Liber bis deos ꝗ nos p̄cedant. Moyſiº em̄ huic viro qui nos eduxit d̓ter ra egypti: ignoramꝰ quid accide­rit. Dixitqꝫ ad eos aaron. Tolli­teᶠ inaures aureas de vxorū filio­rūqꝫ ⁊ filiaꝝ veſtraꝝ auribus: ⁊ aſ ferte ad me. Fecitᵍ ppl̓s que iuſ­ſerat: deferens inaures ad aaron. Quas cū ille accepiſſꝫ formauitʰ opere fuſorio ⁊ fecit ex eis vituluꝫ coflatilem. Dixerūtqꝫª. Hi ſunt dij tui iſrael qui te eduxerūt de ter ra egypti. Qd̓ᵇ cū vidiſſet aaron edificauitᶜ altare coram eo ⁊ p̄co­nis voce clamauit dicens. Cras ſolennitas dn̄i eſt. Surgenteſqꝫᵗ mane obtulerūt holocauſta ⁊ ho ſtias pacificas ⁊ʳ ſedit populꝰ mā ducare ⁊ bibere. ⁊º ſurrexerūt lu­dere. Locutusʰ eſt autem dn̄s ad moyſen dicens. Uadeⁱ deſcende peccauitᵏ populus tuus queꝫ edu xiſti de terra egypti. Receſſerūt cito de via quam oſtēdiſti eis. Fe­ceruntqꝫ ſibi vitulum cōflatileꝫ ⁊ adorauerūt: atqꝫ īmolantes ei ho ſtias dixerunt. Iſti ſunt dij tui iſrl̓ qui te eduxerunt de terra egypti. g Fecit populus que iuſſerat. ex quo patet magna volūtas ydolatrandi non ſolū in viris: ſed etiā in vxoribus ⁊ liberis: qui ita ꝓmpte ornamenta Formauit opere fuſorio. In hebreo hr̄: in ſti­ſua p̄cioſa tradiderūt. h lo. qd̓ exponit Rabi Sa. dicens ꝙ aaron primo depinxit cū ſtilo in tabu­la forma vituli ⁊ tradidit artificibꝰ vt facerēt ad ſimilitudinē illiꝰ: qꝛ apis qd̓ reputabatur maximuꝫ nume egypti apꝑuerat eiſ in egypto in ſpē thauri: vt dictū ē. sͣ. viij. ca. a Dixerūtqꝫ hi ſunt dij tui. ex quo pꝫ magna inſa nia ppl̓i qui mirabilia in­audita a deo facta ī exitu eoꝝ de egypto attribue­bat ydolo: ⁊ lꝫ eēt vnum id olū tm̄ tn̄ dixer̄t. Hi ſūt dij. ad reuerentiā ydoli ſi cut magne ꝑſone de ſe lo­quūt̉ in plurali ad magni ficentiā: vt nos p̄cipimus nos volumꝰ ⁊ hmōi. Qd̓ cū vidiſſet aaron. Dicit Ra. ſa. ꝙ vidit ſpm̄ vite in vitulo: ſicut d̓r psͣ. cvi. Et mutauerūt gloriaꝫ ſuā in ſil̓itudinē vituli co­medētis fenū. Sꝫ pꝫ ma­nifeſte ꝙ hec ē fictio ⁊ ſcri pture ꝑuerſio: ſi.n. ī vitulo fabricato ſpūs vite fuiſſꝫ ſcriptura nō dixiſſet in ſil̓i tudinē vituli: ſꝫ in vitulū. Et iō alit̓ dicēdū ꝙ aarō vidit tantā volūtatē īmo lādi victimas ydolo ī po pulo: ꝙ nō poterat reſiſte­re: id eo ſequitur. c Edificauit altare. ad re tardandū īmolationē: qͥa ſtatiꝫ ſine altari īmolaſſēt vel d̓r. Edificauit.ſ. ip̄e ⁊ nō ppl̓s vt tardiꝰ fieret: vt dicit Ra. ſa. qꝛ ſi dixiſſꝫ ꝙ facerēt in momento ſic fu­iſſet factum per manꝰ mul toꝝ. d Cras ſolēnitas dn̄i ē. non hodie. qd̓ dixit ad retardandum īmolationem ſi forte interim veniret e Surgēteſqꝫ ma. obtu. ho. anteqͣꝫ veniret moyſes vt impediret eam. moyſes: qui tn̄ venit eadē die. Ex dictis pꝫ falſitas p̄dicte fictiōis.