Prologijs at. Dauidⁱ ſimonides nr̄ pindarus ⁊ alcheus flaccus quoqꝫ ca tullus atqꝫ ſerenus Chriſtum lyra perſonat ⁊ᵐ in decachordo pſalterio abª īferis excitat reſurgenteꝫ. Salomonᵇ pacificus et amabilis dn̄i: moreſ corrigit: na turam docet: eccleſiam iungit ⁊ chriſtum: ſanctarūqꝫ nuptiaruꝫ dulce canit epithalamiumᶜ heſter in eccleſie typo populum li berat de periculo: et interfecto amā qui interpretatur iniquitaſ partes cōuiuij et diem celebreꝫ mittit in poſteros. Paralipomenonᵉ liber. id eſt inſtrumenti ueteris epitomenᶠ tantusᵍ ac ta lis eſt utʰ abſqꝫ illo ſiquis ſciencōfortans me. Daniel iudiciū dei: ſiue qꝛ in p̄ſbyteroꝝ iudicio ſentētiaꝫ diuine examinationis exhibuit: ſiue ꝙ viſiones ⁊ ſomnia ſagaci mente Dauid ſymonides nr̄ ⁊c. Sicut ait Iſi. in. vij. diſcernēs aperuit. l ethy. Dauid interp̄tat̉ manu fortis: qꝛ vtiqꝫ fortiſſimꝰ in p̄lijs fuit ipſe. ⁊ deſiderabilis in ſtirpe.ſ. ſua. d̓ qua p̄dixerat Aggeus ꝓpheta. Ueniet deſideratus cūctis getibus. qꝛ vero Dauid lyri co metro pſalteriū hebra ice ſcripſit teſte oratore qͥ ait. Pſalteriū lyrici ꝯpo ſuere pedes. ideo hic qͥnqꝫ poetaꝝ lyricoꝝ nominibꝰ appellat̉: d̓r aūt lyticus qui lyrica ſcribit. ly fica aūt a lyra dicūt̉ carmina que lyra cātant̉: ſicut ſunt carmina horacij Itē a lyrin qd̓ ē varietas vel diuerſitas dicūtur ly rica que ꝯtinēt carminū diuerſitatē ⁊ varietatē: ſi cut pꝫ in odis horacij. d̓r ergo Dauid ſymonides nr̄. qͥ.ſ. lyrice ſcripſit apd̓ hebreos: ſicut ſymōides apud grecos. de quo ditit Iſi. in. i. ethy. Simonida metra Simonides poeta lyricus cōpoſuit. Itē in eodē Trenos primus ꝟſu Hieremias cōpoſuit. pꝰ hunc apd̓ grecos Symonides poeta lyricus. Item Hierony. in epiſtola ad nepotianuꝫ preſbyterū. Ad poe tas venio. Homeꝝ. Heſiodum. Symonidē ⁊c. Quidā dicunt ſimpho nides qd̓ in veritate nihil ē. Itē Dauid pindarꝰ. iſte pindarus grecꝰ fuit. de quo legit̉ in. vi. li. Ualerij maximi. ⁊ primo ꝓlogo ſuꝑ iob. Itē da uid nr̄ Acheus. de quo dicit horatius in vltima epl̓a vbi loquit̉ de poe tis qͥ mutuo ſe laudabāt. Diſcēdo alcheꝰ pūcto illiꝰ ille meo qͥs. Quis mihi callimachꝰ ⁊c. q. d. Diſcedo alcheus.i. Alcheo in laude cōparatꝰ. puncto.i. iudicio illiꝰ laudatoris: ⁊ ille laudator quis diſcedit meo iudicio.i. qͥs diſcedit a me niſi callimachus qui fuit famoſus poeta. Iteꝫ Dauid flaccus noſter qͥ lyrice ſcripſit vt Flaccꝰ.i. horatiꝰ. de quo dicit Iuuenalis. Omne vafer viriū ridenti flaccꝰ amico. Tāgit: ⁊ admiſſus inter precordia ludit. Uafer. ra. rum. dicit̉ calliduſ: quaſi varia ferens. qͥ ſ. varijs loquit̉ modis. Itē Dauid catullus nr̄ ⁊ ſerenꝰ. expōe vt ſupra de alijs. Catullꝰ fuit veronēſis. Un̄ Ouidiꝰ in de ſine titulo. ī fine. Mā tua virgilio gaudet verona catullo. Peligne gentis gloria dicor ego. Serenus forte a ſerenitate animi dictus ē: qꝛ ſerenꝰ erat.i. clarus. hilaris ⁊ tranquillꝰ: ſicut Naſo dr̄ a magnitudine naſi. Et Ouidiꝰ quaſi ouū diuidēs. Dauid inquā nr̄ cuiꝰ.