Lib er Incipit liber ioſue. Cap̄. j. T fctm̄ª ē poſt mor teꝫ moyſi ẜui dn̄i vt loq̄ret̉ dn̄s ad ioſue filiū nun mīſtꝝ moy ſi: dicerꝫ ei. Moy ſesᵇ ſeruus meꝰ mortuꝰ eſt. Sur geᶜ trāſi iordanē iſtū tuº omīs ppl̓s tecū: inͤ terrā quā ego dabo filijs iſrael. Omnēᶠ locū quē cal cauerit veſtigiū pedis vr̄i: vobis tradā ſicut locutꝰ ſum moyſi. deẜto libano uſqꝫ ad fluuiū ma­gnū euphraten oīs terra etheoꝝ uſqꝫ ad mare magnū ꝯtra ſolis oc caſum erit terminꝰ ur̄. Nullꝰ po­terit uob̓ reſiſtere cūctis diebꝰ ui­teʰ tue. Sicutᶠ fui moyſe: itaᵏro tecū: dimittā nec d̓relinquā te. Confortareᵐ eſto robuſtus. Circa primū primo acies diſponuntur. ſecundo exploratores tranſmit­tunt̉. ca. ij. tercio ad loca explorata filij iſrl̓ ingrediūtur. c. iij. Circa pͥmū primo fit ipſi ioſue dei mādatū ſiue cōmiſſio. ſcd̓o mādati executio: ibi. Precepitqꝫ ioſue. Adhuc circa p̄mū ſit ioſue triplex mandatū. primum eſt de terra ꝓmiſſionis capiēda. ſcd̓m de ipſa diuidēda: ibi. Cōfortare et eſto. terciū de lege ẜuā da: ibi cōfortare. Cir­ca primū ſic dicitur. T factum eſt poſt mortem moyſi. in quo notat̉ tp̄us in quo iſta mādata fctā ſūt ioſue.ſ. poſt mortē moy ſi. ante terminū luctus mortꝭ eiꝰ: durauit. xxx. diebus. vt d̓r Deut̓. vl. Quia mandata iſta fa­cta ſunt ioſue a dn̄o an­te miſſionē exploratorū ab eo. ipſi aūt miſſi fue­rūt ante terminū luctus moyſi. ẜm hebreos. Ali qui tn̄ expoſitores dicūt vtrūqꝫ.ſ. ꝟbū dn̄i ad ioſue. miſſio explorato ab eo. fuit poſt termi luctꝰ moyſi. ſꝫ pͥmum videt̉ ꝓbabiliꝰ vt magꝭ videbit̉ infra. Moyſes ẜuus meꝰ mortuꝰ eſt. Ex patet error illoꝝ dixer̄t moy ſen dānatū. ab eo le­gitur eiꝰ pctm̄ in aqͥs tradictōnis. vt habetur Nu. xxij. nec legitur eius pnīa: vt dicūt. qꝛ dn̄s vocat moyſen famulū ſuū etiā poſt mortē eiꝰ. qd̓ de nullo dānato ꝟe d̓r. Nec valet qd̓ obijcit̉. qꝛ pnīa moyſi ſatꝭ ex lr̄a habet̉. in ſnīam mortꝭ a deo ſibi impoſitam ante ingreſſum terre ꝓmiſſiōis in peccati ſui punitōe acceptauit. qd̓ pꝫ ex ad ꝟbū dn̄i in mōtē abarim volūtariꝰ ꝓmpte ibidē moriturus aſcendit. in dn̄s tāqͣꝫ acceptās eiꝰ obedietiā ſepeliuit. vt habe tur Deut̓. vlti. c Surge traſi iordanē iſtū.i. diſpone te et populū tuū ad trāſeūdū. qꝛ ſtatī trāſiuit: ſꝫ pꝰ aliqͦt dies. vt magꝭ patebit īfra Tu et oīs popl̓s tecū. qꝛ cura ppl̓i erat ſibi impoſita a deo. vt habet̉ Deut̓. xxxi. e In terrā quā ego dabo filijs iſrl̓. qꝛ deo actore ingreſſi ſunt terrā obtinuerūt. f Oēm locū quē calcauerit. ⁊cͣ. Ex dicūt aliqͥ doctores hebrei ſolū fuit eis ꝓmiſſa terra iudea. ſꝫ etiā to­ta habitabilis terra. qd̓ dicūt q̄dāmō fuiſſe impletū tꝑe ſalomonis. cui omēs reges terre fuerūt tributarij. et ſic exponūt qd̓ d̓r. iij. Re. x. Uniuer­ſa terra deſiderabat videre vultū ſalomonis. ſinguli deferebāt ei mu­nera.i. tributa: vt ipſi exponūt. ſed ꝑfectius expectat īplēdū in rege meſ ſia quē expectāt futurū regē tꝑalē ſuꝑ totū mūdū. ſꝫ falſitas vtriuſqꝫ di cti apparet ex qd̓ ſubdit̉. g A deſerto libano vſqꝫ. ⁊cͣ. vbi expri­munt̉ termini terre filijs iſrael ꝓmiſſe. h Uite tue. qꝛ poſt mortē io­ſue filij iſrl̓ peccauerūt. tūc aduerſarij eis p̄ualuerūt. vt habet̉ libro iu­dicū. Aliqͥ ibi hn̄t Ueſtre. ſꝫ male. i Sicut fui moyſe. in reuelatōi bus diuinis oꝑibus miraculoſis. k Ita ero tecū. ſatis pꝫ ex de curſu libri in ſequētibus. l dimitta te nec derelinquā. fit multi­plicatio boꝝ idē ſignātiū ad maiorē dicti aſſertōꝫ. m Cōfortare. ponit̉ ſcd̓m mādatū terra diuidēda. cui ꝑmittit̉ diuīa ꝯſolatio. d̓r. m Cōfortare eſto robuſtꝰ. vid̓rat em̄ ioſue moyſes ſctīſſimꝰ malicia ppl̓i ꝑturbatꝰ peccauerat in aqͥs ꝯͣdictōis. ꝓpt̓ qd̓ pͥuatꝰ fuerat īgreſſu terre ꝓmiſſiōis. et merito tīebat ne ſibi ſil̓e aliqͥd accideret. fuit fortatus aſſecuratus de terre acqͥſitōe diuiſiōe. ideo ſubditur. n Tu em̄ ſor. di. po. huic terrā iuraui. ⁊cͣ. de quo iuramēto habetur Gen̄. xxij. Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s. ⁊cͣ. n Cōfortare igitur. Hic ponitur terciū p̄ceptū de lege ſeruāda. pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. o recedat volumē legis huiꝰ ab ore tuo. qꝛ debebat alios docere de lege. ad qd̓ reqͥritur meditatio. ideo ſubdit̉. p Sed meditaberis ⁊cͣ. vt cuſtodias facias. qꝛ pͥus debebat facere ꝙͣ docere. q Noli metue re. metu hūano. r Et noli timere. timore mundano. qꝛ tecū eſt dn̄s deus tuus eſt potēs in oībus. s Precepitqꝫ ioſue. Hic cōſequē Tuⁿ enim ſorte diuides populo hūic terrā: iuraui pr̄ibus tuis vt traderē illis. Cōfortareⁿ igi tur eſto robuſtus valde vt cuſto dias facias oēꝫ legē quā p̄cepit tibi moyſes ẜuus meꝰ. Ne decli­nes ab ea ad dexterā vl̓ ad ſiniſtrā vt ītelligas cūcta que agis. Nōº recedat volumē legis huiꝰ ab ore tuo: ſꝫᵖ meditaberis in eo diebus ac noctibꝰ: vt cuſtodias facias oīa ſcripta ſunt in eo. Tūc diri­ges viā tuā: intelliges. Ecce p̄cipio tibi: ꝯfortare eſto robuſtꝰ Noliq metuere ⁊ʳ noli tīere qm̄ te eſt dn̄s d̓s tuꝰ in oībus ad q̄cū­qꝫ perrexeris. Precepitqꝫᵍ ioſue principibꝰ ppl̓i dicēs. Trāſite mediū caſtroꝝ īꝑate ppl̓o ac dici te. Preꝑateᵗ vobis cibaria qm̄ ter ponitur diuini mandati executio. primo qͣꝫtum ad totum po pulū gn̄aliter. ſcd̓o qͣꝫtū ad duas tribus dimidiā ſpāliter: ibi Rubēitis qͦꝫ. Circa pͥmū ſciēdū p̄ceptū erat ioſue trāſitu ior danis. vt p̄dictū eſt. ponit̉ hic executio huiꝰ mādati: dicitur s Precepitqꝫ ioſue pͥncipibꝰ ppl̓i. In qͣlibet em̄ tribu erat vnꝰ pͥnceps om̄srant ſubditi ipſi ioſue. Preparate vo bis cibaria. pōt ītelligi na ẜuari po terat etiā in craſti niſi feria ſexta ſabbato. vt ha betur Exod̓. xvi. ca. nec tn̄ adhuc