Transkription / 1 [30

Prologus busˢ. Petrus. Iohannes. Iudas ſeptem epiſtolas ediderūt tā myſticas qͣꝫ ſuccinctas. ⁊ bre ues pariter ⁊ longas: breues in uerbis: longas in ſentētijs ut ra tus ſit qui non in earum cecutiat lectionē. Apocalypſisᵗ iohānis tot ſacr̄a habet quot uerba Parum dixi ⁊ pro merito uolu minis lauſ omnis inferior ē. In uerbis ſingulis multiplices latent intelligentie. Oroⁿ te frater chariſſime inter hec uiuere iſta meditari. nihil aliud noſſe nihilqꝫ aliud querere nonneˣ ui detur tibi iaꝫ hic in terris regni celeſtis habitaculum. Noloʸ ut offendaris in ſcripturis ſanctis ſimplicitate ⁊ quaſi uilitate uerborū: que uel uicio interpretuꝫ uel de induſtria ſic ꝓlate ſunt ut ruſticam cōtionē facilius inſtruerent: ⁊ in una eademqꝫ ſententia aliter doctus: aliter ſentiret indoctus. Nonᶻ ſum tam petuī regulares a canon.i. regula. Et dicūtur ſic ad differentiā eaꝝ quas fecerunt pſeudo ſub noībus apoſtoloꝝ. Vel dicūtur canōice.i. regulares i in fide ⁊ tolerantia paſſionum plurimiſqꝫ virtutibus eccleſiam regen tes. textus planus eſt. s Iacobus ⁊c. i. ignorantie cecitatem ſenti tiat. Cecutio tis. quarte cōiugationis verbum eſt. ⁊ ſignificat eſſe vel fie ri cecum: ⁊ ponitur ꝓ inſanire. ſequitur de apoca lypſi. Apocalipẜ iohannis ⁊c. Apocalypſis grece re uelatio latine: quia mul ta occulta ibi reuelantur ⁊ componitur ab apo. qd̓ eſt re. ⁊ calypſis qd̓ ē vel amentū quaſi reuelamentū vel reuelatio. cetera plana ſunt. Oro te ⁊c. vide diui ſioneꝫ precedētem. Oro te frater ⁊c. vnde eccle. i. Beatus qui in iſtis verſat̉ bonis ⁊ qͥ po nit illa in corde ſuo ſapi ens erit ſemper. Nōne videtur ⁊c. q. d. per ſcripturaꝝ meditationē manuduceris ad cō templandū celeſtem habitatiōeꝫ. Eccl̓. xiiij. Be atus vir qui in ſapientia morabit̉ ⁊ in iuſticia me ditabitur ⁊ in ſenſu cogitabit circūſcriptionē dei Nolo vt offēdaris in ſcripturꝭ ⁊c. lr̄a plana ē. Non ſuꝫ tam petulās ⁊c. Hic humiliter ſe excu ſat ꝙ quaſi ſciolus magiſtrū nō affectet: cum di z Nō ſum taꝫ ⁊c. cit. Per hoc patet ꝙ nō eſt preſumptuoſus de ſcien tia. No. ꝙ petulor aris. dicitur luxuriari vel importune petere ⁊ ꝓprie coitū. ⁊ inde dr̄ petulans luxurioſus ⁊ importune petens. Hic ponitur ꝓ importunus vel quaſi petens laudeꝫ pōt ethymologizari. Vel qꝛ petulca.i. luxurioſa aīalia irrationabilit̓ mouētur ad coitū: poteſt dici petulās: qͥ irrōnabiliter monet̉ ad aliquid agendū vel dicenduꝫ. vnde dicit. Nō ſum tā petulans.i. tam importunus vl̓ brutus vel petēs laudē. a Et hebes.i. tā ineptus vel intellectu carēs ⁊ tā ſtultus vel obtuſus. b Vt hoc me ⁊c. Cōſequēter on̄dit ſe nō preſumere de vite eminētia cū dicit. c Et eoꝝ fructꝰ ⁊c. Reſume nō ſum tā petulans ⁊ hebes vt pol licear me poſſe capere in terra. fructus.i. virtutes. Eoꝝ.