Regum. iij. adducere micheā filiū iemla Rex aūt iſrael ⁊ ioſaphat rex iuda ſede bāt vnuſꝗſqꝫ ī ſolio ſuo veſtiti cul tu regio ī area iuxta oſtiū porte ſamarie: ⁊ vniuerſi ꝓphete ꝓphetabāt ī ꝯſpectu coꝝ. Fecitⁱ qͦꝫ ſibi ſedechias filiꝰ chanaā cornua ferrea: ⁊ ait. Hec dicit dn̄s. His vētilabis Syriā donec deleas eam. Om̄ſqꝫ ꝓphete ſil̓r ꝓphetabāt dicētes. Aſcēde ī ramoth galaad ⁊ vade ꝓſpere ⁊ tradet dn̄s in ma nū regis. Nūciꝰ ꝟo ꝗ ierat vt vocaret micheā locutꝰ ē ad eū dicēs. Ecce ẜmones ꝓphetarū ore vno regi bona p̄dicāt. Sit ergo ſermo tuꝰ ſil̓is eoꝝ: ⁊ loquere bona. Cui micheas ait. Uiuit dn̄s: qꝛ qd̓cū qꝫ dixerit mihi dn̄s hͦ loqͣr. Uēit itaqꝫ ad regē ⁊ ait illi rex Michea ire debemꝰ in ramoth galaad ad p̄liādū: an ceſſare? Cui ille rn̄dit. Aſcēdeª ⁊ vade ꝓſꝑe: ⁊ tradꝫ dn̄ſ in māu regis Dixit aūt rex ad eū Iterū atqꝫ iterū adiurote vt nō lo quaris mihi niſi qd̓ veꝝ ē ī noīe do mini. Et ille ait. Uidiᵇ cūctuꝫ iſrl̓ diſꝑſuꝫ ī mōtibꝰ qͣſiᵗ oues nō hn̄tes paſtoreꝫ. Et ait dn̄s. Nō hn̄t iſti dn̄m: reuertat̉ᵇ vnuſꝗſqꝫ in do mū ſuā ī pace Dixit ergo rex iſrael ad ioſaphat. Nunꝗdᶜ nō dixi tibi qꝛ nō ꝓphetat mihi bonū: ſꝫ ſemper malū. Ille ꝟo addēs ait Pro pter hoc audi ẜmonē dn̄i. Uidiʳ dn̄m ſedētē ſuꝑ ſoliū ſuū: ⁊ᵍ oēꝫ ex ercitū celi aſſiſſētē ei aᵖ dextris ⁊ʳ a ſiniſtris. Etᵏ ait dn̄s. Quis deciẜm intellectū demonis. ⁊ ſic fuit in ꝓpoſito. f Dabit eā ī ma nu regis. pot̓at intelligi de rege ſyrie vel rege iſrl̓. ꝓph̓e aūt baal ⁊ achab acceperunt ea in ſenſu falſo g Nō eſt h̓ ꝓph̓a dn̄i. qꝛ ioſaphat abhorrebat ꝓph̓as baal. h Remanſit vir vnꝰ ⁊c̄. Sꝫ ego odi eū: eo ꝙ ſibi dixerat. Erit aīa tua ꝓ aīa eiꝰ. vt hr̄. sͣ. xx. c. cet̓a patent vſqꝫ ibi. i Fecit qͦqꝫ ſibi ſedechias filiꝰ chan a am cornua ferrea ⁊ ait. Hec dic̄ do minꝰ ⁊c̄. ſicut em̄ ꝓph̓e dn̄i aliqn̄ ꝓph̓a bāt nō ſolū ꝟbis ſꝫ ēt ſenſualibꝰ ſignis. ⁊ ſic̄ hieremias po ſuit cathēas ī col lo ſuo: vt hr̄ hie. xxviij. c. ſic ēt falſi ꝓph̓e vt magꝭ eiſ crederet̉. cet̓a pa tentvſqꝫ ibi. a Aſcēde ⁊ vad̓ ꝓſꝑe. hͦ nō dixit aſſertiue. ſꝫ mag negatiue vl̓ opta tiue. vt ſit ſenſus vtinaꝫ ſic poſſes ire. ⁊ hͦ ꝑ ſigna ꝑ cepit achab ꝓpt̓ qd̓ adiurauit ꝓph̓am vt diceret clare ꝟitatē. ⁊ tūc dixit. b Uidi cūctū iſrl̓ diſꝑ.i. fugientē de p̄lio qꝛ ſic̄ veniūt ad p̄ liū vnite: ita fugi unt diſꝑſe. c Quaſi oues n̄ hn̄tes paſtorē.i. ducē. ⁊ ꝑ hͦ d̓ſigͣbat ipſiꝰ regis O chab morte. d Reuertat̉ vnuſ quiſqꝫ ī domum ſuā ī pace. ꝑ hͦ oſtendit ꝓph̓a ꝙ ſolꝰ achab erat ī hͦ p̄lio moriturꝰ: ſꝫ ꝯtra videt̉ eſſe ꝓph̓ia michee qꝛ dixit. sͣ. xx. qꝛ dimiſiſti