Liber Capituluꝫ. xxxiiij. Cª deinceps precideⁱ ait tibi duas tabulas la pideas inſtar priorū ⁊ʳ ſcribā ſuꝑ eas ꝟba que habuerūt tabule qͣs fregiſti. Eſtoᵈ paratus mane: vt aſcēdas ſtatiꝫ in mōte ſy nai: ſtabiſqꝫ mecū ſuꝑ verticē mō tis. Nullꝰ aſcēdat tecū necᶠ vide atur ꝗſpiā ꝑ totū mōtē: boues qͣꝫ ⁊ oues nō paſcātur ecōtra. Exci­ditᵍ ergo duas tabulas lapideas qͣ les antea fuerāt: ⁊ de nocte cōſur gēſaſcēdit in mōtē ſynai ſicut pre ceperat ei dn̄s: portans ſecū tabu .h. las. Cūqꝫ deſcēdiſſꝫ dn̄s ꝑ nubē ſtetitⁱ moyſes cū eo īuocās nomē dn̄i. Quo tranſeunte corā eo aitᵏ. Dn̄ator dn̄eⁱ deꝰᵐ miſericorsⁿ ⁊ clemēs patiēsᵖ ⁊q multe miſerati­onis acʳ verax ꝗᵍ cuſtodis miſeri­cordiā in milia: quiᵗ aufers iniꝗta teꝫ ⁊ⁿ ſcelera atqꝫˣ pctā. nulluſqꝫ apud te ꝑ ſe innocens ē ꝗª reddis iniquitatē patrū filijs ac nepotibꝰ in terciā ⁊ quartā ꝓgeniē. Seſti­nuſqꝫᵇ moyſes curuatꝰ ē ꝓnꝰ ī ter rā ⁊ adorās aitº. Si inueni gr̄am in conſpectu tuo dn̄e: obſecro vt gradieris nobiſcū ppl̓sᵗ em̄ dure ceruicis ē: vtᶠ aufcras iniꝗͥtateſ no ſtras atqꝫ pctā noſqꝫʸ poſſideas. p̄miū accidētale: vt hr̄. ij. ſnīaꝝ. Itē in eadē digreſſione Bur. notat po ſtillatorē exponentē hoc verbū dn̄i ad moyſen. Vocabo nomē dn̄i coram te. de vocatione electoꝝ in noticia diuina exn̄tiū quā expoſitionē dicit bur. incōueniētē ex tribꝰ: qꝛ vt dicit nō cōſonat lr̄e: ⁊ qꝛ nō legit̉ moyſen id peti­uiſſe: etiā qꝛ non fuiſſet ei oſtēſum contra auctoritatem eccleſie dicentis in collecta. Deus cui ſoli co gnitus ē numerus electo­rū ⁊c̄. ſed certe iſte obiecti ones Burg. nihil vidētur valere: nō pͥma: qꝛ expoſi­tio poſtillatoris ad intēti­onē ēt alioꝝ lr̄e bn̄ ꝯſōat: qd̓ ſic pꝫ: nā cum moyſes petiſſet ſignū miſeratiōis diuine dicēs. In quo po­terimꝰ ſcire gram apud te inueniſſe ⁊cͣ. ⁊ cū iā fiduci aliter ſubiūgeret. Oſtēde mihi gloriā tuā. q̄ nō ſolū conſiſtit in viſiōe ꝟbi: ſed etiā relucentiū in ꝟbo. iō intelligit̉ moyſes petiſſe cognitionē vocatiōis ele­ctoꝝ in noticia diuina exn̄ tiū. Ad quā petitioneꝫ ſic ītellectā rn̄dit deꝰ qͦ ad vi ſionē dei. Oſtēdā tibi oē bonū. qͦ aūt ad relucētiā in deo ſubdit. Et vocabo vel legā ẜm hebraicā veri tatē corā te.ſ. exaratū ī no­mine dn̄i: vt ſupple vide­re ⁊ cognoſcere poſſis ſi­gnū miſeratiōis qd̓ petis nō eē ex p̄cedētibꝰ meritis ſed a ſola mea voluntate. Iō ſequit̉. Cui volo mi­ſerebor ⁊c̄. Hec igit̉ expo ſitio poſtillatoris optime ꝯſonat lr̄e ꝯͣ pͥmā obiecti onē Bur. ⁊ ip̄e Burg. vr̄ cū iſta expōne quā impro bat poſtea coincidere cuꝫ dicit ꝙ ſenſus illoꝝ ꝟ bo rū: ⁊ legā coraꝫ te in noīe dn̄i. eſt ꝙ moyſi ꝓmitte­ret deꝰ dare