Exo. redimes oue. Si autē nec preciū ꝓ eo dederis occidet̉. Primoge nitū filioꝝ tuoꝝ redimes: nec apparebis in cōſpectu meo vacuus. Sex diebꝰ oꝑaberis die ſeptīo ceſ ſabis arare ⁊ metere. Solēnitateꝫ hebdomadaꝝ faciēs tibi in primi tijs frugū meſſis tue triticee: ⁊ ſolēnitate qn̄ redeūte anni tꝑe cūcta cōdūt̉. Tribꝰ tēꝑibꝰ anni apparebit oē maſculinū tuū: ī ꝯſpectu oīpotētis dn̄i dei iſrl̓. Cuꝫ em̄ tulero gēteſ a facie tua ⁊ dilatauero termi nos tuos: nullꝰ inſidiabit̉ terre tue aſcēdēte te ⁊ apparēte in ꝯſpectu dn̄i dei tui ter in anno. Nō īmolabis ſuꝑ fermēto ſanguineꝫ hoſtie mee: neqꝫ reſidebit mane de victimis ſolennitatis phaſe. Primiti as frugum terre tue offeres in domo dn̄i dei tui. Nō coques hedū ī lacte matris ſue. Dixitqꝫˣ dn̄s ad moyſen. Scribeʸ tibi verba hec: quibꝰ ⁊ tecū ⁊ cū iſrl̓ pepigi fedus Fuitᶻ ergo ibi cū dn̄o moyſes qua Ppl̓s em̄ dure ceruicis eſt. ⁊ iō qͥa nō ſuꝑueniret. vn̄ ſubdit̉. tu es miſericors indigemꝰ pn̄tia tua. f Vt auferas iniqͥta. nr̄as Noſqꝫ poſſideas. a futuris p̄ſeruando. p̄terita remittēdo. gͦ b Rn̄dit dn̄s ego inibo pactū.i. fedꝰ amicicie vobiſcum. Signa faciā ⁊c̄. ſicut poſtea fecit qn̄ terra dathan ⁊ abyron glu tiuit ⁊ in ſiccatiōe iordanis: ⁊ ī ſubuerſione ciuitatis hiericho ſonantibus tubis. k Obſerua cuncta. Hic ꝯn̄r poni tur legis repetitio breuis tn̄ ⁊ ꝑ mo dū epilogi. cū d̓r. Obſerua cūcta q̄ bo. man. tibi. repe tēdo que ſupra p̄cepit a. xx. ca. vſqꝫ ad. xxxij. c. lꝫ n̄oīa ſint hic ſcripta ite rum. Egoip̄e eijciaꝫ ⁊c̄. nō noīat h̓ ger geſeū: qꝛ ille ppl̓s receſſit d̓ terra eis ꝓmiſſa an̄ aduen tū filioꝝ iſrl̓. m Caue ne vn. cū. ⁊c̄. qͥa ex diuīa ſnīa debebāt īterfici ⁊ ne inducerēt ppl̓m iſrl̓ ad ydo latriā ſi ꝯͣherēt cū eis amicitiam. Sed aras eoꝝ deſtrue ⁊c̄. vt non remaneat memoria ydolatrie. Lucoſqꝫ ſucci. circa tēpla ydolorum erant luci vbi exercebant carnaleꝫ laſciuiam. Dn̄s zelotes ⁊c̄. hoc ē expoſitū. sͣ. xx. ca. q Vocet te qͥſ. vt co medas de īmolatis: ī veneratōe ydoli. ⁊ ſic trahat te ad ydolatriā. Nec vx. d̓ fi. eoꝝ acci. cuiꝰ cā ſubditur. s Ne poſtqͣꝫ fuerīt for nicate. ꝑ ydolatriā que ē fornicatio ſpūalis. t Fornicari faciāt. i. ad ydolatriā ꝑtrahāt. v Deos cōflatiles. ꝑ hoc etiā intelligū tur ꝓhiberi ydola ꝑ ſculpturā facta vel quocūqꝫ mō. dicit tn̄ cōflatiles. qꝛ de nouo ſibi fecerāt vitulū cōflatilē. Cōſequēter repetit aliqua que ꝑtinēt ad verū dei cultū: ⁊ pͥmo de ſolennitate paſchali dicēs. Solēnitatē azimoꝝ ⁊c̄. ſcd̓o de redēptione pͥmogenitoꝝ cū dicit. Oē qd̓ aperit vulua ⁊c̄. tercio de obſeruatiōe ſabbati: cū dic̄. Sex diebꝰ operaberis ⁊c̄. quarto de ſolēnitate penthecoſtes cū d̓r Solēnitatē hebdomadaꝝ. qͥnto de ſolēnitate tabernaculoꝝ cū d̓r Et ſolēnitatē qn̄ redeūte anni tꝑe ⁊c̄. ſcꝫ in pͥncipio ſeptēbris. ſexto iteꝝ addidit de ſolēnitate paſchali cū d̓r. Nō īmolabis ſuꝑ fermēto. Et exponātur oīa iſta ſicut expoſita ſunt. sͣ. xxiij. ca. ⁊. xiij. Dixitqꝫ dn̄s ad moyſen. Hic ponit̉ iterate legis cōſcriptio cum d̓r. y Scribe tibi verba hec. Hoc vr̄. eē ꝯͣriū ei qd̓ dn̄s ſupra di xit in pͥnci. ca. Et ſcribā ſuꝑ eas. Ad hoc dicūt aliqͥ ꝙ dn̄s ſcripſit auctoritatiue ⁊ dictādo: ſicut auguſtinꝰ d̓r ſcripſiſſe libꝝ de ciuitate dei vel hmōi. ſꝫ moyſes ſcripſit miniſterialiter ⁊ figurādo: ſed hͦ nō vr̄ veꝝ: qꝛ cū ille tabule eſſent lapidee lr̄e fuerūt ibi figurate per ſculpturā: nō aūt eſt veriſil̓e ꝙ moyſes aſcēdens in montē ad oran dū dn̄m ⁊ vacādū ꝯtēplatiōi portaret ſecū inſtr̄a ad ſculpēdū cuꝫ ſonitu ⁊ malleatiōe. Et iō dicēdū ꝙ dn̄s illas lr̄as figurauit vt p̄dictū eſt. ⁊ iō qd̓ hic d̓r ſcribe. intelligendū ē ꝙ moyſes ſcripſit illa ꝟba nō in tabulis lapideis: ſed poſtea in libro. Pōt etiā aliter dici.ſ. ꝙ moyſes manū ad tabulas appoſuit. Sed dn̄s tūc lr̄as miraculoſe formauit: ſicut ad impoſitionē manuū apl̓oꝝ dabat̉ ſpūſ ſanctꝰ: nō ꝙ illa impoſitio in recipientibꝰ ſpm̄ſanctū aliqͥd faceret draginta dies ⁊ xl. noctes: paneꝫ nō cōmedit ⁊ aquā nō bibit: ⁊ª ſcri pſit in tabulis verba federis decē. Cūqꝫᵇ d̓ſcēderet moyſes d̓ mōte ſynai tenebat duas tabulas lapide as teſtimonij: ⁊ᵉ ignorabat ꝙ cor nuta eſſet facies ſua ex cōſortio ſer monis dn̄i. Uidētes aūt aaron et filij iſrl̓ cornutā moyſi faciē timuerūt ꝓpe accedere. Uocatiqꝫᶜ ab eo reuerſi ſunt: tā aaron qͣꝫ principes ſynagoge. Et poſtqͣꝫ locutuſ ē ad eos: venerūt ad eū etiā oēs filij iſrl̓. Quibꝰᶠ p̄cepit cūcta que audierat a dn̄o ī mōte ſynai. Impletiſqꝫᵍ ſermonibus poſuit velamen ſuꝑ faciē ſuā. Qui ingreſſus ad dn̄m ⁊ loquēs cū eo: auferebat donec exiret: ⁊ tūc loquebat̉ ad filios iſrl̓ oīa que ſibi fuerant īpera ta. Qui videbāt facieꝫ egrediētis moyſi eē cornutā: ſꝫᵖ operiebat il le rurſus faciem ſuam: ſi quādo lo quebatur ad eos. ⁊ tūc redit in hoc qd̓ p̄dictū ē.ſ. ꝙͣ deꝰ illas lr̄as figurauit. z Fuit ergo ibi cū dn̄o moyſes. xl. dies. alios a p̄cedētibus. a Et ſcripſit in tabulis hoc refert̉ ad dn̄m vt dictū ē. Si aūt refert̉ ad moyſen exponēdū ē mō p̄dicto īmediate. Aliter etiā exponūt aliqui di. Scripſit.i. ſcriptas a dn̄o recepit. b Cūqꝫ deſcenderet. Hic cōſequenter deſcribitur legis iterate ꝓ mulgatio vbi premittitur publicantis conditio cuꝫ dicitur. Ignorabat ꝙ cornuta eſſet facies ſua. erāt.n. qui dā radij mire ſplendoris ꝓcedentes in altū ad mo dū cornuū: qͦs apl̓us vocat gloriā vultus moyſi. ſcd̓a ad Coꝝ. iij. vn̄ in he breo hr̄. Et nō cognouit ꝙ cornuta eſſet lux faciei ſue. Sꝫ quare nō habuit an̄ cū locutꝰ fuiſſꝫ cū dn̄o diu ī mōte. Dicūt aliqͥ ꝙ nō habuit tūc ita limpidā