊ deuotionē: ibi. Exau di domine. Circa primuꝫ conſiderandū ꝙ materia ſue petitionis eſt du plex.ſ. amotio mali ⁊ collatio boni. Ad impetrandū primuꝫ reducit ad memoriā malū ſeruitutis egyptiace ab eis amotū per dominum. qꝛ mo dus magnifici eſt dare citiꝰ bn̄ficiū poſtulatum: qn̄ p̄cedens beneficiuꝫ ad memoriā reducitur. vt habet̉. iiij. eth̓. ⁊ hoc facit Daniel in ꝓpoſito di. n. Et nunc. do. deus noſter qui edu. populū iuū de terra egypti in ma. for. pharaonē percutiendo ⁊ mirabilia ꝓ populo tuo faciendo q̄ non poterant fieri niſi virtute infinita. a Et feciſti tibi nomen. qꝛ ꝑ illud factū nomē dn̄i publicatū fuit quaſi per vniuerſam terram. bScd̓m diem hanc.i. vt pꝫ in hac die. qꝛ filij iſrl̓ tunc diſꝑſi ꝑ orbē nar rabant ea que dn̄s ꝓ eis fecerat in egypto. ſequit̉. c Auertat̉ obſecro ira tua ⁊c̄. metaphorica eſt locutio. deus em̄ dr̄ iraſci qn̄ punit. quia ad modū irati ſe hꝫ. ⁊ ſic Daniel petit punitiōis amotionē. d A ci uitate tua hierl̓m. in qͣ vigebat cultꝰ diuinꝰ ex diuina electiōe. eEt a mōte ſcō tuo. in qͦ erat tēplū. qꝛ illa ꝑs ciuitatꝭ hierl̓m in qͣ erat tēplum erat mōtuoſa. ſeqͥtur. f Hierl̓m ⁊ po. tuꝰ in obpro. ſunt oībꝰ ꝑ circui tū nr̄m. qꝛ n̄ ſolūmō babylonij captiuauerūt filios iſrl̓: ſꝫ ēt aſſyrij ⁊ alij ppl̓i qͥ erāt in circuitu eoꝝ multos detinebāt captiuos de filijs iſrael. Et oſtēde fa. tuaꝫ. hic ponit̉ ſcd̓m qd̓ eſt maͣ ſue petitionis.ſ. collatio boni. h Suꝑ ſanctuariū tuū ⁊c̄. q. d. reſtitue ciuitatē et tēplū in ſta tū priſtinū. i Propter temetip̄m. hic ſcd̓o tangit̉ īpetrandi fiducia qꝛ innitit̉ diuine bonitati ⁊ clemētie ⁊ nō ꝓprie iuſticie. ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄ AA iij
zum Hauptmenü