intelligētiam eoꝝ que ī glorioſa ſpē trā ſeūte repn̄tabāt̉: illa autē relucētia ſunt in eſſētiā di uina que ip̄am repn̄tant. vnde patet moyſen hͨ pe­tiſſe contra ſcd̓am obiecti­onem Burgen̄. Tercia etiam obiectio Burgen̄. nihil valet: quia qͣꝫpoſſi­bilis eſt petitio vt oſtendatur viſio dei: tam poſſibilis eſt petitio viſiōis relucentiū in eo: ⁊ qͣꝫpoſſibilis eſt collatio primi tam poſſibilis eſt ⁊ ſecū­di. Apud Burgenſem autem ⁊ alios poſſibilis eſt collatio primi. igitur ⁊ ſcd̓i: ſed ⁊ illud quod adducit de collecta eccl̓ie nō vrget: quia ⁊ ſi oſten dātur alicui relucētia in deo nō oꝫ ꝙ oſtēdātur oīa nec numerꝰ oīuꝫ: iō ſtat aliquē videre electionē diuinā eē ex gr̄a ⁊ videre aliquā certā gētem puta īſtriticā ex hmōi electiōe inueniſſe gr̄aꝫ qͥ tn̄ nō videret numeꝝ electoꝝ oīuꝫ qd̓ ſoliꝰ dei ē: iuxta collectā allegatā: ⁊ vr̄ illa tercia obiectio tēdere ad vnū errorē pariſius dānatū: videlꝫ ꝙ oīs ꝟbū vidēs ⁊ relucētia in verbo vi­det omnia que verbum error eſt. Capitulū. xxxiiij. C deinceps. hic ꝯn̄ter ponit̉ rn̄ſio dn̄i de reparatiōe legis: vbi pͦ ponit̉ ad hoc pͥma diſpoſitio. ſcd̓o legis repetitio: ibi. Obſerua. ⁊ tercio eiꝰ cōſcriptio: ibi. Dixit aūt dn̄s ad moyſen ſcribe. Circa pͥmū p̄mittit̉ diſpō maͣlis ſcd̓o ſpūalis: ibi. Cūqꝫ deſcēdiſſꝫ. Diſpoſitio aūt material̓ fuit dolatio tabulaꝝ de qͣ dat̉ dn̄i mādatū cū d̓r. b Pre ſcide ait tibi duas tabulas lapideas inſtar pͥoꝝ.i. ſil̓es alijs pͥus fractis ī materia ⁊ quātitate: de quo aūt lapide fuerūt nō hr̄ ex textu. Dicit autē ra. ſa. ꝙ fuerūt de lapide ſaphiri: ⁊ ꝙ dn̄s on̄dit moyſi maſſaꝫ talis lapidis Rn̄ditʰ dn̄s. ego inibo pactuꝫ vi­dētibꝰ cūctis: ſignaˡ faciā que nū­qͣꝫ viſa ſunt ſuꝑ terrā: nec in vllis gentibꝰ: vt cernat ppl̓s iſte ī cuiꝰ es medio: opꝰ dn̄i terribile qd̓ fa­cturꝰ ſū. Obſeruaᵏ cūcta que ho die mādaui tibi. Egoip̄eⁱ eijciaꝫ an̄ faciē tuā amorreū ⁊ chananeuꝫ ⁊ etheū: pherezeū qͦꝫ ⁊ eueū ⁊ ie­buſeū. Caueᵐ ne vnqꝫ cū habita­toribꝰ terre illiꝰ iūgas amicitias o ſint tibi in ruinā: ſꝫⁿ ⁊ aras eoꝝ de­ſtrue: confringe ſtatuas: lucoſqꝫ ſuccide. Noli adorare deū alienū Dn̄sᵖ zelotes nomē eiꝰ deꝰ ē emu lator. Ne ineas pactū cū hoībꝰ il­laꝝ regionū: ne cū fornicati fuerīt cū dijs ſuis ⁊ adorauerint ſimula­chra eoꝝ vocetq te ꝗſpiā vt come das de īmolatis. Necˣ vxorē d̓ fi­liabus eoꝝ accipies filijs tuis: ne poſtqͣꝫ ipſe fuerint fornicate forni cariᵗ faciāt ⁊ filios tuos in deos ſu os. Deosⁿ cōflatiles nō facies tibi Solēnitatem azimoꝝ cuſtodies. Septē diebꝰ veſceris azimiſ ſicut precepi tibi in tēꝑe mēſis nouoꝝ. Mēſe em̄ verni tēꝑis egreſſus es de egypto. Oē qd̓ aꝑit vuluā ge neris maſculini meū erit. De cun­ctis animātibꝰ taꝫ de bobus qͣꝫ de ouibꝰ meū erit. Prīogenitū azini formatā de nouo v̓tute diuina de qua moyſes dolauit duas tabi las ⁊ dolature ſuꝑflue fuerūt ſue: ⁊ inde ditatꝰ fuit valde. iō dictū eſt. Precide tibi ⁊c̄. In hebreo hr̄. Dola tibi.i. ad vtilitatē tuā: ſed iſtud vr̄ ficticiū: qꝛ tantū vel plus fuiſſet ditatꝰ de fragmentis tabu larum prius fractarum. Item quia Ioſephus non dicit de quo la pide fuerunt qͥ tn̄ longe fuit an̄ Ra. ſa. Iō vr̄ meliꝰ di cendū ꝙ debͦ nō hr̄ certitudo. c Et ſcribā ſuper eas. In pͥmis em̄ tabulis moyſeſ ni bil fecit. ī ſcd̓is ve ro ipſe diſpoſuit materiā dolādo: vt viſuꝫ ē: qꝛ ſicut alias fregerat iu­ſtum fuit ꝙ iſtas dolaret: ſed dn̄s ſcripſit ibi. x. vba. d Eſto paratus mane. qꝛ talis ho ra ē ꝯueniētior ad loquēdū cū deo. e Nullꝰ aſcendat tecū. qꝛ alij nō ſūt digni accedere ad me. Necvi. qͥ ſpiam ꝑ to. mō. ⁊c̄. ob re uerentiā deitatis ibi deſcēdētiſ in ſi gno viſibili. g Excidit gͦ ⁊c̄. Exequēs manda tū dn̄i ꝓmpte. h Cūqꝫ deſcēdiſ ſet. hͦ ponit̉ diſpō ſpūaliſ q̄ fuit orō moyſi cū d̓r. Stetit moy. cū eo. īuoca. no. dn̄i quo trāſeūte.ſ. in nube glorioſa euꝫ repreſentante. k Ait dn̄ator. hͦ exprimitur forma or̄onis cū d̓r. Do minator.ſ. ī popu li gubernatiōe. Dn̄e in legꝭ da­tiōe. m Deus in cultꝰ veri inſtōne. n Miſericors miſerijs hoīuꝫ cōpatiendo. o Et clemens. offenſas remittēdo. p Patiēs. emēdationē pec cātiū expectando. q Et multe miſeratiōis. effectꝰ tue pietatis im pendēdo. r Ac verax.i. iuſtꝰ. qꝛ miſericordia ſine iuſticia ē pulū lanimitas: ⁊ iuſticia ſine miſericordia ē crudelitas. ⁊ iō in oībꝰ ope ratiōibꝰ diuinis ſemꝑ ſil̓ relucēt veritas miſericordia ⁊ iuſticia vꝫ illud psͣ. xxiiij. Uniuerſe vie dn̄i miſericordia ⁊ veritas. Uel aliter Ac verax. iuſtis p̄mia reddēdo. iō ſubdit̉. s Qui cuſto. mi. ī mi lia ⁊c̄. reddēdo bona nō ſolū operātibꝰ ſꝫ etiā deſcēdentibꝰ ex eis abſqꝫ numero. t Qui aufers iniquitatē.i. pctā cōmiſſa in proxi mū remittis vere penitētibus. v Et ſcelera.i. pctā ꝯͣ deū facta. Atqꝫ pctā que facit hō in ſeip̄m. y Nulluſqꝫ apud te ꝑ ſe in­nocēs ē. qꝛ hoīes ꝯͣhūt pctm̄ originale ⁊ cū hoc actuale ſalie venia le ſi ꝑueniāt ad etatē adultā. a Qui reddis iniquitateꝫ ⁊c. hoc expoſitū ē sͣ. xx. ca. b Feſtinuſqꝫ moy. incur. eſt. exhibēs reueren tiam deo. c Et adorās. actu interiori in corde ⁊ etiā ore. iō ſeqͥt̉ d Ait ſi inueni gr̄am ⁊c̄. lꝫ em̄ dn̄s iā moyſi cōceſſiſſet ꝙ ipſe enꝫ ductor eoꝝ in itinere. timebat tn̄ ne ſuꝑueniret impedimētū ꝑꝑ per catū ppl̓i quē ſciebat eē ꝓnū ad malū. iō orabat vt iſtd̓ īpedimeūū