ſ. ſanctoꝝ virorū Galath̓. v. Fructus ſpūs eſt charitas: gaudiū: pax: patiētia: longanimitas: bonitas: benignitas: manſuetudo: fides: modeſtia: cōtinētia: caſtitas. d Quoꝝ radices.i. affectiones. e In celo fixe ſunt. per intētionē. f Sꝫ velle me fateor. habere noticiā ſcripturaꝝ ⁊ imitari vi tam ſanctoꝝ. ⁊ nō tm̄ volo īmo etiā ad hoc laboro. Vnde ſequit̉. Sed eniti me ꝓfiteor. Eniti.i. extra vel vltra alios niti. cōtra pigros qui rep̄hendūtur. Prouerb̓. xxi. Deſideria occidūt pigꝝ: noluerūt qͥcqͣꝫ manus eiꝰ operari ⁊c. g Sedēti.i. ocioſo. vel ſedenti ad audiēdū. h Me prefero.i. pre oculis illius fero ꝑatus ad cōferēdū nō ad magiſteriū vſur pādū. ⁊ hoc ē qd̓ ſequit̉. iMagiſtrū renuēs.i. refutās. k Comitē ſpōdeo.i. ꝓmitto. q. d. nō quero magiſteriū: ſꝫ exhibeo me tibi vt ſoci um. Ponit aūt Hiero. multa allicitiua vt poſſit mouere paulinū ad veniendū ad ip̄ꝫ. Primū ē ſtatus equalitas: qd̓ notat̉ cū dr̄. Comitē ſpō deo. Scd̓m ē ꝓficiendi facultas: qd̓ notat̉ cū dicit. l Petenti datur ⁊c. Math̓. vij. Luce. xi. Et. i. Iaco. ſcribit̉. Si qͥs vr̄m indiget ſapientia poſtulet a deo qui dat omnibꝰ affiuēter ⁊c. Unde petēti a dn̄o donū ſcīe dat̉. Pulſanti. per meditatiōis exercitiū aperit̉ intelligentia ſcriptu rarū. m Querens. humiliter. n Inuenit. affluenter. vel inuenit in vſum venit eoꝝ que humiliter querit. Terciū allicitiuū eſt ſacre ſcripture lans etª hebes utᵇ hoc me noſſe pollicear etᵉ eoruꝫ fructus cape re in terra quoruꝫ radices in ce loᵉ fixe ſunt: ſed uelleᶠ fateor ſedentiᵍ meʰ prefero magiſtrum renuens cōmitēᵏ ſpōdeo. Petentiⁱ dat̉: pulſanti aperit̉: que39 rensᵐ inuenitⁿ. Diſcamꝰ in ter ris quoruꝫ ſcientia nobis perſeueret in celo. Obuiusᵖ te mani bus excipiaꝫ etq ut inepte aliꝗd ac de hermagore tumiditate ef ſundaꝫ quicquid queſieris tecū ſcire conaborⁿ. Capi. viij. h Abes hic amantiſſimuꝫ tui fratrem euſebiuꝫ: qui litterarumᵗ tuarum mihi gratiā duplicauit referens honeſtateꝫ morum tuorum: contemptuꝫ ſe culi: fidem amicitie: amorē chri ſti. Nam prudentiaꝫ et eloquiuenuſtateꝫ: etiā abſqꝫʸ illo ip̄a epiſtola p̄ferebat. Feſtinaʸ que ſo te etᶻ herenti in ſalo nauicule funem magis preciſe qͣꝫ ſoldignitas. vnde dicit. o Diſcamꝰ in terris ⁊c. Nec ē cōtrariuꝫ illud qd̓ dr̄. i. Coꝝ. xiij. Scīa deſtruet̉: qꝛ hoc erit ẜm modū ⁊ imperfectionē ſꝫ ꝑmanebit ẜm ſub̓aꝫ. Sap̄. iij. Bonoꝝ laboꝝ glo rioſus ē fructꝰ. ⁊ que nō cōcidat radix ſapiētie ꝯtra illos qͥ amit tūt tp̄s in vanis ſcientijs.