ſ. ꝙ po pulus fuit excitatꝰ ad ydolatriā: eo ꝙ altera die p̄cedenti hora ſexta vide­rāt ſigna mortis moyſi: vt p̄dictuꝫ ē: qꝛ ad hoc ſequit̉ ꝙ ab illa hora vſqꝫ ad borā veſperaꝝ oīa iſta fuerāt facta ſucceſſiue per ordinem.ſ. ꝓuocatio egyptioꝝ ꝯuerſoꝝ: deceptō iudeoꝝ: occiſto hur eos arguētꝭ: aſſenſus aarō timore mortis: petitio inauriū: apportatio eaꝝ etiā ab extremitatibꝰ caſtro rū que occupabant magnū terre ſpaciū: cū eſſent ibi ſexcenta milia viroruꝫ abſqꝫ mulieribus ⁊ paruulis. Item formatio vituli: conſtructio altaris: ⁊ ꝓclamatio craſtine ſolēnitatis: que nullo modo potuerūt fieri ſucceſſiue in tā breui tempore. Et ex hoc patet ꝙ pluribus diebus anteqͣꝫ cōplerētur xl. dies predicti inceperunt tractare iſtud negocium. Et ſedit populus man. ⁊ bi. de immolatꝭ coram ydolo. g Et ſurrexerunt ludere.i. corizare ⁊ cantare: vt patet ex ſequētibuſ. ⁊ hoc faciebant in veneratōe ydoli: qd̓ pertinet ad ydolatriā: vnde in hebreo ha betur: ⁊ ſurrexerūt illudere: qꝛ ydolatria eſt illuſio diuina. h Locutus eſt auteꝫ dn̄s. Conſequēter ponitur peccati perpetrati cogni tio: ⁊ primo per diuinā reuelationē. ſcd̓o per ſenſus experientiam: ibi. Et reuerſus eſt Moyſes. Circa primū premittitur peccati reuelatio. ſcd̓o pe­ne cōminatio: ibi. Rurſumqꝫ. Circa primū dicitur. Locutus eſt autem dn̄s ad moyſen reuelans populi tranſgreſſionem dicens. i Uade deſcende. quia ad prelatum pertinet peccata ſubditoꝝ manifeſta corrigere. Aliter exponit Ra. ſa. dicens. Deſcende.ſ. a tua dignitate ⁊ gl̓ia qꝛ ſicut dignitas ⁊ gloria prelati cōſiſtit in bonitate ſubditoꝝ: ẜm ꝙ dicit Rurſumqꝫᵐ ait dn̄s ad moyſen. Cernoⁿ ꝙ populus iſte dure cer uicis ſit. Dimitteᵇ me vt iraſcatur furor meus cōtra eos ⁊ deleā eos faciamqꝫ te in gentem magnam. Moyſes autem orabat dn̄m deū ſuum dicens. Curᵖ dn̄e iraſcitur furor tuus contra populū tuū quē eduxiſti de terra egypti: in fortitu dine magna ⁊ in manu robuſta? Neª queſo dicāt egyptij: callide eduxit eos vt interficeret in mon­tibus ⁊ deleret ē terra. Quieſcatꝰ ira tua: ⁊ eſto placabilis ſuꝑ nequi tia populi tui. Recordare abraā ⁊ yſaac ⁊ iſrael ſeruoꝝ tuoꝝ: qui­busᵗ iuraſti per temetip̄m dicens. Multiplicabo ſemen veſtrū ſicut ſtellas celi: ⁊ vniuerſaꝫ terrā hāc de qua locutus ſum dabo ſemini veſtro: ⁊ poſſidebitis eā ſemper. Placatuſqꝫⁿ ē dn̄s ne faceret ma lum qd̓ locutꝰ fuerat aduerſus po pulū ſuū. Etˣ reuerſus ē moyſes d̓ mōte portāsʳ duas tabulas teſti­monij ī manu ſua ſcriptasª ex vtra qꝫ ꝑte: ⁊ factas oꝑe dn̄i. Scriptu ra quoqꝫ dei erat ſculpta ī tabul̓. Ioh̓. iij. can̄. Maiorē hoꝝ nō habeo gratiā qͣꝫ vt audiā filios ma os in veritate ambulantes. ita deiectio ſui honoris eſt in eoꝝ ꝑue ſitate. k Peccauit ppl̓s tuꝰ. q. d. iam nō eſt meꝰ. qꝛ meꝑ ydola­triā abnegauit. l Receſſerūt de via cito. tanqͣꝫ inſtabiles in ho­no ⁊ ꝓni ad malum. m Rurſumqꝫ. Hic cōſequēter ponitur pe­ne cōminatio cuꝫ ſubditur. n Cerno ꝙ ppl̓s iſte dure cer. ſit..i. n̄ recipiens correcti onem. Dimitte me vt iraſcat̉ furor meꝰ. loquit̉ mō hūano cum filius offen­dit patrem: ⁊ pa­ter tenens gladi­um qͣſi ad iugulā dū ip̄ꝫ dicit alicui exiſtēti iuxta ſe. ne retineas me a per­cuſſiōe: ꝑ hoc ma­gis inſinuās con­trariū.ſ. ꝙ velit re tineri ⁊ ex hoc ac­cepit moyſes au­daciam orandi ꝓ ppl̓o ad retinēdū dei vindictam di­cens. p Cur dn̄e iraſc. fu. tuus cōtra po­pulū tuū. quem re putas ſpālē filiū: ſicut dictū ē. sͣ. iiij. ca. Filiꝰ meꝰ pͥmo­genitus iſrl̓. q Ne queſo dicāt egyptij ⁊c̄. q. di. Iſtud reuerteret̉ in blaſphemiā cō tra te. Allegat ēt ad hoc dei pieta­tē dicens. Quieſcat ira tua ⁊c̄. q. d. tibi ꝓpriū ē parcere ⁊ miſere ri ⁊ nō iraſci. Allegat etiā cōſequēter merita patrū dicēs. s Recordare abraā ⁊c̄. q. d. ſi ppl̓s iſte meruit mori ꝑ incēdiū: ecce abraā pr̄ eoꝝ ꝓpter amorē tuū fuit ꝓiectꝰ in ignē chaldeoꝝ: ſt ꝑ gla diū: ecce yſaac fuit paratꝰ ꝓ te īmolari: ſi meruerūt exiliū: ecce ilrael tāqͣꝫ exul fugit in meſopotamiā obediēs patri ſuo ⁊ tibi. t Quibꝰ iuraſti ꝑ temetip̄m. qͥ es oīno īmutabilis: ⁊ iō iuramētuꝫ tuū dꝫ inuiolabiliter teneri de terra chananeoꝝ dāda ſemini eoruꝫ qd̓ tn̄ fruſtraret̉: ſi deleres ppl̓m tuū de terra. v Placatuſqꝫ eſt dn̄s. nō ꝙ penā oīno dimitteret: vt pꝫ ex ſequētibꝰ: ſed ne oīno de­leret ſicut dixerat. Dimitte me vt deleā eos. x Et reuerſus ē. hic ꝯn̄r ponit̉ peccati cognitio ꝑ experiētiā.ſ. ſenſus viſus ⁊ auditus premittit̉ tn̄ reuerſio moyſi ad caſtra cū d̓r. Et reuerſus ē moyſes d̓ mādato dn̄i: vt pꝫ ꝑ p̄dicta. y Portans duas tabulas. qͥs dn̄i ſibi tradiderat: vt pꝫ ex fine p̄cedentis capituli. a Scriptas ex vtraqꝫ parte. dicit ra. ſa. ꝙ vnica ſcriptura erat ibi: que tn̄ erat legi­bilis indifferēter ex vna parte ſicut ⁊ ex altera qd̓ erat mirabile: qͥa lr̄a ex vna parte figurata ordine recto in ꝑte oppoſita apparet eiuſ figura modo oppoſito. Vel pōt dici: abſqꝫ miraculo tali: ꝙ litterē erat duplices. Ita videlꝫ ꝙ p̄cepta erāt ſculpta ex vna parte: ⁊ ſil̓f ex altera. vnde ſubdit̉. b Scriptura quoqꝫ dei erat ſculpta ī ta bulis ẜm aug. vero in vna tabula erāt tm̄ tria p̄cepta: iō dicūt̉ p̄ce­pta pͥme tabule: qꝛ ordināt hominē ad deū. In alia autem tabula erāt alia ſeptē que ordināt̉ ad ꝓximū: iō dicūt̉ p̄cepta ſcd̓e tabule ẜꝫ ra. ſa. ⁊ doct. hebraicos qͥnqꝫ erāt ſcripta ī vna tabula: ⁊ qͥnqꝫ ī alia. Alit̓ tn̄ diſtīguūt p̄cepta qͣꝫ auguſtinꝰ: vt dictū ē. sͣ. xx. capi.