Paralypomenon. ij. ⁊ facies iudiciuꝫ ſeruoꝝ tuoꝝ: ita vt reddas iniquo viam ſuaꝫ in caput ꝓpriū: ⁊ vlciſcaris iuſtū: retribuēs ei ẜm iuſticiā ſuam. Si ſuꝑa tus fuerit populus tuꝰ iſrl̓ ab inimi cis: peccabunt em̄ tibi ⁊ conuerſi egerint penitentiam: et obſecrauerint nomen tuum: ⁊ fuerint de precati te in loco iſto: tu exaudies d̓ celo ⁊ ꝓpiciare pctōppl̓i tui iſrl̓ ⁊ reduc eos ī terrā quā dediſti eis ⁊ patribꝰ eoꝝ. Si clauſo celo plu uia nō fluxerit ꝓpter pctā ppl̓i tui ⁊ dep̄cati te fuerint in loco iſto: et cōfeſſi noī tuo: ⁊ cōuerſi a pctīs ſuis cuꝫ eos afflixeris: exaudi de celo dn̄e: ⁊ dimitte pctā ẜuis tuiſ ⁊ ppl̓i tui iſrl̓: ⁊ doce eos viā bonā ꝑ quā īgrediāt̉: ⁊ da pluuiā terre quā de diſti ppl̓o tuo ad poſſidendū. Fames ſi orta fuerit ī terra ⁊ peſtilētia erugo ⁊ aurugo ⁊ locuſta ⁊ brucꝰ ⁊ hoſtes vaſtatis regiōibꝰ portas obſederint ciuitatis oīſqꝫ plaga ⁊ infirmitas preſſerit: ſi quis d̓ ppl̓o tuo iſrl̓ fuerit deprecatus: cognoſcēs plagā ⁊ infirmitatē ſuaꝫ: ⁊ expāderit manus ſuas in domo hac: tu exaudies de celo de ſublimi.ſ. habitaculo tuo: ⁊ propiciare: et redde vnicuiqꝫ ẜꝫ vias ſuas quas noſti eū habere in corde ſuo. Tu em̄ ſolus noſti corda filiorū hoīuꝫ vt timeāt te ⁊ ambulēt in vijs tuis cūctis diebꝰ quibus viuūt ſuper fa ciem terre quā dediſti patribꝰ nr̄is Externū quoqꝫ qui nō eſt de populo tuo iſrl̓ ſi venerit̉ de terra ſon ginqua propter nomen tuum ma gnū ⁊ ꝓpter manū tuā robuſtam ⁊ brachium tuum extentum: et aadorauerit in loco iſto: tu exaudies de celo firmiſſimo habitaculo tuo: ⁊ facies cūcta ꝓ quibꝰ inuoca uerit te ille peregrinꝰ: vt ſciāt oēs populi terre nomen tuū: ⁊ timeāt te ſicut populus tuꝰ iſrl̓: ⁊ cogno a Tu es em̄. hic ponit̉ predicte orationis cōcluſio. videlꝫ ꝙ exaudiatur a deo: ideo ſubditur. b Aperiantur queſo oculi tui ⁊c̄. lo quit̉ de deo modo humano: qꝛ hō erigit oculos ⁊ aures ad depre cationē quā vult exaudire. c Cōſurge dn̄e deus in requiē tuā: qꝛ in templo erat ſpecialis dei habitatio ⁊ petebat ſalomō ꝙ hoc eēt ad ſemꝑ. Et archa forti tudinis tue: vt nō moueatur d̓ loco ad locū amplius ſicut p̄teritꝭ tꝑibuſ qꝛ ꝑ deſertuꝫ fuit portata annis xl. ⁊ poſtea d̓ ſylo ⁊ alijs lociſ pluribꝰ vt dictū fuit. i. Regū. vij. ⁊ dicitur hͨ archa fortitudinis diuine: qꝛ fortitudo dei apparuit ꝑ ip̄aꝫ ī iorda nis ſiccatiōe ioẜ. iij. ⁊ ī hiericho de ſtructiōe Ioẜ. vi. ⁊ ī philiſtinoꝝ ꝑcuſſione i. Reguꝫ v. Sacerdo. tui e do. deus induant̉ ſalutem.i. circūdētur oībꝰ bonis ꝑueniētibus eis ex oblatiōibꝰ ⁊ ſacri ficijs: vel alit̓. In duatur ſalutem.i. indumētis ſacris in ſuis officijs exercendis. f Et ſancti tui letent̉.i. cātoreſ pſal lentes coram deo In hoc petit ſalo mon ꝙ cultus diuinus perſeueran ter maneat in tem plo ab ipſo edificato. g Ne auertas fa ciem chriſti tui.i. a deprecatiōe mea: qui ſuꝫ chriſtꝰ tuꝰ i. de volūtate tua ī regem inunctus. h Memento mi ſericordiarum da uid. q. d. qͣꝫuis nō ſim dignus exaudiri ex meritis me is: exaudias tn̄ꝓ pter merita dauid patris mei. Tota vero pars iſta au ter exponit̉ ab ali quibꝰ hebreis dicentibus ꝙ hic nō ponit̉ p̄dicte orationis cōcluſio: ſꝫ magis cuiuſdam dicti d̓claratio. di ctuꝫ em̄ fuit ſupra ſcant qꝛ nomē tuū inuocatū ē ſuꝑ domū hanc quā edificaui noī tuo. Si egreſſus fuerit populus tuꝰ ad bellū cōtra aduerſarios ſuos ꝑ viam in qua miſeris eos: adorabunt te cōtra viā ī qua ciuitas hec ē quā elegiſti: ⁊ domꝰ quaꝫ edificaui noī tuo vt exaudias de celo preces eorū ⁊ obſecrationē ⁊ vlciſcaris. Si aūt peccauerint tibi: neqꝫ em̄ ē hō qui nō peccet: ⁊ iratꝰ fueris eis: ⁊ tradideris hoſtibꝰ: ⁊ captiuos du xerint eos in terrā longinquaꝫ: vel certe que iuxta eſt: ⁊ cōuerſi in cor de ſuo in terra ad quaꝫ captiui ducti fuerant egerint penitentiā ⁊ deprecati te fuerint in terra captiuita tis ſue dicētes: peccauimꝰ: inique fecimꝰ: iniuſte egimꝰ: ⁊ reuerſi fu erint ad te in toto corde ſuo: ⁊ ī tota aīa ſua ī terra captiuitatis ſue ad quā ducti ſūt: adorabūt te ꝯtra viā terre ſue quaꝫ dediſti patribꝰ eoꝝ: ⁊ vrbis quā elegiſti ⁊ domꝰ quam edificaui noī tuo: vt exaudias d̓ celo hoc eſt de firmo habitaculo tuo p̄ces eoꝝ: ⁊ facias iudiciū: ⁊ dimit tas ppl̓o tuo qͣuis pctōri. Tuª es em̄ deꝰ meꝰ. Aperiāt̉ᵇ queſo ocu li tui: ⁊ aures tue intēte ſint ad or̄o nem que fit in loco iſto. Nūcᵗ igitur cōſurge dn̄e deꝰ in requiē tuaꝫ tu ⁊ archa fortitudinis tue. Sacerdotesᵍ tui dn̄e deꝰ induant̉ ſalutem: ⁊ ſancti tui letentur in bonis. Dn̄e deꝰ meꝰ neᵍ auerteris fa ciē chriſti tui. memētoʰ miſericordiaꝝ dauid ſerui tui. Capitulū. vij. Unqꝫª cōpleſſet ſalomon fundens preces: ignisᵇ deſcendit de celo ⁊ deuorauit holocauſta ⁊ victīas ⁊ᵉ maieſtas dn̄i impleuit domū: nec poterāt ſacerdotes ingredi tē pluꝫ dn̄i: eo ꝙ impleſſet maieſtas dn̄i templū. Sed ⁊ oēs filij iſrl̓ vi ca. v. ꝙ ſacerdotes intulerunt archam federis domini in locum ſuum: ſed ibi non fuit expreſſus introducendi modus qui hic exprimitur. dicunt eniꝫ ꝙ cum ſacerdotes vellent introducere archaꝫ in templū: porte templi clau ſerunt ſe contra eos: qd̓ vidēs ſalomon orauit ꝓ apertione dicens. Nunc igitur cōſurge dn̄e in requiem tuā tu ⁊ archa vt ipſa ponatur in loco quietis a me p̄parato. iō etiaꝫ dicebatur quies dn̄i. quia ibi rep̄ſentabat̉ ſedes dei vt frequēter dictum eſt: ſimiliter ſacerdotes ad idē impetrandū cantauerunt pſalmū. cxxxi. ⁊ cum venireūt aduerſum illū. Propter dauid ſeruum tuuꝫ.i. ꝓpter eiꝰ merita. Ne auer tas faciem chriſti. id eſt ſa lomonis denegando ingreſſuꝫ arche ad locū quē preparauit. tūc porte ape ruerunt ſe: ſicut dictum fuit. iij. reg. viij. in fi. Aliqui vero hebrei exponunt aliter. Propter dauid ſeruuꝫ tuū.i. ꝓpter peccata eius ī facto vrie ⁊ populi nume ratione. ⁊ per hoc ꝙ porte aperuerunt ſe intellexit ſalomō ꝙ peccata patris erāt dimiſſa ⁊ eius oratio exaudita: ſed prima expoſitio melior videtur. Capitulum. vij. Unqꝫ cōpleſſet. c Hic cōſequenter circa cōpletioneꝫ dedicationis ponit̉ ſignū diuine acceptatiōis: ⁊ primo ponitur dicta accepta tio. ſcd̓o ſalomonis moni tio: ibi. Apparuit autem. prima in duaſ. quia pͥmo ſignū acceptatiōis datur. ſcd̓o dedicatio ꝯſummat̉ ibi. Rex auteꝫ. Signū au tem diuine acceptationis ponitur cuꝫ dicitur. b Ignis deſcendit de ce lo. ⁊ deuorauit holocauſta ⁊c̄. ſicut in conſecratione Aaron ⁊ filioꝝ eiꝰ Leuiti. ix. ⁊ in oblatione He lie. iij. Reg. xviij. ⁊ in ſacri ficio dauid ī area ornā iebuzei. i. Paral̓. xxi. ca. in qͥ bus deſcenſus ignis fuit ſignum diuine acceptatio nis. c Et maieſtas dn̄i imple uit domuꝫ.i. nubes q̄ erat ſignum diuine preſentie. ſi cut expoſitum fuit. iij. Re. viij. ca. b. d Et corruētes ꝓni in tei ram adorauerūt ⁊ laudauerunt dn̄m adoratiōe latrie.