ſ. diſcētes: ⁊ nūqͣꝫ ad ſcīaꝫ veritatis ꝑ ueniēteſ: ſicut ſcri gͣ bitur. ij. Thy. iiij. Item Eccl̓. viij. Eſt homo qui di ebꝰ ⁊ noctibꝰ ſom nū oculis non ca pit. ⁊ intellexi ꝙ omniū operū dei nullaꝫ poſſit hō inuenire rōnē eorū que fiūt ſub ſo le. Et quāto plꝰ laborauerit ad q̄ rendū tanto minus inueniet. horū ſcientia nō per manebit. vnde..i. Coꝝ. i. Perdam ſapientiā ſapien tū: ⁊ prudentiaꝫ prudentiū reprobabo. Quartum allicitiuū eſt recepturi hoſpitis vr banitas. vnde ſequitur. p Obuius ⁊c. Quintum ē cooperandi volūtas vnde ſubdit̉. q Et vt īepte ali quid ⁊c̄. Ordīa cōſtructioneꝫ ſic. Et vt ego effūdā i. dicam aliquid inepte.i. nō apte: ac de tumiditate hermagore. q. d. vt cum quadam preſumptione loquar. Conabor ſcire tecū.i. quaſi ſciens reſpōdere quicqͥd queſieris. Hermagoras quidā fuit rhetor multū p̄ſumptuoſus qui multū reprehendit̉ in principio pͥmo rhetorice: qꝛ turpiter errauit in aſſignādis partibꝰ cōtrouerſie generalis. Sextū allicitiuū ē amicabilis ſocietas qd̓ tangit̉ in pͥnc. octaui capituli cū d. viij. Abes hͦ ⁊c. qͥ erat religioſus ⁊ multū diligebat paulinū. Qui lr̄aꝝ tuaꝝ mihi gr̄am duplicauit.i. lr̄as a te miſſas te cōmēdādo gratiores fecit. duplicauit inquā referēs honeſtatē ⁊c. Abſqꝫ illo..i. abſqꝫ illiꝰ cōmēdatiōe. x Ipſa epiſtola preferebat.i. p̄tēdebat ⁊ manifeſtabat. y Feſtina q̄ſo ⁊c. Sicut dictū ē. sͣ. Iſta totalis epl̓a diuidit̉ in tres ꝑtes.ſ. in ꝑtē exordialē. narrationē ⁊ cōcluſionē. Expeditis duabꝰ primis ꝑtibus hͨ ſubdit̉ tertia cōcluſio in qua hortat̉ paulinū: vt feſtinet exire de ſeculo. ⁊ inuitat ad duo.ſ. ad vitanda more ꝑicula: ⁊ ad abijcienda mundi retinacula. primuꝫ notat̉ ſub methaphora nauicule cui imminēt pericula circūquaqꝫ. vnde dicit. y Feſtina que ſo.ſ. exire de ſeculo: in quo te multa circundant pericula. Et herenti ⁊c. Funis cito p̄ſcidit̉ in ſoluēdo mora cōtrahitur. Un̄ ꝑ hoc exēplū ei īnuit ꝙ abſqꝫ mora hoc faciēdū ſit. hoc ſalū dr̄ mare: ⁊ deriuat̉ a ſale: qꝛ ſalſum ⁊ amaꝝ ē. vn̄ ꝟſus differētiales in opuſculo de vocabilis biblie quos īuenies vbi exponit̉ mare. a Nemo renūciaturꝰ. Hic hortat̉ ad abijciēda mundi retinacula. Eſt aūt duplex retinaculū qd̓ retardat ſeculo renūcia turū.ſ. amor pecunie ⁊ timor penurie. Amor pecunie cōſideratur in tribꝰ: in venditiōis reꝝ retardāte ſollicitudine: in cōtentioſa repetitiōe: in alienādi volūtate. Retardantē vendēdi ſollicitudinē excludit cū dicit. a Nemo renūciaturus ⁊c. Bene.i. honeſte vel ſine cupiditatis admixtōe. Eccl̓. xxvij. Sicut in medio ꝯpa