Liber adipe quoᵉ tegunt̉ ilia etᵗ reticuluꝫ iecorisᵍ cū renūculisʰ: adolebūtqꝫ ea ſuꝑ altare in holocauſtū lignis igne ſuppoſito in oblatōꝫ ſuauiſſi miodoris dn̄o. Siᵗ vero de ouibꝰ fuerit eiꝰ oblatio ⁊ pacificoruꝫ ho ſtia: ſiue maſculū obtulerit ſiue feminā: īmaculata erunt omīa. Siʳ agnū obtulerit corā dn̄o: pōet ma nū ſuā ſuꝑ caput victime ſue que īmolabit̉ in veſtibulo tabernaculi Fundētqꝫ filiilaaron ſanguinē eiꝰ ꝑ circuitū altaris: ⁊ offerēt de pacificoꝝ hoſtia ſacrificium dn̄o adi pē et caudā totā cū renibꝰ. etᵐ pin guedinem que operit ventrē atqꝫ vniuerſa vitalia: et vtrūqꝫ renunculū cum adipe qui eſt iuxta ilia: re ticulūqꝫ iecoris cuꝫ renunculis: et adolebit ea ſacerdos ſuper altare in pabulum ignis et oblatiōis domini. Siⁿ capra fuerit eiꝰ oblatio et obtulerit eam dn̄o: ponet manum ſuā ſuper caput eius: immolabitqꝫᵈ eam in introitū tabernacu ca renes. e Quo tegunt̉ ilia. quedā mēbra ſunt adiacētia renibus di cta ab iliō qd̓ eſt inteſtinū. ⁊ inde dicit̉ iliaca paſſio. f Et reticulum Iecoris. in hebreo quia quidē adeps eſt factꝰ ad modū rhetis. gͦ habet̉ ep̄atis. et ſic cōiter exponūt doctores. h Cū renunculis. repe titio eſt eiuſdē quod p̄dictū eſt. Intellectꝰ igitur huius lr̄e eſt ꝙ pinguedo debebat auferri de ꝑtibꝰ interioribꝰ p̄dictꝭ et incendi ſuꝑ altare cuꝫ renūculis. i Si ve ro de ouibꝰ Hic agit̉ de hoſtia pacifica d̓ ouibꝰ k Si agnū obtulerit. li cet aūt hoſtia pacifica fi eret de mare et femina: et nō ſolūmō de iuuenibuſ ſꝫ etiā de arietibꝰ et oui bus magnis: tn̄ ponit̉ h̓ exēplū de agno: qꝛ talis hoſtia pacifica frequēti us fiebat. ⁊ iō qd̓ dicitur hic de mō oblatōis ⁊ im molatōis agni ītelligendū eſt etiam de alijs. Immolabit̉ in veſtibulo tabernacl̓i.i. ī atrio qd̓ erat an̄ tabernaculuꝫ m Et ping. q̄ ope. ven. non a parte exteriori ſed interiori. cetera patēt ex predictis. n Si capra Hic ꝯn̄ter ponit̉ ob latio pacifica q̄ fit de capra. o Immolabit qꝫ eā in introitu taberna culi.i. in atrio qd̓ erat an̄ introitū tabernaculi. cete ra patēt ex dictis. Oīs adep̄s. Hic infert̉ correlariū. qꝛ in p̄cedētibꝰ dixit adipē eſſe in cēdēdū ad honorē diui nū. ideo ꝯcludit genera liter p Oīs adeps dn̄i erit iure ꝑpetuo.i. incēdet̉ ad honorē dn̄i. hoc tn̄ intelligendū eſt de ſacrificijs. ꝗ Nec ſanguinē nec adipē oīno comedetis. occaſiōe huius dicti ſūt varie opiniōes de cōmeſtiōe adip̄is. Dicūt em̄ aliqͥ ꝙ hͦ tm̄ intelligēdum eſt de aīalibꝰ immolaticijs. ſcꝫ adipe bouis: ouis ⁊ capre. Adep̄s em̄ aīal̓ morticini ⁊ capti a beſtia cedebat in varios vſus iudeo rū. vtpote ad lucernas vl̓ vnctōes ⁊ hmōi. vt habet̉. jͣ. vij. ca. Adep̄s ꝟo animalis liciti ad comedēdū. nō tn̄ ad offerendū poterat comedi. ẜm ꝙ habet̉. jͣ. xvij. ca. vbi d̓r ꝙ ſi aliqͥs venatōe vel aucupio ferā vel auē