Liber delicata nimis ⁊ pulchra ſpē. Atꝭ iniqui illi iuſſerūt: ut diſcoopiretur eratᵍ enī cooꝑta: utʰ vel ſic ſatiarētur decore eiꝰ. Vlebātⁱ igitur ſui: et oēs ꝗ nouerāt eaꝫ. Conſurgētes autē duo p̄ſbiteri in medio populi poſuerūtˡ manꝰ ſuas ſuꝑ caput eiꝰ in Quē flēs ſuſpexitⁿ ad celū. Erat enī cor eiꝰ fiduciā hn̄s in dn̄o. Etº dixerūt p̄ibiteri Cū deābularemꝰ in pomerio ſoli: īgreſſa eſt hec cuꝫ duabꝰ puellis: ⁊ᵖ clauſit oſtia pōerij et dimiſit a ſe puellas veītqꝫq ad eā adoleſcēs: q̄ erat abſcōditꝰ ⁊ cō cubuit cū ea. Porroⁱ nos cum eſſe mus in āgulo pomerij vidētes iniꝗtatē cucurrimꝰᵍ ad eos et vidimꝰ eos pariter cōmiſceri. Etᵗ illū qui dem non quiuimꝰ cōprehendere: qꝛ fortior nobis erat: et aꝑto oſtio exiliuit. Hācᵘ autē cū apprehēdiſ ſemus interrogauimꝰ ꝗſnam eſſet adoleſcens: ⁊ noluit indicare nob̓ Huiꝰ rei teſtes ſumꝰ. Credidit eis multitudo qͣſi ſenibus et iudicibus populi ⁊ ꝯdēnauerunt eaꝫ ad mortē. Exclamauitʸ aūt voce magna ſuſanna: ⁊ dixit. Deusᶻ eterne qui abſcōditoꝝ es cognitor ꝗ noſti omnia āteqͣꝫ fiant tu ſcis quoniam falſuꝫ teſtimoniū tulerūt cōtra me cū ea ipſi cōpatientes ꝓpter ſanctitatē eius quā nouerant: ſequitur. At iniqui illi iuſſerūt vt diſco oꝑiret̉. qꝛ forte volebāt īducere ppl̓m ad ſuſpicādū male de ea ex rubore vultꝰ eiꝰ. ſciebat em̄ ipſam eē verecūdā. g Erat em̄ cooꝑta ⁊cͣ. hoc pōt intelligi dupliciter. Uno modo referendo ad preceptū ſenū qͥ iuſſerunt eā diſco oꝑiri: vt ſic reficerent̉ eius aſpe ctu ex quo nō poterant ſibi copulari nephario actu. Alio mō p̄t ītelligi referendo ad ipſam ſuſannaꝫ ⁊ ad amicos eiꝰ qͥ cooꝑuerant eaꝫ vt ſit ſenſus. g Erat em̄ cooꝑta. ſcꝫ amicoꝝ ſuorū cōſilio. h Ut l̓ ſic ſatiarent̉ de core eiꝰ.i. vt nō vidētes eius pulcritudinē minꝰ inflāmarent̉ de ea: ⁊ ſic nō accuſarēt eā crudelit̓ qꝛ amici eius.ſ. ſuſanne ſciebāt cām accuſatiōis ꝑ reuelationē ſuſanne. Flebant igit̉ ſui ⁊c̄.ſ. ex pietate cognoſcētes innocentiā ſuſanne. k Conſurgentes. Hic ponit̉ accuſantiuꝫ iuratio. ex qͦ hr̄ argumentuꝫ ꝙ de crimīe vn̄ aliquis debeat mori: non eſt cre dendū alicui ſimplici ꝟ bo ſuo cuiuſcūqꝫ aucto ritatꝭ ⁊ ſanctitatꝭ ſit. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit̉ hic. k Conſurgētes auteꝫ duo p̄ſb̓ri: qͥ erant iudices ⁊ ſacerdotes ppl̓i. Poſuerūt manꝰ ſuaſ ſuꝑ caput eius. Iſte em̄ erat modꝰ iurandi ꝯtra ꝑſonā condēnandā ad mortē vt teſtes in iuran do ⁊ teſtimoniū ꝓferen do ponerent manꝰ ſuꝑ caput eius. vt hr̄ Leui. xxiiij. m Que flēs qꝛ videbat ꝙ criminaliter agebāt ꝯͣ eam. n Suſpexit in celuꝫ. qꝛ aliunde nō poterat hre auxiliū. ⁊ ꝓpriū eſt diui nitatis ſuccurrere in caſibꝰ deſꝑatis. o Et dixerunt p̄ſb̓ri. Hic ponitur iuratorū teſtificatio. o Cū deābularemꝰ in pomerio ſoli. hͦ di cūt ne requirat̉ alius teſtis cū eis: ſequit̉. p Clauſit oſtiū pomerij: ⁊ dimiſit puellas. hoc dicunt in argumentū ſui di ci qd̓ ſequit̉. q Uenitqꝫ ad eā ado. qͥ erat abſcon. ⁊ cōcu. cuꝫ ea. qꝛ aliter nō poterant oſtendere ſuſannā morte dignā niſi allegarent factū turpe. ꝓ pctō enim voluptatis vel ꝯcupiſcentie nō ſtatuit̉ aliqͣ pena in lege. Porro cū eſſemus in angulo pomerij. hoc dicūt ad colorationē dicti ſui: qꝛ ſi fuiſſent in palā dictum eorū nō habuiſſet aliquā ꝓbabilitatem ſ. ꝙ ſuſanna vellet tale qͥd cōmittere ipſis videntibus. s Cucurrimus ⁊ vidimꝰ ipſos pariter cōmiſceri. qꝛ de facto non credit̉ teſtimonio alicuiꝰ niſi dicat ſe vidiſſe. t Et illū quidē neqͥuimꝰ cōp̄hendere. qꝛ fortior nobis erat tāqͣꝫ iuuenis exn̄s: nō aūt ſenes. v Hāc aūt cum cōp̄hē. inter. quiſnā eſſet ado. ⁊ no. indic. nob̓. hoc aūt dixerūt ne quere retur ab eis qͥs eſſet adoleſcēs: ⁊ per hoc poſſent dep̄hendi. x Cre didit. Hic deſcribit̉ ipſiꝰ ſuſanne iniuſta condēnatio: q̄ oſtendit̉ ex duo bus.ſ. ex ppl̓i ignorātia qͥ credidit ſenibꝰ ꝓpter etatē ⁊ auc̄tem eoꝝ abſqꝫ diligenti examinatione. ꝓpter qd̓ de hͦ infra rep̄hendunt̉ a daniele vbi dr̄. ſic fatui filij iſrl̓ ⁊c̄. ex hoc habet̉ argumentū: ꝙ ꝓ nulla etate vl̓ auc̄te ſcū ſanctitate debent applicari teſtes in cā criminali: maxime ſine diligenti examīatione. Scd̓o oſtendit̉ cōdēnatio iniuſta ex ſuſanne inet ecce morior: cūnihil hoꝝ feceri que iſti malicioſe cōpoſuerunt aduerſuꝫ me. Exaudiuitª aūt domi nus vocē eiꝰ. Cūqꝫᵇ duceretur ad mortē: ſuſcitauit dn̄s ſpiritū pueri iunioris: cuiꝰ nomē daniel: ⁊ excla mauit uoce magna. Mundꝰᵈ ego ſuꝫ a ſanguine huius. Et cōuerſus omnis populus ad euꝫ dixit. ꝗs eſt iſte ſermo: queꝫ tu locutꝰ es. Qui cū ſtaret in medio eorum ait. Sic fatui filij iſrael non iudicātes: neqꝫ qd̓ veꝝ eſt cognoſcentes: cōdēnaſtis filiaꝫ iſrael. Reuertimini ad iu diciū quia falſuꝫ teſtimoniū locuti ſunt aduerſus eā Reuerſusᵉ eſt er go ppl̓s cū feſtinatōne. Etᶠ dixer̄t ei ſenes. Ueniᵍ ⁊ ſede ī medio noſtrū ⁊ʰ indica nobis: qꝛⁱ tibi deꝰ de dit honorem ſenectutis. Etᵏ dixit ad eos daniel: ſeꝑate illos ab inuicē ꝓcul: ⁊ diiudicabo eos. Cū āt diuiſi eſſent alter ab altero: uocauit vnū de eis ⁊ dixit ad eū. Inuetera teª dierū malorum nuncº venerunt peccata tua que operabaris prius iudicans iudicia iniuſta: innocentes opprimens ⁊ dimittens noxioſ dicenteᶜ dn̄o: innocentē ⁊ iuſtuꝫ nō interficies. Nuncᵈ ergo ſi vidiſti eam: dic ſub qͣ arbore viderisᵉ eos nocentia cū dicit̉. y Exclamauit aūt vo. ma. ſuſanna ex cori dis affectu ⁊ conſcentia pura. z Deus eter. qͥ abſcon. es cognitor. qꝛ ipſe ſolus nouit ſecreta cordiū. Diuina em̄ ſcīa eternita te menſurat̉. ideo ita cognoſcit futura ſicut preſentia. a Exaudiuit. hic ponit̉ ſuſanne digna liberatio. ⁊ diuidit̉ in qͣ tuor ꝑtes. quia p ponit̉ daniel̓ ap pellatō a ſnīa ini qua. ſcd̓o teſtium diligens examīatio: ibi. Ruerſus eſt ppl̓s. tertio ip ſoruꝫ cōdēnatio: ibi. Exclamauit itaqꝫ. quarto pro p̄dictis gratiarū actio: ibi. Helchi as aūt. In pͥma ꝑte dicit̉ ſic. a Exaudiuit aūt dominus voceꝫ eius.i. cuꝫ affectu audiuit. b Cūqꝫ ducere. ad mortē ſuſcita. dn̄s ⁊c̄. ex qͦ patꝫ ꝙ daniel hoc nō fecit ex humana ī duſtria: ſed ex diuino inſtinctu. Et excla. voce magͣ. vt poſſꝫ ab oībus audiri. d Mundꝰ ſum a ſan. huiꝰ. hͦ eſt dictū. nō aſſentio huic ſentētie: ſed magis ab ea appello tāqͣꝫ ab ini qua. vt pꝫ ꝑ ꝟba ſequētia. e Reuerſus ē po pulꝰ. ad locum.ſ. iudicij. f Et dixerunt ei ſenes. nō illi duo qͥ accuſabant ſuſannā: ſed alij ſenes ppl̓i iſrl̓. g Ueni ⁊ ſede ī medio nr̄m. in lo co iudicij. h Et indica nobis. qͣliter poſſet veritas apiri. i Quia tibi dedit deꝰ honorē ſenectutis.i. ſapīam q̄ ſolet eſſe in antiqͥs. vt dr̄ Iob. xij. In antiqͥs eſt ſapīa ⁊ in multo tꝑe inuenit̉ prudētia. k Et dixit ad eos daniel. Seꝑate illos ⁊c. ne con fingant aliud mendaciuꝫ ſil̓e p̄cedenti: ſequit̉. a Inueterate dierū maloꝝ. ⁊ ex hoc ptꝫ ꝙ teſtes falſi ſunt increpandi ⁊ terreoi vt ex hoc magis appareat eoꝝ fraudulentia. b Nūc veneli pcta tua ⁊c̄.i. oſtendent̉ per penā tibi a deo inferendā: ſequit̉. Dicente dn̄o. Innocente ⁊c̄. hoc dicit̉ Deūt̓ xxvij. d Nunc gͦ ſi vidiſti eā dic ſub qͣ arbore. ex hoc ptꝫ ꝙ teſtes ſut in terrogandi de circūſtantijs. qꝛ ꝑ hoc app̄hendit̉ eorū falſitas et ꝯͣdictio. e Uideris eos colloquentes ſibi curaliter. loquit̉ ſi cut homo caſtus ⁊ verecundꝰ nō ſicut ſenes impudici qͥ dixerant Uidimꝰ eos pariter cōmiſceri. f Qui ait: ſub cyno. nomē eit arboris. ⁊ eſt idē ꝙ lentiſcus arbor humilis cuiꝰ ſuccꝰ folioruꝫ cor ſolidat labia: vt dicit hic glo. g Dixit aūt daniel. recte mem titus es in caput tuū.i. ad dānationē capitis tui que ex hoc ſeqͥi. h Ecce angelus dn̄i ⁊c̄. i. iudex. qꝛ iudices ppl̓i ⁊ ſacerdotes ali qn̄ noīant̉ angeli. ſic̄ ptꝫ Malach̓. ij. Labia ſacerdotꝭ cuſlodiuūt ſcīam ⁊ legē reqͥrunt ex ore eius. angelꝰ em̄ dn̄i exercituū eſt. vl au gelus vere accipit̉ ibi ꝓ angelo ſuſanne qͥ dānationē ſenuꝫ etda
zum Hauptmenü