viꝝ dignū morte d̓ māu tua erit aīa tua ꝓ aīa eiꝰ. ⁊ ppl̓s tuꝰ ppl̓o eiꝰ. ad hoc pōt dici ꝙ ibi de ſignauit tm̄ mortē achab. ⁊ ꝓpt̓ hͦ dixit. erit aīa tua. nō aūt hͦ dixit de ppl̓o erūt aīe ppl̓i tui ⁊c̄. ⁊ ſic deſignauit tm̄ ppl̓i fugam. Aliter ſoluit ra. ſa. d. ꝙ ſanguis michee iuſti exiēs de capite eiꝰ qn̄ vulneratꝰ fuit a ſocio ſuo ī ẜmōe dn̄i: vt hr̄. sͣ. xx. ca. expiauit mortē ꝯminatā ppl̓o nō aūt ipſi achab. e Nūqͥd nō dixi tibi q. d. iſte falſo ꝓphetat mihi malū ex odio. ⁊ iō ꝓph̓a declarauit modū deceptiōis achab dicēs. f Uidi dn̄m ſuꝑ ſoliū excelſū ſedentē: in ſil̓itudine ip̄m repn̄tante ⁊ hͦ exteriꝰ formata: vel inte riꝰ ī imaginatiōe ꝓph̓e. intellexit tn̄ qͥd tal̓ ſil̓itudo ſignaret: ⁊ a lie q̄ cōit̓ ponūt̉. g Et oēm exercitū celi.i. ml̓titudinē āgeloꝝ b A dextris qͣꝫtū ad bonos āgelos. i Et a ſiniſtris qͣꝫtū ad malos: qͥ dn̄r deo aſſiſtere: eo ꝙ ī pl̓ibꝰ ſūt executores diuine iu ſticie. vn̄ Iob. ij. dr̄. Cū veniſſēt filij dei ⁊ ſtarēt corā dn̄o affuit piat achab regē iſrl̓ vt aſcēdat ⁊ ca dat ī ramoth galaad. Et dixit vnꝰ ꝟba huiuſcemōi. ⁊ aliꝰ alit̓. Egreſ ſusf ē āt ſpūs ⁊ ſtetit corā dn̄o ⁊ ait. Ego decipiā illuꝫ. Cui locutꝰ eſt dn̄s. In quo ⁊ ille ait. Egrediar ⁊ᵐ ero ſpūs mēdax in ore oīum ꝓ phctaꝝ eiꝰ. Et dixit dn̄s. Decipi es ⁊ preualebis: egredere ⁊ fac ita Nūc igit̉ ecce dedit dn̄s ſpm̄ mēdacii in ore oīm ꝓphetaꝝ tuoꝝ ꝗ hic ſunt: ⁊ dn̄s locutꝰ ē ꝯtra te ma lū. Acceſſit āt ſedechias filiꝰ chanaā ⁊ⁿ ꝑcuſſit micheā ī maxillaꝫ ⁊ dixit. Mene ergo dimiſit ſpūs domini: ⁊ locutꝰ ē tibi. Et ait miche as. Uiſurꝰᵇ es in die illa qn̄ ingre dieris cubiculū intra cubiculuꝫ vt abſcondaris. Et ait rex iſrl̓. Tolliteᵖ micheā ⁊ maneat apud āmon prīcipē ciuitatis: ⁊ apd̓ ioas filium Amelech. ⁊ dicite eis. Hec dicit rex. Mittiteq viꝝ iſtū ī carcerē: ⁊ ſu ſtētate eū pane tribulatiōis ⁊ aqua āguſtie: donec reuertar ī pace. Di xitqꝫ micheas. Si reuerſus fueris ī pace nō ē locutꝰ ī me dn̄s Etᵗ ait Audite ppl̓i oēs. Aſcenditᵍ itaqꝫ rex iſrael ⁊ ioſaphat rex iuda in ramoth galaad. Dixit itaqꝫ rex iſrl̓ ad ioſaphat. Sumeʳ arma ⁊ īgredere p̄liū: ⁊ induere veſtibꝰ tuis. Porroⁿ rex iſrl̓ mutauit hītuꝫ ſuū ⁊ ingreſſus eſt bellū Rex aūt ſyrie p̄ceꝑat principibꝰ curruū triginta duobꝰ: dicēs. Nōª pugnabitis cō tra mīorē ⁊ maiorē quēpiā niſi cōtra regē iſracl ſolū. Cū ergo vidiſint̓ eos ⁊ ſathan. k Et ait dn̄s qͦs decipiet achab ⁊c̄. ꝑ hͦ ⁊ ꝑ illud qd̓ dr̄ infra. Et dixit dn̄s deci. ⁊ p̄ua. ⁊c̄. nō ē intelligēdū ꝙ falſitas ſiue falſū reuelet̉ a deo: vel de eiꝰ mādato cū ſit ꝟitas ꝑ eſſentiā: ſꝫ ꝑ hͦ intelligit̉ ꝑmiſſio diuina: qꝛ iuſto iudicio deꝰ ꝑmittit malos hoīes decipi a demonibꝰ qui nō hn̄t ptātē aliqͥd faciēdi niſi qͣꝫtū ip̄e ꝑmittit. Egreſſus ē aūt ſpūs ſ. malus. ideo ſubdit̉ m Ero ſpūs mē. in ore om. ꝓphe. eiꝰ. ⁊ ex hͦ pꝫ falſitas dicti ra. ſa. qͥ di xit hunc fuiſſe ſpūm na both d̓fūcti: qꝛ naboth fuit iuſtꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſpūs eiꝰ erat in ꝑte iuſtorum Pret̓ea aīe ꝑfectoꝝ nō loquūt̉ ī ꝓph̓is falẜ. ſꝫ āgeli mali qn̄ a deo per mittūt̉. n Percuſſit micheā. volens on̄dere ꝙ eēt falſus ꝓph̓a. tum qꝛ manꝰ ſua nō aruit ſic̄ manꝰ hieroboā extenſa ꝯtra ꝓph̓aꝫ dn̄i. vt hr̄ s. xiij. ca. tū qꝛ ẜm appa rētia micheas videbat̉ loqͥ ꝯtra dictū helye qͥ erat maior ꝓph̓a: qꝛ di xerat ī hͦ loco ī quo linxe rūt canes ſanguinē, naboth: lābent ſāguinē achab: qui locꝰ ē iuxͣ iezrahel. micheas aūt dice bat eū int̓ficiēdū in ramoth galaad. ⁊ iō ex hͦ ꝯn̄r arguebat ſedechiaſ ꝙ nec helye nec michee erat credēdū eo ꝙ dicta eoꝝ diſcrepabant. Uiſurꝰ es in die illa ⁊c̄. dicunt aliqͦ ꝙ hͦ fuit qn̄ iehu int̓fecit ꝓph̓as baal: vt hr̄. jͣ. iiij. li. ca. x. Alij āt dicūt ⁊ meliꝰ vt videt̉ ꝙ fuit ī regreſſu d̓ ramoth galaad: qꝛ tūc filiꝰ achab ⁊ pͥncipes q̄ rebāt ſedechiā ad int̓fi ciēdū eo ꝙ iuerāt d̓ eiꝰ ꝯſilio ī ramoth galaad ad p̄liādū. p Tollite mich. ⁊ ma. apd̓ ammō prin. ciui.i. p̄poſitū regis. q Mittite virū iſtū in carcerē. ex hoc pꝫ obſtinatio achab in malo. r Et ait audi te ppl̓i oēs. Adhuc em̄ volebat loqui ꝓph̓a: ſꝫ fuit amotꝰ ⁊ ductꝰ ad carcerē. s Aſcendit itaqꝫ. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ belli ꝯgreſſus cū dr̄. t Sume arma tua: et īgredere p̄liū: ⁊ induere veſtibꝰ tuis. Sic ē in libris correctꝭ ⁊ ꝯcordat lr̄a hebraica que tal̓ ē. Immuteris ⁊ vade ad p̄liū ⁊ tu indue veſtimēta tua. que ſic exponit̉. Immuterꝭ.ſ. amouēdo veſtē cōem ⁊ accipiēdo arma bellica: ⁊ tu induere veſtimēta tua.i. inſignia regalia: que ſoles portare ad p̄lia. u Porro rex iſrl̓ mutauit habitū.i. nō accepit inſignia regalia. Dicūt aliqͥ ꝙ hoc fecit ad honorādū ioſaphat qui venerat cū eo: in eiꝰ adiutoriū: ⁊ idē volebat ſibi attribuere pͥncipalitatem belli. Alij aūt dicūt ꝙ licet hͦ videat̉ ẜm apparētiā lr̄e. tn̄ intēdebat aliud.ſ. ꝙ pōdus belli verteret̉ ſuꝑ ioſaphāt. Rex aūt ſyrie ⁊c̄. ſequit̉. a Non pug. ꝯtra mi. ⁊c̄. Nō aūt huiꝰ p̄cepti fuit: vt dicit ra. ſa. qꝛ exploratores regꝭ ſyrie erāt pn̄tes lꝫ occulte: qn̄ micheas dixit ſolū achab moriturū in illo p̄lio: ⁊ cū retuliſſent hͦ regi ſyrie: dedit hͦ p̄ceptū. qꝛ al̓s
zum Hauptmenü