acce perit: dū tn̄ eſſet fera licita ad comedēdū vt ceruꝰ poterat comedi: ita tn̄ ꝙ pͥus ſanguis effunderet̉. et ſic de tali beſtia vel aue vid̓r eſus ſanguīs tm̄ eſſe ꝓhibitꝰ: et ꝑ ꝯn̄s adeps poterat comedi. et eodē mō ſentiēdū vr̄ de aīalibꝰ nō īmolaticijs tn̄ licitis ad eſuꝫ. Cōfirmat̉ etiā hͦ dcm̄. qꝛ moderni iudei ſic vtūt̉. Alij ꝟo dicūt ꝙ eſus adip̄is erat generalit̓ iudeis ꝓ hibitꝰ ꝑ illd̓ qd̓ d̓r h̓. Nec ſanguinē nec adipē oīo comedetꝭ. ita ꝙ vnifor mit̓ ꝓhibeat̉ h̓ eſus ſanguīs et adip̄is. eſus aūt ſanguīs generalit̓ erat ꝓhibitꝰ de oībꝰ aīalibꝰ: etiā ẜm iudeos: et iō idē vid̓r dicēdū de adipe Qui aūt vult tenere hāc viā q̄ eſt ꝯſona textui in hͦ loco pōt dicere ad id qd̓ obijcit̉ de adip̄e aīalis venatōe capti: ꝙ h̓ nō arguit ꝓpoſitū: ſꝫ magis oppoſitū. qꝛ Deut̓. xij. ca. d̓r ꝙ in locis lōginqͥs a hierl̓m poterāt oc cidi ⁊ comedi etiā aīalia īmolaticia. de qͥbus d̓r ibidē Sicut comeditur capra ⁊ ceruꝰ ita veſceris eis: abſqꝫ eſu dūtaxat ſanguīs. ex qͦ ꝯcludit̉ ꝙ ſi argumentū inductū ꝓ eis valet: ꝙ etiā de adipe aīalis īmolaticij ī caſu iſto poterat comedi: qd̓ ip̄i negāt. et pari rōne de adipe alioꝝ debent negare. Qd̓ aūt obijcit̉ de eſu iudeoꝝ moderni tꝑis nō valꝫ: qꝛ a tēpore xp̄i doc. iudeoꝝ ml̓ta illicita ī lege relaxauerūt ⁊ multa licita reſtrinxerūt male īterp̄tātes ſcpͥturā. vt hr̄ a ſaluatore Mar. vij. ca. Si aūt velit aliqͥs tenere pͥmā viā: hꝫ ꝯn̄ter dicere ꝙ illud qd̓ h̓ d̓r. Nec adipē oīno co medetis. nō eſt ītelligēduꝫ ſic generalit̓ ſicut de ſanguīe: ſꝫ eſt referendū ad adipē aīaliū īmolaticioꝝ. de quoꝝ īmolatōe littera p̄cedēs loqͥtur. ⁊ li teſtimonij. Et fundēt filii aaron ſanguinē eiꝰ ꝑ altaris circuitū: tollentqꝫ ex ea in paſtū ignis domini ci adipē qui oꝑit ventrē et qui tegit vniuerſa vitalia: duos renūcu los cū reticulo qd̓ eſt ſuper eos iuxta ilia: ⁊ aruina iecoris cū renūcu lis: adolebitqꝫ ea ſuꝑ altare ſacerdos in alimoniaꝫ ignis et ſuauiſſimiodoris. Om̄isᵖ adeps dn̄i erit iure ꝑpetuo in generatōibus ⁊ cūctis habitaculis veſtris. necq ſanguinē: nec adipē oīno comedetis Ocutuſqꝫª eſt do iiij. minꝰ ad moyſen dicēs Lo quere filiis iſrl̓. Aīaᵇ que peccaue rit ꝑ ignorātiā: ⁊ de vniuerſis mā datis dn̄i que p̄cepit vt nō fierēt: ꝗppiā fecerit: ſiᵈ ſacerdos ꝗ̄ vnctꝰ eſt peccaueritᵗ deliquereᶠ faciens populū offeretᵍ ꝓ peccato ſuo vitulum īmaculatū dn̄o. Etʰ adducet illū ad oſtium tabernaculi teſti monij corā dn̄o: pōetqꝫⁱ manū ſuper caput eiꝰ: ⁊ īmolabit euꝫ dn̄o. huic dicto ꝯſonat illd̓ qd̓ hr̄. jͣ. vij. ca. Adipē ouis ⁊ bouis et cai pre nō comedetꝭ. et ſic adipes alioꝝ aīaliū vident̉ ꝯceſſi ad eſum Sciēdū tn̄ ꝙ ẜm vtrāqꝫ opinionē eſus ſanguīs ⁊ adipis ꝓhibet̉ duplici rōne. vna ē ꝓ vitatōe ydolatrie: in qͣ adipes ſuaꝝ ho ſtiaꝝ cōmedebāt: ẜm ꝙ d̓r