ſ. pſalmis vtimur Chriſtū lyra perſonat i. laudat in carmine lyrico. Vel lyra ad litterā quā tāgendo decantabat pſalmos ſuos. vn̄. ij. reg. vi. dr̄ ꝙ dauid ꝑcutiebat in organis armigatꝭ. Itē.i. ꝑalip. xv. dixit. Dauid principibꝰ leuitaꝝ vt cōſtituerēt de fratribus ſuis cātores in organis muſicoꝝ. nablis videlicet ⁊ lyris ⁊ cymba lis. Lyra dr̄ a lyrin.i. varietas vel diuerſitas: eo ꝙ diuerſitatē vocū faciat. Et in decachordo pſalterio excitat ab inferis reſurgentē.i. excitandū predicat. psͣ. Ego dormiui ⁊ ſoporatꝰ ſum ⁊ exurrexi. Itē alibi. Nō derelinquas animā meā in inferno ⁊c. Itē alibi. Eruiſti animā meaꝫ ex inferno inferiori. ⁊ in multis alijs locis. Decachorduꝫ pſalteriū inſtr̄m eſt muſicū cū decē chordis: quo hebrei vſi ſunt ꝑꝑ numeꝝ decalogi. psͣ. In pſaltero decachordo pſallā tibi. ⁊ d̓r a deca qd̓ ē decē ⁊ chorda. ⁊ dr̄ nablū hebraice pſalteriū grece. organū latine. Dr̄ āt pſalteriū a pſal tin grece qd̓ ē tāgere latine: qꝛ dū tāgit̉ a ſuperiori reddit ſonū. ⁊ ab illo inſtr̄o dr̄ liber pſalteriū: qꝛ ad vocē illiꝰ pſalterij dauid decātabat pſalmos. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄ hic ꝙ cātādo in decachordo pſalterio excitat ⁊c. vl̓ dicit̉ excitat: qꝛ dr̄ in pſalmo. Exurge gloria mea. Et rn̄det filiꝰ: exurgam diliculo. Quidā putāt ꝙ qꝛ Hiero. multū adheret antiqͥs hyſtorijs: loquit̉ hic de dauid ꝑ ſimilitudinē Orphei qͥ vxorē ſuā in talo a ſerpente vulneratā ⁊ mortuā: ⁊ ad inferos iā deductam cū cythara eſt ſecutꝰ: vt eā ab īferis extraheret: qͥ illic veniēs tādulciter cytharizauit: ꝙ oēs dij infernales dulcedine cythare ꝯuicti ei Euridicen reddiderūt. vn̄ Theotiam ſcripturarū ſibi uoluerit ar rogare ſeipſumᶠ irrideat. Per ſingula quippe nomina iuncturaſqꝫ uerboruꝫ: ⁊ pretermiſſe in regum libris tanguntur hyſtorie: et innumerabilesᵏ explicanturi euangelij queſtiones. Eſdrasᵐ ⁊ neemias adiutor: uicꝫ ⁊ conſolator a domino in unouolumine artātur: inſtaurantⁿ tem plum: murus extruunt ciuitatis omniſqꝫ illa turba populi redeuntis in patriaꝫ: ⁊ deſcriptio ſacerdotum: leuitarum: iſraelis ꝓ ſelitoꝝ: ac per ſingulas familias murorū ac turriuꝫ opera diuiſa aliud in cortice preferunt: aliud in medulla retinēt. Cernisᵖ me dolus. Euridicen monitis q̄ regna tenetꝭ Acherōtis: Conditiōe graui iuſſit ꝓſerpina reddi. ⁊ ẜꝫ hoc expōit. m In decachor do pſalterio. cātādo excitat.i. excitādo ꝑfigurat chriſtum. a Ab inferis.i. a morte. vel ab inferis poſt ſpoliationeꝫ inferni? vbi vectes ferreos cōfregit. vl̓ excitat.i. excitādi deſideriū demō ſtrat. in quo innu ebat quātū redēptionem humani generꝭ affectabat̉: Iſi. ī. vi. ethym̄. ſic ait. Oēs pſalmi apud hebreoſ metrico carmine ſunt cōpoſiti. Nā more romani flacci: ⁊ greci pindari nunc alij iābo currūt: nunc alchaico ꝑſonāt nunc ſaphico nitent trimetro vel tetrametro pede ī cedentes: forte ꝓ pter hͦ Hiero. poſuit hic flaccū pīdaꝝ ⁊ alcheum. b Salomon pa cificuſ ⁊c. Sicut dicit Iſi. ī gl. In. principio eccleſiaſtes tribꝰ noībꝰ vocatꝰ ē ſalomō Primo pacificꝰ: quia ſicut dicitur. iij. Reg. iiij. pacem habuit in regno ſuo ex omni parte in circuitu. Idida.i. dilectus dn̄i: qꝛ ſicut. ij. regum. xij. Na thā vocauit nomē eiꝰ amabilis dn̄o eo ꝙ dn̄s diligeret eū. Iteꝫ coeleth hebraice. eccleſiaſtes grece: cōcionator latine: qꝛ eius ſer mo nō ē ad vnū ſed ad vniuerſos: iuxta illa tria noīa tria cōpoſuit volumina. Prouerbia ī quibꝰ docet incipiētes vel paruulos eccleſiaſten. in quo docet ꝓficiētes ⁊ maturos. cātica caticoꝝ que pertinēt ad ꝑfectos. de his pleniꝰ dicet̉: cū eoꝝ ſpeciales ꝓlogi ꝑſtringent̉. In ꝓuerbijs mores corrigit paruuloꝝ. vnde crebro loquit̉ ibi quaſi ad filiū. In eccleſiaſte naturā docet.i. natiuitatē que ē terminꝰ creatoꝝ: oīa docēs hreuia ⁊ caduca. vn̄ dicit. Uani. tas vanitatū ⁊c. In cāticis cāticoꝝ: eccleſiā iūgit ⁊ chriſtum: qꝛ ibi docet eccleſiā virtutibꝰ cōſummatā: ⁊ veri ſpōſi amplexibus. copulatā diligere ſolū deū. c Epithalamiū dr̄ cāticū qd̓ cātat̉ ſuꝑ thalamū.i. ſuꝑ ſpōſe ⁊ ſpōſi cubiculū. Et dr̄ ab ep̄i qd̓ ē. ſupra ⁊ thalamꝰ. vn̄ Iſi. ethy. i. Epithalamia ſunt carmina nu bentiū que decātant̉ a ſcholaſticis in honore ſpōſi ⁊ ſpōſe. hoc primo. Salomon edidit in laudem chriſti ⁊ eccleſie. Dicit itaqꝫ Dulce canit epithalamiū nuptiaꝝ ſanctaꝝ.i. ꝯiūctōis chriſti ⁊ eccl̓e. d Heſter ī eccl̓e typo ⁊c. De morte amā legit̉ Heſter. vij. Cetera que ſequūt̉ recitātur in. ix. e Paralipomenon liber ⁊cͣ. Sicut dicit Iſi. in. vi. ethi. Paralipomenō grece dr̄ ꝙ nos p̄tex miſſoꝝ vel relictoꝝ dicere poſſumꝰ: qꝛ ea q̄ in lege vel in Regū libris vel omiſſa vel nō plene relata ſūt in iſta ſūmatim ac breuit̓ explicātur. Et nota ꝙ Paralipomenō verbū grecū: ē idē qd̓ pre termitto vel relinquo: ⁊ cōponit̉ a para qd̓ ē ſeorſuꝫ: ⁊ lipo qd̓ eſt relinquere. Et inde paralipomenos participiū paſſiuū p̄teriti tē poris: cuiꝰ genitiuꝰ pluralis ē paralipomenō. id eſt p̄tetmiſſoruꝫ vel relictoꝝ: ſicut exponit magiſter Matheꝰ vindocinēſis in tra ctatu d̓ prepoſitionibꝰ grecis. Scd̓m Hug. dr̄ a para qd̓ ē p̄ter ethypos ſub. ⁊ mene qd̓ ē defectꝰ: quaſi p̄termiſſoꝝ ſupplēs defe ctū: qꝛ breuiter ⁊ ſummatim p̄termiſſa ꝯprehēdit: vn̄ etiā dicit̉. Epitomē.i. abbreuiatio veteris īſtrumēti.i. veteris teſtī qd̓ dr̄ inſtr̄m: qꝛ inſtruit in doctrina fidei ⁊ morū. Nota ꝙ hec epitome epitomes. vel h̓ epitoma atis.i. abbreuiatio ſermonis. ab ep̄i qd̓ eſt ſupra: ⁊ tomos qd̓ ē ſectio vel inciſio qͣſi p̄ſectio vel p̄ciſio ſer monis. hic aūt ponit̉ abſolute ꝓ abbreuiatiōe: qꝛ breuiter colligit p̄termiſſa. g Tātus in ſnīaꝝ capacitate. Ac talis ē in ſcri pturaꝝ dilucidationē: vt abſqꝫ illo ⁊c.
zum Hauptmenü