defecerat manna vt habet̉.. v. ca. Et intelligit̉ alijs cibarijs tūc poterāt come di a filijs iſraeltiaꝫ māna. vn̄ Deut̓. ij. ca. dictū fuit filij eſau moabite vēdide­rūt filijs iſrl̓ tran ſeuntibꝰ iuxta ter­ram ſuā cibaria. qd̓ pōt intelli gi de māna erat venalis: nec dabat̉ a deo idu meis moabitis ſed tm̄ filijs iſrl̓. Sicut enī in cōfinio legis euāgelij ſimul cucurrerūt legalia euāgelio. ſic appropinquāte tꝑe māna debebat deficere ſimul cucurrerūt in vſum filioꝝ iſrl̓ mana alia cibaria. v Qm̄ poſt diē terciū trāſibitꝭ iordanē. Ex dicūt expoſitores nr̄i cōiter in ſequētes Augꝭ. ioſue fecit iſtud p̄ceptū de loquit̉ ſcpͥ tu ra ſpū diuino: ſꝫ magis hūano ꝓprio. qꝛ a fine luctꝰ moyſi in quo dicūt ioſue p̄cepiſſe fluxerūt ſeptē dies ad minꝰ an̄ trāſituꝫ iordanis. qꝛ vt dicūt an̄ iſtud p̄ceptū miſit exploratores. ante qͣꝫ reuerterētur remāſerūt ad minꝰ qͣtuor dies. qꝛ poſtqͣꝫ miſſi a ioſue intrauerāt ciuitatē hiericho: hoſpitati fuerāt in domo ra ab. exeūtes inde latuerūt in mōtanis tribꝰ diebus anteqͣꝫ reuerte rent̉ ad ioſue. vt habet̉ ca. ſequēti. tūc ioſue mouit caſtra venit ad iordanē. vbi māſerūt filij iſrael tribꝰ diebꝰ. vt habet̉.. in pͥn­cipio tercij ca. et videt̉ verū fuiſſe fecit p̄conizare. dicūt etiā vltra. ſic ꝑmiſſus eſt ioſue deficere. ne vltra attētaret ſil̓ia facere abſqꝫ cōſilio diuino. maxīe dn̄s dixiſſet Nu. xxvij. ipſi moyſi. Tolle ioſue filiū nun. ⁊cͣ.ſ. vt ſuccedat tibi. et ſubdit̉ ibide. Pro ſi quid agendū erit eleaꝫ arſacerdos ꝯſulet dn̄m. ſꝫ iſtud dictū ſaluo meliori iudicio. vr̄ cōſonū ſcripture p̄cedēti et ſub ſequēti. vt em̄ pꝫ ex p̄dictꝭ intētio dn̄i erat aſſecurare ioſue in pͥnci pio ſui ducatꝰ. vt dirigeret in ſuis actibꝰ dicēs. dimitta te neqꝫ derelinquā. poſtea ſubdit̉. Noli metue̓. noli timere. qm̄ dn̄s d̓s tuus tecū eſt in oībus ad quecūqꝫ ꝑrexeris. videt ꝯſequēs dn̄s in pͥncipio ſui ducatus dimiſerit ſic agere ſpi ritu ꝓprio errare. Sil̓r eſt cōſonū lr̄e ſequēti ex videt̉ in tentionē dn̄i fuiſſe exaltare ioſue. dare ei auctoritatē in pͥncipio ducatus ſui. ita ppl̓s iſrael ſibi crederet in poſterū obediret. vn̄ dicit̉ infra. iij. ca. Dixitqꝫ dn̄s ad ioſue. hodie incipiā exalta­re te corā ppl̓o iſrl̓. ⁊cͣ. eſt ꝟiſimile in pͥncipio ſui du catus miſerit p̄dicere falſum p̄conizare in toto ppl̓o. qꝛ ex crederet̉ ſpūs dn̄i eſſet in eo. dicūt hebrei et etiā ali­qui expoſitores nr̄i iſtud p̄ceptū ioſue ſcribit̉ anticipatōeꝫ qꝛ fuit factū donec exploratores ab eo miſſi reuerſi fuerūt ad ipſum. et ex tunc non fluxerūt niſi tres dies: vſqꝫ ad trāſitū īorda nis. vt habet̉ infra. iij. c. em̄ ſacra ſcriptura ſemꝑ refert geſta eodē ordine facta ſunt. ſꝫ aliqn̄ pͥus facta poſterius ſcributur. et econuerſo. et ẜm hoc accipitur ſexta regula exponendi ſacralū