Deut̓. xxxij. ca. de quoꝝ victimis come debāt adipes ⁊c̄ de ſanguīe bibebāt ſil̓r. Alia ē. qꝛ ſicut dcm̄ eſt. sͣ. d̓ illis potiſſime de bebat fieri d̓o ob latio. qͥbꝰ vita hu mana maxīe ſuſtē tat̉. ſanguis aūt ē hmōi in qͦ ꝯſiſtit vita aīaliū. adepſ etiā cauſat̉ ex abū dātia nutrimēti qͦ vita ſuſtētat̉. ⁊ iō vt hoīes recogno ſcerēt ſe hr̄e a deo vitā et ſuſtētatōꝫ adep̄s ad honorē dn̄i cremabat̉. ⁊ ſanguis ad crepidinē altaris effundebat̉. Itē ꝓ hibebat̉ eſus ſan guīs: ne ſi ſangui neꝫ licite comede rēt effuſionē hūani ſanguīs nō ab horrerēt ad quaꝫ iudei erāt ꝓni. ſimilit̓ eſus adipis ꝓuocat ad luxuriā. ⁊ iō ꝓhibitꝰ fuit iudeis qͥ erāt ꝓni ad ipſam. Capi. iiij. Ocutuſqꝫ eſt. Hic co ſeq̄nt̓ agit̉ de hoſtia q̄ fiebat ꝓ peccati remiſſiōe. et pͦ de ea q̄ fiebat ꝓ pecca to facto ꝑ ignorātiā. ſcd̓o de ea q̄ fiebat ꝓ pctō facto ex paſſione vl̓ negligētia ī pͥncipio. v. ca. tercio de ea q̄ fiebat ꝓ peccato fcōꝑ maliciā. circa finē eiuſdē ca. ibi. Locutuſqꝫ ē dn̄s. circa pͥmū pͥmo loqͥtur in generali. b Aīa cū peccauerit ꝑ ignorātiā. q̄cunqꝫ ſit illa. ⁊ accipit̉ h̓ aīa ꝓ hoīe. qꝛ ē ꝑs pͥncipal̓ hoīs. c Et de vniuerſis madatꝭ dn̄i ⁊cͣ. ex hͦ qd̓ d̓r hͦ: vt nō fierēt. dicūt aliqͦ iudei ꝙ intelligit̉ tm̄ de p̄ceptꝭ negatiuis ſi trāſgrediant̉. Expoſitores aūt nr̄i dicūt cōit̓ ⁊ meliꝰ vt vid̓r: ꝙ ītelligit̉ etiā de trāſgreſſiōe p̄ceptoꝝ affirmatiuoꝝ. vt ſi qͥs ꝑ igͦrantiā omiſerit qd̓ p̄ceptū ē fieri. qꝛ in ſacra ſcpͥtura maxīe ī trāſgreſſiōe p̄ceptoꝝ ꝑ cōmiſſiōꝫ in telligit̉ omiſſio ⁊ ecōuerſo. alit̓ nō eſſꝫ īſtitutū ſacrificiū ꝓ peccato omiſſiōis. qd̓ vid̓r incōueniēs. qꝛ ſic lex videret̉ īſufficienter data Si ſacerdos. Hic deſcēdit ī ꝑticulari. qꝛ tale pctm̄ p̄t eē ſaceri dotꝭ vl̓ ml̓titudīs: ſeu pͥncipis vl̓ ꝑſone ſingularꝭ. ⁊ ẜm hͦ iſtd̓ ca. diuidit̉ in qͣttuor ꝑtes. ſcd̓a īcipit ibi. Qd̓ ſi oīs turba. tercia ibi. Si peccauerit pͥnceps. qͣrta ibi. Qd̓ ſi peccauerit aīa ⁊cͣ. Circa p mū d̓r ſic d Si ſacerdos qͥ vnctꝰ ē. Hic ē ſacerdos magnus qꝛ īferiores ſacerdotes nō vngebāt̉: ſꝫ tm̄ ex qͣdā cōmixtōne q̄ fie bat ex ſanguīe victime īmolate ⁊ vnctōis oleo: ip̄i et veſtes eoruꝫ aſpergebant̉. vt hr̄ Exo. xxix. ⁊. jͣ. viij. vn̄ in ve. te. ſoli reges ⁊ potifices dicūt̉ ꝓpͥe vncti. e Peccauerit.ſ. ꝑ igͦrantiā: qꝛ hͦ totū refert̉ ad pͥncipiū ca. f Delinq̄re faciēs ppl̓m. qꝛ pctm ſacer dotꝭ ē ppl̓o occaſio peccādi. vn̄ dic̄ btūs Greg. ī paſto. Cuꝫ paſtor ꝑ abrupta gradit̉ ꝯn̄s ē vt grex ad p̄cipitiū ſeqͣtur. Alit̓ expo nūt hebrei. Delinq̄re faciēs ppl̓m ꝑ igrantiā. qꝛ credit de aliqͣ ꝙ ſit licitū. ⁊ ſic fac̄ ⁊ docet ppl̓m. qd̓ tn̄ poſtea ꝑcipit̉ eſſe illicitum. g Offeret ꝓ pctō ſuo vitulū. in mēoria vituli ꝯflatilis que fecit aaron Exo. xxxij. ca. h Et ad. il. ad oſ. ta.i. ad atriū qd̓ eſt an
zum Hauptmenü