Sermo LXII rum. Iō pulcritudo q̄rit̉ in ſpōſa ⁊ decor. ſic de us qͥ eſt ſponſus qͣrit pulcritudinem mentis ⁊ nō corꝑis. De qͦ Aug. in lib̓. de virginibus. Nō q̄rit deꝰ pulcra carnē ſed pulcram mētem Idcirco ſicut pulcritudo corꝑis cōſi derat̉ in qͣttuor. ſic pulcritudo mētiſ. Primo in pulcra facie.i. mēte ſiue ꝯſcīa. Canti. ij. Fa cies tua decora.i. mens ꝟtutibꝰ redimita.i. or nata. Sene. Nil ꝟtute p̄ſtantiꝰ. nil pulcrius Et merito. qꝛ hāc pulcritudinē ſolꝰ deꝰ tribuit. Un̄ Aug. Uirtꝰ eſt tā nobilis effectus: vt nullus operet̉ eā in nobis niſi ſolus deꝰ. Poſſumꝰ tn̄ aliqͥd coefficere vt deus nob̓ hāc pulcritudinē p̄ſtet.ſ. vicijs abrenūciādo. defectuſ nros cognoſcēdo. ꝓ ꝟtutibꝰ deū ſupplicando Nā ẜm apl̓m.j. Choꝝ. iij. Dei enī coadiuto res ſumuſ. Petamꝰ igit̉ ea a deo. Iuxta illud Bem. Sine dei auxilio qͥs incaſſum laborat in acqͥſitiōe ꝟtutū. qꝛ ẜm Rich̓. Aīa ꝟtutibꝰ a ē dei ſpōſa. trinitatꝭ cathedra. Secūdo ido ꝯſiderat̉ in ocul̓.i. ī ꝯtēplatōe eter an̄. iiij. O qͣꝫ pl̓cra es amica mea. occuli tui ſicut colūbaꝝ. Oculi enī columbarum tria.ſ. ad cauendū ꝑicula. ad colligen i. ⁊ ad ſua cubicula. Primo ad caue ſedēt enī colūbe iuxta aqͣs ⁊ fluenta aqͣs ne rapaces aues in aere volan interimāt ſꝫ declināt ab eis. Et ſic doinica ꝟgo Cāti. v. Oculi eiꝰ ſicut columbe ſuꝑ riuos aquaꝝ.i. ſacre ſcripture. vt poſſit a tēptatōibꝰ demonū declinare. De qͦ Hiero ī qͣ dam epl̓a. Sic̄ ſtellas celi nō extinguit nox: ſic mētes fideliū inherētes ſacre ſcpͥture n̄ obſcurat hūana iniqͥtas. Idē ad Ruſticum mo nachū. Ama ſcientiā ſcripturaꝝ ⁊ carnis vicia nō amabis. Scd̓o oculi colube ſtāt ad col ligendū gͣna. Et ſic oculi ſpōſe dei ad ꝟtutum exercitia. De quo Aug. Dn̄ica ꝟgo debet inſiſtere oꝑi vel diuine lectiōi ⁊ meditatōni. Cuiꝰ ꝯſonat apl̓s.j. Cho. vij. Uirgo cogitat q̄ dn̄i ſunt vt ſit ſancta ſpū ⁊ corꝑe. Nā ẜm Hiero. Uirginitas ſola abſqꝫ ceteris ꝟtuoſis oꝑbꝰ nō eſt multū laudāda. ex eo ꝙ d̓r Mat. xvj. Reddet vnicuiqꝫ iuxͣ oꝑa ſua. Tertio ocl̓i co lumbe ſtant ad ſua cubicula. ſicut oculi mentis ſponſe dei ad futura p̄mia. vt de talibꝰ dice tur illud Iſa. lx. Qui ſunt hi qui vt nubes vo lant. ⁊ quaſi columbe ad feneſtras ſuas. Per volatū intelligit̉ cōtemplatio celeſtis premi qd̓ ꝓmiſit deꝰ terrena relinquētibꝰ ⁊ carneꝫ ac mundū vincētibꝰ dicēs Apoc̄. iij. Uincenti dabꝰ manna abſconditum.i. maximā dulce dinē diuine fruitionis quam oculꝰ non vidit nec auris audiuit: nec in cor homīs a ſcendit 1. Choꝝ. ij. O ſi xp̄i ſpōſa oculis mētis ꝓmiſſa p̄mia ꝯtemplaret̉ nō formidaret ſufferre q̄ qꝫ ardua. ⁊ relinq̄re corꝑis oblectamēta eo ꝙ nō ſunt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futuram gl̓iam. Ro. viij. Gre. Cōſideratio p̄mij minuit vim flagelli. Tertio pulcritudo corporis ꝯſiſtit in labijs. Cāti. iiij. Sicut vitta coccinea labia tua. Naꝫ ꝑ vittā circūligatur mētū. ⁊ ſignificat̉ refrenatio lingue vt ſit moderata ꝟbis. iuxta illud Iac̄. j. Si qͥs putat ſe religioſum nō refrenans linguā ſuam: huiꝰ vana eſt religio. Ideo hortatur ſponſam xp̄i Ambro. dices. Cuſtodi ꝟgo vias tuas vt nō delinquas in lingua tua. qꝛ nō ſolum ocioſa ⁊ vana loqui: ſed etiā multa loqͥ excellenter plu rimū crimen eſt virgini. eo ꝙ in multiloquio raro deeſt mendaciū. Prouer. x. Ideo Iaco.j. dicit̉. Sit om̄is homo velox ad audienduꝫ tardus ad loquendum N Ratio pͥma. nam qui cuſtodit os ſuū: cuſtodit aīam ſuaꝫ Prouer.xiij. Nam mors ⁊ vita in manibus lingue. Prouer. xviij. Deniqꝫ ⁊ dn̄s in euan gelio Matth̓.xij. Ex verbis tuis ſaluaberis. ex verbis tuis damnaberꝭ. Ratio ſecūda. cur virgo dn̄ica dꝫ eſſe ad loquendū tarda. quia taciturnitas eſt ſignū ꝑfectiōis et prudentie. Iac̄. j. Qui in verbo non offendit: hic ꝑfectuſ eſt vir. Tertia rō ꝓpter virginitatis pudorē exemplo Marie ꝟginis. de qua Ambro. ſuꝑ Lucam. Diſce virgo verboꝝ vitare laſciuiaꝫ Maria enim in ſalutatiōe angeli verebatur Dico ꝟginū eſſe propriū trepidare ad om̄is viri affatum. In hoc vera virginalis pudicicia dinoſcit̉. De qua Amb̓. Ubiqꝫ ī ꝟgine ſingulaꝝ virtutū comes debet eſſe pudor. Hie ro. ſuꝑ Lucā. Sermo eaꝝ debet eſſe rarus et pudicus. Rationē ſubdit. Nā vbi nō eſt pu dicicia ibi non eſt putāda caſtitas. Quarto ꝯſiſtit in genis ⁊ maxillis. Canti. iiij. vbi collaudat̉ pulcritudo ſponſe xp̄i fidelis aīe dicit̉ Quaſi fragmen malipunici. ita gene tue abſ qꝫ eo qd̓ intrinſecꝰ latet. q. d. pulcritudo corporis q̄ exterius patet magna eſt. ſꝫ interior maior. In malopunico cū frangit̉ apparent duo colores.ſ. albꝰ ⁊ rubeꝰ. ſic in ꝟgine dn̄ica exterior abꝰ color eſt exemplaritas ⁊ oſtenſio bonoꝝ opeꝝ. De qͦ Math̓. v. Luceat lux vr̄a corā hominibꝰ vt videāt oꝑa veſtra bona. et glorificent prem veſtꝝ qui in celis eſt. Nā di cit Gre. ſuꝑ Ezech̓. Qui in occulto bn̄ viuit carbꝰ eſt. qꝛ mīme alijs ꝓdeſt ſed ſolū ſibijpſi viuit. ſed qui in publico lumen ſanctitatis
zum Hauptmenü