cognitionem de deo ſicut poſtea. ad qd̓ denotāduꝫ apparuerunt tales radij. Alij dicūt ꝙ hoc factū ē: vt ppl̓s qui ꝑ ydolatriaꝫ peccauerat magiſ eū time ret ⁊ hr̄et in reuerentia. ra. ſa. dicit ꝙ hoc fuit ex hͦ ꝙ dn̄s poſuit manū ſuā ſuꝑ faciē eiꝰ: vt hr̄ in fi. p̄cedētis ca. Sequitur. d Timuerūt ꝓpe accede re. ꝓpter dicti ſplendoris reuerentiam. Uocatiqꝫ ab eo reuerſi ſūt. Ex reuerētia em̄ retro ceſſerāt ⁊ ex obedientia re dierūt. Quibus p̄cepit. publi cādo ea que a dn̄o audierat. Impletiſqꝫ ſermo. velamen: qn̄ cognouit faciem ſuam cornutaꝫ ꝑ alio g rū inſinuationē. h Sed operiebat rurſus ille faciē ſuā ⁊cͣ. In hebreo hr̄. Et reponebat velamen ſuꝑ faciē ſuam donec veniret ad loquēdū cum eo.i. cum deo. In ca. xxxiiij. vbi d̓r in poſtil. Preſcinde tibi ⁊c̄. Additio Onſequēter ait dn̄s moyſi. Preſcinde tibi duas tabulas ⁊c̄. ī qͦ deus ſe oſtēdebat iā placatū ppl̓o volēs vt fierēt alie due tabule teſtamēti: que ponēde erāt ſub ꝓpiciatorio ⁊ ꝑ ꝯn̄s tabernaculū erat ſicut pͥus fuerat diſpoſitū edificādū: ⁊ ſic deus ambularet inter eos ꝓ ut moyſes petiuerat. Et exponat̉ lr̄a ꝓut in poſtill̓. vſqꝫ ibi. Necvideatur qͥſpiā ꝑ totū mōtē ⁊c̄. Ubi attēdēdū ē ꝙ iſta ꝓhibitio nō fuit ſolū fcā ob reuerētiā diuinitatis in mōtē deſcēdētis: in ſigno viſibili ꝓut dicit poſtill̓. qꝛ ſepe deꝰ apparuit in ſigno viſibili tā in mote ſynai qͣꝫ in alijs locis pre ſente ppl̓o: ⁊ nō fit ſil̓is ꝓhibitio niſi ſolū in datiōe legis. sͣ. xix. ca. vbi po pulus fuit ꝓhibitus ne aſcenderet in montē nec ip̄m tageret. ſꝫ ꝓhibitio hͨ de hoc facta ē maioris reſtrictōis qͣꝫ ibi: qꝛ ibi ſolū vr̄ ꝓhiberi ne qͥs aſcē deret in montē: nec tāgeret eū. Hic aūt ꝓhibet̉ ne qͥſpia videat̉ ꝑ totū mō tē: qd̓ ē maius. Similiter ibi p̄cipiebat̉ aarō aſcēdere cū moyſe vt d̓r ī lr̄a hic aūt d̓r. Nullus aſcēdet tecū. Ex qͥbꝰ pꝫ ꝙ iſta deſcenſio dei in ſigno vi ſibili hoc tꝑe facta erat maioris ſolēnitatis qͣꝫ illa que fuit in datiōe legis Cuius rō e: qꝛ ibi ꝓponebātur p̄cepta cōia toti ppl̓o: hic aūt oſtēdebātur moyſi archana dei que alijs nō licebat vt ſic oſtēderētur: ⁊ inde ē ꝙ poſt hāc reuelationē in facie moyſi apparuerūt radij miri ſplendoris: vt pꝫ īfra in fine huiꝰ ca. quos tn̄ nō legit̉ habuiſſe in datiōe legis nec in alijs appa ritionibꝰ ſeu collocutiōibꝰ cū deo an̄ hoc factis. Sequit̉ in lr̄a. Cū deſcen diſſet.ſ. deꝰ mō p̄dicto: ſtetit moyſes cū eo.ſ. deo: fuerat em̄ ſibi p̄ceptuꝫ expreſſe. Stabiſqꝫ mecū. ⁊ ſequit̉ in lr̄a. Inuocās nomē dn̄i.ſ. moyſes qui inuocabat dn̄m. q. d. Aſſum dn̄e qꝛ vocaſti me. Et ſeqͥtur in lr̄a ẜm trāſſationē noſtrā. Quo trāſeūte corā eo ait dn̄ator dn̄e deꝰ ⁊c̄. que qͥdē ꝟba ex ponūt̉ cōit̓ ꝓut in poſtil. ſic.ſ. Cū trāſiſſet dn̄s an̄ moyſen ī nube glorioſa iij
zum Hauptmenü